Facebook Ομάδα

30/4/18

Οταν τα «πρωτάκια» δεν είναι έτοιμα για τη φοίτηση στο Δημοτικό



Αποτέλεσμα εικόνας για παιδι νηπιαγωγειο δημοτικο
πηγη

Οταν τα «πρωτάκια» δεν είναι έτοιμα για τη φοίτηση στο Δημοτικό

Ολοκληρώνοντας το Νηπιαγωγείο, η μετάβαση στην Πρώτη Δημοτικού δεν είναι εγγυημένη για όλα τα παιδιά. Εφόσον προκύψουν ενδείξεις από τη διαδικασία ανίχνευσης της «σχολικής ετοιμότητας», ορισμένα εξάχρονα θα χρειαστεί να επαναλάβουν την τάξη. Πολλοί γονείς αντιδρούν. Κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν την επαναφοίτηση ως μια ευκαιρία να θεμελιώσουν καλύτερο σχολικό μέλλον για το παιδί τους.

«Οι γονείς θεωρούν δεδομένο ότι το παιδί τους θα πάει στην Πρώτη Δημοτικού, ενώ αισιοδοξούν πως τυχόν δυσκολίες θα ξεπεραστούν στο Δημοτικό», θα πει η κυρία Αννα Δεμέναγα, ειδική παιδαγωγός. «Οταν με ενημέρωσαν στο Νηπιαγωγείο ότι το παιδί δεν συμμετείχε στα δρώμενα ή στις εργασίες, αιφνιδιάστηκα», θυμάται η Χ.Κ., μητέρα του 6χρονου Γιάννη. «Κάποια θέματα συναισθηματικής ανωριμότητας και λόγου είχαν εντοπιστεί στον παιδικό σταθμό, είχαμε ήδη ξεκινήσει υποστήριξη και, διαπιστώνοντας μεγάλη βελτίωση, περίμενα πως θα είχε ομαλή πορεία», αναφέρει. Επιπλέον, η Χ.Κ. στάθηκε άτυχη σε ό,τι αφορούσε το περιβάλλον: «Το παιδί επέστρεφε στεναχωρημένο από το σχολείο. Παραπονιόταν πως οι συμμαθητές τους το κορόιδευαν ενώ οι παιδαγωγοί τού φώναζαν συνεχώς. Καθυστερημένα μου ζητήθηκε γνωμάτευση από το ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διάγνωσης Διαφοροδιάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών), την οποία και εξασφάλισα – εκεί, συνιστούν επαναφοίτηση».
Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι δυσκολίες στην Πρώτη Δημοτικού αρχίζουν μετά τα Χριστούγεννα. «Οταν κατάλαβα ότι το παιδί μου δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί, αποφάσισα την επαναφοίτηση. Δεν ήθελα να γίνει ξανά στόχος πειραγμάτων, να απορρίψει το σχολείο αλλά ούτε και να χρειαστεί να επαναλάβει την Πρώτη Τάξη», λέει η μητέρα του Γιάννη. Οσο για αντιδράσεις από τον οικογενειακό περίγυρο; «Πώς θα του φανεί που θα είναι με τον μικρότερο ξάδερφό του στο Νήπιο; τηλεφωνούσαν οι συγγενείς· δεν έδινα σημασία», καταλήγει.
Για τη Ν.Π., τα πράγματα με τον Νικόλα, εντελώς διαφορετικά: η απόφαση για επαναφοίτηση στο Νηπιαγωγείο ανήκει αποκλειστικά στην ίδια, καθώς ο πατέρας είχε αντίθετη άποψη ενώ ούτε οι ειδικοί συνιστούσαν κάτι τέτοιο. Το παιδί, γεννημένο τέλος Δεκεμβρίου, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα – εκτός της ανωριμότητας. «Πήγαινα να δω τις ζωγραφιές του στο σχολείο και μου έλεγε, θα τις καταλάβεις, είναι οι χειρότερες», θυμάται. «Γύρω στον Νοέμβριο, η δασκάλα με ενημέρωσε ότι υστερεί κάπως αφού τα υπόλοιπα παιδιά αναγνώριζαν αριθμούς, έκοβαν καλύτερα με το ψαλίδι... Η εικόνα του παιδιού βελτιώθηκε μετά τα Χριστούγεννα. Εκλεισα ραντεβού με αναπτυξιολόγο, όταν έμαθα πως έτσι γίνεται η σωστή αξιολόγηση του παιδιού. Ο γιατρός θα κατευθύνει τους ειδικούς».
Ποιες οι απορίες της μητέρας; «Συμφωνούν οι δεξιότητες του παιδιού μου με την ηλικία του; Είναι έτοιμο για την Πρώτη Δημοτικού; Παράλληλα, επισκέφθηκα ιατροπαιδαγωγικό κέντρο». Ο σύζυγος, εντελώς αρνητικός: «Θεωρούσε ότι έχουμε το πιο έξυπνο παιδί του κόσμου, δεν ήθελε να το διερευνήσουμε. Τελικά, το πήγα μόνη. Μερικά παιδιά χρειάζονται υποστήριξη για να “ξεκλειδώσουν”. Αλλωστε, ελέγχουν την ωριμότητα του παιδιού, όχι την εξυπνάδα». Ποιο το αποτέλεσμα της αξιολόγησης για τον Νικόλα; «Αν και τόσο το ιατροπαιδαγωγικό όσο και η αναπτυξιολόγος αποφάνθηκαν ότι το παιδί μπορεί να φοιτήσει στην Πρώτη Δημοτικού, τα συμπεράσματα ελαφρώς αποκλίνοντα: στο πρώτο, όταν με ρώτησαν “προτιμάτε ένα ισορροπημένο παιδί ή έναν καλό μαθητή;”, απάντησα “γιατί να μην τα συνδυάσουμε;”. Η αναπτυξιολόγος, αν και έδωσε το πράσινο φως για το Δημοτικό, τόνισε ότι πρόκειται για ρίσκο σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές του επιδόσεις, λόγω της ηλικίας του. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρη για το πώς θα εξελιχθεί ο Νικόλας. Γιατί να μην εξαλείψω τουλάχιστον τον ανασταλτικό παράγοντα της ηλικίας;».
Η στάση των γονέων
Οπως επισημαίνει, τέλος, η ειδική παιδαγωγός, Αν. Δεμέναγα: «Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς πως το παιδί εισπράττει ό,τι αισθάνονται. Απογοήτευση, στενοχώρια και στρουθοκαμηλισμός στα προβλήματα, το αγγίζουν. Αντίθετα, το παιδί καταλαβαίνει όταν είναι σίγουροι πως η επαναφοίτηση θα είναι προς όφελός του».

Υπό αναπτυξιακή παρακολούθηση

Σύμφωνα με την κυρία Κωνσταντίνα Γκόλτσιου, παιδίατρο - αναπτυξιολόγο, «η “σχολική ετοιμότητα” ορίζεται όχι μόνον από το νοητικό επίπεδο του παιδιού, αλλά και από τη συναισθηματική ωριμότητα, τις κοινωνικές δεξιότητες, την ωριμότητα του λόγου, της αδρής και λεπτής κίνησης, η οποία φθάνει σε ικανοποιητικό βαθμό για τα περισσότερα παιδιά από την ηλικία έναρξης φοίτησης στο σχολείο. Τέτοιο θέμα εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά που είναι γεννημένα προς το τέλος του χρόνου, πρόωρα ή με αναπτυξιακές δυσκολίες. Οταν οι γονείς ή η δασκάλα διαπιστώσουν ότι το παιδί τους δεν αναπτύσσεται όπως τα άλλα παιδιά σε κινητικότητα, λόγο, κοινωνική επαφή, οπτικοκινητικό συντονισμό, αντίληψη ή κρίση, συνιστάται πλήρης αναπτυξιολογικός έλεγχος, δίνονται κατευθυντήριες οδηγίες και το παιδί τίθεται υπό αναπτυξιακή παρακολούθηση.

Σε ό,τι αφορά τον ιδανικό χρόνο αξιολόγησης της σχολικής ετοιμότητας, ισχύει η αρχή «όσο πιο νωρίς, τόσο πιο καλά». Ιδανικά, γίνεται στις αρχές, έτσι ώστε να δοθεί χρόνος για να καλύψει το παιδί τις όποιες ανάγκες, μέσω παρέμβασης και να υπάρχει παρακολούθηση. Το ζητούμενο είναι όχι μόνο να είμαστε βέβαιοι ότι το κάθε παιδί είναι έτοιμο αναπτυξιακά να μεταβεί στο Δημοτικό, αλλά και από το προνήπιο στο νήπιο. Να τονιστεί πως μία βεβιασμένη ένταξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση θα μπορούσε να δημιουργήσει μαθησιακά κενά, ψυχολογικά προβλήματα, συναισθήματα απόρριψης, άγχους, κατάθλιψης και ενδεχομένως αντιδραστική, αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά με επακόλουθο την περιθωριοποίηση στο απώτερο μέλλον».

Πηγη

 


27/4/18

Πρακτικές οδηγίες για μαθητές και γονείς για το άγχος των Πανελλαδικών Εξετάσεων



Αποτέλεσμα εικόνας για διαχείριση άγχους εξετάσεων
πηγη

Πρακτικές οδηγίες για μαθητές και γονείς για το άγχος των Πανελλαδικών Εξετάσεων

“Ο γιος μου διαβάζει, για να δώσει πανελλήνιες. Έχει πολύ άγχος. Ο αδερφός του άλλαξε δωμάτιο, για να μην τον ενοχλεί.
Έχει βάλει υψηλούς στόχους και αγχώνεται, γιατί ανησυχεί ότι δεν θα τα καταφέρει. Λέει ότι δεν του φτάνει ο χρόνος και ότι δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Είναι καλός μαθητής, αλλά ανησυχεί μήπως ξεχνάει αυτά που διαβάζει. Το βράδυ αργεί να κοιμηθεί. Δεν τρώει καλά. Πήρα άδεια από τη δουλειά μου, για να είμαι σπίτι και να τον βοηθάω όσο μπορώ. Τι μπορώ να κάνω, για να μην αγχώνεται τόσο πολύ;”.
“Σε λίγες μέρες ξεκινάνε οι εξετάσεις και έχω πολύ άγχος”, λέει μαθήτρια της Γ Λυκείου. “Όσο περνάει ο καιρός, νιώθω ότι το άγχος μου θα είναι τόσο μεγάλο που δεν θα καταφέρω τίποτα και σκέφτομαι ότι δεν θα πάω να γράψω. Οι γονείς μου με πιέζουν. Μου λένε ότι πρέπει να διαβάζω περισσότερο, ότι έχω ικανότητες και ότι μπορώ να κάνω πολλά περισσότερα από αυτά που καταφέρνω ως τώρα. Εγώ όμως αγχώνομαι περισσότερο και δεν μπορώ να το ελέγξω. Τι να κάνω;”.
Το άγχος είναι φυσιολογικό και δημιουργικό, μέχρι κάποιο βαθμό. Κινητοποιεί σε δύσκολες και προκλητικές φάσεις της ζωής, ώστε κανείς να καταβάλει το μέγιστο των προσπαθειών του, προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του.


Ωστόσο το άγχος γίνεται επικίνδυνο και μπορεί να κάνει κακό, όταν είναι ανεξέλεγκτο. Τότε:
• περιορίζει την πραγματική ικανότητα για επίδοση και
• προκαλεί δυσφορία


Είναι σημαντικό να μπορεί κανείς να αναγνωρίσει πότε το άγχος ξεπερνά τα επίπεδα στα οποία μπορεί να είναι βοηθητικό. Οι παρακάτω αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού ή του έφηβου μπορεί να αποτελούν προειδοποιητικά σημεία:
1. ευερεθιστότητα- έλλειψη υπομονής
2. δυσκολίες συγκέντρωσης
3. δυσκολίες στη μνήμη και στην ικανότητα για μάθηση
4. έντονη ανησυχία για την απόδοση και τις εξετάσεις
5. άγχος για μικροπράγματα
6. εύκολα ξεσπάσματα σε κλάμα ή θυμό
7. αίσθημα μοναξιάς, θλίψης, παρεξήγησης από τους άλλους
8. αίσθημα κόπωσης
9. διαταραγμένος ύπνος
10. δυσπεψία, μειωμένη όρεξη για φαγητό


Το άγχος των εξετάσεων συνήθως συνδέεται με τον φόβο που νιώθει ο μαθητής μήπως απογοητεύσει τους γονείς του ή ματαιωθούν οι προσδοκίες που έχει από τον εαυτό του. Κινητοποιείται από αρνητικές σκέψεις, ενισχύεται μέσα από αυτές και τελικά, μπορεί να ακινητοποιηθεί και να εγκαταλείψει την προσπάθειά του. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαιτίας των αρνητικών σκέψεων που κάνει, όταν αγχώνεται, άθελά του συμπεριφέρεται σαν να είναι σίγουρος ότι θα αποτύχει, με πιθανό αποτέλεσμα την πραγματική αποτυχία, παρά τις ικανότητές του.
Πρακτικές οδηγίες για τους μαθητές: (εκτυπώστε το και δώστε το στα παιδιά σας)


Προγραμματίστε:
• Οργανώστε την ύλη σας
• Μην αφήνετε την επανάληψη για την τελευταία στιγμή
• Αποφύγετε να ξενυχτάτε πριν τις εξετάσεις
• Φροντίστε τον εαυτό σας
• Φροντίστε τον ύπνο και τη διατροφή σας
• Συζητήστε με την οικογένειά σας τους τρόπους που θα διευκολύνουν τη μελέτη σας
• Κάντε ευχάριστα διαλείμματα


Ετοιμαστείτε για τη μέρα των εξετάσεων:
Προετοιμαστείτε πρακτικά (ξυπνήστε νωρίς, φάτε πρωινό, πάρτε τα απαραίτητα για την εξέταση, φτάστε έγκαιρα στον τόπο της εξέτασης)
Κατά την εξέταση συγκεντρωθείτε και χαλαρώστε:
• Αναπνέετε ήρεμα
• Διαβάστε προσεκτικά τις ερωτήσεις και οργανώστε το χρόνο σας
• Χρησιμοποιήστε πρόχειρο για να οργανώσετε τις σκέψεις σας
• Αν κολλήσετε σε μια ερώτηση, προχωρήστε στην επόμενη
• Αφήστε χρόνο για να ξαναδιαβάσετε τις απαντήσεις σας
Οι εξετάσεις τελείωσαν, μπορείτε να ξεκουραστείτε!
Να θυμάστε: Η ζωή συνεχίζεται και μετά τις εξετάσεις. Μια αποτυχία, μικρή ή μεγάλη, δεν είναι το τέλος του κόσμου, ακόμα κι αν φαίνεται έτσι.
Θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες για να δοκιμαστείτε και να πετύχετε στους μελλοντικούς σας στόχους.


Πρακτικές οδηγίες για γονείς
• Δώστε θάρρος, όχι πίεση
• Ενισχύστε την προσπάθεια χωρίς κριτική
• Δημιουργήστε για το μαθητή περιβάλλον κατάλληλο για μελέτη
• Συμβουλευτείτε ειδικούς αν αισθάνεστε ότι το χρειάζεστε
Οι εξετάσεις είναι σημαντικές- αλλά δεν αποτελούν τη μόνη οδό για τη μελλοντική επιτυχία και ευτυχία.
Ο κύριος σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθήσει τους νέους ανθρώπους να μαθαίνουν να ανταποκρίνονται με επιτυχία στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. Επομένως, ο στόχος των γονιών και των εκπαιδευτικών είναι να βοηθήσουν τους μαθητές να αγαπήσουν τη μάθηση και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες –και στην δύσκολη στιγμή των εξετάσεων- που θα επιτρέψουν στο παιδί να συνεχίσει και μετά απ’ αυτές να θέλει να μαθαίνει.

 Πηγη


26/4/18

Νταντά ή γιαγιά; Ιδού η απορία…



Αποτέλεσμα εικόνας για νταντα η γιαγια
πηγη

Νταντά ή γιαγιά; Ιδού η απορία…

Σε κάθε ζευγάρι γονέων, οι οποίοι πέρα από το γονεϊκό ρόλο που έχουν να επιτελέσουν χρειάζεται να ανταποκριθούν και στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις, αργά ή γρήγορα θα γεννηθεί το ερώτημα, τι θα ήταν καλύτερο για το παιδί; Να το φροντίσει η γιαγιά και ο παππούς ή μήπως ένα τρίτο πρόσωπο-η νταντά, η οποία είναι επαγγελματίας και μπορεί να ανταποκριθεί με διαφορετικό τρόπο στις ανάγκες του παιδιού τους;

Εξετάζοντας την πρώτη περίπτωση, θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά ότι η παρουσία και μόνο της γιαγιάς και του παππού λειτουργεί θετικά ως προς το παιδί. Αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, όταν συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινή φροντίδα του και ουσιαστικά στο μεγάλωμα του, ως βοήθεια και προς τους γονείς του. Από την άλλη πλευρά το ίδιο το παιδί, αισθάνεται σιγουριά και ασφάλεια, βρισκόμενο με τόσο αγαπημένα του πρόσωπα καθημερινά, τα οποία έχουν αναλάβει τη φροντίδα του, τη διαπαιδαγώγηση και την ψυχαγωγία του, σε ένα μεγάλο ποσοστό. Επιπλέον, αποκτά συναισθηματικό δέσιμο και με σημαντικά άλλα πρόσωπα στη ζωή του, τα οποία θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας υγιούς και ισορροπημένης προσωπικότητας.

Το ίδιο ασφαλείς και σίγουροι αισθάνονται και οι γονείς, οι οποίοι αποφασίζουν να εμπιστευτούν τη φροντίδα του παιδιού τους και σε δικά τους αγαπημένα πρόσωπα, όπως είναι ο παππούς και η γιαγιά. Η αγωνία τους για το πώς περνάει το παιδί τους, αν είναι χαρούμενο, αν έφαγε, αν κοιμήθηκε μετριάζεται καθώς γνωρίζουν ότι βρίσκεται με ανθρώπους που το αγαπούν ανιδιοτελώς και προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν.
Αποτέλεσμα εικόνας για νταντα η γιαγια
πηγη

Τα πράγματα μπορεί να περιπλακούν και να δημιουργηθούν προβλήματα όταν από την πλευρά των ενηλίκων, των γονέων και των παππούδων δηλαδή, δεν έχουν από την αρχή καθοριστεί τα όρια. Για παράδειγμα, οι παππούδες πολλές φορές έχουν την τάση να παρεμβαίνουν και να εμπλέκονται υπερβολικά στη διαπαιδαγώγηση των εγγονιών τους, ερχόμενοι σε αντίθεση με αυτά που πιθανόν να έχουν θέσει οι ίδιοι οι γονείς στα παιδιά τους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να υπάρχει μια κοινή γραμμή και από τις δύο πλευρές και για την αποφυγή εντάσεων αλλά και για να μην μπερδεύεται το παιδί για τι πρέπει να ακολουθήσει και ποιον πρέπει να ακούσει. Επίσης, από την πλευρά των γονέων, είναι σημαντικό να κατανοηθεί από την αρχή, ότι η βοήθεια του παππού και της γιαγιάς είναι εθελοντική και πως δεν μπορούν να αναλάβουν εξ’ολοκλήρου το ρόλο του γονέα, όταν τουλάχιστον δεν συντρέχει κάποιος σημαντικός λόγος, τουλάχιστον. Αυτός, ο ρόλος ανήκει αποκλειστικά στους γονείς και είναι σημαντικό να τον αναλαμβάνουν με κάθε υπευθυνότητα.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλοί γονείς, που προτιμούν ως καλύτερη λύση για τη φροντίδα και τη φύλαξη του παιδιού τους, ένα ουδέτερο πρόσωπο προς αυτούς και το παιδί, μια νταντά. Αυτό, συμβαίνει καθώς οι ίδιοι οι γονείς αισθάνονται ασφάλεια να εμπιστευτούν έναν επαγγελματία ως προς τη φροντίδα και τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, ο οποίος έχει όλες τις απαραίτητες γνώσεις για να ανταποκριθεί με επιτυχία σε αυτό το σκοπό. Επίσης, για τους γονείς είναι πιο εύκολο να συνεργαστούν μαζί της καθώς είναι πιθανόν να ακολουθήσει το πρόγραμμα που θα της υποδείξουν ότι επιθυμούν να έχουν για το παιδί τους, αλλά και το ίδιο το παιδί αποκτά μια καθημερινή ρουτίνα, που ούτως ή άλλως είναι ωφέλιμη για την ανάπτυξη του. Επιπλέον, το παιδί αρέσκεται στο γεγονός ότι ένας άνθρωπός έχει την αμέριστη προσοχή του και το φροντίζει, ενώ εξοικειώνεται και με ανθρώπους εκτός του οικογενειακού του περιβάλλοντος, βοηθώντας το να προσαρμόζεται εύκολα και σε άλλες άγνωστες συνθήκες.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τη φροντίδα του παιδιού τους σε ένα άγνωστο άτομο και για αυτό και η επιλογή του προσώπου αυτού είναι μια αρκετά στρεσογόνος διαδικασία για τους ίδιους. Το κόστος είναι ακόμα ένας αποτρεπτικός παράγοντας για την επιλογή της νταντάς. Επιπλέον, για το ίδιο το παιδί, τουλάχιστον στην αρχή, η συνύπαρξη με ένα άγνωστο άτομο το δυσκολεύει και δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. Σε αυτό, σημαντική είναι η συμβολή των γονέων του, δείχνοντας από την πλευρά τους ψυχραιμία και δηλώνοντας την παρουσία τους ανά πάσα στιγμή. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί αισθάνεται ασφάλεια και σιγουριά.

Γενικότερα, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι όποια λύση και αν προτιμήσουν οι γονείς για τη φροντίδα και τη φύλαξη του παιδιού τους, οι ίδιοι χρειάζεται να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες μέσα στις οποίες το παιδί θα αισθάνεται ασφάλεια, σιγουριά, εμπιστοσύνη, αγάπη και φροντίδα.  

Πηγη


25/4/18

Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση



Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση 

Κινέζοι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη τεχνική μαγνητικής απεικόνισης μπορούν να εντοπίσουν μη φυσιολογικές συνδέσεις στους εγκεφάλους των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Radiology.

Αυτισμός: Ειδική απεικονιστική τεχνική υπόσχεται πρώιμη διάγνωση | in.gr 

Κινέζοι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι χάρη σε μια ειδικά σχεδιασμένη τεχνική μαγνητικής απεικόνισης μπορούν να εντοπίσουν μη φυσιολογικές συνδέσεις στους εγκεφάλους των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό, σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Radiology.
Επιστημονική ομάδα του Γενικού Νοσοκομείου του Πεκίνου, χρησιμοποίησαν την τεχνική DTI (diffusion tensor imaging) για να μελετήσουν την λευκή ουσία του εγκεφάλου. Συγκεκριμένα συνέκριναν τα αποτελέσματα της απεικονιστικής εξέτασης στην οποία είχαν υποβληθεί 21 αγόρια και κορίτσια προσχολικής ηλικίας (κατά μέσο όρο τεσσάρων ετών) με αυτισμό και 21 συνομήλικα παιδιά χωρίς αυτισμό.
Τα παιδιά με αυτισμό είχαν σημαντικές διαφορές στο δίκτυο των λεγόμενων βασικών γαγγλίων, ένα σύστημα του εγκεφάλου που παίζει σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά. Επίσης είχαν διαφορές στο παραμεταιχμιακό και μεταιχμιακό σύστημα που επίσης παίζει ρόλο στη συμπεριφορά.
Από τη μελέτη ουσιαστικά προκύπτει ότι οι τροποποιημένες εγκεφαλικές διασυνδέσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο στη μη φυσιολογική εγκεφαλική ανάπτυξη των μικρών παιδιών με αυτισμό και συντελούν σε προβλήματα στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα που σχετίζονται με την συγκεκριμένη διαταραχή.
«Η ανακάλυψη αυτή ενδεχομένως να αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο για τη διάγνωση και τη θεραπεία των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό», λέει ο Δρ Λιν Μα, ακτινολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο του Πεκίνου.

Πηγη

 


24/4/18

Παιχνίδι "Εγώ έχω - Ποιος έχει;" για την αξία θέσης ψηφίου 2



Αποτέλεσμα εικόνας για child play card
πηγη

 

Παιχνίδι "Εγώ έχω-Ποιος έχει;" για την αξία θέσης ψηφίου2 

 

Κάρτες 




23/4/18

Ιδέες για κατασκευές στην αυλή του σχολείου.



Ιδέες για κατασκευές στην αυλή του σχολείου.

De kinderen bedenken er vast 10 verschillende soorten spelletjes mee - speelplaatsjumper
πηγη
Outdoor Mark Making Daisies - These are awesome!!! Why does the UK have way better kids products?!?!
πηγη
Caterpillar Crate Planter
πηγη
Image result for children's school gardens
πηγη
AMV Playground Equipment Case Studies - Outdoor Stages For Schools | AMV Playground Solutions
πηγη
cute
πηγη
Montessori
πηγη
TMF001-6-adventure-trail-playground-marking2 product image. Click here to view the Lightbox with larger images
πηγη


20/4/18

15χρονο αγόρι με αυτισμό έφτιαξε τον Τιτανικό με τουβλάκια Lego



15χρονο αγόρι με αυτισμό έφτιαξε τον Τιτανικό με τουβλάκια Lego
 http://www.tilestwra.com/15chrono-agori-me-aytismo-eftiaxe-ton-titaniko-me-toyvlakia-lego/

Ένα ακριβές αντίγραφο του Τιτανικού, δημιούργησε ένα 15χρονο αγόρι με αυτισμό από την Ισλανδία χρησιμοποιώντας τουβλάκια της Lego. Το μοντέλο έχει μήκος 8 μέτρα και πλέον μπορεί κάποιος να το θαυμάσει σε ένα μουσείο στο Τένεσι. 
Αποτέλεσμα εικόνας για autism lego titanic
 http://www.tilestwra.com/15chrono-agori-me-aytismo-eftiaxe-ton-titaniko-me-toyvlakia-lego/
Ο Μπρίνιας Καρλ Μπίργκισον χρησιμοποίησε τα πραγματικά σχέδια του ναυαγισμένου πλοίου προκειμένου να αποφασίσει πόσα τουβλάκια της Lego θα χρειαζόταν για να φτάσει στην κατασκευή του. Το τεράστιο λοιπόν δημιούργημα του πήρε πάνω από 700 ώρες εργασίας, ενώ χρειάστηκε περισσότερα από 65.000 τουβλάκια για να το συναρμολογήσει.

http://www.tilestwra.com/15chrono-agori-me-aytismo-eftiaxe-ton-titaniko-me-toyvlakia-lego/ Ο Μπρίγκισον ανέφερε ότι για να φτάσει στην κατασκευή του, χρειάστηκε να ταξιδέψει ανά την Ευρώπη. «Μου χρειάστηκαν πάνω από 11 μήνες για να φτιάξω τον Τιτανικό και πάνω από 120 σωληνάρια κόλλας. Το όλο εγχείρημα βοήθησε πολύ και εμένα γιατί εκπαίδευσα τον εαυτό μου». Να σημειωθεί πως όταν η εταιρεία Lego έμαθε για το εγχείρημα του νεαρού του χορήγησε με έκπτωση μερικά από τα τουβλάκια που χρειαζόταν, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα τα εξασφάλισε από την οικογένεια και τους φίλους του.
 http://www.tilestwra.com/15chrono-agori-me-aytismo-eftiaxe-ton-titaniko-me-toyvlakia-lego/
H βοήθεια του παππού και το τηλεφώνημα στο Μουσείο 
Χρησιμοποιώντας τα αρχικά σχέδια του πλοίου και με την βοήθεια του παππού του μπόρεσε να καθορίσει την κλίμακα μεγέθους. μαζί με τον παππού του «Απλά έπρεπε να δημιουργήσω αυτό το καταπληκτικό πλοίο και μέσα στο μυαλό μου δεν υπήρχε η αμφιβολία ότι δεν θα μπορούσα να το κάνω» τόνισε ο Μπίργκισον. «Καθώς τα τουβλάκια ανέβαιναν στο ύψος, η κατασκευή του έγινε πλέον μια εμμονή» πρόσθεσε, ενώ σχετικά με τις συνεντεύξεις που έχει δώσει τα τελευταία πέντε χρόνια αναφορικά με το έργο είπε: «Στην αρχή μου ήταν τελείως αδύνατο να επικοινωνήσω. 
 http://www.tilestwra.com/15chrono-agori-me-aytismo-eftiaxe-ton-titaniko-me-toyvlakia-lego/
Τώρα στέκομαι μπροστά στα μικρόφωνα και δίνω συνεντεύξεις». Όσο για το πώς έφτασε πλέον η κατασκευή να αποτελεί έκθεμα στο Μουσείο του Τιτανικού, η υπεύθυνη Μέρι Κέλογκ τόνισε ότι έμαθε για πρώτη φορά την ύπαρξη του έπειτα από τηλεφώνημα της μητέρας του Μπριγκισον: «Δεν υπάρχει χώρος για να το βάλουμε κάπου. Αν δεν βρούμε κάποιο σημείο αναγκαστικά θα καταστραφεί και είναι κρίμα» μου είπε χαρακτηριστικά. 
 

19/4/18

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»



Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»
πηγη

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel, ψυχίατρο-νευροβιολόγο, καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Νότιας Καλιφόρνιας  

Αποτέλεσμα εικόνας για γονεις
πηγη

 

Δεν είναι δυνατόν σαν γονείς να τα ξέρουμε όλα, να μην κάνουμε ποτέ λάθη και να έχουμε πάντα την υπομονή του Ιώβ. Όλοι έχουμε προβλήματα και ανησυχίες, και συχνά καλούμαστε να παίξουμε πολλούς ρόλους που δεν ξέρουμε πώς να συνδυάσουμε. Πώς πρέπει, λοιπόν, να είναι ο «καλός γονιός»; Στο ερώτημα αυτό και σε μερικά ακόμη απάντησε ο γνωστός ψυχίατρος-νευροβιολόγος, δρ. Daniel Siegel, προσκεκλημένος του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων στην ημερίδα που διοργάνωσε πρόσφατα με θέμα «Όταν νιώθει το μυαλό και σκέφτεται η καρδιά».

Ποιος είναι

O δρ. Daniel J. Siegel είναι ψυχίατρος, νευροβιολόγος, εκπαιδευτής και ερευνητής των νευροεπιστημών. Έχει εκπονήσει σημαντικές εργασίες για τη σχέση ανάμεσα στη λειτουργία του εγκεφάλου και τα συναισθήματα. Το έργο του έχει βραβευτεί από επιστημονικά ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και το Stanford Medical School. Διδάσκει στο Mindful Awareness Research Center, στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και στο Center for Human Development στο Λος Άντζελες, και διευθύνει το διεθνές μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Children’s Mental Health Alliance Foundation στη Νέα Υόρκη.



Έχετε μεγάλο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του μυαλού των παιδιών και των νέων. Γιατί έχετε εστιάσει τόσο σε αυτές τις ηλικίες; Το μυαλό πρωτοσχηματίζεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, και αυτό είναι το διάστημα που μπορούμε να κάνουμε τις πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να μεγαλώσουν σωστά. Η έρευνα έχει δείξει ότι από τα πρώτα χρόνια το μυαλό διαμορφώνεται και από τις σχέσεις μας. Μάλιστα, με αυτή την επιστημονική γνώση ξεκίνησε μεγάλο μέρος της δουλειάς μου.


Οι παιδικές μνήμες καθορίζουν τι γονείς θα γίνουμε;
Αν, όταν ήσασταν παιδί, η μητέρα σας το έσκαγε το πρωί χωρίς να λέει «αντίο», σαν γονιός μπορεί να δυσκολεύεστε με τον αποχωρισμό. Τέτοιες συναισθηματικές ή τραυματικές αναμνήσεις συχνά αποθηκεύονται σε μη λεκτική μορφή και έρχονται στην επιφάνεια όταν συμβεί κάτι παρόμοιο. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις ανασφάλειες της παιδικής μας ηλικίας.


Υπάρχει, δηλαδή, τρόπος τα παιδιά να «μην πληρώνουν τα σπασμένα» της παιδικής ηλικίας των γονιών τους;
Για να πάψουν οι γονείς να κατευθύνουν στα παιδιά το θυμό τους, να γίνονται σαρκαστικοί ή αυστηροί, πρέπει να καταλάβουν τι προκαλεί αυτή τη συμπεριφορά. Δεν μπορούμε βέβαια να αλλάξουμε ό,τι έχει συμβεί, μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε γι’ αυτό. Πώς; Μέσω της αυτογνωσίας, που μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας ή με τη βοήθεια του συντρόφου μας ή κάποιου ειδικού.


Πώς μπορούμε να επανορθώσουμε ένα λάθος μας;
Όλοι οι γονείς βιώνουν στιγμές που είναι κουρασμένοι, είναι εκνευρισμένοι ή απλώς δεν αντέχουν άλλο και ξεσπούν στα παιδιά τους με σκληρότητα. Μια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά ενός γονέα, που συνήθως είναι προσιτός και συντονισμένος στις ανάγκες του παιδιού, δημιουργεί αναστάτωση και σύγχυση. Φυσιολογικά, ο έγκαιρος απολογισμός τού τι έγινε και η αποκατάσταση της ζημιάς έρχονται από την πλευρά του γονέα και αντισταθμίζουν το περιστασιακό ξέσπασμα. Με λίγα λόγια, ζητάμε συγγνώμη και εξηγούμε γιατί αντιδράσαμε έτσι.


Ποιο είναι, λοιπόν, το μυστικό για να «χτίσουμε» υγιείς δεσμούς με τα παιδιά μας;
Σημαντική είναι η συναισθηματική επικοινωνία, όπου ο γονιός μοιράζεται τις θετικές και τις αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις του παιδιού του και το βοηθά να ελέγξει τα συναισθήματά του. Επίσης, πρέπει να δίνει σημασία στη χρήση της εξωλεκτικής επικοινωνίας, π.χ. όταν του μιλά, να το κοιτά στα μάτια κτλ. Εξίσου σημαντικό είναι ο γονιός να μιλά στο παιδί του για τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις του, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας διάλογος με κύριο χαρακτηριστικό τη συναισθηματική κατανόηση.


Πρέπει να λύνουμε εμείς τα προβλήματα των παιδιών μας και να τα γλιτώνουμε από αρνητικά συναισθήματα;
Όχι. Η βασική ιδέα είναι να βοηθάμε τα παιδιά να βγάζουν νόημα από τις εμπειρίες τους και να τις κατανοούν, είτε είναι θετικές είτε είναι αρνητικές. Όταν βοηθάμε τα παιδιά μας να διαχειριστούν τα αρνητικά τους συναιθήματα, στην ουσία τα βοηθάμε να γνωρίσουν τον εαυτό τους.

Εσείς, ως πατέρας, ακολουθείτε εύκολα όσα διδάσκετε; Το να είσαι γονιός είναι η πιο δύσκολη δουλειά, ακόμη κι όταν γράφεις βιβλία για το θέμα αυτό. Σίγουρα χρειάζεται να έχεις στόχους, πολλή καλοσύνη και υπομονή με εσένα και με τα παιδιά σου- και φυσικά να έχεις την ικανότητα να βλέπεις μέσα σου, αλλά και μέσα στους άλλους. Αν δεις το βιβλίο «Parenting from the Inside Out», θα βρεις παραδείγματα από δικά μου γονικά λάθη και προσπάθειες, ακόμη και τότε που το έγραφα!



Λογαριασμοί με το παρελθόν
Ο καθηγητής Siegel τονίζει ότι ο τύπος συναισθηματικού δεσίματος που αναπτύξαμε με τους γονείς μας παίζει σημαντικό ρόλο στο τι τύπος γονέα θα γίνουμε τελικά οι ίδιοι. Η σχέση, όμως, με το παρελθόν δεν είναι μοιρολατρική. Σαν ενήλικοι μπορούμε να αναμετρηθούμε με το παρελθόν και να αλλάξουμε!

Συναισθηματικός δεσμός με τους γονείς
Ασφαλής πρόσδεση
Σταθερή επικοινωνία και ανταπόκριση του γονέα στις ανάγκες του παιδιού, που του δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας. Το παιδί αναπτύσσει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, κοινωνική νοημοσύνη και επιμονή στη λύση προβλημάτων.
Αποφευκτική πρόσδεση
Οι γονείς απορρίπτουν το παιδί επανειλημμένα. Αυτό αποφεύγει τη συναι­­­σθηματική σύνδεση μαζί τους και αργότερα γίνεται ακόμη πιο απομονωμένο.
Αμφιθυμική πρόσδεση
Ο γονέας είναι ασυνεπής. Το παιδί δεν ξέρει τι να περιμένει από αυτόν. «Δύσκολα» παιδιά, με τάσεις διάσπασης, έχουν συχνά τέτοιες εμπειρίες.
Αποδιοργανωμένη πρόσδεση
Ο γονέας είναι χαοτικός, μερικές φορές τρομακτικός. Το παιδί δυσκολεύεται στις κοινωνικές σχέσεις και στον έλεγχο των συναισθημάτων του.

Τύπος μελλοντικού γονέα
Ελεύθερος
Έχει διαχωριστεί με επιτυχία από τους γονείς του, είναι ασφαλής στις σχέσεις του. Οι γονείς αυτοί είναι πιθανό να μεγαλώσουν παιδιά με «ασφαλείς δεσμούς». Εδώ, όμως, ανήκουν και γονείς που αναμετρήθηκαν με τις αρνητικές τους εμπειρίες και τις ξεπέρασαν.
Αποφευκτικός
Δεν συνδέει καθόλου τις προηγούμενες εμπειρίες του με το παρόν του. Αποσυνδέεται συναισθηματικά από το παιδί του, γεγονός που οδηγεί σε «αποφευκτικό δεσμό».
Μπερδεμένος
Υπεραναλύει εμπειρίες του παρελθόντος, οι οποίες παρεμβαίνουν στον τρόπο που ανατρέφει το παιδί του. Το παιδί είναι πιθανό να αναπτύξει «αμφιθυμικό δεσμό».
Αποδιοργανωμένος
Βίωσε σημαντικό τραύμα ή απώλεια που παραμένουν «άλυτα». Είναι πιθανό να μεγαλώσει παιδιά με αποδιοργανωμένο δεσμό, ακόμη κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις.


Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Μαρία Σταματάκη, ψυχοθεραπεύτρια-οικογενειακή θεραπεύτρια.


Πηγη

 


Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου η Αθήνα



πηγη

Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου η Αθήνα

Τη Δευτέρα 23 Απριλίου θα ξεκινήσει και επίσημα η θητεία της Αθήνας ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου και ο δήμαρχος της πόλης Γιώργος Καμίνης παρουσίασε τους άξονες και τη φιλοσοφία της διοργάνωσης.

Η Αθήνα θα βρεθεί στο επίκεντρο των βιβλιόφιλων όλου του κόσμου με περισσότερες από 250 εκδηλώσεις, μια επιλογή που έγινε από την UNESCO και στηρίζεται στην χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρος. Τα εγκαίνια θα γίνουν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο τη Δευτέρα στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γιώργος Καμίνης τόνισε ότι «η διοργάνωση Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου είναι μια ακόμη ευκαιρία διεθνούς διάκρισης για την πόλη της Αθήνας και ανάδειξής της σε προορισμό πολιτισμού». Όπως δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων «σκοπός της διοργάνωσης είναι να εμπνεύσει, να δημιουργήσει, να δώσει κίνητρα για ανάγνωση, να αφήσει πολιτιστικό αποτύπωμα στην πόλη και να υπενθυμίσει ότι βιβλίο σημαίνει ιστορίες, αφήγηση, σημαίνει φαντασία, πρωτοπορία και δημιουργικότητα, τέχνες, επιστήμες, ακόμη και νέες τεχνολογίες. Σημαίνει περιπέτεια και απόλαυση». Εξειδικεύοντας ακόμη περισσότερο τον στόχο της διοργάνωσης, ο κ. Καμίνης είπε: «θέλουμε να φτάσει το βιβλίο σε κάθε γειτονιά, στους πολλούς, σε όλους τους πολίτες, με περισσότερες από 250 δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες».
Περισσότερες από 250 εκδηλώσεις

Διακεκριμένοι συγγραφείς, όπως η νομπελίστα Herta Mueller, ο Ian McEwan, ο George Saunders, ο John Connolly και πολλοί άλλοι επισκέπτονται την Αθήνα.

Μία Κινητή Βιβλιοθήκη θα περιδιαβαίνει από τον Μάιο όλες τις γειτονιές της Αθήνας προκειμένου, όταν είναι δύσκολο να φτάσει ο κάτοικος στο βιβλίο, να φτάσει το βιβλίο στον κάτοικο.

Καλλιτεχνικά δρώμενα, όπως θέατρο, χορός, performances, εικαστικά εμπνέονται από το βιβλίο και απλώνονται σε διάφορα μέρη της πόλης. Δημόσιες αναγνώσεις με ερμηνείες νέων καλλιτεχνών, σε απρόσμενα σημεία της καθημερινότητας, προσφέρουν ένα ευχάριστο δημιουργικό διάλειμμα.

Δεκάδες μεγάλοι πολιτιστικοί οργανισμοί και φορείς, όπως το Εθνικό Θέατρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή και το Μουσείο Μπενάκη αλλά και μικρότερες δημιουργικές ομάδες, όπως ο Κινητήρας, οργανώσεις με κοινωνικό έργο όπως το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το Διαβάζω για τους άλλους, ξένα Ινστιτούτα, όπως το Ινστιτούτο Γκαίτε, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Γαλλικό Ινστιτούτο, πρεσβείες, όπως αυτές των βορείων χωρών, των ΗΠΑ και πολλές ακόμα, τα προγράμματα και οι οργανισμοί του δήμου Αθηναίων, η Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος αλλά και η Γεννάδειος, οι Πανεπιστημιακές Βιβλιοθήκες και οι Βιβλιοθήκες του δήμου Αθηναίων, τα Πανεπιστήμια, με πρωταγωνιστές τους εκδότες και τους συγγραφείς, τους θεσμικούς φορείς του βιβλίου καθώς κι όλους τους επαγγελματίες του βιβλίου – δουλεύουν πυρετωδώς για τη διοργάνωση.

«Ενώ μιλάμε για τη δύναμη της φιλαναγνωσίας, ζούμε σε ένα περιβάλλον που εχθρεύεται τη σχέση του ανθρώπου με το βιβλίο» σημείωσε ο πρόεδρος της Εταιρίας Συγγραφέων κ. Γιώργος Χουλιάρας, ο οποίος συνεχάρη τον δήμο Αθηναίων για τη μεγάλη διοργάνωση. Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για τις Βιβλιοθήκες κ. Βασίλης Τσιμπούκης αναφέρθηκε στις δράσεις της πρωτοβουλίας με αιχμή τα αμερικανικά λαϊκά παραμύθια, ενώ από το Δίκτυο Δικαιωμάτων για το Παιδί, κ. Πάνος Χριστοδούλου τόνισε τη σημασία της διάδοσης του βιβλίου στις παιδικές ηλικίες και σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

Ξεχωριστή σημασία προσλαμβάνει η συμμετοχή των 75 βρεφονηπιακών σταθμών του δήμου Αθηναίων στη μεγάλη διοργάνωση.

Στρογγυλά τραπέζια σε συνδιοργάνωση με πρεσβείες και ινστιτούτα θα πραγματοποιηθούν μέσα στη χρονιά, όπως οι διαγενεακοί διάλογοι της ισραηλινής λογοτεχνίας με μεταξύ άλλων τους A.B. Yehoshua και Eshkol Nevo, στα μέσα Μαΐου.

Παράλληλα μέσα από το μοναδικό project, τις «Ανοικτές Συλλογές», περίπου 30 ιδρύματα, ινστιτούτα, βιβλιοθήκες και μουσεία, θα ανοίξουν τις πόρτες τους στο κοινό για εκδηλώσεις και συνέργειες και θα αποκαλύψουν ένα αθέατο τμήμα από τις σημαντικές συλλογές τους, που θα είναι δωρεάν προσβάσιμο στο κοινό, σε μια «σκυταλοδρομία μοναδικών θησαυρών» που θα διαρκέσει 12 μήνες, με στόχο να αποτελέσει θεσμό για την πόλη.

Από το δημαρχείο ξεκινά τον Μάιο και η Σκυταλοδρομία Λόγου- μία από τις συνεργασίες της διοργάνωσης με τους Έλληνες εκδότες με πρώτο τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο που θα παραδώσει τη «σκυτάλη» στον συγγραφέα Παντελή Μπουκάλα. Ειδικό αφιέρωμα θα υπάρχει για τους τιμημένους με Νόμπελ Έλληνες ποιητές Γιώργο Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη. Αγαπημένοι Έλληνες συγγραφείς μας ξεναγούν σε γειτονιές και περιοχές της πόλης, που αποτέλεσαν σκηνικό των μυθιστορημάτων τους, έμπνευσή τους ή συνδέονται με το βιβλίο.

Τα μικρά βιβλιοπωλεία σε κάθε γωνιά της Ελλάδας θα γιορτάσουν μέσα από την Ημέρα των μικρών Βιβλιοπωλείων (28 Απριλίου), που φέτος διοργανώνεται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Ένα αστικό πικνικ ‘book edition’ στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρ. Πλ. Κοτζιά), θα χαλαρώσει μικρούς και μεγάλους στις 5 Μαΐου. Η έκθεση «Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας – Ζωγραφίζοντας για τα βιβλία» που μόλις ξεκίνησε στο Μουσείο Μπενάκη θα συνεχίζεται μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Μέχρι τον Μάιο διαρκεί η έκθεση «Έργα πέρα από τις γραφές του Καβάφη” στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, ενώ η έκθεση "Ισλαμική καλλιγραφία – η τέχνη της γραφής" θα φιλοξενείται από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο στο μουσείο Μπενάκη. Το Φεστιβάλ Αθηνών συμμετέχει στη διοργάνωση με εκδηλώσεις στο πλαίσιο της δράσης «Άνοιγμα στην πόλη», καθώς και με παραστάσεις όπως το Φαρενάιτ 451 του Θωμά Μοσχόπουλου και παραστάσεις εμπνευσμένες από εμβληματικούς συγγραφείς όπως Τζόις, Μπέκετ, Πόε.

Το Εθνικό Θέατρο θα κάνει τον Ιούνιο «θεατρικά δρομολόγια» με το «Λεωφορείο ο Πόθος» στις γειτονιές της Αθήνας. Τα μεγάλα φεστιβάλ της πόλης, όπως το Jazz Festival, το Athens Open air Film Festival, το Athens Science Festival, το Refugee food festival έχουν φέτος μια γεύση από βιβλίο. Στη δημοτική Πινακοθήκη από τέλη Ιουνίου και για ένα περίπου μήνα θα φιλοξενηθούν εκθέσεις για το βιβλίο ως έργο τέχνης. Έργα 60 περίπου καλλιτεχνών εμπνευσμένα από το βιβλίο θα βρίσκονται σε αναπάντεχα μέρη της πόλης στη δράση «The City reads» του The Art Foundation από τέλος Απριλίου μέχρι τέλος Μαΐου. Η πρωτοφανής βιβλιοθήκη της ATOPOS γίνεται εργαστήρι αντισυμβατικών παραμυθιών και ποίησης.

Ο ιστορικός ραδιοφωνικός σταθμός της πρωτεύουσας «Αθήνα 9.84», συμμετέχει με έναν ξεχωριστό τρόπο στην Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, με την έκδοση ενός μοναδικού βιβλίου, στο οποίο 30 συγγραφείς εμπνέονται από τις λέξεις «Αθήνα» και «984». Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στις 31 Μαϊου, ημέρα των 31ων γενεθλίων του σταθμού της πόλης.

Ο συντονιστής της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κ. Γιάννης Τροχόπουλος δήλωσε ότι «η διοργάνωση φιλοδοξεί να αγγίξει ολόκληρη την πόλη, κάθε ηλικιακή ομάδα, κάθε γεωγραφικό διαμέρισμα, κάθε κοινωνική κατηγορία ― τους νέους αλλά και τους μεγαλύτερους, τους κατοίκους του κέντρου αλλά και των περιχώρων, ανθρώπους με υψηλό αλλά κι ανθρώπους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, την πνευματική πρωτοπορία, αλλά κι εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που αισθάνονται απομονωμένα, τους ντόπιους αλλά και τους επισκέπτες της πόλης, τους τουρίστες, τους μετανάστες ή τους πρόσφυγες».

Η συντονίστρια του προγράμματος της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κυρία Εριφύλη Μαρωνίτη σημείωσε ότι «το στοίχημα ήταν να διαμορφωθεί ένα πρόγραμμα ενός έτους, όσο το δυνατόν πιο πολυσυλλεκτικό και αντιπροσωπευτικό και να αναδειχθεί ο κεντρικός ρόλος που έχουν οι αφηγήσεις στη ζωή μας, ακόμη και στις καινούργιες και ενίοτε μη αποδεκτές από όλους μορφές και εκδοχές τους».

Πηγη