Facebook Ομάδα

2/10/18

Διαχείριση χρόνου: Έμφυτο χάρισμα ή ζήτημα εκπαίδευσης;


Αποτέλεσμα εικόνας για child looking watch
πηγη
Ξεκίνημα φθινοπώρου, με νωπά ακόμα τα βήματά μας στην άμμο· βήματα που μάς οδηγούν σιγά-σιγά στις σχολικές τάξεις… Νέα σχολική χρονιά προ των πυλών, που σημαίνει ένας νέος κύκλος προσδοκιών ανοίγει για όλους… Αξιολογώντας τα επιτεύγματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε την προηγούμενη χρονιά, θέτουμε νέους στόχους και καταστρώνουμε σχέδιο επίτευξής τους. Και ναι, ένας καθοριστικός παράγοντας για την επίτευξη των στόχων μας είναι η σωστή διαχείριση του χρόνου.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρόνο: δεν προλαβαίνουν να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις τους, δεν προλαβαίνουν να αφιερώσουν χρόνο στα παιδιά τους, δεν προλαβαίνουν να εκτελέσουν συγκεκριμένες δραστηριότητες μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν τα μαθήματά τους, και ίσως, το πιο σημαντικό από όλα, δεν προλαβαίνουν να βρουν ελεύθερο χρόνο και να ασχοληθούν με δραστηριότητες που βοηθούν κάθε άνθρωπο να αισθανθεί καλύτερα και να απαλλαγεί από το άγχος της καθημερινότητας.
Ο χρόνος είναι ο πιο πολύτιμος πόρος που έχουμε. Είναι πολυτιμότερος ακόμα και από το χρήμα, διότι ο χαμένος χρόνος δεν κερδίζεται ποτέ και με κανένα τρόπο, σε αντίθεση με το χρήμα που μπορούμε να το αποκτήσουμε ξανά, ακόμα και όταν το έχουμε χάσει.
Συνεπώς, το «κεφάλαιο χρόνος» που έχει ο καθένας πρέπει να μάθει να το επενδύει προσεκτικά, επιτυγχάνοντας τους στόχους του και να μην αναλώνεται σε δραστηριότητες που δεν του προσφέρουν καμία ευχαρίστηση και δεν ανατροφοδοτούν τις δυνάμεις του.
Αποτέλεσμα εικόνας για child looking watch
πηγη

Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας, σε συνδυασμό με τις αυξημένες απαιτήσεις που μας επιβάλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής, κάνουν επιτακτική την ανάγκη για προγραμματισμό, έτσι ώστε να αποφευχθούν κρίσεις πανικού, αισθήματα μειονεξίας, ως αποτέλεσμα ανεκπλήρωτων προσωπικών στόχων, και εμφάνιση ψυχολογικών και σωματικών διαταραχών, ως απόρροια έκθεσης του εαυτού μας σε υπέρμετρο άγχος και πίεση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι αυξάνονται οι κρίσεις πανικού σε παιδιά σχολικής ηλικίας.
Ένας μεγάλος αριθμός μαθητών αδυνατούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις υποχρεώσεις τους, και κάθε μέρα δίνουν μάχη με τον χρόνο. Η μείωση των ωρών της ξεκούρασης, και η έλλειψη ενασχόλησης με εξωσχολικές είναι μόνο ένα μέρος των επιπτώσεων της κακής διαχείρισης του χρόνου. Ας δούμε λοιπόν τι είναι ο προγραμματισμός.
Αποτέλεσμα εικόνας για child looking watch
πηγη

¨Προγραμματισμός¨ είναι να παίρνει κανείς έγκαιρα απόφαση τι να κάνει, πώς να το κάνει, και πότε να το κάνει. Είναι ένας ευέλικτος μηχανισμός για τη λήψη αποφάσεων. Αρκετοί άνθρωποι αρνούνται να προγραμματίσουν, από φόβο μήπως δεν θα μπορέσουν να υλοποιήσουν τους στόχους τους.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο προγραμματισμός μας φέρνει αντιμέτωπους με τις επιλογές μας, αναγνωρίζουμε τις προτεραιότητές μας και αξιολογούμε τον εαυτό μας μέσα από την πραγμάτωση των στόχων μας. Ο προγραμματισμός θεωρείται σωστός όταν είναι ευέλικτος. Αρκετές φορές οι άνθρωποι θέτουν περισσότερους στόχους από αυτούς που είναι σε θέση να εκπληρώσουν και το διαπιστώνουν μόνο όταν έρχεται η ώρα εκπόνησης του προγράμματος που έχουν οι ίδιοι σχεδιάσει. 

Πάντα όμως υπάρχει η δυνατότητα του επαναπροσδιορισμού των στόχων και επανασχεδιασμού του ημερήσιου, εβδομαδιαίου ή ετήσιου προγράμματός μας.
Μέσα από ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα, στο οποίο θα έχουμε συμπεριλάβει την εργασία μας (ή το σχολείο), τις υποχρεώσεις μας (μελέτη μαθημάτων, διάβασμα παιδιών, κτλ), τις δραστηριότητες μας (φροντιστήρια, γυμναστήριο, κτλ) διαπιστώνουμε ότι ο χρόνος είναι συγκεκριμένος και πολύτιμος. Δεν αφήνει περιθώρια σπατάλης, μιας και τα αποτελέσματα έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα της ζωής μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο χρόνος μπορεί να είναι ο καλύτερος φίλος μας ή ο χειρότερος εχθρός μας! Εμείς επιλέγουμε το ρόλο που θέλουμε να του δώσουμε και εκείνος μας επιβραβεύει ανάλογα.
Ο προγραμματισμός για πολλούς ισοδυναμεί με αύξηση του άγχους. Αισθάνονται ότι «πνίγονται» όταν καλούνται να σχεδιάσουν το εβδομαδιαίο τους πρόγραμμα.

Αυτό όμως δεν είναι τίποτε άλλο από μια ψευδαίσθηση! Αυτό που τους δημιουργεί στρες είναι η ανάγκη για προσδιορισμό στόχων, για την αξιολόγηση των προτεραιοτήτων τους και τη δέσμευση για την υλοποίηση τους. ο προγραμματισμός ελευθερώνει τον άνθρωπο από το στρες και του δίνει ένα πολύτιμο δώρο: ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό του.
The_time_keeper_by_Sleax
Τι μας ¨τρώει¨ το χρόνο; Η απάντηση είναι απλή: Η αναβλητικότητα.

Η αναβλητικότητα γενικά βασίζεται σε φόβο αποτυχίας και αμφιβολία. Δηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας και στις ικανότητες μας. Αρκετοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με επιστημονική επάρκεια, διστάζουν να εμπλακούν σε δραστηριότητες από φόβο ότι δεν θα τα καταφέρουν και αυτό θα έχει αντίκτυπο στην εικόνα τους.
Ένας εξίσου σημαντικός λόγος που ωθεί τον άνθρωπο στην αναβλητικότητα είναι η ανικανότητα του να δεσμευθεί σε κάτι. Το μεταφράζει, βέβαια, ως έλλειψη κινήτρων ή έλλειψη χρόνου, αλλά η αλήθεια είναι ότι αδυνατεί να δεσμευθεί σε ένα νέο στόχο, ανεξάρτητα με το πόσο σημαντικός είναι για εκείνον.
Υπάρχει, φυσικά, και η κατηγορία ανθρώπων που θέλουν πάντα να δοκιμάζουν τις αντοχές τους και την τύχη τους, αφήνοντας τα πάντα για την τελευταία στιγμή. Αναβάλουν τις εργασίες τους και προσπαθούν να τις διεκπεραιώσουν την τελευταία στιγμή, έτσι ώστε να πάρουν την ικανοποίηση ότι τελικά τα κατάφεραν. Είναι μια μορφή ανάγκης για επιβράβευση του εαυτού τους μέσα από μια κατάσταση που βάζει σε δοκιμασία την ψυχοσυναισθηματική υγεία τόσο των ίδιων όσο και των άλλων ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτή.
Η αδυναμία συγκέντρωσης οδηγεί επίσης σε αναβλητικότητα. Υπάρχουν άτομα  που είναι ευάλωτα στη διάσπαση προσοχής από διάφορους εξωγενείς παράγοντες και ως συνέπεια αδυνατούν να εργασθούν και να έχουν ποιοτικό χρόνο δουλειάς.

Η αναβλητικότητα αντιμετωπίζεται με επιτυχία, όταν αρχικά το άτομο την αναγνωρίσει και επισημάνει τις αιτίες που την προκαλούν. Οργανώνοντας τον χρόνο, διαμοιράζοντας τον σε μικρότερες μονάδες και θέτοντας αρχικά βραχυπρόθεσμους και αργότερα μακροπρόθεσμους στόχους, μαθαίνουμε να ελέγχουμε εμείς τον χρόνο μας.
Είναι αρκετά σημαντικό επίσης να συμφιλιώνεται κάθε άνθρωπος με την αποτυχία. Η αποτυχία δεν είναι χαρακτηριστικό της αξίας του ατόμου ως προσωπικότητας. Συνεπώς, δεν αποτελεί κριτήριο για τον προσδιορισμό μικρών ή μεγάλων στόχων και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από τους μακροπρόθεσμους στόχους που έχουμε θέσει στη ζωή μας.
Η αποτυχία  επιτάσσει την αξιολόγηση των ενεργειών μας και την αναγνώριση των λαθών που κάναμε, με σκοπό να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον. Η αποτυχία είναι ο καλύτερος σύμμαχος του ανθρώπου για την επιτυχία. Αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά και να μας δώσει σοφία, αντί για απογοήτευση και αισθήματα κατωτερότητας.
Κάθε μέρα καλούμαστε να εκπονήσουμε διάφορες εργασίες μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Οι εργασίες αυτές πρέπει να αριθμηθούν ανάλογα με τον βαθμό της προτεραιότητάς τους. Σε αντίθετη περίπτωση, το άτομο αδυνατεί να τις εκπληρώσει, ασχολείται λίγο με κάθε μια και στο τέλος εισπράττει μόνο απελπισία και απογοήτευση.
 Τέλος, η αδυναμία του ατόμου να πει ¨όχι¨ σε δραστηριότητες που αδυνατεί να εκπληρώσει, είτε γιατί δεν έχει χρόνο είτε γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να τις φέρει εις μέρας επιτυχώς (έλλειψη γνώσεων, εμπειριών, κτλ), οδηγεί στην αλόγιστη σπατάλη του χρόνου και καταστρέφει τον προγραμματισμό μας δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά ένδειξη ικανότητας και ελέγχου του ρυθμού της ζωής μας.


Θέτοντας ρεαλιστικούς στόχους και εφαρμόζοντας ημερήσιο, εβδομαδιαίο ή ετήσιο πρόγραμμα κάθε άνθρωπος μπορεί να απαλλαγεί από το άγχος της έλλειψης χρόνου. Ο προγραμματισμός κάνει τον άνθρωπο πιο ώριμο και προσεκτικό στις επιλογές του. Μαθαίνει να αξιολογεί τις δραστηριότητες του, να βάζει προτεραιότητες και να μη φοβάται να επαναπροσδιορίσει τους στόχους του, όταν αυτοί δεν του προσφέρουν ευχαρίστηση και καλή ποιότητα ζωής. Ας μην ξεχνάμε ότι ο προγραμματισμός είναι μεταδοτικός.

Ένας γονιός που έχει καλή διαχείριση χρόνου, θα μεταδώσει και στο παιδί του αυτή την αξία και θα του δώσει το καλύτερο εφόδιο για τη ζωή του. Ένας εκπαιδευτικός που είναι «φίλος» με τον χρόνο, θα διδάξει τη διαχείριση χρόνου στους μαθητές του και θα τους βοηθήσει, έτσι ώστε το όμορφο, αλλά δύσκολο ταξίδι της γνώσης να είναι απαλλαγμένο από το άγχος και το συνεχές κυνήγι του χρόνου.

Ας δεχτούμε, λοιπόν, την πρόκληση να κάνουμε τον χρόνο τον καλύτερο φίλο μας και ας ετοιμαστούμε για νέες θετικές εμπειρίες που θα φέρει ο σωστός προγραμματισμός.

Καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους με υγεία, δύναμη, κέφι και ορθή αξιοποίηση του χρόνου μας!