Δυσλεξία: συμπτώματα, διάγνωση και τρόποι αντιμετώπισης

πηγη

 

Η δυσλεξία αποτελεί μία από τις συχνότερες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και επηρεάζει κυρίως την ικανότητα ανάγνωσης, γραφής και ορθογραφίας. Δεν σχετίζεται με το επίπεδο νοημοσύνης του ατόμου ούτε με έλλειψη προσπάθειας. Πρόκειται για νευροαναπτυξιακή δυσκολία που εμφανίζεται από την παιδική ηλικία και συχνά συνεχίζει και στην ενήλικη ζωή.

Η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή υποστήριξη μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις επιπτώσεις της δυσλεξίας στη σχολική επίδοση, στην ψυχολογία και στην αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Τι είναι η δυσλεξία

Η δυσλεξία αφορά δυσκολία στην αποκωδικοποίηση του γραπτού λόγου, στην αναγνώριση λέξεων και στη σύνδεση γραμμάτων με ήχους. Τα παιδιά με δυσλεξία συχνά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να διαβάσουν και να γράψουν, ενώ κουράζονται εύκολα σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τον γραπτό λόγο.

Συμπτώματα της δυσλεξίας

Τα συμπτώματα διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Στην προσχολική ηλικία

• Καθυστέρηση στην ανάπτυξη λόγου

• Δυσκολία στην ομοιοκαταληξία και στα παιχνίδια ήχων

• Δυσκολία στην απομνημόνευση τραγουδιών ή ακολουθιών

Στη σχολική ηλικία

• Αργή και κοπιαστική ανάγνωση

• Συχνά ορθογραφικά λάθη

• Αντιστροφές γραμμάτων ή συλλαβών

• Δυσκολία στην κατανόηση γραπτού κειμένου

• Αποφυγή σχολικών εργασιών που απαιτούν διάβασμα

Στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή

• Δυσκολία στη γρήγορη ανάγνωση και στη γραπτή έκφραση

• Προβλήματα οργάνωσης και διαχείρισης χρόνου

• Άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση σε ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά πλαίσια

Πώς γίνεται η διάγνωση της δυσλεξίας

Η διάγνωση της δυσλεξίας γίνεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες, όπως ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους ή διεπιστημονικές ομάδες. Περιλαμβάνει:

• Λεπτομερές αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό ιστορικό

• Αξιολόγηση αναγνωστικών και γραπτών δεξιοτήτων

• Εκτίμηση γνωστικών λειτουργιών

• Παρατήρηση της μαθησιακής συμπεριφοράς

Η διάγνωση δεν αποτελεί «ταμπέλα», αλλά εργαλείο κατανόησης και σωστής παρέμβασης.

Τρόποι αντιμετώπισης και υποστήριξης

Η δυσλεξία δεν θεραπεύεται, όμως αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με κατάλληλες παρεμβάσεις.

Εκπαιδευτική υποστήριξη

• Εξατομικευμένο πρόγραμμα ειδικής μαθησιακής παρέμβασης

• Πολυαισθητηριακές μέθοδοι διδασκαλίας

• Προσαρμογές στο σχολικό περιβάλλον

Στήριξη στο σπίτι

• Σταθερή ρουτίνα μελέτης χωρίς πίεση

• Ενίσχυση των δυνατών σημείων του παιδιού

• Θετική ανατροφοδότηση και αποδοχή

Συναισθηματική υποστήριξη

• Ενίσχυση αυτοεκτίμησης

• Αποφυγή συγκρίσεων

• Συνεργασία γονέων, σχολείου και ειδικών

Η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης

Όσο νωρίτερα εντοπιστεί η δυσλεξία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η παρέμβαση. Η έγκαιρη υποστήριξη μειώνει τον κίνδυνο σχολικής αποτυχίας, άγχους και συναισθηματικών δυσκολιών.

Η κατανόηση της δυσλεξίας βοηθά το παιδί να αποδεχτεί τη διαφορετικότητά του και να αναπτύξει τις δυνατότητές του με αυτοπεποίθηση.

Bιβλιογραφία

• Snowling, M. (2019). Dyslexia: A Very Short Introduction.

• Shaywitz, S. (2003). Overcoming Dyslexia.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Περιμένω τη σειρά μου

 

Η σπουδαιότητα των κοινωνικών ιστοριών

Οι κοινωνικές ιστορίες αποτελούν ένα αξιόλογο παιδαγωγικό εργαλείο, ιδιαίτερα για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού ή σε παιδιά με δυσκολίες.

Δημιουργήθηκαν για να εξηγούν κοινωνικές καταστάσεις με σαφή, δομημένο και προβλέψιμο τρόπο, μειώνοντας το άγχος και την αβεβαιότητα που συχνά συνοδεύουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Μέσα από απλή, κατανοητή γλώσσα και συγκεκριμένα παραδείγματα, οι κοινωνικές ιστορίες συμβάλλουν στο να κατανοήσουν τα παιδιά, κοινωνικούς κανόνες, προσδοκίες και συναισθήματα, τόσο τα δικά τους όσο και των άλλων. Ενισχύουν την αυτορρύθμιση, την επικοινωνία και την κοινωνική κατανόηση, ενώ παράλληλα προάγουν την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία.

Η χρήση κοινωνικών ιστοριών στο σχολικό και στο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να υποστηρίξει θετικά τη συμπεριφορά, να βελτιώσει τη συνεργασία και να διευκολύνει τη συμμετοχή του παιδιού σε καθημερινές δραστηριότητες. Όταν προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε παιδιού, αποτελούν ένα πολύτιμο μέσο μάθησης και ενδυνάμωσης.

  ΥΛΙΚΟ

Μανίνα Καούκη

Ειδική Παιδαγωγός MA Special Education

Coach Προσωπικής Ανάπτυξης ΕΚΠΑ Αθηνών

Συγγραφέας Ειδικών Εκπαιδευτικών Βιβλίων

 

---

Βιβλιογραφία

• Gray, C. (2010). The New Social Story Book. Arlington, TX: Future Horizons.
• Gray, C. (2015). Social Stories™ 10.0: Criteria and Guidelines.
• Attwood, T. (2007). The Complete Guide to Asperger’s Syndrome. London: Jessica Kingsley Publishers.
• Kokina, A., & Kern, L. (2010). Social Story™ interventions for students with autism spectrum disorders: A meta-analysis. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40, 812–826.

 

Πώς στηρίζουμε ψυχολογικά ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες

πηγη

 

Πώς στηρίζουμε ψυχολογικά ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες δεν έρχονται αντιμέτωπα μόνο με ακαδημαϊκές προκλήσεις, αλλά συχνά βιώνουν έντονη συναισθηματική πίεση. Η επαναλαμβανόμενη εμπειρία αποτυχίας, οι συγκρίσεις και οι υψηλές προσδοκίες μπορεί να επηρεάσουν βαθιά την αυτοεκτίμηση και την ψυχική τους ανθεκτικότητα.

Η ψυχολογική στήριξη αποτελεί βασικό παράγοντα για τη συνολική ανάπτυξη και ευημερία του παιδιού.

Πώς επηρεάζουν οι μαθησιακές δυσκολίες την ψυχολογία του παιδιού

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση

• Άγχος και φόβος αποτυχίας

• Αποφυγή σχολικών δραστηριοτήτων

• Αίσθημα ματαίωσης ή θυμού

Ο ρόλος των γονέων

Οι γονείς διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική ενδυνάμωση του παιδιού.

• Αποδοχή της δυσκολίας χωρίς ενοχοποίηση

• Εστίαση στην προσπάθεια και όχι στο αποτέλεσμα

• Ρεαλιστικές προσδοκίες

• Αποφυγή συγκρίσεων με άλλα παιδιά

Η σημασία της ενσυναίσθησης

Η κατανόηση και η αναγνώριση των συναισθημάτων του παιδιού το βοηθούν να αισθάνεται ασφαλές και αποδεκτό.

Ενίσχυση της αυτοεκτίμησης

• Ανάδειξη δυνατών σημείων και ταλέντων

• Ευκαιρίες επιτυχίας εκτός σχολικού πλαισίου

• Θετική ανατροφοδότηση

Συνεργασία με ειδικούς

Η συνεργασία με ψυχολόγους, ειδικούς παιδαγωγούς και θεραπευτές βοηθά στη συνολική υποστήριξη του παιδιού.

Μακροπρόθεσμα οφέλη

Η σωστή ψυχολογική στήριξη ενισχύει την ανθεκτικότητα, την αυτονομία και την αυτοπεποίθηση του παιδιού, συμβάλλοντας στη θετική του πορεία στην ενήλικη ζωή.

Βιβλιογραφία

• Hornby, G. (2015). Parental Involvement in Childhood Education.

• Meltzer, L. (2018). Executive Function in Education.

Παιδικό άγχος: πώς εκδηλώνεται και πώς το αντιμετωπίζουμε

πηγη

 

Παιδικό άγχος: πώς εκδηλώνεται και πώς το αντιμετωπίζουμε

Το άγχος αποτελεί φυσιολογικό συναίσθημα, ωστόσο όταν είναι έντονο ή παρατεταμένο μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού.

Πώς εκδηλώνεται το παιδικό άγχος

• Σωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλοι, στομαχόπονοι)

• Φόβοι και ανησυχίες

• Δυσκολίες ύπνου

• Αποφυγή δραστηριοτήτων

Πιθανές αιτίες

• Σχολικές απαιτήσεις

• Μαθησιακές δυσκολίες

• Οικογενειακές αλλαγές

Πότε χρειάζεται παρέμβαση

Όταν το άγχος επηρεάζει τη σχολική ή κοινωνική ζωή του παιδιού.

Τρόποι αντιμετώπισης

• Σταθερό πρόγραμμα

• Ανοιχτή επικοινωνία

• Συνεργασία με ειδικό ψυχικής υγείας

Ο ρόλος των γονέων

Η συναισθηματική ασφάλεια και η αποδοχή αποτελούν βασικούς προστατευτικούς παράγοντες.

Βιβλιογραφία

• Kendall, P. (2017). Child and Adolescent Anxiety Disorders.

• Rapee, R. (2015). Anxiety Disorders in Children.

Δυσκολίες γραφής στο σχολείο και ο ρόλος της εργοθεραπείας

πηγη

 

Δυσκολίες γραφής στο σχολείο και ο ρόλος της εργοθεραπείας

Η γραφή είναι μια σύνθετη δεξιότητα που απαιτεί συντονισμό κινητικών, αισθητηριακών και γνωστικών λειτουργιών. Πολλά παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη γραφή, οι οποίες επηρεάζουν τη σχολική τους επίδοση.

Πώς εκδηλώνονται οι δυσκολίες γραφής

• Ακατάστατος γραφικός χαρακτήρας

• Αργός ρυθμός γραφής

• Κόπωση και αποφυγή γραπτών εργασιών

• Πόνος στο χέρι

Αίτια των δυσκολιών

• Ανεπαρκής λεπτή κινητικότητα

• Κακή στάση σώματος

• Δυσκολίες οπτικοκινητικού συντονισμού

Πώς βοηθά η εργοθεραπεία

Η εργοθεραπεία στοχεύει στη βελτίωση της στάσης, της λαβής μολυβιού και της αντοχής στη γραφή.

Σχολική και συναισθηματική διάσταση

Οι δυσκολίες γραφής συχνά επηρεάζουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Βιβλιογραφία

• Feder, K. (2015). Handwriting Development.

• Rosenblum, S. (2018). Handwriting Difficulties.

Εργοθεραπεία παιδιών: τι είναι και πότε είναι απαραίτητη

πηγη

 

Εργοθεραπεία παιδιών: τι είναι και πότε είναι απαραίτητη

Η εργοθεραπεία παιδιών είναι μια επιστήμη που στοχεύει στη βελτίωση της λειτουργικότητας, της αυτονομίας και της συμμετοχής του παιδιού στις καθημερινές δραστηριότητες. Δεν αφορά μόνο τη κίνηση, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το παιδί αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.

Τι πραγματεύεται η εργοθεραπεία

Η εργοθεραπεία εστιάζει σε δεξιότητες όπως:

• λεπτή και αδρή κινητικότητα

• οπτικοκινητικός συντονισμός

• αισθητηριακή επεξεργασία

• αυτοεξυπηρέτηση

• σχολική ετοιμότητα

Πότε χρειάζεται εργοθεραπεία ένα παιδί

• Δυσκολία στο γράψιμο ή στη χρήση ψαλιδιού

• Αδεξιότητα και συχνές πτώσεις

• Υπερευαισθησία ή μειωμένη αντίδραση σε ερεθίσματα

• Δυσκολία στην οργάνωση και στη συγκέντρωση

Η διαδικασία αξιολόγησης

Η αξιολόγηση βασίζεται στην παρατήρηση, σε σταθμισμένα εργαλεία και στη συνεργασία με την οικογένεια.

Οφέλη της εργοθεραπείας

Η παρέμβαση ενισχύει την αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και τη σχολική προσαρμογή του παιδιού.

Bιβλιογραφία

• Case-Smith, J. (2014). Occupational Therapy for Children.

• Bundy, A. (2020). Sensory Integration.

Καθυστέρηση ομιλίας: αιτίες, αξιολόγηση και θεραπεία

πηγη

 

Καθυστέρηση ομιλίας: αιτίες, αξιολόγηση και θεραπεία

Η καθυστέρηση ομιλίας αποτελεί μία από τις συχνότερες ανησυχίες των γονέων κατά τα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού. Δεν σημαίνει πάντα ύπαρξη διαταραχής, ωστόσο απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση.

Τι ονομάζουμε καθυστέρηση ομιλίας

Αναφερόμαστε σε απόκλιση από τα αναμενόμενα αναπτυξιακά ορόσημα λόγου και ομιλίας για την ηλικία του παιδιού.

Πιθανές αιτίες

• Αναπτυξιακές διαταραχές λόγου

• Ακουστικά προβλήματα

• Νευροαναπτυξιακοί παράγοντες

• Περιβαλλοντικοί παράγοντες

Διαδικασία αξιολόγησης

Η αξιολόγηση περιλαμβάνει:

• Λεπτομερές ιστορικό

• Εκτίμηση κατανόησης και έκφρασης λόγου

• Έλεγχο άρθρωσης και φωνολογίας

Θεραπευτική παρέμβαση

Η θεραπεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του παιδιού και μπορεί να περιλαμβάνει:

• Ασκήσεις λόγου και ομιλίας

• Παιγνιώδεις δραστηριότητες

• Καθοδήγηση γονέων

Ρόλος των γονέων

Η καθημερινή αλληλεπίδραση και η ποιοτική επικοινωνία είναι καθοριστικές.

Μακροπρόθεσμη πρόγνωση

Με έγκαιρη παρέμβαση, τα περισσότερα παιδιά παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση.

Βιβλιογραφία

• Owens, R. (2016). Language Development.

• Bishop, D. (2017). Uncommon Understanding.

Πότε χρειάζεται λογοθεραπεία ένα παιδί – οδηγός για γονείς

πηγη

 

Πότε χρειάζεται λογοθεραπεία ένα παιδί – οδηγός για γονείς

Η ανάπτυξη του λόγου αποτελεί βασικό πυλώνα της επικοινωνίας, της μάθησης και της κοινωνικής ένταξης του παιδιού. Κάθε παιδί αναπτύσσει τον λόγο με τον δικό του ρυθμό, ωστόσο υπάρχουν ενδείξεις που δείχνουν ότι χρειάζεται αξιολόγηση και παρέμβαση από λογοθεραπευτή.

Τι είναι η λογοθεραπεία

Η λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με την πρόληψη, την αξιολόγηση και την αντιμετώπιση διαταραχών λόγου, ομιλίας, φωνής, επικοινωνίας και κατάποσης.

Ενδείξεις ότι ένα παιδί χρειάζεται λογοθεραπεία

Στην προσχολική ηλικία

• Περιορισμένο λεξιλόγιο

• Δυσκολία στον σχηματισμό προτάσεων

• Δυσκολία κατανόησης απλών οδηγιών

Στη σχολική ηλικία

• Λάθη άρθρωσης που επιμένουν

• Δυσκολία στη γραπτή και προφορική έκφραση

• Δυσκολία στην κατανόηση σχολικού λόγου

Η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης

Η έγκαιρη λογοθεραπευτική παρέμβαση προλαμβάνει δευτερογενείς δυσκολίες, όπως μαθησιακές και συναισθηματικές επιπτώσεις.

Ο ρόλος της οικογένειας

Η ενεργή συμμετοχή των γονέων ενισχύει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Συνεργασία με το σχολείο

Η επικοινωνία λογοθεραπευτή και εκπαιδευτικών συμβάλλει στη γενίκευση των δεξιοτήτων.

Βιβλιογραφία

• Paul, R. (2020). Language Disorders from Infancy Through Adolescence.

• Owens, R. (2016). Language Development.

Δυσλεξία σε ενήλικες: πώς επηρεάζει εργασία και καθημερινότητα

πηγη

 

Δυσλεξία σε ενήλικες: πώς επηρεάζει εργασία και καθημερινότητα

Η δυσλεξία δεν περιορίζεται στην παιδική ηλικία. Πολλοί ενήλικες ζουν με δυσλεξία χωρίς επίσημη διάγνωση, έχοντας αναπτύξει αντισταθμιστικές στρατηγικές που συχνά συνοδεύονται από έντονη ψυχική επιβάρυνση.

Πώς εκδηλώνεται η δυσλεξία στους ενήλικες

• Αργή ανάγνωση και δυσκολία στην κατανόηση γραπτών οδηγιών

• Ορθογραφικά λάθη

• Δυσκολία στην οργάνωση και στη διαχείριση χρόνου

• Αποφυγή γραπτών εργασιών

Επιπτώσεις στον χώρο εργασίας

Η δυσλεξία μπορεί να επηρεάσει:

• Την απόδοση σε θέσεις με αυξημένες γραπτές απαιτήσεις

• Την αυτοπεποίθηση

• Τις επαγγελματικές επιλογές

Συναισθηματικές συνέπειες

Πολλοί ενήλικες με δυσλεξία βιώνουν:

• Άγχος

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση

• Φόβο κριτικής

Η σημασία της διάγνωσης στην ενήλικη ζωή

Η διάγνωση προσφέρει κατανόηση και ανακούφιση, επιτρέποντας την υιοθέτηση κατάλληλων στρατηγικών.

Στρατηγικές υποστήριξης

• Χρήση τεχνολογικών βοηθημάτων

• Οργάνωση εργασιών με οπτικά μέσα

• Συμβουλευτική υποστήριξη

Ποιότητα ζωής και αποδοχή

Η αποδοχή της δυσλεξίας επιτρέπει στον ενήλικα να αξιοποιήσει τα δυνατά του σημεία.

Βιβλιογραφία

• McLoughlin, D. (2013). Adult Dyslexia.

• Shaywitz, S. (2003). Overcoming Dyslexia.

Πώς να βοηθήσετε παιδί με δυσλεξία στο διάβασμα στο σπίτι

πηγη

 

Πώς να βοηθήσετε παιδί με δυσλεξία στο διάβασμα στο σπίτι

Η μελέτη στο σπίτι αποτελεί συχνά πηγή άγχους για τα παιδιά με δυσλεξία αλλά και για τους γονείς τους. Η σωστή προσέγγιση μπορεί να μετατρέψει το διάβασμα από μια δυσάρεστη υποχρέωση σε μια πιο διαχειρίσιμη και υποστηρικτική διαδικασία.

Δημιουργία κατάλληλου περιβάλλοντος

• Σταθερός χώρος και ώρα μελέτης

• Περιορισμός περισπασμών

• Μικρά χρονικά διαστήματα με συχνά διαλείμματα

Οργάνωση της μελέτης

Η οργάνωση βοηθά το παιδί να νιώθει ασφάλεια και έλεγχο.

• Καθορισμός προτεραιοτήτων

• Χρήση λίστας εργασιών

• Σπάσιμο της ύλης σε μικρά βήματα

Πολυαισθητηριακές τεχνικές

Η χρήση περισσότερων αισθήσεων ενισχύει τη μάθηση:

• Ανάγνωση δυνατά

• Χρήση χρωμάτων και καρτών

• Συνδυασμός κίνησης και λόγου

Ο ρόλος του γονέα

• Υπομονή και αποδοχή

• Ενίσχυση της προσπάθειας και όχι μόνο του αποτελέσματος

• Αποφυγή πίεσης και συγκρίσεων

Συναισθηματική στήριξη

Το παιδί με δυσλεξία χρειάζεται να αισθάνεται ότι γίνεται κατανοητό.

• Αναγνώριση δυσκολιών

• Ενίσχυση αυτοεκτίμησης

• Συνεργασία με ειδικούς

Μακροπρόθεσμο όφελος

Η σωστή υποστήριξη στο σπίτι ενισχύει τη μαθησιακή αυτονομία και μειώνει το άγχος.

Βιβλιογραφία

• Reid, G. (2016). Dyslexia: A Practitioner’s Handbook.

• Snowling, M. (2019). Dyslexia: A Very Short Introduction.

Μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά: σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε

πηγη

 

Μαθησιακές δυσκολίες στα παιδιά: σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε

Οι μαθησιακές δυσκολίες αποτελούν μια ευρεία κατηγορία δυσκολιών που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το παιδί προσλαμβάνει, επεξεργάζεται και αποδίδει τη γνώση. Δεν σχετίζονται με χαμηλή νοημοσύνη ή έλλειψη κινήτρων και συχνά δεν είναι άμεσα ορατές, γεγονός που καθυστερεί την αναγνώρισή τους.

Η έγκαιρη παρατήρηση των πρώτων ενδείξεων είναι καθοριστική για την εκπαιδευτική και συναισθηματική πορεία του παιδιού.

Τι ονομάζουμε μαθησιακές δυσκολίες

Ο όρος μαθησιακές δυσκολίες περιλαμβάνει δυσκολίες στην ανάγνωση, στη γραφή, στην ορθογραφία, στα μαθηματικά, στη μνήμη, στη συγκέντρωση και στην οργάνωση. Κάθε παιδί μπορεί να παρουσιάζει διαφορετικό προφίλ δυσκολιών.

Πρώιμα σημάδια στην προσχολική ηλικία

• Δυσκολία στη συγκέντρωση σε οργανωμένες δραστηριότητες

• Δυσκολία στην απομνημόνευση τραγουδιών ή οδηγιών

• Περιορισμένη φωνολογική επίγνωση

• Αργή ανάπτυξη βασικών γνωστικών δεξιοτήτων

Σημάδια στη σχολική ηλικία

• Χαμηλή σχολική επίδοση παρά την προσπάθεια

• Δυσκολία στην κατανόηση γραπτών οδηγιών

• Αργός ρυθμός εργασίας

• Συχνά λάθη σε ασκήσεις που έχει κατανοήσει προφορικά

• Αποφυγή σχολικών δραστηριοτήτων

Συναισθηματικές και συμπεριφορικές ενδείξεις

Οι μαθησιακές δυσκολίες συχνά συνοδεύονται από:

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση

• Άγχος για το σχολείο

• Θυμό ή απόσυρση

• Φόβο αποτυχίας

Πότε χρειάζεται αξιολόγηση

Όταν οι δυσκολίες επιμένουν και επηρεάζουν τη σχολική λειτουργικότητα, είναι σημαντικό να ζητηθεί αξιολόγηση από ειδικό. Η αξιολόγηση βοηθά στην κατανόηση των αναγκών του παιδιού και στον σχεδιασμό κατάλληλης παρέμβασης.

Ο ρόλος της οικογένειας και του σχολείου

Η συνεργασία γονέων, εκπαιδευτικών και ειδικών είναι θεμελιώδης. Η έγκαιρη υποστήριξη προστατεύει την ψυχική υγεία του παιδιού και ενισχύει τη μαθησιακή του πορεία.

Η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης

Η σωστή παρέμβαση μειώνει τον κίνδυνο σχολικής αποτυχίας και βοηθά το παιδί να αναπτύξει στρατηγικές μάθησης και αυτοπεποίθηση.

Βιβλιογραφία

• Lerner, J. (2018). Learning Disabilities.

• Fletcher, J. et al. (2019). Learning Disabilities: From Identification to Intervention.

Δυσλεξία: συμπτώματα, διάγνωση και τρόποι αντιμετώπισης

πηγη

 

Δυσλεξία: συμπτώματα, διάγνωση και τρόποι αντιμετώπισης

Η δυσλεξία αποτελεί μία από τις συχνότερες ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και επηρεάζει κυρίως την ικανότητα ανάγνωσης, γραφής και ορθογραφίας. Δεν σχετίζεται με το επίπεδο νοημοσύνης του ατόμου ούτε με έλλειψη προσπάθειας. Πρόκειται για νευροαναπτυξιακή δυσκολία που εμφανίζεται από την παιδική ηλικία και συχνά συνεχίζει και στην ενήλικη ζωή.

Η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή υποστήριξη μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις επιπτώσεις της δυσλεξίας στη σχολική επίδοση, στην ψυχολογία και στην αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Τι είναι η δυσλεξία

Η δυσλεξία αφορά δυσκολία στην αποκωδικοποίηση του γραπτού λόγου, στην αναγνώριση λέξεων και στη σύνδεση γραμμάτων με ήχους. Τα παιδιά με δυσλεξία συχνά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να διαβάσουν και να γράψουν, ενώ κουράζονται εύκολα σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τον γραπτό λόγο.

Συμπτώματα της δυσλεξίας

Τα συμπτώματα διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Στην προσχολική ηλικία

• Καθυστέρηση στην ανάπτυξη λόγου

• Δυσκολία στην ομοιοκαταληξία και στα παιχνίδια ήχων

• Δυσκολία στην απομνημόνευση τραγουδιών ή ακολουθιών

Στη σχολική ηλικία

• Αργή και κοπιαστική ανάγνωση

• Συχνά ορθογραφικά λάθη

• Αντιστροφές γραμμάτων ή συλλαβών

• Δυσκολία στην κατανόηση γραπτού κειμένου

• Αποφυγή σχολικών εργασιών που απαιτούν διάβασμα

Στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή

• Δυσκολία στη γρήγορη ανάγνωση και στη γραπτή έκφραση

• Προβλήματα οργάνωσης και διαχείρισης χρόνου

• Άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση σε ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά πλαίσια

Πώς γίνεται η διάγνωση της δυσλεξίας

Η διάγνωση της δυσλεξίας γίνεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες, όπως ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους ή διεπιστημονικές ομάδες. Περιλαμβάνει:

• Λεπτομερές αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό ιστορικό

• Αξιολόγηση αναγνωστικών και γραπτών δεξιοτήτων

• Εκτίμηση γνωστικών λειτουργιών

• Παρατήρηση της μαθησιακής συμπεριφοράς

Η διάγνωση δεν αποτελεί «ταμπέλα», αλλά εργαλείο κατανόησης και σωστής παρέμβασης.

Τρόποι αντιμετώπισης και υποστήριξης

Η δυσλεξία δεν θεραπεύεται, όμως αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με κατάλληλες παρεμβάσεις.

Εκπαιδευτική υποστήριξη

• Εξατομικευμένο πρόγραμμα ειδικής μαθησιακής παρέμβασης

• Πολυαισθητηριακές μέθοδοι διδασκαλίας

• Προσαρμογές στο σχολικό περιβάλλον

Στήριξη στο σπίτι

• Σταθερή ρουτίνα μελέτης χωρίς πίεση

• Ενίσχυση των δυνατών σημείων του παιδιού

• Θετική ανατροφοδότηση και αποδοχή

Συναισθηματική υποστήριξη

• Ενίσχυση αυτοεκτίμησης

• Αποφυγή συγκρίσεων

• Συνεργασία γονέων, σχολείου και ειδικών

Η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης

Όσο νωρίτερα εντοπιστεί η δυσλεξία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η παρέμβαση. Η έγκαιρη υποστήριξη μειώνει τον κίνδυνο σχολικής αποτυχίας, άγχους και συναισθηματικών δυσκολιών.

Η κατανόηση της δυσλεξίας βοηθά το παιδί να αποδεχτεί τη διαφορετικότητά του και να αναπτύξει τις δυνατότητές του με αυτοπεποίθηση.

 

Bιβλιογραφία

• Snowling, M. (2019). Dyslexia: A Very Short Introduction.

• Shaywitz, S. (2003). Overcoming Dyslexia.

Σκέφτεστε συνέχεια συζητήσεις που έχετε κάνει; Τι σημαίνει αυτό, σύμφωνα με ειδικό

ΠΗΓΗ

 

Τι μπορεί να σημαίνει το να σκέφτεστε συνέχεια συζητήσεις που έχετε κάνει

Όλοι έχουμε αναπαράγει μια συζήτηση στο μυαλό μας πολύ μετά το τέλος της – αναλύοντας κάθε λέξη, παύση και έκφραση, είτε η στιγμή ήταν ευχάριστη είτε άβολη. Αυτό που μοιάζει με ακίνδυνη σκέψη μπορεί μερικές φορές να μετατραπεί σε έναν νοητικό κύκλο που επηρεάζει τον ύπνο, τη διάθεση και την αυτοπεποίθηση, εγείροντας ένα σημαντικό ερώτημα. Πότε σταματάει να είναι φυσιολογικό το να σκεφτόμαστε παλιές συζητήσεις;

Γιατί πολλοί σκέφτονται και αναπαράγουν ξανά και ξανά σκηνές και συζητήσεις από το παρελθόν;

Οι άνθρωποι συχνά αναπαράγουν στο μυαλό τους παλιές συζητήσεις και εμπειρίες για διάφορους λόγους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μια διαδικασία νευρωνικής επανενεργοποίησης, όπου ο εγκέφαλος αναπαράγει αναμνήσεις σε ήσυχες στιγμές, ενισχύοντάς τες. Επιπλέον, μπορεί να αποτελεί έναν τρόπο επεξεργασίας άλυτων συναισθημάτων ή προσπάθειας κατανόησης κοινωνικών καταστάσεων. Ορισμένοι είναι πιο επιρρεπείς σε αυτό λόγω του «αναστοχαστικού μηρυκασμού», δηλαδή της συνήθειας να σκέφτονται επανειλημμένα παρελθοντικά γεγονότα, ιδιαίτερα συναισθηματικά.

Σύμφωνα με μελέτη του 2024 με τίτλο «Recurrent Negative Autobiographical Memories and Mental Health», η επαναλαμβανόμενη ανάκληση αρνητικών προσωπικών αναμνήσεων είναι συχνή τόσο στον γενικό πληθυσμό όσο και σε άτομα με συναισθηματικές διαταραχές και συνδέεται έντονα με υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους, στρες και μηρυκαστικής σκέψης. Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα άτομα που βιώνουν αυτές τις επαναλαμβανόμενες αναμνήσεις τείνουν να αναφέρουν πιο σοβαρά ψυχολογικά συμπτώματα, ενώ στις κλινικές ομάδες αυτές οι αναμνήσεις συνδέονται με μεγαλύτερη συνολική σοβαρότητα συμπτωμάτων και ψυχική δυσφορία.

•  Νευρωνική επανάληψη: Ο εγκέφαλος επανενεργοποιεί αναμνήσεις για να τις παγιώσει και να τις ενισχύσει.
•  Μηρυκαστική σκέψη: Ορισμένοι άνθρωποι συνηθίζουν να επιστρέφουν σε παλιές συζητήσεις, ιδιαίτερα σε όσες είχαν συναισθηματική σημασία, για να αποκτήσουν κλείσιμο ή αίσθηση ελέγχου.
•  Συναισθηματικός αντίκτυπος: Έντονα συναισθήματα, αβεβαιότητα ή άλυτες καταστάσεις πυροδοτούν πιο συχνή νοητική επανάληψη.
•  Γνωστικός ρόλος: Η επανάληψη μπορεί να βοηθήσει στην παγίωση της μνήμης, αλλά η υπερβολική μηρυκαστική σκέψη μπορεί να οδηγήσει σε άγχος ή ψυχική δυσφορία.

Αυτή η διαδικασία, αν και μερικές φορές χρήσιμη, μπορεί επίσης να γίνει μη παραγωγική όταν οδηγεί σε υπερανάλυση ή συναισθηματικό στρες.

Γιατί συνεχίζετε να αναπαράγετε συζητήσεις στο μυαλό σας

1. Αναπαράγετε συζητήσεις για να ξαναζήσετε αρνητικές κοινωνικές στιγμές

Οι άνθρωποι εστιάζουν φυσικά περισσότερο στις αρνητικές εμπειρίες ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 ΠΗΓΗ

 

Ο εκπληκτικός λόγος που μερικά παιδιά μιλούν νωρίτερα από τα άλλα

ΠΗΓΗ

 

Χρόνια τώρα, η ψυχολόγος Elika Bergelson από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ αναρωτιέται ποιες ατομικές διαφορές οδηγούν σε αυτό το φάσμα ικανοτήτων. Η πρόσφατη μελέτη παρατήρησής της για το θέμα, που δημοσιεύτηκε στο PNAS, έχει τώρα αναπάντεχα αποτελέσματα.

Ο ένας παράγοντας που παίζει ρόλο στο πότε θα μιλήσει το παιδί

Έχοντας εγγράψει 1.001 παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών στη μελέτη της, αυτή και μια διεθνής ομάδα ψυχολόγων εξεπλάγησαν όταν δεν βρήκαν καμία σχέση μεταξύ του πόσους ήχους έκανε ένα παιδί κατά τη διάρκεια της ημέρας και του φύλου, της κοινωνικοοικονομικής του κατάστασης ή του επιπέδου έκθεσής του σε πολλές γλώσσες.

 

Αντίθετα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα πιο ομιλητικά παιδιά στην παγκόσμια μελέτη ήταν εκείνα που είχαν την τάση να ακούνε περισσότερες ομιλίες ενηλίκων, μαζί με την ηλικία και κλινικούς παράγοντες όπως η προωρότητα ή η δυσλεξία.

«Η πιο αργή γλωσσική ανάπτυξη έχει συχνά αποδοθεί σε γονείς με χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο που παρέχουν λιγότερη εκπαιδευτική συμβολή στα παιδιά τους (από μια δυτικοκεντρική προοπτική της μεσαίας τάξης), οδηγώντας σε εκκλήσεις για συμπεριφορικές παρεμβάσεις με στόχο την αύξησή της», γράφουν οι Bergelson και συνεργάτες της.

Γιατί η ομιλία παιδιών και ενηλίκων είναι αλληλένδετες

Τα αποτελέσματα της μελέτης δεν μπορούν να αποκαλύψουν γιατί η παιδική ομιλία και η ομιλία ενηλίκων είναι τόσο αλληλένδετες, αλλά υπάρχουν μερικές πιθανές εξηγήσεις. Τα παιδιά που παράγουν περισσότερη ομιλία μπορεί να εκμαιεύουν περισσότερη ομιλία από τους ενήλικες ή μπορεί τα πιο ομιλητικά περιβάλλοντα να προωθούν περισσότερο λόγο μεταξύ των παιδιών.

Το τελευταίο σενάριο υποδηλώνει ότι μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμο οι ενήλικες να μιλούν περισσότερο γύρω από τα παιδιά.

Η έρευνα της Bergelson εκτείνεται σε 12 χώρες και 43 γλώσσες και ενσωματώνει περιφερειακές και αστικές περιοχές. Ο ήχος για τη μελέτη συλλέχτηκε μέσω φορητών συσκευών εγγραφής, οι οποίες τοποθετήθηκαν σε παιδιά διαφόρων σταδίων ανάπτυξης και ικανοτήτων, ηλικίας από δύο μηνών έως τεσσάρων ετών.

Χρησιμοποιώντας τη μηχανική εκμάθηση για να εξετάσει πάνω από 40.000 ώρες ηχογραφήσεων, η Bergelson και οι συνεργάτες της δοκίμασαν μια ποικιλία παραγόντων που μπορεί να επηρεάσουν πόσο συχνά και πόσο νωρίς ένα παιδί μιλά ή λέει συλλαβές, λέξεις ή προτάσεις.

Τελικά, η ομάδα δεν βρήκε καμία πειστική συσχέτιση μεταξύ του πόσους ήχους έκανε ένα παιδί την ημέρα και του φύλου ή της κοινωνικοοικονομικής του κατάστασης (όπως καθορίζεται από το επίπεδο εκπαίδευσης της μητέρας του). Αντίθετα, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι τα παιδιά κάτω των 4 ετών παράγουν περίπου 66 περισσότερους ήχους ανά ώρα με κάθε χρόνο ανάπτυξης.

Αυτό είναι αναμενόμενο, καθώς η ηλικία είναι στενά συνδεδεμένη με τη γνωστική ανάπτυξη, αλλά υπήρχε ένας άλλος παράγοντας που έδειξε επίσης μια εκπληκτικά ισχυρή επίδραση: τα παιδιά που άκουγαν τους ενήλικες να μιλούν περισσότερο, έτειναν να μιλούν περισσότερο και τα ίδια.

Σημαντική αύξηση στους ήχους για τα παιδιά που ακούν ενήλικες

Κατά μέσο όρο, για κάθε 100 φωνές ενηλίκων που ακούει ένα παιδί μέσα σε μια ώρα, αυτό το παιδί παρήγαγε 27 περισσότερες ήχους. Αυτό το φαινόμενο «ομιλίας ενηλίκων» αυξανόταν κατά 16 ήχους με κάθε χρόνο ανάπτυξης του παιδιού.

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΗΓΗ 

Ποιος τρόπος γραφής μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και την απομνημόνευση στα παιδιά

πηγη

 

Η αυξανόμενη επίδραση του χρόνου οθόνης στην ανάπτυξη της πρώιμης παιδικής ηλικίας

Πρόσφατη έρευνα έχει εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το πόσο χρόνο περνούν τα μικρά παιδιά μπροστά από οθόνες και το πώς επηρεάζει την ανάπτυξή τους. Mελέτη υπό την ηγεσία της Jennifer Madigan το 2019 παρακολούθησε πάνω από 2.400 παιδιά ηλικίας μεταξύ δύο και πέντε ετών και διαπίστωσε ότι σχεδόν κάθε παιδί στις Ηνωμένες Πολιτείες κάτω των οκτώ ετών ζει σε σπίτι με συσκευές συνδεδεμένες στο διαδίκτυο και περνά πάνω από δύο ώρες την ημέρα σε οθόνες.

Η ίδια μελέτη ανέφερε ότι, μέχρι να ξεκινήσουν το σχολείο, ένα στα τέσσερα παιδιά εμφανίζει ήδη καθυστερήσεις στη γλώσσα, την επικοινωνία, τις κινητικές δεξιότητες ή την συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη. Μεταγενέστερη ανάλυση από την ίδια ερευνήτρια το 2020 εξέτασε 42 μελέτες που κάλυπταν σχεδόν 19.000 παιδιά και επιβεβαίωσε ότι οι πολλές ώρες χρόνου οθόνης μπορούν να βλάψουν τον εγκέφαλο, τις γλωσσικές ικανότητες και τη κοινωνική μάθηση.

Προηγούμενες έρευνες, τόνισαν επίσης ότι η πληκτρολόγηση στο πληκτρολόγιο δεν είναι το ίδιο με τη χειρόγραφη γραφή, η οποία παίζει ζωτικό ρόλο στη συνολική μάθηση και ανάπτυξη ενός παιδιού.

 

Απτική ανατροφοδότηση στη μνήμη και τη μάθηση

Σύμφωνα με εργασία του 2024 με τίτλο «Touch to Learn: A Review of Haptic Technology’s Impact on Skill Development and Enhancing Learning Abilities for Children», η απτική ανατροφοδότηση βοηθά τα παιδιά να μαθαίνουν καλύτερα, βελτιώνοντας τη χωρική σκέψη, την εμπλοκή και την επίλυση προβλημάτων μέσω αλληλεπίδρασης με την αφή.

Άλλες πρόσφατες έρευνες αναδεικνύουν το πώς η απτική ανατροφοδότηση διαμορφώνει τη μάθηση, τη μνήμη και την αισθητικοκινητική προσαρμογή τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα. Οι μελέτες δείχνουν ότι η αφή δεν υποστηρίζει μόνο την αντίληψη και την κινητική μάθηση αλλά μπορεί και να επηρεάσει τη μνήμη ακόμη και σε ασυνείδητο επίπεδο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ 

«Τα 5 Στάδια του πένθους»: Τα στάδια ψυχικής κατάστασης που περνάμε ΟΛΟΙ σε μια πολύ δύσκολη στιγμή

ΠΗΓΗ

 

O κάθε άνθρωπος περνάει μέσα από μία σειρά συναισθηματικών εμπειριών (τα στάδια του πένθους) όταν έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο ή την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, με μία ανίατη ασθένεια, ή με κάποια άλλη μορφή πένθους. Δηλαδή περνάει μέσα από κάποιες φάσεις μέχρι τελικά να αποδεχτεί το μοιραίο –τον θάνατο, την απώλεια.

Τα στάδια του πένθους και της απώλειας είναι κοινά για όλους, ανεξάρτητα από τη μόρφωση, το κοινωνικό επίπεδο και το πολιτισμικό υπόβαθρο του καθενός.

Το πένθος αφορά το θάνατο κάποιου αγαπημένου μας προσώπου, ενώ η απώλεια είναι πιο γενικευμένη έννοια και περιλαμβάνει ακόμα και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις (πχ το χωρισμό ενός ζευγαριού, την απώλεια ενός φίλου κλπ).

Η ψυχίατρος Elisabeth Kübler – Ross, στο βιβλίο της "On Death and Dying" (1969), άρχισε να μιλάει για στάδια στο πένθος. Περιγράφει πέντε στάδια της αποδοχής του πένθους και της απώλειας, βασισμένη σε μελέτες γύρω από τα συναισθήματα ασθενών με ανίατες αρρώστιες, ενώ αργότερα παρατήρησε ότι μέσα από αυτά τα στάδια περνάμε και σε άλλες φάσεις της ζωής μας, που χαρακτηρίζονται από αρνητικούς παράγοντες, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου μας προσώπου ή ένας χωρισμός, ή οτιδήποτε συνοδεύεται από απώλεια.

Τα στάδια του πένθους λοιπόν, δεν συνοδεύουν μόνο τον θάνατο αλλά γενικότερα ότι έχει να κάνει με την απώλεια, π.χ. την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, την απώλεια του κατοικίδιού μας, μία ανίατη ασθένεια που σηματοδοτεί την απώλεια της υγείας μας, το χωρισμό και την απώλεια των ονείρων μας, την απώλεια της εργασίας που στις μέρες μας λόγω κρίσης είναι όλο και πιο συχνό φαινόμενο…

Σε γενικές γραμμές συναντάμε τα 5 αυτά στάδια στην απώλεια που βιώνουμε μέσα από αρνητικούς παράγοντες που μπορεί να υπάρξουν σε διάφορες φάσεις της ζωής μας.

Εφόσον λοιπόν η απώλεια βρίσκεται μέσα στη ζωή, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει μία τυπική αντίδραση, όπως δεν υπάρχει και τυπική απώλεια. Ο καθένας μας περνάει την κάθε μία από τις πέντε φάσεις με διαφορετικό ρυθμό και σε διαφορετική ένταση. Τα 5 στάδια του πένθους, δεν είναι άλλο παρά ανθρώπινες αντιδράσεις που ενεργοποιούνται σε όλους όσους περνούν από διαδικασία θρήνου. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εμφανίζονται κατ’ ανάγκη σε συγκεκριμένη σειρά, ούτε ότι ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται να περάσει και τα πέντε αυτά στάδια για να βγει από το πένθος του.

Συνήθως αυτό που παρατηρείται είναι μία κυκλικότητα στην εναλλαγή τους, όπου το άτομο που πενθεί μπορεί να έχει εναλλαγές στη διάθεση, να αισθάνεται ότι το πένθος του είναι μεν οδυνηρό αλλά ότι νιώθει καλύτερα, ότι βιώνει μέρες και εβδομάδες καλές, σαν να έχει αφήσει πίσω του την απώλεια.

Είναι σημαντικό να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα στάδια αυτά δεν αποτελούν ένα αυστηρό πλαίσιο που ενεργοποιείται σε όλους όσους θρηνούν. Μάλιστα καλό είναι να μην αναρωτιέται κάποιος σε ποιο στάδιο βρίσκεται αυτή τη στιγμή ή σε ποιο στάδιο θα έπρεπε να είναι ή αν πενθεί «σωστά». Η διαδικασία της θλίψης είναι τόσο ιδιαίτερη και προσωπική υπόθεση, στον καθένα, όπως άλλωστε και η ζωή του.

Το κλειδί για την κατανόηση των σταδίων δεν είναι να πείσετε τον εαυτό σας ότι “πρέπει” να περάσετε το κάθε ένα από αυτά με ακριβή σειρά. Αντ’ αυτού, είναι πιο χρήσιμο να τα δείτε ως “οδηγό” στη διαδικασία του πένθους.

Μην ξεχνάτε ποτέ: Ο καθένας πενθεί και θλίβεται με διαφορετικό τρόπο. Μερικοί άνθρωποι εξωτερικεύουν εύκολα τα συναισθήματά τους, ενώ άλλοι θα το περάσουν πιο εσωτερικά και μπορεί να μην τους δείτε καν να κλαίνε. Θα πρέπει να προσπαθήσετε να μην κρίνετε το πώς ένα άτομο βιώνει το πένθος ή την απώλεια, καθώς για τον καθένα είναι ένα προσωπικό και διαφορετικό συναίσθημα.

Ο ψυχικός πόνος λοιπόν, που προκαλεί το πένθος, εξελίσσεται σε φάσεις που είναι γνωστές ως «Τα πέντε στάδια του πένθους», όπου στην ουσία φωτογραφίζουν την προσπάθεια του πενθούντα να διεργαστεί το πένθος του και είναι τα ακόλουθα:

1.       Άρνηση και απομόνωση

2.     Θυμός

3.     Διαπραγμάτευση

4.     Κατάθλιψη

5.     Αποδοχή

Θα εξετάσουμε και τα πέντε αυτά στάδια, με σκοπό ο καθένας μας να κατανοήσει καλύτερα το τι του συμβαίνει όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με τις απώλειες στη ζωή του.

1. Άρνηση και απομόνωση: ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΗΓΗ 

💛 Αγάπη με χώρο: Όταν οι οικογενειακές σχέσεις γίνονται δύσκολες...

ΠΗΓΗ

 

Οι οικογενειακές σχέσεις είναι από τις πιο σημαντικές στη ζωή μας, αλλά δεν είναι πάντα εύκολες. Μερικές φορές η οικογένεια δεν είναι μόνο αγκαλιές και ζεστά λόγια. Είναι σιωπές που βαραίνουν. Λέξεις που πληγώνουν. Προσδοκίες που κόβουν την ανάσα. Κι όμως… ακόμη κι όταν πονάει, παραμένει δεσμός. Δεσμός βαθύς, δεσμός καρδιάς.

Δυσκολίες, συγκρούσεις και παρεξηγήσεις μπορούν να δημιουργήσουν ένταση και πόνο, ακόμα και μεταξύ ανθρώπων που αγαπιούνται βαθιά. Συχνά η πρώτη σκέψη είναι να απομακρυνθούμε ή να «κόψουμε» δεσμούς, πιστεύοντας ότι έτσι θα προστατευτούμε. Ωστόσο, η λύση δεν είναι πάντα να κόβουμε τους δεσμούς μας. Δεν είναι λύση να εξαφανίζεσαι. Ούτε να φωνάζεις για να ακουστείς.  Η ρήξη δεν είναι η μόνη διέξοδος. Η πραγματική λύση βρίσκεται κάπου αλλού: Στο θάρρος να μιλήσεις χωρίς να πληγώσεις. Στο να πεις «εδώ είναι το όριό μου» χωρίς ενοχή. Στο να κρατήσεις χώρο για σένα — αλλά και χώρο για αγάπη.

Γιατί η αγάπη δεν είναι αλυσίδα. Είναι επιλογή. Είναι ελευθερία. Είναι εξέλιξη. Κι όταν της δώσεις χώρο, μπορεί να θεραπεύσει ακόμη και τις πιο κουρασμένες σχέσεις.

💛 Αγάπη με Χώρο. Όχι ρήξη. Ισορροπία.

Η έννοια της «αγάπης με χώρο» μπορεί να φανεί αντιφατική στην αρχή. Πώς μπορούμε να αγαπάμε κάποιον χωρίς να είμαστε συνεχώς δίπλα του; Η απάντηση βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στην εγγύτητα και την προσωπική ελευθερία. Όταν θέτουμε όρια και κρατάμε αποστάσεις εκεί που χρειάζεται, δεν απομακρυνόμαστε από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, αλλά αντίθετα, προστατεύουμε τη σχέση και τον εαυτό μας. ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΗΓΗ 

ΒΙΒΛΙΟ-ΟΔΗΓΟΣ: Αυτισμός- Οι άγραφοι κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς για παιδιά 4-12 ετών

πηγη

 

Εκδότης: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Συγγραφέας: Πλησή Παναγιώτα, Λούβρου Ελένη
Εικονογράφος: Σταματιάδη Ντανιέλα

Μια από τις βασικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με αυτισμό είναι η κατανόηση των κοινωνικών κανόνων, γεγονός που δυσκολεύει τη λειτουργική επικοινωνία τους με τους άλλους ανθρώπους.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί έναν οδηγό για τα παιδιά που ανήκουν στο ανώτερο αυτιστικό φάσμα, καθώς και για τους ενήλικες που ασχολούνται με αυτά (γονείς, δασκάλους, ειδικούς). Έχει ως θέμα του την εκπαίδευσή τους στους κοινωνικούς κανόνες και αποτελείται από δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει εικόνες και παραδείγματα κοινωνικών συμπεριφορών που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα, απευθύνεται στα παιδιά που ανήκουν στο ανώτερο φάσμα του αυτισμού και είναι χωρισμένο σε δύο ηλικιακές ομάδες (4-7 και 8–12 ετών).

Το δεύτερο μέρος απευθύνεται στους ενήλικες και περιλαμβάνει τις επεξηγήσεις των παραδειγμάτων του πρώτου μέρους και κάποιες προτάσεις για την αντιμετώπιση τέτοιων συμπεριφορών. 

συνεχεια 

 

ΠΗΓΗ 

6 ασκήσεις για τις "κολλημένες λέξεις" στη Δυσλεξία!

 

Ένα συνηθισμένο σύμπτωμα, που εμφανίζουν στη γραφή τους τα παιδιά με Δυσλεξία/ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και που πολλές φορές επιμένει και σε μεγαλύτερες τάξεις είναι η παραβίαση των ορίων των λέξεων. Συχνό φαινόμενο να παραδίδονται γραπτά που εμφανίζονται "κολλημένες" λέξεις μεταξύ τους. Αυτή η έλλειψη συνειδητοποίησης και η σύγχυση της αυτονομίας της κάθε λέξης μπορεί να αντιμετωπιστεί με πολλές διαφορετικές ασκήσεις. Συνήθως σε σύντομο διάστημα στη διάρκεια ενός προγράμματος παρέμβασης γίνεται κατανοητή η ορθή χωροταξική τοποθέτηση των λέξεων σε μια πρόταση.

Θα παρουσιαστεί ένα δείγμα τέτοιων ασκήσεων για την κατανόηση της αυτονομίας της κάθε λέξης.

Άσκηση αναπαράστασης της απόστασης μεταξύ των λέξεων.

 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ 

 

ΠΗΓΗ