21/2/24

Παιδί: Γιατί αλλάζει η συμπεριφορά του όταν αποκτά αδερφάκι;

Το «να χαρίσω στο παιδί μου αδελφάκι» δεν είναι λόγος | Infokids.com.cy
πηγη


Ο ερχομός ενός νέου μωρού είναι μια τεράστια αλλαγή για κάθε παιδί στην οικογένεια. Είναι απολύτως φυσιολογικό το μεγαλύτερο παιδί να αισθάνεται ότι το νέο του αδερφάκι αντικαθιστά τον δικό του ρόλο στην οικογένεια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ζήλια του παιδιού προς το μωρό. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί στην πράξη με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όπως η επιθετική συμπεριφορά προς το μωρό (π.χ. το παιδί να τσιμπάει το μωρό), ενώ συχνά αυτά τα συναισθήματα ζήλιας μπορεί να οδηγήσουν το παιδί σε πιο «παιδαριώδη» συμπεριφορά, όπως να έχει ξεσπάσματα ή να αρνείται να χρησιμοποιήσει το γιο γιό, παρόλο που έχει εκπαιδευτεί επιτυχώς σε αυτό. Αυτός είναι ο τρόπος του παιδιού να εκφράσει τα συναισθήματα απογοήτευσης και σύγχυσης σχετικά με το ρόλο του και τη θέση του στην οικογένεια.

Ο ερχομός ενός νέου μωρού είναι μια τεράστια αλλαγή για κάθε παιδί στην οικογένεια. Είναι απολύτως φυσιολογικό το μεγαλύτερο παιδί να αισθάνεται ότι το νέο του αδερφάκι αντικαθιστά τον δικό του ρόλο στην οικογένεια και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ζήλια του παιδιού προς το μωρό. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί στην πράξη με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όπως η επιθετική συμπεριφορά προς το μωρό (π.χ. το παιδί να τσιμπάει το μωρό), ενώ συχνά αυτά τα συναισθήματα ζήλιας μπορεί να οδηγήσουν το παιδί σε πιο «παιδαριώδη» συμπεριφορά, όπως να έχει ξεσπάσματα ή να αρνείται να χρησιμοποιήσει το γιο γιό, παρόλο που έχει εκπαιδευτεί επιτυχώς σε αυτό. Αυτός είναι ο τρόπος του παιδιού να εκφράσει τα συναισθήματα απογοήτευσης και σύγχυσης σχετικά με το ρόλο του και τη θέση του στην οικογένεια.

Είναι συνηθισμένη αυτή η συμπεριφορά;

Είναι απολύτως φυσιολογικό τα μεγαλύτερα αδέλφια να αντιδρούν κατ’ αυτόν τον τρόπο στην άφιξη ενός νέου μωρού και αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα επηρεάσει τη μελλοντική τους σχέση, ιδίως εάν αντιμετωπίζονται από τους γονείς τους έτσι ώστε τα συναισθήματα ζήλιας να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου. Ακόμη κι αν το παιδί σας φαίνεται να είναι ανεξάρτητο και ικανό να κάνει πολλά πράγματα μόνο του και χωρίς τη συνεχή προσοχή σας, χρειάζεται ακόμη την αγάπη και το ενδιαφέρον σας -ίσως τώρα περισσότερο από ποτέ. Αυτά τα μοτίβα συμπεριφοράς είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα στα νήπια, τα οποία έχουν συνηθίσει στο να έχουν την αδιαίρετη προσοχή σας.

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς

Προσπαθήστε να μην τιμωρήσετε το μεγαλύτερο παιδί σας, καθώς αυτό μπορεί να το κάνει να αισθάνεται πιο δυσαρεστημένο με το μωρό και στη συνέχεια μπορεί να προσπαθήσει να βλάψει ξανά το μωρό. Αν και πρέπει να εξηγήσετε με σαφήνεια ότι δεν επιτρέπεται να βλάψει το μωρό, πείτε του ότι ξέρετε ότι αυτή του η συμπεριφορά δεν σημαίνει ότι είναι άτακτο και ενθαρρύνετέ το να σας λέει ό,τι αισθάνεται αντί να ξεσπά στο αδερφάκι του.

Απαντώντας στη συμπεριφορά του με υπομονή και κατανόηση, το παιδί σας θα αρχίσει να αισθάνεται ξανά ασφαλές και θα καταλάβει ότι κάνοντας χώρο για ένα νέο μέλος της οικογένειας, δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπει τη θέση του στην οικογένεια ή ότι λαμβάνει λιγότερη αγάπη από εσάς. Αυτό θα το βοηθήσει να δεχτεί το μωρό και να αρχίσει να βλέπει ότι είναι επίσης μέρος της δικής του ζωής.

Συμβουλές για τη διαχείριση αυτής της αλλαγής

  • Εάν δεν έχετε φέρει ακόμη στον κόσμο το μωρό σας, προετοιμάστε το παιδί σας για την άφιξή του. Μπορεί να σας βοηθήσει να διαβάσετε μαζί ένα παιδικό βιβλίο για το θέμα.
  • Κοιτάξτε μαζί με το παιδί φωτογραφίες από όταν ήταν εκείνο μωρό, ώστε να καταλάβει ότι κι εκείνο λάμβανε την ίδια προσοχή και φροντίδα που λαμβάνει το νέο μωρό.
  • Προσπαθήστε να αφιερώνετε χρόνο κάνοντας πράγματα με το μεγαλύτερο παιδί σας σε τακτική βάση, ώστε να μην αισθάνεται ότι πρέπει να ανταγωνίζεται το αδερφάκι του προκειμένου να τραβήξει την προσοχή σας.
  • Επιτρέψτε στο μεγαλύτερο παιδί σας να έχει ενεργό ρόλο στη ζωή του μωρού, ενθαρρύνοντάς το να συμμετέχει στη φροντίδα του, π.χ. να σας βοηθάει να του αλλάξετε πάνα ή να του διαβάσει ένα παραμύθι.
  • Μην τιμωρείτε το παιδί επειδή συμπεριφέρεται παιδιάστικα – καταλάβετε ότι είναι απλώς ένας φυσιολογικός τρόπος για να διαχειριστεί τα συναισθήματα που δεν καταλαβαίνει, όπως η ζήλια.
  • Μην κάνετε σημαντικές αλλαγές στη ρουτίνα του παιδιού σας όταν το μωρό είναι νεογέννητο, καθώς έτσι θα το ταράξετε περισσότερο. Προσπαθήστε να δοκιμάσετε τις αλλαγές δύο μήνες πριν από τη γέννηση του νέου μέλους ή λίγους μήνες μετά την άφιξή του.

 Πηγη

Κατανοώντας τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού

Emotional Marketing: Πώς τα συναισθήματα μας επηρεάζουν
πηγη


 Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε ως γονείς είναι να κατανοήσετε τα συναισθήματα του παιδιού σας και να αναρωτηθείτε για τη βαθύτερη αιτία της συμπεριφοράς του. Και όχι, δεν χρειάζεται να έχετε πτυχίο στην παιδοψυχολογία για να το καταφέρετε αυτό. Αυτό που χρειάζεται όμως είναι να αφιερώσετε χρόνο ώστε να κατανοήσετε τα μοναδικά χαρακτηριστικά που έχει το μικρό σας ήδη από τη στιγμή της γέννησής του: τι το κάνει να γέλα ή να κλαίει, τι το παρακινεί και τι το αναστατώνει. 

Δίνοντας σημασία στο νόημα της συμπεριφοράς του παιδιού σας, το βοηθάτε να κατανοεί καλύτερα τα συναισθήματά του, να λειτουργεί με ευελιξία και να διαχειρίζεται τις κοινωνικές καταστάσεις. Παρόλο που μερικές φορές είναι απολύτως φυσιολογικό να μην καταλαβαίνετε την αιτία μιας συμπεριφοράς του παιδιού σας, απλώς το να αναρωτηθείτε τι κρύβεται πίσω από αυτή αντί να την παρερμηνεύσετε και να καταλήξετε σε βιαστικά συμπεράσματα, μπορεί να βοηθήσει και τους δύο σας. Άλλωστε, οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού τους.

Συμβουλές για να κατανοήσετε τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού σας

*Παρατηρήστε το

Ένας από τους πιο απλούς αλλά και πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να μάθετε περισσότερα για το πώς σκέφτεται και νιώθει το παιδί σας είναι η προσεκτική παρατήρηση. Παρατηρήστε τις πράξεις, τις εκφράσεις και την ιδιοσυγκρασία του, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν ότι κάθε παιδί είναι μοναδικό και διαφορετικό (ακόμη και από τα αδέρφια του).

*Ακούστε το ενεργά

Η καλή ακρόαση είναι ένας τρόπος να δείξετε την ενσυναίσθησή σας. Επιτρέπει στο παιδί να γνωρίζει ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά του έχουν σημασία και ότι είναι κατανοητά και αποδεκτά. Καθώς σας μιλάει επικεντρωθείτε στις εκφράσεις του προσώπου του και τη γλώσσα του σώματός του και προσπαθήστε να κατανοήσετε πίσω από τα λόγια του. Αν δεν είστε σίγουροι ότι καταλαβαίνετε ό,τι σας λέει, ρωτήστε το σχετικά και μη βιαστείτε να του δώσετε μια πρόχειρη απάντηση. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσετε την αυτοεκτιμήσή του και θα του δείξετε πώς να γίνει και το ίδιο καλός ακροατής.

*Περάστε χρόνο με το κάθε παιδί σας ξεχωριστά

Μέσα στην ημέρα, φροντίστε να περνάτε χρόνο με το κάθε παιδί σας ξεχωριστά. Για παράδειγμα, μπορείτε να μαγειρεύετε παρέα με το μεγαλύτερο παιδί και να διαβάζετε ένα παραμύθι στο μικρότερο προτού κοιμηθεί. Όταν δίνετε στο παιδί την αδιαίρετη προσοχή σας, αισθάνεται ασφαλές και είναι πιο πιθανό να σας «ανοιχτεί».

*Βεβαιωθείτε ότι μεγαλώνει σε ένα ήρεμο περιβάλλον

Το παιδί χρειάζεται ένα ήρεμο περιβάλλον προκειμένου να νιώθει ασφάλεια και να έχει μια υγιή ψυχο-συναισθηματική ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να νιώθει το σπίτι του ως το «καταφύγιό» του, γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι διατηρείτε το οικογενειακό περιβάλλον ήρεμο, χωρίς φωνές και εντάσεις. Σίγουρα, σε κάθε οικογένεια προκύπτουν ορισμένες φορές εντάσεις, ωστόσο και σε αυτές τις περιπτώσεις οι συγκρούσεις θα πρέπει να γίνονται με αλληλοσεβασμό.

*Μην υποτιμάτε τα συναισθήματά του

Τα ξεσπάσματα των παιδιών (ειδικά των νηπίων) προέρχονται από μια αίσθηση απογοήτευσης και αδυναμίας να εκφραστούν. Ακόμη κι αν πιστεύετε ότι είναι ασήμαντος ο λόγος που το παιδί έχει προβληματιστεί, δείξτε του ότι παίρνετε στα σοβαρά τα συναισθήματά του ενώ παράλληλα βάζετε όρια στη συμπεριφορά του. Με αυτόν τον τρόπο, του δείχνετε ότι σέβεστε τη συναισθηματική του κατάσταση και το βοηθάτε να τη διαχειριστεί πιο αποτελεσματικά. 

Πηγή

 

20/2/24

Κατανοώντας τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού

10 tips συγκέντρωσης για κάθε πρωτάκι
πηγη


Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε ως γονείς είναι να κατανοήσετε τα συναισθήματα του παιδιού σας και να αναρωτηθείτε για τη βαθύτερη αιτία της συμπεριφοράς του. Και όχι, δεν χρειάζεται να έχετε πτυχίο στην παιδοψυχολογία για να το καταφέρετε αυτό. Αυτό που χρειάζεται όμως είναι να αφιερώσετε χρόνο ώστε να κατανοήσετε τα μοναδικά χαρακτηριστικά που έχει το μικρό σας ήδη από τη στιγμή της γέννησής του: τι το κάνει να γέλα ή να κλαίει, τι το παρακινεί και τι το αναστατώνει. 

Δίνοντας σημασία στο νόημα της συμπεριφοράς του παιδιού σας, το βοηθάτε να κατανοεί καλύτερα τα συναισθήματά του, να λειτουργεί με ευελιξία και να διαχειρίζεται τις κοινωνικές καταστάσεις. Παρόλο που μερικές φορές είναι απολύτως φυσιολογικό να μην καταλαβαίνετε την αιτία μιας συμπεριφοράς του παιδιού σας, απλώς το να αναρωτηθείτε τι κρύβεται πίσω από αυτή αντί να την παρερμηνεύσετε και να καταλήξετε σε βιαστικά συμπεράσματα, μπορεί να βοηθήσει και τους δύο σας. Άλλωστε, οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού τους.

Συμβουλές για να κατανοήσετε τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού σας

*Παρατηρήστε το

Ένας από τους πιο απλούς αλλά και πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να μάθετε περισσότερα για το πώς σκέφτεται και νιώθει το παιδί σας είναι η προσεκτική παρατήρηση. Παρατηρήστε τις πράξεις, τις εκφράσεις και την ιδιοσυγκρασία του, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν ότι κάθε παιδί είναι μοναδικό και διαφορετικό (ακόμη και από τα αδέρφια του).

*Ακούστε το ενεργά

Η καλή ακρόαση είναι ένας τρόπος να δείξετε την ενσυναίσθησή σας. Επιτρέπει στο παιδί να γνωρίζει ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά του έχουν σημασία και ότι είναι κατανοητά και αποδεκτά. Καθώς σας μιλάει επικεντρωθείτε στις εκφράσεις του προσώπου του και τη γλώσσα του σώματός του και προσπαθήστε να κατανοήσετε πίσω από τα λόγια του. Αν δεν είστε σίγουροι ότι καταλαβαίνετε ό,τι σας λέει, ρωτήστε το σχετικά και μη βιαστείτε να του δώσετε μια πρόχειρη απάντηση. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσετε την αυτοεκτιμήσή του και θα του δείξετε πώς να γίνει και το ίδιο καλός ακροατής.

*Περάστε χρόνο με το κάθε παιδί σας ξεχωριστά

Μέσα στην ημέρα, φροντίστε να περνάτε χρόνο με το κάθε παιδί σας ξεχωριστά. Για παράδειγμα, μπορείτε να μαγειρεύετε παρέα με το μεγαλύτερο παιδί και να διαβάζετε ένα παραμύθι στο μικρότερο προτού κοιμηθεί. Όταν δίνετε στο παιδί την αδιαίρετη προσοχή σας, αισθάνεται ασφαλές και είναι πιο πιθανό να σας «ανοιχτεί».

*Βεβαιωθείτε ότι μεγαλώνει σε ένα ήρεμο περιβάλλον

Το παιδί χρειάζεται ένα ήρεμο περιβάλλον προκειμένου να νιώθει ασφάλεια και να έχει μια υγιή ψυχο-συναισθηματική ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να νιώθει το σπίτι του ως το «καταφύγιό» του, γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι διατηρείτε το οικογενειακό περιβάλλον ήρεμο, χωρίς φωνές και εντάσεις. Σίγουρα, σε κάθε οικογένεια προκύπτουν ορισμένες φορές εντάσεις, ωστόσο και σε αυτές τις περιπτώσεις οι συγκρούσεις θα πρέπει να γίνονται με αλληλοσεβασμό.

*Μην υποτιμάτε τα συναισθήματά του

Τα ξεσπάσματα των παιδιών (ειδικά των νηπίων) προέρχονται από μια αίσθηση απογοήτευσης και αδυναμίας να εκφραστούν. Ακόμη κι αν πιστεύετε ότι είναι ασήμαντος ο λόγος που το παιδί έχει προβληματιστεί, δείξτε του ότι παίρνετε στα σοβαρά τα συναισθήματά του ενώ παράλληλα βάζετε όρια στη συμπεριφορά του. Με αυτόν τον τρόπο, του δείχνετε ότι σέβεστε τη συναισθηματική του κατάσταση και το βοηθάτε να τη διαχειριστεί πιο αποτελεσματικά. 

ΠΗΓΗ

 

5 τρόποι να βελτιώσετε τη συγκέντρωση του παιδιού

Παιδικά Χωριά SOS: Συγκέντρωση σχολικών ειδών για τα παιδιά σε Θεσσαλία και  Έβρο | Αθήνα 9,84
πηγη

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα παιδί τεσσάρων με πέντε ετών θα πρέπει να μπορεί να παραμείνει συγκεντρωμένο σε μία δραστηριότητα για δύο με πέντε λεπτά για κάθε χρόνο της ζωής του – δηλαδή, ένα παιδί τεσσάρων ετών αναμένεται να έχει τη δυνατότητα να εστιάσει την προσοχή του για οκτώ με είκοσι λεπτά κάθε φορά. Ωστόσο, αυτό δεν είναι παρά ένας μέσος όρος, ο οποίος γνωρίζει διακυμάνσεις με βάση την ώρα της ημέρας και το ενδιαφέρον του παιδιού για αυτό που πρέπει να κάνει. Καλώς ή κακώς, υπάρχουν πράγματα που ενδέχεται να κάνουν το παιδί μας να βαριέται αλλά πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν, όπως το διάβασμά του για το σχολείο. Ορίστε λοιπόν όσα μπορείτε να δοκιμάσετε για να ενισχύσετε τη συγκέντρωση του παιδιού. 

Δείξτε τους ότι δεν είναι δουλειά, αλλά διασκέδαση

Την πρώτη φορά που προσπαθούμε να διδάξουμε κάτι στο παιδί μας, αυτό που κρίνεται δεν είναι οι δυνατότητές του να συγκεντρωθεί, αλλά οι δικές μας ικανότητες να το διδάξουμε. Λίγη δημιουργικότητα εκ μέρους μας μπορεί να τα βοηθήσει να αντιμετωπίσουν πράγματα όπως το διάβασμα σαν παιχνίδι. Για παράδειγμα, προκειμένου να το βοηθήσετε να μάθει το αλφάβητο μπορείτε να πάρετε ένα περιοδικό και να το ρωτήσετε πόσα «α» μπορεί να βρει στην πρώτη σειρά ή να του ζητήσετε να σχηματίσει τα γράμματα από πλαστελίνη ή τουβλάκια. Ταυτόχρονα, όταν βρίσκεστε σε κάποιον εξωτερικό χώρο, αφιερώστε λίγο χρόνο για να του δείξετε ενδιαφέροντα πράγματα, χρώματα, σχήματα ή υφές που συναντάτε στο δρόμο σας, προκειμένου να ενισχύσετε την προσοχή του.

Δώστε το καλό παράδειγμα

Όταν οι ίδιοι περνάμε τις μέρες μας σε πανικό, μετακινούμενοι από τη μία δραστηριότητα στην άλλη, είναι λογικό τα παιδιά μας να δυσκολεύονται επίσης να εστιάσουν την προσοχή τους. Προσπαθήστε όταν αλληλεπιδράτε με το μικρό σας να του δίνετε καθαρές οδηγίες από μικρή απόσταση και να το κοιτάζετε στα μάτια, αντί για παράδειγμα να του φωνάζετε «Συνέχισε λίγο ακόμα!», ενώ συγυρίζετε το δίπλα δωμάτιο.

Δημιουργήστε τις κατάλληλες προϋποθέσεις

Υπάρχει περίπτωση η κόρη σας να έχει καλούς λόγους που δεν καταφέρνει να τελειώσει τις εργασίες για το σπίτι. Μήπως πεινάει ή είναι κουρασμένη; Βεβαιωθείτε ότι κοιμάται όσο και όπως χρειάζεται κατά τη διάρκεια της νύχτας και προσφέρετέ της ένα υγιεινό σνακ πριν ξεκινήσει να μελετά για το πιάνο. Επίσης, είναι σημαντικό να της έχετε δώσει επαρκή χρόνο να κάνει διάλειμμα. Όταν φορτώνουμε τη μέρα των παιδιών με δραστηριότητες, πολλές φορές το μόνο που δείχνει η άρνησή τους να κάνουν αυτά που τους λέμε είναι ότι έχουν ανάγκη από λίγη χαλάρωση.

Διαίρει και βασίλευε

Αν τα παιδιά σας αποσπούν το ένα το άλλο, είναι σοφό να φροντίσετε να βρίσκονται σε ξεχωριστά δωμάτια όταν ασχολούνται με κάτι που απαιτεί την προσοχή τους. Για παράδειγμα, την ώρα που ο γιος σας τελειώνει το διάβασμα στο δωμάτιό του, η κόρη σας μπορεί τρώει στην κουζίνα ή να διαβάζει το δικό της βιβλίο στο σαλόνι. Αυτό όχι μόνο θα μειώσει τις παρεμβολές, αλλά και θα σας δώσει τη δυνατότητα να περνάτε λίγο χρόνο με το καθένα ξεχωριστά.

Σπάστε το σε βήματα

Ένας συνηθισμένος λόγος που τα παιδιά αδυνατούν να ολοκληρώσουν μία εργασία, είναι το γεγονός ότι τους φαίνεται δύσκολη. Μπορείτε να κάνετε το ίδιο ακριβώς πράγμα να φανεί πολύ πιο εύκολο αν αντί να τους μιλήσετε απ’ ευθείας για τον τελικό στόχο, τους ζητήσετε να ακολουθήσουν ένα – ένα τα βήματα που απαιτούνται για την εκπλήρωσή του. Έτσι, αντί να τους ζητήσετε να καθαρίσουν το δωμάτιό τους, μπορείτε πρώτα να τους πείτε να βάλουν τα παιχνίδια τους στη θέση τους, έπειτα να στρώσουν το κρεβάτι τους και μετά να μαζέψουν τα βιβλία και τα μολύβια τους.

Να θυμάστε ότι…

Σε περίπτωση που η κόρη σας είναι πλέον πέντε ετών και εξακολουθεί να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα για περισσότερα από δύο – τρία λεπτά, χρειάζεται καθοδήγηση για να ολοκληρώσει απλές εργασίες, μεταπηδά διαρκώς από το ένα πράγμα στο άλλο και αδυνατεί να ελέγξει τις παρορμήσεις της, ίσως αντιμετωπίζει κάποιου είδους πρόβλημα, όπως είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Ωστόσο, μην βιαστείτε να προχωρήσετε σε συμπεράσματα: Μόνο ένας ειδικός παιδοψυχολόγος ή ψυχίατρος μπορεί να προχωρήσει σε ασφαλή διάγνωση, ενώ το άγχος ή η θλίψη μπορούν επίσης να αποτελούν εμπόδια για τη συγκέντρωση ενός παιδιού. Μην ξεχνάτε ότι και εσείς δυσκολεύεστε να εργαστείτε παραγωγικά όταν σας έχει συμβεί κάτι κακό. 

ΠΗΓΗ

 

Ψυχολογία παιδιού – Γιατί χάνει εύκολα την ψυχραιμία του;

Γιατί το παιδί μου επηρεάζεται τόσο πολύ από τους φίλους του; - Αντικλείδι
πηγη

 

Τα νήπια δεν φημίζονται για την υπομονή και την ψυχραιμία τους. Ζουν σε έναν κόσμο περιορισμένης δύναμης, ελέγχου, έκφρασης και επιδεξιότητας, επομένως το να απογοητεύονται εύκολα είναι στην πραγματικότητα αρκετά συνηθισμένο σε αυτό το αναπτυξιακό στάδιο. Ωστόσο, εάν ο εκνευρισμός του μικρού παιδιού εισχωρεί σε κάθε δραστηριότητα, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πώς να ανταποκριθείτε και να διαχειριστείτε αυτήν τη συμπεριφορά. Παρόλο που αυτές οι συμπεριφορές είναι κοινές και αναμενόμενες, δεν σημαίνει ότι το να κλωτσάει, να πετάει παιχνίδια και να ουρλιάζει πρέπει να είναι μέρος της καθημερινότητάς του παιδιού.

Στρατηγικές για γονείς

Η απογοήτευση είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα στα μικρά παιδιά. Εάν το παιδί σας νιώθει συνεχώς απογοητευμένο, το πιθανότερο είναι ότι αισθάνεστε τα αποτελέσματα. Κι ενώ είναι εύκολο να εκνευριστείτε όταν βλέπετε επανειλημμένα το μικρό σας να χάνει την ψυχραιμία του, πρέπει να θυμάστε ότι ως γονείς οφείλετε να μάθετε στο παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Ο έλεγχος του θυμού είναι μέρος του να μεγαλώνεις και να γίνεσαι μέλος της κοινωνίας.

Το πρώτο βήμα για τη διαχείριση του θυμού ενός μικρού παιδιού είναι να παραμείνετε ήρεμοι και να έχετε τον έλεγχο κατά τη διάρκεια του ξεσπάσματός του. Να θυμάστε ότι όταν το παιδί είναι θυμωμένο, νιώθει ανασφάλεια. Εάν εσείς οι ίδιοι δεν μπορείτε να παραμείνετε ήρεμοι και ψύχραιμοι σε αυτές τις καταστάσεις, είναι ακόμη πιο δύσκολο ένα μικρό παιδί να μπορέσει να τα καταφέρει μόνο του. Αν και αυτό είναι πάντα πιο εύκολο να ειπωθεί παρά να γίνει, είναι ένα απαραίτητο βήμα. Δίνοντάς του μια αίσθηση ασφάλειας και ελέγχου μπορείτε να θέσετε τις βάσεις για να το μάθετε να αυτορρυθμίζεται.

Πέρα από το να παραμείνετε ήρεμοι, υπάρχουν και μερικές άλλες στρατηγικές για να ανακουφίσετε το μικρό σας:

  • Μην περνάτε απευθείας στην τιμωρία. Όταν ένα νήπιο ενεργεί με θυμό, απογοήτευση, απογοήτευση ή λύπη, η άμεση ανταπόκριση με τιμωρία θα αυξήσει τον εκνευρισμό του και πιθανότατα θα προκαλέσει δυσαρέσκεια. Το θέμα είναι να αναγνωρίσετε αυτά τα συναισθήματα και να βρείτε έναν τρόπο να τα εκφράσετε με τον κατάλληλο τρόπο. Να θυμάστε ότι δεν προσπαθούμε να σβήσουμε ένα ανθρώπινο συναίσθημα από τον χάρτη. Στόχος είναι το μικρό σας να βρει κατάλληλους τρόπους να εκφράσει τα συναισθήματά του.
  • Χρησιμοποιήστε θετική ενίσχυση όταν το παιδί είναι ήρεμο. Αναγνωρίστε πότε είναι ήρεμο και έχει σωστή συμπεριφορά, ειδικά σε καταστάσεις που συνήθως οδηγούν σε απογοήτευση. «Ουάου, αυτό το παζλ ήταν πραγματικά δύσκολο, αλλά τα κατάφερες μόνος σου».
  • Θέστε όρια. Είναι σημαντικό τα παιδιά να καταλάβουν ότι το να είναι βίαια ή επιθετικά είναι απαράδεκτο. Όταν βάζετε όρια, μπορείτε να αναγνωρίσετε την απογοήτευσή τους και ταυτόχρονα να τα βοηθήσετε να συμμορφωθούν. Για παράδειγμα, «Ξέρω ότι δεν σου αρέσει να κάθεσαι στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, αλλά δεν είναι εντάξει να δαγκώνεις».
  • Κάντε χιούμορ για να διευκολύνετε την κατάσταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση του χιούμορ μπορεί να βοηθήσει. Το πείραγμα δεν συνιστάται, αλλά το να κάνετε ένα αστείο μπορεί να βοηθήσει πολύ. Για παράδειγμα, αν το παιδί σας αρχίσει να θυμώνει επειδή δεν μπορεί να φορέσει τις κάλτσες του, μπορείτε να γελάσετε δυνατά και να πείτε: «Αυτές είναι οι ανόητες κάλτσες! Δεν είναι περίεργο που δεν μπορείς να τις βάλεις! Ας βρούμε νέες κάλτσες και ας τις φορέσουμε».

Να θυμάστε ότι…

Η υπομονή είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για τη διδασκαλία δεξιοτήτων αυτορρύθμισης. Η αναγνώριση των συναισθημάτων και ο καθορισμός ορίων είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, ενέργεια και υπομονή και δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά αρκετά σύντομα, η ωριμότητα θα αναλάβει τα ηνία και θα αρχίσετε να παρατηρείτε την ικανότητα του μικρού σας να αυτορρυθμίζεται. 

ΠΗΓΗ

Ψυχολογία παιδιού – 4 σημάδια που μαρτυρούν ότι έχει άγχος

Τα δημοφιλέστερα άρθρα με θέμα τα παιδιά - Εναλλακτική Δράση
πηγη


Σε σύγκριση με την ενηλικίωση, η παιδική ηλικία είναι ανέμελη, σωστά; Οχι ακριβώς. Το μικρό σας μπορεί να μην έχει τις ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις με εσάς, αλλά μπορεί επίσης να έχει άγχος.

Γεγονότα όπως η μετακόμιση, ο ερχομός ενός νέου αδερφού, ο θάνατος ενός κατοικίδιου ζώου ή ενός παππού ή ο απλός αποχωρισμός από τη μαμά και τον μπαμπά είναι μεγάλες προσαρμογές που μπορεί να κάνουν το πιτσιρίκι σας να αισθάνεται φόβο, κούραση ή ακόμα και δυσφορία. Επιπλέον, τα μικρά παιδιά δεν μπορούν πάντα να εκφράσουν με λέξεις τι τα ενοχλεί, κάτι που απλώς προσθέτει στα δεινά τους.

Τότε είναι που οι γονείς πρέπει να γίνουν… ντετέκτιβ συμπεριφοράς, εξερευνώντας αλλαγές που πιθανότατα προκαλούνται από το άγχος. Επομένως, εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας συμπεριφέρεται διαφορετικά τον τελευταίο καιρό, σκεφτείτε εάν η οικογένειά σας έχει βιώσει ένα ασυνήθιστο και δυνητικά στρεσογόνο γεγονός πρόσφατα.

Αν όχι, ρωτήστε απλά το μικρό σας τι συμβαίνει. Νιώθει φόβο για την προσαρμογή του σε ένα νέο σχολικό περιβάλλον; Ζηλεύει το νεογέννητο αδερφάκι του; Είναι λυπημένο ή νευρικό που μετακομίζει σε διαφορετικό σπίτι;

Μπορεί να μην είστε σε θέση να καταπνίξετε τους φόβους του παιδιού σας αμέσως, αλλά μπορείτε να το διαβεβαιώσετε ότι με τον καιρό θα νιώσει πιο άνετα με τον νέο του δάσκαλο και τους συμμαθητές του, θα αγαπήσει το νέο του αδερφό ή αδερφή, θα συνηθίσει στο νέο του σπίτι.

Παρακάτω θα δείτε μερικά κοινά σημάδια άγχους στα παιδιά. Εάν παρατηρήσετε ότι το μικρό σας εμφανίζει κάποιες από τις παρακάτω συμπεριφορές, προσπαθήστε να εντοπίσετε τι το στενοχωρεί και χρησιμοποιήστε αυτές τις συμβουλές για να το βοηθήσετε να ανταπεξέλθει.

Έντονη προσκόλληση

Εάν το μικρό σας συνεχίζει να ουρλιάζει και να κλαίει κάθε φορά που φεύγετε – ή αν ήταν μια χαρά μακριά σας πριν αλλά ξαφνικά αρχίσει να σας παρακαλάει να μην φύγετε – μπορεί να δυσκολεύεται με το άγχος του αποχωρισμού ή την προσαρμογή στις αλλαγές.

Δοκιμάστε τις παρακάτω στρατηγικές για να βοηθήσετε το μικρό σας να νιώσει πιο σίγουρο:

  • Διευκολύνετε τη μετάβαση αφιερώνοντας λίγα λεπτά για να παίξετε με το παιδί σας και τη νηπιαγωγό του πριν φύγετε.
  • Εξοικειώστε το νήπιό σας με την ιδέα της αναχώρησής σας υπενθυμίζοντάς του πολλές φορές ότι εσείς δουλεύετε έξω ή ότι το αφήνετε στο σχολείο, ξεκινώντας μια ώρα περίπου προτού χωριστείτε.
  • Δώστε του να πάρει στον παιδικό σταθμό κάτι που του θυμίζει εσάς, όπως μια φωτογραφία ή ένα μικρό μαντήλι με το άρωμά σας, το οποίο μπορεί να κρατήσει στην τσέπη του.

Διαταραγμένος ύπνος

Τα μικρά παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου για διάφορους λόγους. Μερικοί όπως ο πόνος οδοντοφυΐας και τα κρυολογήματα, έρχονται και φεύγουν αρκετά γρήγορα, ενώ άλλοι, όπως οι εφιάλτες, χρειάζονται επιπλέον προσπάθεια για να επιλυθούν.

Οι ξαφνικές αλλαγές στις συνήθειες ύπνου του παιδιού σας μπορεί να είναι μια κόκκινη σημαία ότι αισθάνεται άγχος. Τα παιδιά που ανησυχούν υπερβολικά μπορεί να μην μπορούν να αποκοιμηθούν ή να δυσκολεύονται να κοιμηθούν, εκδηλώνοντας νυχτερινούς τρόμους, υπνοβασία ή άρνηση να κοιμηθούν μόνα τους.

Εάν το παιδί σας φαίνεται να έχει υπερβολική ενέργεια την ώρα του ύπνου, μπορεί να χρειάζεται επιπλέον βοήθεια για να ηρεμήσει. Φροντίστε λοιπόν ότι έχει μια βραδινή ρουτίνα που το χαλαρώνει (π.χ. χλιαρό ντους, διάβασμα παραμυθιών, αποφυγή χρήσης οθονών) και το προετοιμάζει για… όνειρα γλυκά.

Παλινδρόμηση

Ένα σημαντικό γεγονός μπορεί να προκαλέσει παλινδρόμηση, η οποία μπορεί να κάνει το παιδί σας να επιστρέψει σε συμπεριφορές που έχει ξεπεράσει, όπως το να βρέχει το κρεβάτι του ή να πιπιλάει τον αντίχειρά του.

Για να βοηθήσετε το παιδί να προσαρμοστεί στην αλλαγή, βεβαιωθείτε ότι νιώθει σημαντικό και αγαπητό. Ένα παιδί προσχολικής ηλικίας που είναι λιγότερο ενθουσιασμένο για ένα νέο αδερφάκι, για παράδειγμα, μπορεί να προσαρμοστεί καλύτερα αν του δοθεί ένα καθήκον μεγάλου αδερφού, όπως να τραγουδάει στη αδερφή του πριν τον ύπνο ή να οργανώνει τα ρουχαλάκια της.

Ανάπτυξη κακών συνηθειών

Τα παιδιά που αισθάνονται άγχος μερικές φορές προσπαθούν να ηρεμήσουν με επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές όπως το δάγκωμα των νυχιών ή το ξύσιμο του δέρματος.

Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας εκδηλώνει τέτοιες συμπεριφορές, μην το επιπλήξετε, μην το κάνετε να ντραπεί και μην επιμένετε να σταματήσει – τα μικρά παιδιά απλώς δεν έχουν αυτό το είδος αυτοκυριαρχίας. Αντίθετα, προσπαθήστε να φτάσετε στη ρίζα αυτού που το ενοχλεί μιλώντας του για αυτό σε περιόδους που είναι ήρεμο, π.χ. όταν τρώει ή ενώ είστε έξω για βόλτα.

Να θυμάστε ότι…

Μερικές φορές το να καταπνίξετε τους φόβους και τις ανησυχίες του μικρού σας μπορεί να απαιτεί κάτι περισσότερο από έξτρα αγκαλιές και προσοχή από εσάς. Εάν το παιδί δεν ανταποκρίνεται στις επανειλημμένες προσπάθειές σας να το παρηγορήσετε ή εάν η οικογένειά σας αντιμετωπίζει σοβαρό τραύμα ή αλλαγές, όπως ο θάνατος ενός μέλους της οικογένειας, μιλήστε με τον παιδίατρο σχετικά με το εάν το παιδί σας πρέπει να δει έναν παιδοψυχολόγο για να το βοηθήσει να αντιμετωπίσει καλύτερα το άγχος του. 

πηγη

 

12/2/24

Διάβασμα: Το κόλπο που βοηθά τα παιδιά με δυσλεξία

Signs of Dyslexia, 8+ Years | Nessy
πηγη

 

 Αυξάνοντας την απόσταση μεταξύ των γραμμάτων στα κείμενα, μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά η ταχύτητα και η ακρίβεια στην ανάγνωση τόσο για τα παιδιά που έχουν δυσλεξία όσο και γενικότερα, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη – Τι δείχνουν τα ευρήματα

Μια μικρή διόρθωση στην απόσταση μεταξύ των γραμμάτων μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά με δυσλεξία να διαβάζουν πιο εύκολα, υποστηρίζει μια μικρή μελέτη που εξέτασε τις επιδράσεις του πολύ μεγάλου διαστήματος ανάμεσα στα γράμματα όσον αφορά στην ταχύτητα και την ακρίβεια της ανάγνωσης σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Τα ευρήματα προστίθενται στον όγκο των ερευνών που αντιπαρατίθενται για το αν τα οπτικά βοηθήματα είναι χρήσιμα για ανθρώπους με δυσλεξία.

Στη νέα αυτή μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η προσθήκη επιπλέον απόστασης μεταξύ των γραμμάτων στην εκτύπωση φαίνεται πως καθιστούσε αρκετά πιο εύκολη την ανάγνωση τόσο για τα παιδιά που έπασχαν από δυσλεξία όσο και για τα υπόλοιπα. Συνολικά, τα παιδιά αύξησαν την ταχύτητα ανάγνωσης κατά τη διάρκεια ενός τρίλεπτου τεστ και όσα είχαν δυσλεξία περιόρισαν κάπως τα λάθη τους, ειδικά την παράλειψη λέξεων.

Ωστόσο, το αν η μεγαλύτερη απόσταση των γραμμάτων ή άλλα οπτικά βοηθήματα προκαλούν ουσιαστική διαφορά σε παιδιά με δυσλεξία παραμένει αμφιλεγόμενο. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Research in Developmental Disabilities, περιελάμβανε 32 παιδιά με δυσλεξία και άλλα 27 χωρίς, τα οποία αντιστοιχίστηκαν σύμφωνα με την ηλικία και τη βαθμολογία του IQ. Οι ερευνητές κάλεσαν κάθε παιδί να διαβάσει δυνατά τέσσερα σύντομα κείμενα -με και χωρίς τη χρήση επιπλέον απόσταση μεταξύ των γραμμάτων, με και χωρίς χρωματικές διαφοροποιήσεις.

Όπως αναδείχθηκε από τα ευρήματα, οι χρωματικές διαφοροποιήσεις δεν επέφεραν καμία διαφορά στην ταχύτητα ανάγνωσης ή στα λάθη, πράγμα που συνέβη με την τακτική της απόστασης των γραμμάτων: Τα παιδιά χωρίς δυσλεξία διάβαζαν κατά 5% ταχύτερα κατά μέσο όρο, με τη βελτίωση να είναι ακόμα μεγαλύτερα στα παιδιά με δυσλεξία, καθώς το ποσοστό βελτίωσης ανήλθε στο 13%.

 

Επίσης, τα παιδιά με δυσλεξία έτειναν να παραλείπουν λιγότερες λέξεις όταν διάβαζαν το πιο «ευρύχωρο» κείμενο, ενώ καμία επίδραση δεν παρατηρήθηκε σε άλλα αναγνωστικά σφάλματα, όπως μια λάθος λέξη ή προφορά.

«Μία από τις θετικές πτυχές της επιπλέον απόστασης στα γράμματα είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους και να τους ωφελήσει όλους, χωρίς να απομονώνει τα παιδιά με δυσλεξία», αναφέρει ο επικεφαλής ερευνητής Steven Stagg, λέκτορας της ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin.

Ο ίδιος, πάντως, αναγνωρίζει ότι οι θεωρίες που υποδεικνύουν ότι η δυσλεξία περιλαμβάνει προβλήματα οπτικής επεξεργασίας δεν είναι καταληκτικές και σημειώνει ότι τα παιδιά με δυσλεξία συχνά πάσχουν και από αλλά ζητήματα, όπως η ΔΕΠΥ ή μια οφθαλμολογική διαταραχή που λέγεται σύνδρομο Meares-Irlen.

ΠΗΓΗ

Δυσλεξία: Οι ενδείξεις στη συμπεριφορά του παιδιού που πρέπει να σας προβληματίσουν

Aiding Children With Dyslexia, 41% OFF
πηγη


Η δυσλεξία καθώς και οι υπόλοιπες ειδικές μαθησιακές διαταραχές, εκδηλώνονται με σημαντικές ελλείψεις στην εκμάθηση των σχολικών δεξιοτήτων με την παράλληλη αποτυχία ανάπτυξης κάποιας ικανότητας στην κατάλληλη ηλικία. Δείτε ποιες ενδείξεις στη συμπεριφορά του μικρού μαθητή πρέπει να σας προβληματίσουν

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε γονείς και δασκάλους να λένε ότι «αυτό το παιδί δεν παίρνει τα γράμματα» ή «είναι τεμπέλης και ανοργάνωτος» ή «μα πόσο αδιάφορος μπορεί να είναι για τα μαθήματά του;» Ωστόσο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι κάποια παιδιά δεν συμβαδίζουν στην επίδοση με τους συμμαθητές τους λόγω της ύπαρξης ειδικών μαθησιακών δυσκολιών. Ο λόγος, στην ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια Ελπίδα Παναγιωτουνάκου.

Οι Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές, είναι οι διαταραχές οι οποίες εκδηλώνονται με σημαντικές ελλείψεις στην εκμάθηση των σχολικών δεξιοτήτων με την παράλληλη αποτυχία ανάπτυξης κάποιας ικανότητας στην κατάλληλη ηλικία. Ο όρος αναφέρεται σε μια ανομοιογενή ομάδα διαταραχών, οι οποίες εκδηλώνονται με σημαντικές δυσκολίες στην κατάκτηση και τη χρήση δεξιοτήτων ακρόασης, ομιλίας, ανάγνωσης, γραφής, συλλογισμού ή μαθηματικής ικανότητας. Οι διαταραχές αυτές είναι εγγενείς στο άτομο, αποδίδονται σε δυσλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και μπορεί να υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής.

Οι μαθησιακές διαταραχές παρόλο που παρουσιάζονται σε πολύ νεαρή ηλικία, συνήθως δεν αναγνωρίζονται μέχρι το παιδί να φτάσει στη σχολική ηλικία. Επομένως, απαραίτητο κριτήριο προσδιορισμού τους είναι το παιδί να έχει ξεκινήσει τη φοίτησή του στην Α΄ Δημοτικού, να έχει φυσιολογικό δείκτη νοημοσύνης και να μην πάσχει από ψυχικές διαταραχές.

Μερικές ενδείξεις που θα πρέπει να σας προβληματίσουν:

  • Το παιδί αργεί να κατανοήσει τον μηχανισμό της ανάγνωσης, ενώ ακόμα κι όταν τα καταφέρει η αναγνωστική του ταχύτητα είναι πιο αργή σε σύγκριση με τους συμμαθητές του
  • Χάνει τη «γραμμή» που διαβάζει και γι’ αυτό συχνά υπογραμμίζει τις λέξεις με το δάχτυλό του
  • Δυσκολεύεται στην κατανόηση του κειμένου
  • Δεν τηρεί τα σημεία στίξης
  • Δημιουργεί μια δική του λέξη αντικρίζοντας κάποια οικεία συλλαβή (π.χ. παιδί αντί παιδάκια, μαντήλι αντί καντήλι)
  • Αντικαθιστά γράμματα στο γραπτό λόγο (π.χ. θ-δ, β-φ, γ-χ)
  • Αντιστρέφει τη σειρά των γραμμάτων
  • Παραλείπει συλλαβές ή γράμματα
  • Δυσκολεύεται στην οριοθέτηση της γραφής
  • Παραλείπει τόνους
  • Έχει δυσκολία στη σωστή σύνταξη των προτάσεων
  • Παρουσιάζει αδυναμία στην τήρηση ακόμα και βασικών κανόνων ορθογραφίας

Ωστόσο, εκτός από δυσκολίες στη γραφή και την ανάγνωση, το παιδί με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες εμφανίζει μια σειρά δυσκολιών και σε άλλους τομείς.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Δυσκολεύεται στις αλληλουχίες (π.χ. τι έγινε πριν – μετά, εποχές, μέρες, μήνες)
  • Δεν μπορεί να λειτουργήσει κάτω από πίεση ή να δεχτεί πολλές πληροφορίες μαζί
  • Παρουσιάζει αδυναμία στη μνήμη
  • Συχνά είναι ακατάστατο και αδυνατεί να οργανώσει τόσο τα πράγματά του όσο και τον χρόνο του
  • Πολλές φορές χαρακτηρίζεται από διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα
  • Εμφανίζει δυσκολία στη συγκέντρωση και πρόωρη κόπωση

Οι μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να συνυπάρχουν με προβλήματα σε συμπεριφορές αυτοελέγχου, καθώς και με προβλήματα κοινωνικής αντίληψης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης, δίχως αυτά να συνιστούν από μόνα τους ενδείξεις ύπαρξης μαθησιακών δυσκολιών.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή οι δυσκολίες στη μάθηση επηρεάζουν αρνητικά όχι μόνο τη σχολική επίδοση του παιδιού, αλλά και τον συναισθηματικό του κόσμο, κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση. Με τη βοήθεια ενός Ψυχολόγου – Ειδικού Παιδαγωγού μπορούν να αξιοποιηθούν δημιουργικά τα δυνατά σημεία του παιδιού έτσι ώστε να συμβαδίσει με τις ανάγκες του σχολείου, προστατεύοντας παράλληλα το αυτοσυναίσθημά του.

ΠΗΓΗ

Νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές: Τι να γνωρίζουν οι γονείς

ΔΕΠΥ και διατροφή · ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ Διατροφή και Ψυχικές Ασθένειες  ΔΕΠΥ και ΔΙΑΤΡΟΦΗ
πηγη


Ποιες είναι οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές που μπορεί να εκδηλώσουν τα παιδιά και ποιες είναι οι κινήσεις που πρέπει να κάνουν οι γονείς για να τα βοηθήσουν

Ένα μεγάλο κεφάλαιο στην Επιστήμη της Ψυχολογίας αφορά ένα αξιολάτρευτο κοινό: Τα παιδιά! Οι μικροί μας φίλοι κρατώντας από το χέρι τους γονείς τους περνούν συχνά το κατώφλι των Κέντρων Ειδικών Θεραπειών για να λάβουν υποστήριξη όχι μόνο από Ψυχολόγους αλλά και από Λογοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Ειδικούς Παιδαγωγούς ενώ συχνά κρίνεται απαραίτητη και η συμβολή Αναπτυξιολόγων και Παιδοψυχιάτρων για την χορήγηση διαγνωστικών εργαλείων που θα ανιχνεύσουν τυχόν διαταραχή καθώς και την λήψη ειδικής φαρμακευτικής αγωγής που θα απαλύνει τα συμπτώματα των διαγνωσμένων διαταραχών.

Οι Νευροαναπτυξιακές Διαταραχές είναι μια ομάδα διαταραχών με κοινό χαρακτηριστικό την έναρξη των δυσλειτουργιών κατά την πρώιμη παιδική ηλικία και το πιθανότερο πριν την εισαγωγή του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον. Το δεύτερο γενικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι αφορούν νοητικές ή νευροφυσιολογικές αδυναμίες και επηρεάζουν την προσωπική, κοινωνική, μαθησιακή λειτουργικότητα του παιδιού αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις δεξιότητες που αφορούν την καθημερινή ζωή. Το εύρος των δυσκολιών που τυχόν αντιμετωπίζει ένα παιδί ποικίλει και οι διαταραχές αυτές ταξινομούνται σε κατηγορίες ανάλογα με τα επίπεδα δυσλειτουργίας που αντιμετωπίζει κάθε παιδί καθώς και τους τομείς της ζωής που τα επηρεάζει.

Ο Αυτισμός (συγκεκριμένα Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος) καθώς και η Διάσπαση Προσοχής (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας ή ΔΕΠΥ) είναι μόνο δύο από την λίστα διαταραχών που ακούγονται και γράφονται συχνότερα. Ωστόσο αντλώντας πληροφορίες στο Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών DSM5 θα ρίξουμε μία ματιά στην πλήρη λίστα αυτών. Καθώς κάθε παιδί είναι ένας μοναδικός κόσμος η προσπάθεια των ειδικών γίνεται καθημερινά όχι για να αποδοθούν ταμπέλες αλλά για την στήριξη και την ταχύτερη πρόοδο του παιδιού. Σε αυτά τα πλαίσια υπάρχουν παρακάτω διαγνωστικές κατηγορίες οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως από τους Επαγγελματίες Υγείας και τους ασφαλιστικούς φορείς:

  • Νοητική Υστέρηση (Διακρίνεται σε ήπια/μέτρια/σοβαρή βαριά και χαρακτηρίζεται από ελλείμματα διανοητικών λειτουργιών όπως λογική, επίλυση προβλημάτων, αφηρημένης σκέψης, κρίσης κ.α.)
  • Αναπτυξιακή Καθυστέρηση (Διαφέρει από την Νοητική Υστέρηση καθώς το παιδί μπορεί να καθυστερεί απλώς να κατακτήσει τις δεξιότητες που αναλογούν στο στάδιο της ηλικίας του συγκρινόμενο με τον μέσο όρο κατακτήσεων των παιδιών στο ίδιο αναπτυξιακό στάδιο π.χ. καθυστέρηση στην ομιλία, μπουσούλημα /περπάτημα).
  • Διαταραχές Επικοινωνίας που περιλαμβάνουν τις Διαταραχές Λόγου (φτωχό λεξιλόγιο, δυσκολία στην κατανόηση των εννοιών των λέξεων) και Διαταραχές Ομιλίας (π.χ. δυσκολία στην άρθρωση των λέξεων).
  • Τραυλισμός-Διαταραχή της Ροής της Ομιλίας με έναρξη στην παιδική ηλικία (επανάληψη συμφώνων/συλλαβών που προοδευτικά μπορεί να αυξηθεί σε επανάληψη λέξεων/φράσεων).
  • Κοινωνική Επικοινωνιακή Διαταραχή (διαταραχές στην κοινωνική χρήση της γλώσσας)
  • Ειδικές Μαθησιακές Διαταραχές που περιλαμβάνουν τις Διαταραχές Ανάγνωσης (π.χ. παραλείψεις γραμμάτων, αντικαταστήσεις φθόγγων, χάσιμο σειράς όταν προσπαθεί το παιδί να διαβάσει), Διαταραχές Ορθογραφίας (π.χ. κακογραφία με μουντζούρες και σβησίματα, επαναλήψεις γραμμάτων), Διαταραχή των αριθμητικών δεξιοτήτων (π.χ. Δυσκολία στην διάκριση αριθμών και γνώσης σειράς αριθμών, σύγχυση συμβόλων, δυσκολία στην κατανόηση πρόσθεσης –αφαίρεσης).
  • Κινητικές Διαταραχές στις οποίες περιλαμβάνονται η Αναπτυξιακή Διαταραχή του Κινητικού Συντονισμού (δυσκολία στον προγραμματισμό των κινήσεων του παιδιού-αδέξιες κινήσεις), Στερεοτυπική Διαταραχή (επαναλαμβανόμενες κινήσεις χωρίς λόγο).
  • Διαταραχές Μυοσπασμάτων-Τικ (χρόνιες, παροδικές, Tourette). Παραδείγματα: ανασήκωμα φρυδιών, απότομες κινήσεις χεριού/ποδιού, επαναλήψεις ήχου που έχει ακουστεί κ.α..
  • Άλλες Αναπτυξιακές Διαταραχές ( υπάρχουν ελλείμματα που προκαλούν διαταραχές στην ζωή του ατόμου ωστόσο δεν πληρούνται τα κριτήρια για να δοθεί κάποιος από τους παραπάνω τίτλους διαταραχών).

Καθώς λοιπόν σε όλες από τις προαναφερθείσες διαταραχές υπάρχει ένα εύρος στην δυσκολία του παιδιού να κατακτήσει κάποιο αναπτυξιακό στόχο κάθε μία από αυτές έχει τα δικά της κριτήρια και μπορεί να συνυπάρχουν μία η περισσότερες διαταραχές σε ένα παιδί.

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) είναι η πιο συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή αφού εμφανίζεται σε ποσοστό 5-7% σε παιδιά και έφηβους και περιλαμβάνει ελλείμματα προσοχής, υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα που επηρεάζει την συναισθηματική ρύθμιση του παιδιού. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι καθώς ένα παιδί μπορεί να είναι είτε απρόσεκτο είτε υπερκινητικό είτε να διατηρεί και τα δύο χαρακτηριστικά (συνδυασμένος τύπος). Η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος αφορά ελλείμματα στην επικοινωνία και την κοινωνική συναλλαγή ενώ τα ενδιαφέροντα του παιδιού είναι περιορισμένα και επαναλαμβανόμενα. Η λέξη φάσμα δεν βρίσκεται τυχαία στον τίτλο της διαταραχής καθώς τα επίπεδα λειτουργικότητας διαφέρουν και την συγκεκριμένη διάγνωση μπορεί να λάβει ένα παιδί που δεν έχει αναπτύξει καν λόγο και δεν ακολουθεί το δείξιμο ή το βλέμμα καθώς και ένα παιδί που ο λόγος του είναι ανεπτυγμένος ωστόσο το παιδί έχει δυσκολία επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης καθώς ενδέχεται να μην κοιτάει στα μάτια τον συνομιλητή του και να ακολουθεί ρουτίνες με έναν τρόπο «εμμονικό». Η διάγνωση λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση συνοδεύεται με προσδιορισμούς όπως «χαμηλής» ή «υψηλής λειτουργικότητας».

Τα τελευταία χρόνια οι αναπτυξιακές διαταραχές παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση (από 1/1000 τις προηγούμενες δεκαετίες σε 1/100) και οι ερευνητές αποδίδουν τα αίτια σε πολλούς διαφορετικούς παράγοντες με ισχυρότερα αποδεδειγμένους:

  • Εγκεφαλικές δυσλειτουργίες (από γενετική προδιάθεση, τραυματισμό, υπερφόρτωση του οργανισμού με βαρέα μέταλλα)
  • Παράγοντες από το περιβάλλον(οικογένεια/ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον)
  • Διαταραχές Μεταβολισμού
  • Δυσλειτουργία Ανοσολογικού Συστήματος

Αξίζει να σημειωθεί πως τα διαγνωστικά εργαλεία (τεστ) έχουν αναπτυχθεί τόσο που η ανίχνευση των κύριων συμπτωμάτων κάποιων από των παραπάνω νευροαναπτυξιακών διαταραχών (π.χ. στην περίπτωση του Αυτισμού) μπορούν να ταυτοποιηθούν από τους 18 μήνες της ζωής ενός παιδιού. Οι παιδίατροι είναι συνήθως οι πρώτοι από τους επαγγελματίες υγείας που αλληλεπιδρούν με το παιδί οπότε μεγάλη βαρύτητα έχει η δική τους παρατήρηση επί των συμπτωμάτων. Για αυτό και εάν παρατηρήσουμε κάτι που μας ανησυχεί σχετικά με την ανάπτυξη του παιδιού μας είναι καλό να στραφούμε σε έναν Αναπτυξιολόγο ή/και σε ένα Κέντρο Ειδικής Αγωγής που να απασχολεί έμπειρο επιστημονικό προσωπικό για να γίνει μια κλινική αξιολόγηση του παιδιού ή του εφήβου.

Πηγη