Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να συγκεντρώνεται καλύτερα χωρίς φωνές και πίεση;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά

«Πρόσεχε!», «Συγκεντρώσου!», «Πάλι αλλού κοιτάς!». Αυτές είναι μερικές από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που ακούει καθημερινά ένα παιδί το οποίο δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του. Οι περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν αυτές τις εκφράσεις με καλή πρόθεση, πιστεύοντας ότι θα βοηθήσουν το παιδί να συγκεντρωθεί. Στην πραγματικότητα όμως, όσο περισσότερο πιέζεται ένα παιδί, τόσο πιο δύσκολο γίνεται για τον εγκέφαλό του να οργανώσει τη σκέψη του και να διατηρήσει την προσοχή του.

Η συγκέντρωση δεν είναι κάτι που ενεργοποιείται με μια εντολή. Δεν αρκεί να πούμε σε ένα παιδί «πρόσεχε» για να μπορέσει να συγκεντρωθεί. Η προσοχή αποτελεί μια πολύπλοκη γνωστική λειτουργία που επηρεάζεται από την ηλικία, την κούραση, τα συναισθήματα, το περιβάλλον και τις εκτελεστικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Όταν ένα παιδί δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί, συνήθως χρειάζεται υποστήριξη και όχι περισσότερες παρατηρήσεις.

Γιατί το παιδί μου ξεχνάει τόσο εύκολα αυτά που διαβάζει;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά

«Διαβάσαμε όλο το απόγευμα και την επόμενη μέρα δεν θυμόταν σχεδόν τίποτα». Είναι μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούμε από γονείς παιδιών Δημοτικού και Γυμνασίου. Όταν ένα παιδί ξεχνά εύκολα όσα διάβασε, πολλοί θεωρούν ότι δεν προσπάθησε αρκετά ή ότι δεν έδωσε την απαραίτητη προσοχή. Στην πραγματικότητα, όμως, η μνήμη είναι μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες.

Για να αποθηκευτεί μια πληροφορία στη μακροπρόθεσμη μνήμη, πρέπει πρώτα να έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή. Αν το παιδί διαβάζει ενώ σκέφτεται κάτι άλλο, παρακολουθεί τηλεόραση, ακούει ειδοποιήσεις από το κινητό ή κουράζεται εύκολα, ο εγκέφαλος δεν επεξεργάζεται ουσιαστικά το περιεχόμενο. Δεν είναι ότι η πληροφορία χάθηκε. Πολύ συχνά δεν αποθηκεύτηκε ποτέ σωστά.

Πότε οι δυσκολίες συγκέντρωσης είναι φυσιολογικές και πότε χρειάζονται αξιολόγηση;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα που απασχολούν τους γονείς είναι αν οι δυσκολίες συγκέντρωσης που παρουσιάζει το παιδί τους αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης ή αν αποτελούν ένδειξη ότι χρειάζεται αξιολόγηση από κάποιον ειδικό. Η ανησυχία αυτή είναι απολύτως κατανοητή, ιδιαίτερα όταν οι εκπαιδευτικοί αναφέρουν ότι το παιδί αποσπάται εύκολα ή όταν η μελέτη στο σπίτι εξελίσσεται καθημερινά σε μια απαιτητική διαδικασία.

Η αλήθεια είναι ότι όλα τα παιδιά δυσκολεύονται κάποιες φορές να συγκεντρωθούν. Ένα παιδί μπορεί να είναι κουρασμένο, να έχει άγχος, να σκέφτεται κάτι που συνέβη στο σχολείο ή απλώς να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για μια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Η συγκέντρωση δεν είναι μια σταθερή κατάσταση. Επηρεάζεται από την ηλικία, την προσωπικότητα, τη διάθεση, το περιβάλλον και τις απαιτήσεις που έχει κάθε στιγμή το παιδί.

Γιατί το παιδί μου διαβάζει αλλά ξεχνά όσα έμαθε;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά

«Διαβάσαμε όλο το απόγευμα και την επόμενη μέρα δεν θυμόταν σχεδόν τίποτα». Αυτή είναι μία από τις πιο συνηθισμένες ανησυχίες των γονέων, ιδιαίτερα στα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Πολλές φορές το παιδί φαίνεται να κατανοεί το μάθημα την ώρα που διαβάζει, όμως λίγες ώρες αργότερα δυσκολεύεται να ανακαλέσει τις πληροφορίες ή να τις χρησιμοποιήσει σε ένα διαγώνισμα. Το γεγονός αυτό προκαλεί απογοήτευση τόσο στους γονείς όσο και στο ίδιο το παιδί, το οποίο συχνά πιστεύει ότι «δεν έχει καλή μνήμη».

Η αλήθεια είναι ότι η μάθηση δεν εξαρτάται μόνο από το πόση ώρα διαβάζει ένα παιδί, αλλά κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται, οργανώνει και αποθηκεύει τις πληροφορίες. Η μνήμη δεν λειτουργεί σαν ένας υπολογιστής που αποθηκεύει αυτόματα κάθε νέα πληροφορία. Για να μετατραπεί μια πληροφορία σε γνώση, χρειάζεται να της δοθεί προσοχή, να γίνει κατανοητή, να συνδεθεί με προηγούμενες εμπειρίες και να επαναληφθεί με ουσιαστικό τρόπο.

Πώς μπορώ να ενισχύσω τη μνήμη του παιδιού μου με απλές καθημερινές δραστηριότητες;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά

«Του το είπα πριν από λίγο και το ξέχασε ήδη». Αυτή είναι μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούμε από γονείς, ιδιαίτερα όταν τα παιδιά βρίσκονται στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Η δυσκολία να θυμούνται οδηγίες, να ανακαλούν πληροφορίες ή να ολοκληρώνουν μια εργασία μπορεί να δημιουργήσει ανησυχία και να οδηγήσει πολλούς γονείς στο συμπέρασμα ότι το παιδί τους έχει «κακή μνήμη». Στην πραγματικότητα, όμως, η μνήμη δεν είναι μία ενιαία ικανότητα ούτε παραμένει σταθερή σε όλη τη ζωή. Αναπτύσσεται σταδιακά μέσα από τις εμπειρίες, το παιχνίδι, την αλληλεπίδραση και τη μάθηση.

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να συγκεντρώνεται καλύτερα στο διάβασμα;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά

Η δυσκολία στη συγκέντρωση είναι μία από τις πιο συχνές ανησυχίες που εκφράζουν οι γονείς. «Κάθεται να διαβάσει και μετά από λίγα λεπτά κοιτάζει έξω από το παράθυρο», «σηκώνεται συνεχώς από την καρέκλα», «ξεκινάει μια άσκηση αλλά δεν την ολοκληρώνει» ή «χρειάζεται να του υπενθυμίζω συνεχώς τι πρέπει να κάνει» είναι φράσεις που ακούμε συχνά στην καθημερινή κλινική πρακτική. Αν και αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να προκαλούν απογοήτευση, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι το παιδί δεν θέλει να διαβάσει ή δεν καταβάλλει προσπάθεια.

Η συγκέντρωση είναι μια σύνθετη γνωστική λειτουργία που αναπτύσσεται σταδιακά κατά την παιδική ηλικία. Εξαρτάται από την ωρίμανση του εγκεφάλου, τις εκτελεστικές λειτουργίες, τη μνήμη εργασίας, την ποιότητα του ύπνου, τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού και το περιβάλλον στο οποίο καλείται να μάθει. Δεν πρόκειται για μια δεξιότητα που όλα τα παιδιά κατακτούν με τον ίδιο ρυθμό. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό οι γονείς να αποφεύγουν τις συγκρίσεις και να εστιάζουν στις ανάγκες του δικού τους παιδιού.

Στη σημερινή εποχή, τα παιδιά βομβαρδίζονται καθημερινά από ερεθίσματα. Οθόνες, ειδοποιήσεις, γρήγορες εναλλαγές εικόνων και έντονοι ήχοι έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την πληροφορία. Όταν το παιδί καλείται να περάσει από έναν κόσμο άμεσης επιβράβευσης σε μια δραστηριότητα που απαιτεί υπομονή και επιμονή, όπως το διάβασμα, είναι φυσικό να δυσκολεύεται περισσότερο να διατηρήσει την προσοχή του.

Παράλληλα, η συγκέντρωση επηρεάζεται σημαντικά από το άγχος. Ένα παιδί που φοβάται ότι θα κάνει λάθος ή νιώθει συνεχώς πίεση για τις επιδόσεις του μπορεί να δυσκολεύεται να οργανώσει τη σκέψη του και να παραμείνει προσηλωμένο στην εργασία του. Το ίδιο συμβαίνει όταν είναι κουρασμένο ή δεν κοιμάται επαρκώς. Έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και μια μικρή έλλειψη ύπνου μπορεί να μειώσει την ικανότητα συγκέντρωσης, τη μνήμη και την ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε ως ενήλικες είναι να θεωρούμε ότι η συγκέντρωση εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέληση. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια δεξιότητα που καλλιεργείται. Όπως ένα παιδί χρειάζεται χρόνο για να μάθει να διαβάζει ή να κάνει ποδήλατο, έτσι χρειάζεται εξάσκηση και για να αναπτύξει την ικανότητα να εστιάζει την προσοχή του.

Το περιβάλλον μελέτης παίζει καθοριστικό ρόλο. Ένας ήσυχος, φωτεινός και οργανωμένος χώρος χωρίς περιττά ερεθίσματα βοηθά τον εγκέφαλο να επικεντρωθεί πιο εύκολα στην εργασία. Δεν είναι απαραίτητο το παιδί να διαθέτει ξεχωριστό δωμάτιο. Αρκεί να υπάρχει ένα σταθερό σημείο μελέτης, όπου δεν υπάρχουν ανοιχτές τηλεοράσεις, παιχνίδια ή κινητές συσκευές που αποσπούν την προσοχή.

Εξίσου σημαντικό είναι να προσαρμόζουμε τον χρόνο μελέτης στην ηλικία και στις δυνατότητες του παιδιού. Είναι δύσκολο να περιμένουμε από ένα παιδί του Δημοτικού να παραμένει συγκεντρωμένο για μία ώρα χωρίς διάλειμμα. Τα μικρά διαλείμματα κάθε 20 έως 30 λεπτά βοηθούν τον εγκέφαλο να ξεκουραστεί και να επανέλθει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Ακόμη και λίγα λεπτά κίνησης, λίγες διατάσεις ή ένα ποτήρι νερό μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την απόδοση.

Οι οδηγίες που δίνουμε έχουν επίσης σημασία. Όταν λέμε «πήγαινε να διαβάσεις όλα τα μαθήματα», το παιδί μπορεί να αισθανθεί ότι έχει μπροστά του έναν τεράστιο στόχο. Αντίθετα, όταν χωρίζουμε τη μελέτη σε μικρότερα βήματα, όπως «διάβασε πρώτα την ιστορία και μετά θα κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα», η εργασία γίνεται πιο διαχειρίσιμη και μειώνεται η πιθανότητα να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

Η επιβράβευση της προσπάθειας είναι ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε το τέλειο αποτέλεσμα για να αναγνωρίσουμε την πρόοδο. Όταν το παιδί καταφέρνει να συγκεντρωθεί για δέκα λεπτά περισσότερο από χθες ή ολοκληρώνει μια άσκηση χωρίς υπενθύμιση, αξίζει να το επισημάνουμε. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του και αυξάνεται το κίνητρο για συνέχιση της προσπάθειας.

Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι κάθε παιδί έχει διαφορετικό τρόπο μάθησης. Κάποια παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν διαβάζουν δυνατά, άλλα όταν χρησιμοποιούν χρώματα, εικόνες ή σχεδιαγράμματα, ενώ κάποια χρειάζονται περισσότερη κίνηση κατά τη διάρκεια της μελέτης. Η αναζήτηση του τρόπου που ταιριάζει στο κάθε παιδί αποτελεί βασικό στοιχείο μιας αποτελεσματικής μαθησιακής διαδικασίας.

Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις όπου οι δυσκολίες στη συγκέντρωση είναι έντονες, επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα περιβάλλοντα, όπως στο σπίτι και στο σχολείο. Όταν το παιδί δυσκολεύεται συστηματικά να ολοκληρώσει τις εργασίες του, ξεχνά συνεχώς οδηγίες, αποσπάται εύκολα ή η σχολική του επίδοση επηρεάζεται σημαντικά, είναι χρήσιμο να ζητηθεί αξιολόγηση από ειδικό. Η έγκαιρη διερεύνηση βοηθά να εντοπιστούν οι πραγματικές ανάγκες του παιδιού και να σχεδιαστεί η κατάλληλη υποστήριξη.

Η συγκέντρωση δεν είναι χαρακτηριστικό που είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει. Είναι μια δεξιότητα που αναπτύσσεται μέσα από την ωρίμανση, την εξάσκηση και την κατάλληλη καθοδήγηση. Όταν οι γονείς δείχνουν κατανόηση, προσαρμόζουν τις απαιτήσεις στις δυνατότητες του παιδιού και δημιουργούν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη της προσοχής και της μαθησιακής του αυτονομίας.

Η Συμβουλή του Ειδικού

Αντί να λέτε συχνά «πρόσεχε», δοκιμάστε να παρατηρήσετε τι βοηθά πραγματικά το παιδί σας να συγκεντρώνεται. Μερικά παιδιά χρειάζονται περισσότερα διαλείμματα, άλλα καλύτερη οργάνωση του χώρου ή μικρότερους στόχους. Η συγκέντρωση δεν ενισχύεται με πίεση, αλλά με στρατηγικές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες κάθε παιδιού.

Βιβλιογραφία

• American Academy of Pediatrics. (2019). Clinical Practice Guideline for the Diagnosis, Evaluation, and Treatment of ADHD in Children and Adolescents.
• Barkley, R. A. (2015). Attention-Deficit Hyperactivity Disorder: A Handbook for Diagnosis and Treatment.
• Dawson, P., & Guare, R. (2018). Executive Skills in Children and Adolescents.
• Gathercole, S. E., & Alloway, T. P. (2008). Working Memory and Learning.
• World Health Organization. (2020). Guidelines on Physical Activity, Sedentary Behaviour and Sleep for Children.

  Ειδική Διαπαιδαγώγηση

  Στην Ειδική Διαπαιδαγώγηση πιστεύουμε ότι κάθε παιδί μπορεί να εξελιχθεί όταν οι ανάγκες του αναγνωρίζονται έγκαιρα και υποστηρίζονται με επιστημονική γνώση, εξατομικευμένη παρέμβαση και ουσιαστική συνεργασία με την οικογένεια. Μέσα από προγράμματα ειδικού μαθησιακού, ψυχολογική υποστήριξη και Parent Coaching, στεκόμαστε δίπλα σε κάθε παιδί και κάθε γονέα, με στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και την καλλιέργεια της μαθησιακής αυτονομίας.

  🧠 Ειδικό Μαθησιακό (Δυσλεξία, Ορθογραφία, ΔΕΠΥ)

  💬 Ψυχολογική Υποστήριξη / Parent Coaching

  📍 Θεμιστοκλή Σοφούλη 73, Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής

  📞 2130400094

  💻 Διαθέσιμες υπηρεσίες διά ζώσης & Online (για όλη την Ελλάδα).

  «Κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο να μαθαίνει, να εξελίσσεται και να ανθίζει. Όταν κατανοούμε τις ανάγκες του και του προσφέρουμε την κατάλληλη υποστήριξη, του δίνουμε την ευκαιρία να πιστέψει στις δυνατότητές του.»

   

Είναι φυσιολογικό το παιδί μου να ξεχνάει συνεχώς τα πράγματά του;

πηγη

 

Χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά

Είναι πρωί και η οικογένεια ετοιμάζεται να φύγει για το σχολείο. Λίγο πριν κλείσει η πόρτα, το παιδί θυμάται ότι ξέχασε το παγούρι του. Στη διαδρομή συνειδητοποιεί ότι δεν πήρε το τετράδιο των μαθηματικών, ενώ το μεσημέρι επιστρέφει χωρίς τη ζακέτα του. Αν αυτές οι εικόνες σάς είναι γνώριμες, δεν είστε οι μόνοι. Η ξεχασιά είναι μία από τις πιο συχνές ανησυχίες των γονέων και συχνά γεννά το ερώτημα αν πρόκειται για κάτι φυσιολογικό ή αν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Όλα τα παιδιά ξεχνούν πράγματα κατά καιρούς. Καθώς μεγαλώνουν, μαθαίνουν σταδιακά να οργανώνουν τον χρόνο τους, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να θυμούνται τις υποχρεώσεις τους. Όταν όμως η ξεχασιά είναι καθημερινή, επηρεάζει το σχολείο, την οικογενειακή ζωή και την αυτοπεποίθηση του παιδιού, αξίζει να εξεταστεί πιο προσεκτικά.

ΚΕΔΑΣΥ: Πώς να κινηθείτε βήμα-βήμα

 

πηγη

Η απόφαση για μια επίσημη αξιολόγηση στο ΚΕΔΑΣΥ (Κέντρο Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης) είναι ένα καθοριστικό βήμα για τη σχολική πορεία του παιδιού. Η γνωμάτευση αυτή δεν είναι απλώς ένα «χαρτί», αλλά το κλειδί για τις προσαρμογές που δικαιούται ο μαθητής εντός του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.

Η Διαδικασία της Αίτησης

Η διαδικασία ξεκινά συνήθως με μια ηλεκτρονική αίτηση στην πλατφόρμα του ΚΕΔΑΣΥ της περιοχής σας. Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες (2025-2026), η αίτηση συνοδεύεται από ένα αναλυτικό Παιδαγωγικό Περιγραφικό Προφίλ από το σχολείο. Είναι σημαντικό ο γονέας να συνεργαστεί στενά με τον δάσκαλο της τάξης, ώστε η περιγραφή να αποτυπώνει τις πραγματικές δυσκολίες του παιδιού στην καθημερινή σχολική ζωή.

Τι περιλαμβάνει η Αξιολόγηση;

Η αξιολόγηση είναι διεπιστημονική και περιλαμβάνει:

1. Κοινωνικό Ιστορικό: Συνέντευξη με τον κοινωνικό λειτουργό για το αναπτυξιακό ιστορικό.

2. Ψυχολογική Αξιολόγηση: Χρήση σταθμισμένων εργαλείων (όπως το WISC-V) για τον προσδιορισμό του νοητικού προφίλ.

3. Εκπαιδευτική Αξιολόγηση: Δοκιμασίες ανάγνωσης, γραφής και μαθηματικών από ειδικό παιδαγωγό.

Μικρά Tips & Λύσεις:

• Προετοιμάστε τον Φάκελο: Συγκεντρώστε προηγούμενες ιδιωτικές διαγνώσεις, εργασίες του παιδιού και ιατρικές γνωματεύσεις (π.χ. από οφθαλμίατρο ) για να επιταχύνετε τη διαδικασία.

• Ηρεμήστε το Παιδί: Εξηγήστε του ότι πρόκειται για «παιχνίδια και ασκήσεις» που θα βοηθήσουν τους δασκάλους να καταλάβουν πώς μαθαίνει καλύτερα, ώστε να μη νιώθει ότι «εξετάζεται».

Βιβλιογραφία:

• Υπουργείο Παιδείας (2026). Νομικό Πλαίσιο και Λειτουργία των ΚΕΔΑΣΥ.

• Πολυχρονίου, Λ. (2025). Οδηγός Διαγνωστικής Διαδικασίας στην Ειδική Αγωγή. Εκδόσεις Πεδίο.

Η Δική μας Παρέμβαση

Στον χώρο της «Ειδικής Διαπαιδαγώγησης» στη Νέα Φιλαδέλφεια, αναλαμβάνουμε την πλήρη προετοιμασία του παιδιού για την αξιολόγηση, καθώς και τη συμβουλευτική υποστήριξη των γονέων σε όλη τη γραφειοκρατική διαδικασία. Η σωστή καθοδήγηση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε παρέμβασης, καθώς αποτελεί το «κλειδί» για μια ισορροπημένη ζωή.

Δικαιώματα και Προφορικές Εξετάσεις: Η Δίκαιη Αξιολόγηση του Μαθητή

πηγη

 

Όταν ένας μαθητής διαγιγνώσκεται με δυσλεξία ή ειδική μαθησιακή δυσκολία, το εκπαιδευτικό σύστημα προβλέπει την Προφορική Εξέταση. Πολλοί γονείς ανησυχούν ότι αυτό «χαρίζεται» στο παιδί, όμως η επιστημονική αλήθεια είναι ότι η προφορική εξέταση αποκαθιστά την αδικία που προκαλεί η δυσκολία στη γραπτή έκφραση.

Η Επιστημονική Βάση: Το Έλλειμμα Μεταξύ Γνώσης και Έκφρασης

Στη δυσλεξία, υπάρχει συχνά μια τεράστια απόκλιση μεταξύ της νοημοσύνης (αυτό που το παιδί ξέρει) και της γραπτής απόδοσης (αυτό που καταφέρνει να γράψει). Η διαδικασία της γραφής καταναλώνει τόσο πολλούς γνωστικούς πόρους για την ορθογραφία και τη σύνταξη, που ο εγκέφαλος δεν έχει πλέον ενέργεια για να ανακαλέσει το περιεχόμενο της γνώσης. Έρευνα του 2026 δείχνει ότι η προφορική αξιολόγηση επιτρέπει στον μαθητή να δείξει το πραγματικό επίπεδο των γνώσεών του, μειώνοντας δραματικά το άγχος επίδοσης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε για τα Δικαιώματα

• Προφορικές Εξετάσεις: Ισχύουν για όλες τις βαθμίδες, συμπεριλαμβανομένων των Πανελληνίων, αρκεί να υπάρχει γνωμάτευση από ΚΕΔΑΣΥ ή πιστοποιημένο Δημόσιο Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο.

• Παράλληλη Στήριξη: Αφορά μαθητές που χρειάζονται βοήθεια για να παραμείνουν στο γενικό πλαίσιο της τάξης. Η αίτηση γίνεται στο σχολείο μετά τη διάγνωση.

• Επιδόματα: Σε ορισμένες περιπτώσεις έντονων δυσκολιών ή συνυπαρχουσών διαταραχών, οι γονείς δικαιούνται οικονομική ενίσχυση  για την κάλυψη των θεραπειών.

Βιβλιογραφία:

• Rose, J. (2025). Identifying and Teaching Children and Young People with Dyslexia and Literacy Difficulties.

• Υπουργείο Παιδείας (2026). Οδηγός για την Ειδική Αγωγή και την Ένταξη Μαθητών με Μαθησιακές Δυσκολίες.

Η Δική μας Παρέμβαση

Στον χώρο της «Ειδικής Διαπαιδαγώγησης» στη Νέα Φιλαδέλφεια, ενημερώνουμε και καθοδηγούμε υπεύθυνα τους γονείς για τα νόμιμα δικαιώματα των παιδιών τους. Η σωστή προετοιμασία για τις προφορικές εξετάσεις και η υποστήριξη του μαθητή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε παρέμβασης, καθώς αποτελεί το «κλειδί» για μια ισορροπημένη ζωή.

Αντιστροφή Γραμμάτων και Διάγνωση: Πότε πρέπει να ανησυχήσω;

 

πηγη

Ένα από τα πιο συχνά ερωτήματα των γονιών στην Α' και Β' Δημοτικού είναι: «Γιατί το παιδί μου γράφει το 'ε' σαν '3' ή το 'β' σαν 'δ';». Η αντιστροφή γραμμάτων και αριθμών (κατοπτρική γραφή) συχνά προκαλεί άγχος, καθώς συνδέεται άμεσα στο μυαλό των γονέων με τη δυσλεξία. Ωστόσο, η επιστημονική πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Η Επιστημονική Εξήγηση: Οπτική Επεξεργασία και Ωριμότητα

Μέχρι την ηλικία των 7 ετών, η αντιστροφή γραμμάτων θεωρείται συχνά αναπτυξιακά αναμενόμενη. Ο εγκέφαλος του παιδιού μαθαίνει να αναγνωρίζει αντικείμενα ανεξάρτητα από τον προσανατολισμό τους (ένα φλιτζάνι είναι φλιτζάνι είτε κοιτάζει δεξιά είτε αριστερά). Στη γραφή, όμως, ο προσανατολισμός παίζει ρόλο (το "ε" είναι διαφορετικό από το "3"). Σύμφωνα με έρευνες στη Νευροψυχολογία (2025), αν οι αντιστροφές επιμένουν μετά τα μέσα της Β' Δημοτικού, μπορεί να υποδηλώνουν δυσκολίες στην οπτικοχωρική επεξεργασία ή την πλευρίωση (την κυριαρχία του δεξιού ή αριστερού ημισφαιρίου).

Πού θα κάνω Τεστ: ΚΕΔΑΣΥ ή Ιδιωτικά;

Η διάγνωση είναι το πρώτο βήμα για την υποστήριξη.

1. ΚΕΔΑΣΥ (Δημόσιος Φορέας): Είναι η μόνη αρμόδια υπηρεσία για την έκδοση επίσημης γνωμάτευσης που εξασφαλίζει δικαιώματα στο σχολείο (π.χ. προφορική εξέταση, παράλληλη στήριξη). 

2. Ιδιωτικά Κέντρα: Προσφέρουν άμεση αξιολόγηση και αναλυτικό προφίλ του παιδιού. Αν και η γνωμάτευσή τους δεν δεσμεύει το δημόσιο σχολείο για προσαρμογές, είναι πολύτιμη για να ξεκινήσει άμεσα το πρόγραμμα αποκατάστασης.

Μικρά Tips & Λύσεις:

• Αισθητηριακή Διάκριση: Μην διορθώνετε απλώς με το μπλε στυλό. Ζητήστε από το παιδί να σχηματίσει το γράμμα στον αέρα με μεγάλες κινήσεις του χεριού (Gross Motor Skills).

• Οπτικά Σημάδια: Τοποθετήστε μια πράσινη γραμμή στην αριστερή πλευρά του τετραδίου για να ξέρει το παιδί από πού ξεκινάμε τη γραφή.

Βιβλιογραφία:

• Shaywitz, S. E. (2025). Overcoming Dyslexia: A Science-Based Program.

• Snowling, M. J. (2024). Dyslexia: A Very Short Introduction. Oxford University Press.

Η Δική μας Παρέμβαση

Στον χώρο της «Ειδικής Διαπαιδαγώγησης» στη Νέα Φιλαδέλφεια, η διαγνωστική διαδικασία και η αντιμετώπιση των δυσκολιών οπτικής επεξεργασίας γίνεται με τη χρήση σταθμισμένων εργαλείων και εξατομικευμένων προγραμμάτων. Η έγκαιρη παρέμβαση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε διαδικασίας, καθώς αποτελεί το «κλειδί» για μια ισορροπημένη ζωή.

Ποιος τρόπος γραφής μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και την απομνημόνευση στα παιδιά

πηγη

 

Η αυξανόμενη επίδραση του χρόνου οθόνης στην ανάπτυξη της πρώιμης παιδικής ηλικίας

Πρόσφατη έρευνα έχει εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το πόσο χρόνο περνούν τα μικρά παιδιά μπροστά από οθόνες και το πώς επηρεάζει την ανάπτυξή τους. Mελέτη υπό την ηγεσία της Jennifer Madigan το 2019 παρακολούθησε πάνω από 2.400 παιδιά ηλικίας μεταξύ δύο και πέντε ετών και διαπίστωσε ότι σχεδόν κάθε παιδί στις Ηνωμένες Πολιτείες κάτω των οκτώ ετών ζει σε σπίτι με συσκευές συνδεδεμένες στο διαδίκτυο και περνά πάνω από δύο ώρες την ημέρα σε οθόνες.

Η ίδια μελέτη ανέφερε ότι, μέχρι να ξεκινήσουν το σχολείο, ένα στα τέσσερα παιδιά εμφανίζει ήδη καθυστερήσεις στη γλώσσα, την επικοινωνία, τις κινητικές δεξιότητες ή την συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη. Μεταγενέστερη ανάλυση από την ίδια ερευνήτρια το 2020 εξέτασε 42 μελέτες που κάλυπταν σχεδόν 19.000 παιδιά και επιβεβαίωσε ότι οι πολλές ώρες χρόνου οθόνης μπορούν να βλάψουν τον εγκέφαλο, τις γλωσσικές ικανότητες και τη κοινωνική μάθηση.

Προηγούμενες έρευνες, τόνισαν επίσης ότι η πληκτρολόγηση στο πληκτρολόγιο δεν είναι το ίδιο με τη χειρόγραφη γραφή, η οποία παίζει ζωτικό ρόλο στη συνολική μάθηση και ανάπτυξη ενός παιδιού.

 

Απτική ανατροφοδότηση στη μνήμη και τη μάθηση

Σύμφωνα με εργασία του 2024 με τίτλο «Touch to Learn: A Review of Haptic Technology’s Impact on Skill Development and Enhancing Learning Abilities for Children», η απτική ανατροφοδότηση βοηθά τα παιδιά να μαθαίνουν καλύτερα, βελτιώνοντας τη χωρική σκέψη, την εμπλοκή και την επίλυση προβλημάτων μέσω αλληλεπίδρασης με την αφή.

Άλλες πρόσφατες έρευνες αναδεικνύουν το πώς η απτική ανατροφοδότηση διαμορφώνει τη μάθηση, τη μνήμη και την αισθητικοκινητική προσαρμογή τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα. Οι μελέτες δείχνουν ότι η αφή δεν υποστηρίζει μόνο την αντίληψη και την κινητική μάθηση αλλά μπορεί και να επηρεάσει τη μνήμη ακόμη και σε ασυνείδητο επίπεδο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ 

Θέματα: Σχολική ετοιμότητα - Μητρική γλώσσα και - Λόγους παραπομπής σε αναπτυξιολόγο- Ενδεδειγμένη χρήση της σχολικής τσάντας

πηγη

 

Σχολική ετοιμότητα
- Μητρική γλώσσα και
- Λόγους παραπομπής σε αναπτυξιολόγο

- Ενδεδειγμένη χρήση της σχολικής τσάντας

 Σχολική τσάντα.pdf

 Μητρική γλώσσα.pdf

 Λόγοι παραπομπής σε αναπτυξιολόγο.pdf

 ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ.pdf

 

πηγη 

Τα σχολεία της κινεζικής πρωτεύουσας θα προγραμματίσουν τουλάχιστον 8 ώρες μαθημάτων για την τεχνητή νοημοσύνη ανά σχολική χρονιά

ΠΗΓΗ

Ολα τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Πεκίνο θα πραγματοποιούν μαθήματα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) κατά τη διάρκεια του έτους, μετέδωσε σήμερα το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα.

Η βιομηχανία της ΑΙ στην Κίνα προσέλκυσε το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας φέτος, αφού η DeepSeek λάνσαρε μια νέα φθηνή εκδοχή του διαλογικού ρομπότ της (chatbot) που λειτουργεί με τεχνητή νοημοσύνη τον Ιανουάριο, προκαλώντας αναταράξεις στις διεθνείς αγορές. Το DeepSeek εντυπωσίασε τους ειδικούς της βιομηχανίας λόγω της εμφανούς του ικανότητας να συναγωνιστεί ή ακόμα και να ξεπεράσει τις δυνατότητες των δυτικών ανταγωνιστών του όπως του ChatGPT, έναντι μικρότερου κόστους.

Τα σχολεία της κινεζικής πρωτεύουσας θα προγραμματίσουν τουλάχιστον 8 ώρες μαθημάτων για την τεχνητή νοημοσύνη ανά σχολική χρονιά από το εξάμηνο που θα ξεκινήσει στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα σχολεία μπορούν να τα οργανώσουν ως ανεξάρτητα μαθήματα ή να τα εντάξουν σε θέματα, όπως οι τεχνολογίες της πληροφορικής ή οι επιστήμες.

Το Πεκίνο προβλέπει επίσης να εξερευνήσει περαιτέρω τις δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ των πανεπιστημίων και των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να καλλιεργήσει ταλέντα στην τεχνητή νοημοσύνη, σύμφωνα με ένα δελτίο Τύπου της δημοτικής Επιτροπής Εκπαίδευσης του Πεκίνου. Αυτό περιλαμβάνει την ανάπτυξη μιας σειράς «προχωρημένων εκπαιδευτικών μαθημάτων στην AI που θα επικεντρώνονται στην πρώιμη ανάπτυξη εξαιρετικών, πρωτοποριακών ταλέντων».

Η Κίνα στην «κούρσα» της AI

Τον περασμένο μήνα, ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ συναντήθηκε με μεγιστάνες της κινεζικής τεχνολογίας, ένα σπάνιο γεγονός που προκάλεσε ένα κύμα αισιοδοξίας σχετικά με το ενδεχόμενο ισχυρής στήριξης στον τομέα.

Το λογισμικό DeepSeek έτυχε θερμής υποδοχής από τις αρχές και ο ιδρυτής του είχε επίσης παραστεί στη συνάντηση με τον Σι.

Ολα τα μάτια είναι τώρα στραμμένα προς τους νέους κινεζικούς βοηθούς τεχνητής νοημοσύνης, με την ελπίδα ότι θα μπορούν να ανταγωνιστούν το DeepSeek.

Ο κινεζικός τεχνολογικός κολοσσός Alibaba αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα ένα μοντέλο ΤΝ που ονομάζεται QwQ-32B, το οποίο, σύμφωνα με την εταιρεία, έχει «αποδόσεις συγκρίσιμες» με εκείνες του DeepSeek, με τη χρήση πολύ λιγότερων δεδομένων για να λειτουργήσει.

Επιπλέον, το Manus, ένας νέος ισχυρός βοηθός τεχνητής νοημοσύνης, προκαλεί αίσθηση στη χώρα, με ικανότητες που θεωρούνται γενικά πιο εξελιγμένες από ένα chatbot.

ΠΗΓΗ

 

 

Αναβάθμιση και νέοι ρόλοι του δασκάλου στο Σύγχρονο Σχολείο: προτάσεις και συμπεράσματα από μία ημερίδα.

πηγη

 

Περίληψη

Η συγκεκριμένη εισήγηση παρουσιάζει τη διοργάνωση μίας ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στην 3^η και 5^η εκπαιδευτική περιφέρεια πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του νομού της Φθιώτιδας το Φεβρουάριο και Ιούνιο του 2012 και την παρακολούθησαν συνολικά 81 εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων. Το περιεχόμενο της ημερίδας, που ήταν η αξιοποίηση του διαδραστικού πίνακα στη σχολική τάξη, σχεδιάστηκε από δασκάλους με μία εμπειρία πάνω στο αντικείμενο και έχοντας ως ομάδα στόχου τους εκπαιδευτικούς, έδωσε έμφαση στην οπτική και στις ανάγκες όσων ενδιαφέρθηκαν να συμμετάσχουν.

Μέσα από το κείμενο παρέχονται απαραίτητες πληροφορίες και βήματα για την οργάνωση επιμορφωτικών προγραμμάτων αξιοποίησης των Τ.Π.Ε., διατηρώντας την επιθυμία για επανάληψη και ενίσχυση ανάλογων πρωτοβουλιών από εκπαιδευτικούς. Τελική επιδίωξη και βασικός στόχος της παρούσης εργασίας αποτελεί η προσπάθεια να τονιστεί η ανάγκη πραγματικής και ουσιώδους επιμόρφωσης, αλλά και να προταθεί ένας επιπλέον σε εθελοντική βάση ρόλος για το σύγχρονο δάσκαλο, που πλέον οι δυνατότητές του ως επιστήμονα παιδαγωγού δεν περιορίζονται στα στενά όρια της σχολικής τάξης, αλλά μπορούν να επεκταθούν έξω από αυτή και συμμετέχοντας ενεργά να διαμορφώσει την εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Λέξεις-κλειδιά: επιμόρφωση, πρωτοβουλία εκπαιδευτικών, διοργάνωση ημερίδας, διαμόρφωση εκπαιδευτικής πραγματικότητας

 

Εισαγωγή

Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το σχολείο μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικό αν συνδεθεί με διαδικασίες (ενδοσχολικής) επιμόρφωσης. Η άποψη αυτή συνδέεται με συγκεκριμένες προτάσεις που αφορούν επιμορφωτικές-παιδαγωγικές συνεδριάσεις, εισηγήσεις από το διδακτικό προσωπικό, συστηματική οργάνωση συζητήσεων, παρακολούθηση διδασκαλιών και οργάνωση ομάδων εργασίας κατά ειδικότητα( Δημακόπουλος, 2008).

Σύμφωνα με τους Μανωλιά κ.ά. (2008), μια τέτοια λειτουργία του σχολείου με τις ευκαιρίες που θα έδινε για ζύμωση των διάφορων προβλημάτων και θεμάτων, θα άνοιγε το δρόμο για ουσιαστική συμμετοχή και για μαζικοποίηση των συναδέλφων στην αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών προβλημάτων. Με αυτό το σκεπτικό, η επιμόρφωση τοποθετείται στο επίκεντρο της συζήτησης για την αποτελεσματικότητα του σχολείου, αλλά και η ίδια η σχολική μονάδα συνδέεται με την κάλυψη των επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών (Δημακόπουλος, 2008).

Σχεδόν παράλληλα, ερευνάται και ο όρος της σχολικής αποτελεσματικότητας σε σχέση με τη σχολική ενδυνάμωση, που αν και από κάποιους θεωρούνται ως ουδέτερες, μάλλον δεν είναι έτσι. Από τη μία το αποτελεσματικό σχολείο κινητοποιεί το πνευματικό του κεφάλαιο προκειμένου να κατορθώσει τα επιθυμητά εκπαιδευτικά αποτελέσματα της πνευματικής και ηθικής του υπεροχής, μέσα από μια επιτυχή χρήση υψηλών στρατηγικών αποδοτικότητας και καινοτόμων επαγγελματικών πρακτικών. Από την άλλη, η σχολική ενδυνάμωση επικεντρώνεται στην επιδίωξη της επιτυχίας και στις συνθήκες που θα επιβάλλουν την επιθυμητή αλλαγή. Γι? αυτό το λόγο, δίνει έμφαση στον «από κάτω προς τα πάνω» προσανατολισμό της ενδυνάμωσης η οποία εντοπίζεται στο σχολείο και στο προσωπικό του, ώστε να εμπλουτίζει το πνευματικό και το κοινωνικό του κεφάλαιο και να επιτυγχάνει εκπαιδευτικά αποτελέσματα πνευματικής και διανοητικής υπεροχής (Hargreaves, 2001).

O Stenhouse (1975, 1983) ισχυριζόταν ότι η έρευνα και η ανάπτυξη του αναλυτικού προγράμματος πρέπει να ανήκουν στους εκπαιδευτικούς. «Δεν αρκεί να διδάσκεται το επάγγελμα των εκπαιδευτικών, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να το μελετούν οι ίδιοι». Αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την προσωπική τους μελέτη στο περιβάλλον εργασίας τους, σε ένα περιβάλλον όμως υπευθυνότητας, εμπιστοσύνης και συνεργασίας με άλλους εκπαιδευτικούς και σχολεία (Κυριακοπούλου, 2010). Σε ένα αναστοχαστικό σχολείο, ο εκπαιδευτικός οφείλει να ενεργεί ως εν δυνάμει ερευνητής. Αναλαμβάνοντας το ρόλο του «ειδικού» οι εκπαιδευτικοί αναπτύσσονται επαγγελματικά, βελτιώνουν τις διδακτικές τεχνικές τους και αποκτούν αυτοπεποίθηση, γεγονός που έχει αντίκτυπο στους μαθητές, στις σχέσεις τους με τους γονείς και την εκπαιδευτική ηγεσία ( Darling-Hammond, 1996. King, 2002. Neumann, Jones & Webb, 2007.).

Αφορμή

Ο διαδραστικός πίνακας αποτελεί αναμφισβήτητα το νέο στοιχείο στην εκπαιδευτική πραγματικότητα, ελκύοντας κάθε εκπαιδευτικό που επιθυμεί να έχει όσο το δυνατό καλύτερα αποτελέσματα στη διδασκαλία του. Η έλλειψη όμως της αντίστοιχης επιμόρφωσης στην περιοχή της Δυτικής Φθιώτιδας, καθώς και η αρχική περιέργεια που μεταλλάχτηκε σε εκπαιδευτικό ενδιαφέρον των περισσότερων δασκάλων, ήταν αυτό που οδήγησε στη σκέψη μιας ημερίδας. Γι? αυτόν τον λόγο ζητήθηκε από εκπαιδευτικούς που είχαν καθημερινή εμπειρία 2 ετών να μοιραστούν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους, επιμορφώνοντας οι ίδιοι συναδέλφους όμορων σχολείων.

Οι σκοποί της επιμόρφωσης ορίστηκαν να υπηρετούν ορισμένες βασικές αρχές: α) την κατάρτιση των εκπαιδευτικών στις καινούργιες επιστημονικές, εκπαιδευτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες τις εποχής, β) τη δυνατότητα σύνδεσης θεωρίας και πράξης με σκοπό την ενεργητική συμμετοχή των ίδιων των επιμορφούμενων, γ) τη συμπλήρωση της τυχόν ανεπαρκούς αρχικής εκπαίδευσης, δ) την αλλαγή ή την τροποποίηση στάσης, νοοτροπίας του εκπαιδευτικού και ε) τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του εκπαιδευτικού (Δημητρακοπούλου & Ευαγγελίου, 2011). Παρακάτω περιγράφεται σε χρονική σειρά όλη η διαδικασία οργάνωσης και δημιουργίας του επιμορφωτικού προγράμματος από τη σύλληψη ως την πραγματοποίησή του, θέτοντας ενδεχομένως τις βάσεις για ανάληψη ανάλογων πρωτοβουλιών από εκπαιδευτικούς.

Δυσκολίες και αντιμετώπισή τους

Ξεκινώντας μία τέτοια προσπάθεια, εύλογο είναι να παρουσιάζονται κάποια προβλήματα και δυσκολίες. Με μία γενική ταξινόμηση, θα μπορούσαν να χωριστούν σε τέσσερις κατηγορίες: σύνθεση τμημάτων των εκπαιδευόμενων, αρνητική στάση ορισμένων από αυτούς, οργάνωση του προγράμματος και υλικοτεχνική υποδομή. Η οργάνωση του περιεχομένου του προγράμματος αποτέλεσε ίσως το μικρότερο εμπόδιο, καθώς υπήρχε σαφής και ακριβής διαχωρισμός των ενοτήτων που θα αποτελούσαν τον κορμό όλης της επιμόρφωσης. Έχοντας αντιμετωπίσει ορισμένες δυσκολίες, κατά την πρώτη γνωριμία με το διαδραστικό πίνακα, τα θέματα που ενδεχομένως θα απασχολούσαν και τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς που θα βρίσκονταν στην ίδια θέση, ήταν εν μέρει γνωστά.

Ακριβώς όμως, επειδή δεν ήταν δυνατό να περιοριστεί η προσπάθεια σε υποθέσεις και σε γενικότητες στάλθηκε ηλεκτρονικά στα σχολεία που ενδιέφεραν ή που μπορούσαν να συμμετάσχουν οι εκπαιδευτικοί τους, μία φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος (http://fs20.formsite.com/imerida/forma/index.html ). Συμπληρώνοντας αυτή τη φόρμα, θα δημιουργούνταν φάκελος συμμετεχόντων με κάποια ατομικά τους στοιχεία -όπως το e-mail-, απαραίτητα για την αποστολή και συμπλήρωση του 1^ου ερωτηματολογίου.

Στη συνέχεια στάλθηκε στα προσωπικά e-mail των εκπαιδευτικών το πρώτο ερωτηματολόγιο (http://fs20.formsite.com/imerida/form4/index.html) 19 ερωτήσεων κλειστού τύπου οι τρεις εκ των οποίων οδηγούσαν σε επιπλέον ερώτημα, που προσπαθούσαν να διερευνήσουν τις γνώσεις, ικανότητες, και προσδοκίες τους, ώστε το περιεχόμενο της ημερίδας να ανταποκριθεί όσον ήταν δυνατό στις ανάγκες τους. Επιλέχθηκαν κυρίως κλειστές ερωτήσεις, επειδή προσφέρονται καλύτερα για στατιστική ανάλυση και ανίχνευση , ενώ ταυτόχρονα οι απαντήσεις ταξινομούνται ευκολότερα από εκείνες των ανοιχτών ερωτήσεων (Javeau, 1996). Με αυτό το ερωτηματολόγιο, αντιμετωπίστηκε μία άλλη δυσκολία, η σύνθεση των τμημάτων. Μέσα από τις απαντήσεις των επιμορφουμένων ήταν πλέον γνωστά τα περισσότερα ατομικά στοιχεία τους. Έτσι, ήταν δυνατόν να δημιουργηθούν ομάδες εργασίες ανάλογα με τις γνώσεις τους στους υπολογιστές, τα σχολεία που ανήκαν, τις τάξεις που είχαν αναλάβει, την ειδικότητά τους ή ένα συνδυασμό όλων των παραπάνω. Ενδεικτικά λοιπόν, 82% δεν είχε επιμορφωθεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο, 66% δεν είχε καθόλου πιστοποίηση στις νέες τεχνολογίες, ενώ το 41% θεωρούσε πως οι γνώσεις του ήταν από ανύπαρκτες ως καθόλου.

Συνέχεια 

Πηγη

Εξωσχολικές δραστηριότητες: Πώς θα επιλέξετε αυτές που ταιριάζουν στο παιδί σας

πηγη

 

Μπαλέτο ή καράτε; Σκάκι ή κιθάρα; Τα διλήμματα των εξωσχολικών δραστηριοτήτων δεν είναι απλώς αμέτρητα, αλλά και διαρκώς αυξανόμενα, καθώς όλο και περισσότερα χόμπι βρίσκουν… τον δάσκαλό τους και γίνονται διαθέσιμα στη χώρα μας. Κανείς δεν θα προσπαθήσει να σας πείσει ότι η επιλογή των κατάλληλων για το παιδί σας είναι εύκολη υπόθεση. Όμως αν λάβετε υπόψη σας τις σωστές παραμέτρους, αυξάνετε τις πιθανότητες να βρείτε ταχύτερα τι του ταιριάζει να κάνει μετά το σχολείο.

Ρωτήστε τον άμεσα ενδιαφερόμενο

Πλέον οι παιδικοί σταθμοί και τα νηπιαγωγεία συστήνουν στα παιδιά ένα μεγάλο φάσμα από δραστηριότητες. Αν το βλαστάρι σας επιστρέφοντας στο σπίτι κάνει πιρουέτες ή ψάχνει αγωνιωδώς μια μπάλα για να κλωτσήσει, έχετε ήδη στα χέρια σας μια πρώτη απάντηση. Εναλλακτικά, μπορείτε να δώσετε βάση σε φυσικές του τάσεις: ένας μικρός μετρ των μεταμφιέσεων, που χρησιμοποιεί ως στολές οικιακά αντικείμενα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εκτιμήσει το θεατρικό παιχνίδι, ενώ μια λιλιπούτεια σοπράνο θα βρει τη θέση που της αναλογεί στο ωδείο ή τη χορωδία.

Θυμηθείτε ότι μεγαλώνετε μια μοναδική προσωπικότητα

Ίσως λατρεύετε το τζούντο ή ίσως πάντα ονειρευόσασταν μια καριέρα στον χορό. Όσο νωρίτερα αποδεχτείτε ότι τα ταλέντα και τα πάθη σας μπορεί να αφήνουν το βλαστάρι σας παγερά αδιάφορο, τόσο το καλύτερο και για τους δυο σας. Το ίδιο ισχύει και για τις ασχολίες που κατατάσσονται στις «οικογενειακές παραδόσεις» ή που συμβαίνει να είναι δημοφιλείς στα παιδιά της ηλικίας του ή σε εκείνα του κύκλου σας. Δεχτείτε το «όχι» του αδιαμαρτύρητα και αφήστε το να ξεδιπλώσει τη δική του, μοναδική προσωπικότητα.

Ξεχάστε το «κοριτσίστικο» και το «αγορίστικο»

Ένα αγόρι μπορεί να λατρεύει την ενόργανη γυμναστική κι ένα κορίτσι το μπάσκετ. Και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Τίποτα καλό δεν βγαίνει από το να προσπαθούμε να πιέσουμε τα παιδιά μας να χωρέσουν σε κουτάκια δίχως νόημα. Εξάλλου, μπορούμε να ελπίσουμε ότι οι δικές τους γενιές θα αφήσουν πίσω τους τις αντιλήψεις του χθες.

Σκεφτείτε τι λείπει από την καθημερινότητά του

Δεν είναι μόνο οι κλίσεις των παιδιών μας που έχουν σημασία κατά την επιλογή εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Πολλές φορές είναι

τα πράγματα που δεν κάνουν από μόνα τους που θα πρέπει να μας απασχολήσουν. Για παράδειγμα, με την κατάλληλη δραστηριότητα κάθε παιδί μπορεί να αγαπήσει τη φυσική άσκηση – και όλα τη χρειάζονται στη ζωή τους. Αντίστοιχα, ίσως υποπτεύεστε την ανάγκη του παιδιού σας να εκφραστεί δημιουργικά, ακόμη κι αν δεν έχει εκφράσει ρητά μια τέτοια επιθυμία.

Αφήστε του χώρο να πειραματιστεί

Ίσως η καλύτερη μέθοδος για να βρει αυτό που του ταιριάζει, να είναι η δοκιμή. Αναζητήστε σχολές και ωδεία που επιτρέπουν ένα δωρεάν πρώτο μάθημα ή που δεν απαιτούν να καταβάλετε επιπλέον ποσό για την εγγραφή, αλλά μόνο το κόστος ενός μήνα μαθημάτων. Έτσι, θα έχετε την άνεση να το συστήσετε με πολλές δραστηριότητες – ιδίως αν δεν απαιτούν την αγορά δικού του εξοπλισμού.

Επιτρέψτε του να τα παρατήσει

Αρκετοί γονείς απελπίζονται όταν το παιδί τους δηλώνει ότι «βαρέθηκε» άλλη μια δραστηριότητα – και ότι θέλει όσο τίποτα να δοκιμάσει άλλη μία. Όμως είναι απολύτως φυσιολογικό και, στην περίπτωση των νηπίων και των παιδιών σχολικής ηλικίας, απολύτως αναμενόμενο. Θυμηθείτε: στόχος δεν είναι να ανακαλύψει τη μελλοντική του καριέρα, αλλά να απασχοληθεί δημιουργικά και να αποκτήσει ορισμένα από τα λεγόμενα soft skills – είτε πρόκειται για την ικανότητα να λειτουργεί καλά σε ομάδες, είτε για την ικανότητα λήψης αποφάσεων, είτε για τη βελτίωση της συγκέντρωσής του. Δεξιότητες, με άλλα λόγια, που μπορεί να αποκτήσει από πολλές διαφορετικές πηγές.

Αναρωτηθείτε αν το χόμπι του του κάνει κακό

Δεν υπάρχει βλαβερό άθλημα ή δραστηριότητα. Καμιά φορά, όμως, υπάρχει βλαβερό κλίμα στη διάρκειά τους. Σε περίπτωση που το παιδί σας αναρωτιέται αν είναι «χοντρό» λίγο καιρό αφότου ξεκίνησε για πρώτη φορά ρυθμική γυμναστική ή αν η επιθετικότητά του αυξήθηκε ραγδαία κάποιους μήνες μετά την εγγραφή του στο μπάσκετ, μην το αναγκάσετε να διακόψει το χόμπι που αγαπά, αλλά, αφού κάνετε μαζί του μια ήρεμη και εις βάθος συζήτηση, σκεφτείτε σοβαρά το ενδεχόμενο να του αλλάξετε σχολή ή τμήμα.

Βεβαιωθείτε ότι έχει χρόνο… να βαρεθεί

Έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τον κενό χρόνο ως χαμένο. Στην πραγματικότητα, όμως, τις στιγμές της ανίας, τα παιδιά μας δεν ξεκουράζονται απλώς: αναγκάζονται να αναπτύξουν τη φαντασία τους και να γίνουν πιο εφευρετικά, προκειμένου να διασκεδάσουν τους εαυτούς τους. Και αυτό είναι εξαιρετικά πολύτιμο για την ανάπτυξή τους.

ΠΗΓΗ

 

 

 

Εσπερινό ΕΠΑΛ Γιαννιτσών: Παιχνίδι μνήμης από ανακυκλώσιμα υλικά, για παιδιά με προβλήματα όρασης

πηγη

 

Οι μαθητές του εσπερινού ΕΠΑΛ Γιαννιτσών, παρά το βαρύ πρόγραμμα τους -μιας και πρόκειται για τάξεις ενηλίκων που έχουν πολλές υποχρεώσεις όλοι στην καθημερινότητα τους, αφιέρωσαν χρόνο και κυρίως αγάπη και πάθος κι έφτιαξαν ένα διαφορετικό παιχνίδι μνήμης. Η συνεργασία δύο τμημάτων του σχολείου Β’ Οικονομίας και Β’ Πληροφορικής, έδωσε «σάρκα και οστά» στο παιχνίδι, που είναι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά και απευθύνεται σε παιδιά με ιδιαιτερότητες στην όραση.

«Συνεχίζουμε την παράδοση που έχουμε δημιουργήσει και συμμετέχουμε για έβδομη χρονιά στον Πανελλήνιο μαθητικό Διαγωνισμό “Εικονική Μαθητική Επιχείρηση”, που διοργανώνει με επιτυχία κάθε χρόνο ο Οργανισμός Junior Achievement Greece» ανέφερε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού/Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», ο Χρήστος Καλαϊτζίδης, καθηγητής Οικονομίας του Εσπερινού ΕΠΑΛ Γιαννιτσών εξηγώντας ότι φέτος διαγωνίζονται με τη «Cyclogames», μια εικονική επιχείρηση που κατασκευάζει παιχνίδια.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι μνήμης, με 16 κάρτες σχεδιασμένες και κατασκευασμένες με τη βοήθεια του 3D εκτυπωτή του σχολείου μας. Είναι ανάγλυφες, έχουν τα σχήματα -τον κύκλο το τρίγωνο, το τετράγωνο, και ο παίκτης ψηλαφίζει και με την αφή βρίσκει το σχήμα προσπαθώντας να εντοπίσει τα ζεύγη. Επίσης χρησιμοποιήσαμε ξύλο, που είναι και η βάση, το οποίο βρίσκουμε σε υπολείμματα από ξύλινες κατασκευές. Τίποτα που δεν έχει ξαναχρησιμοποιηθεί δεν μπήκε στο δικό μας παιχνίδι» εξήγησε ο κ. Καλαϊτζίδης.

Μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες, το παιχνίδι μνήμης δοκιμάστηκε στην πράξη. Μαθητές από το Ειδικό Σχολείο Τυφλών Θεσσαλονίκης έπαιξαν με τις κάρτες και απ’ ό,τι φάνηκε απόλαυσαν τη διαδικασία. «Αρχικά έγινε μια ενημέρωση γύρω από το Ειδικό Σχολείο Τυφλών Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια, τα παιδιά που φοιτούν εκεί προθυμοποιήθηκαν να παίξουν. Το δώσαμε σε κάποια παιδιά και είδαμε χαρά στο πρόσωπο τους κι επίσης πήραμε και ιδέες για το τι μπορούμε να διορθώσουμε για να εξελίξουμε την κατασκευή μας» σημείωσε ο καθηγητής Οικονομικών του ΕΠΑΛ.

Το παιχνίδι, όπως λένε οι δημιουργοί του, επικεντρώνεται στην ανάπτυξη της μνήμης και της συγκέντρωσης και τονίζουν ότι έχει όχι μόνο εκπαιδευτική αξία, αλλά παρέχει και διασκέδαση, δραστηριότητα και αλληλεπίδραση καθώς η συχνή άσκηση της μνήμης μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των γνωστικών δεξιοτήτων.

Για τους μαθητές – επιχειρηματίες του Εσπερινού ΕΠΑΛ Γιαννιτσών, το όλο εγχείρημα δεν είναι απλώς ένα πρότζεκτ που τους βοηθάει να αποκτήσουν γνώσεις και εμπειρίες, αλλά όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, «μέσα από τη συμμετοχή μας στον διαγωνισμό τα οφέλη που προκύπτουν είναι πολλά και σημαντικά. Η χαρά της δημιουργίας και της προσφοράς, η ανάπτυξη συγκεκριμένων δεξιοτήτων και η καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος είναι μόνο λίγα από αυτά».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΠΗΓΗ

Πόσο ύπνο χρειαζόμαστε ανάλογα την ηλικία μας;

πηγη

Ο Εθνικό Ίδρυμα Ύπνου ενημερώνει για τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται οι άνθρωποι, χωρίζοντάς τους σε ηλικιακές ομάδες και σύμφωνα με τη διεύρυνση των αποδεκτών ορίων του καθημερινού βραδινού ύπνου.

Η ενδιαφέρουσα λοιπόν λίστα ωρών με βάση την ηλικία, είναι η εξής:

Νεογέννητα (0-3 μηνών): 14-17 ώρες
Βρέφη (4-11 μηνών): 12-15 ώρες
Μικρά παιδιά (1-2 ετών): 11-14 ώρες
Παιδιά προσχολικής ηλικίας (3-5): 10-13 ώρες
Σχολικής ηλικίας (6-13): 9-11 ώρες
Έφηβοι (14-17): 8-10 ώρες
Νεαροί ενήλικες (18-25): 7-9 ώρες
Ενήλικες (26-64): 7-9 ώρες
Ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας (65+): 7-8 ώρες

Το Εθνικό Ίδρυμα Ύπνου δημοσιοποιεί αυτές τις επιστημονικά τεκμηριωμένες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ποσότητα του ύπνου που χρειαζόμαστε κάθε βράδυ με σκοπό να βελτιώσει την υγεία του ύπνου εκατομμύρια ανθρώπων, καθώς ένας από τους βασικούς λόγους κόπωσης ή και άλλων συμπτωμάτων, οφείλονται στην έλλειψη ύπνου ειδικά όταν αυτή συμβαίνει κατ' επανάληψη.

 

ΠΗΓΗ

Περπάτημα και παιδί. Ενθαρρύνοντας το μωρό σας να περπατήσει.

πηγη

 

Επειδή περπατάμε κάθε μέρα, νομίζουμε πως το βάδισμα είναι πολύ φυσιολογικό. Η αλήθεια είναι ότι όλοι χρειάστηκε να μάθουμε πώς να περπατάμε και η γνώση αυτή είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μας. Το περπάτημα απαιτεί δυνατούς μύες στα πόδια καθώς και καλή αίσθηση ισορροπίας, προοπτική και συντονισμό. Παρόλο που μερικά μωρά μπορεί να ξεκινήσουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα περίπου στους 10 μήνες, πολλά δεν περπατάνε μέχρι να γιορτάσουν τα πρώτα τους γενέθλια. Η μέρα που το μωρό σας θα περπατήσει, θα σας μείνει αξέχαστη. Είναι επίσης η μέρα που γιορτάζει την πρωτόγνωρη ανεξαρτησία του. Από το πρώτο του βήμα μέχρι να γίνει εξαίρετος περιπατητής, το μωρό σας θα ζητήσει βοήθεια στη διαδρομή και σίγουρα πολλή ενθάρρυνση. Κρατώντας του και τα δυο χέρια ενώ περπατάτε μαζί του είναι για εκείνο και διασκεδαστικό και ενθαρρυντικό. Μπορείτε επίσης να σταθείτε λίγα βήματα μπροστά του και να το παροτρύνετε να κάνει αυτά τα λίγα βηματάκια για να σας φτάσει. Αυτό συνήθως το ενθουσιάζει πολύ. Οι αρχάριοι περιπατητές φαίνονται σαν μεθυσμένοι και έχουν μικρό έλεγχο για το πού και πόσο γρήγορα πηγαίνουν. Εξασφαλίστε ότι υπάρχει πολύς χώρος με ελάχιστα εμπόδια στο δρόμο του και θα του προσφέρετε μια πολύ διασκεδαστική άσκηση. Κάνοντας το σπίτι σας ασφαλές για τα παιδιά, θα αυξήσει επίσης την αυτοπεποίθησή του καθώς θα μπορείτε να το επιτηρείτε από μικρή απόσταση ενώ θα του δίνετε την ελευθερία να εξερευνά και να τελειοποιεί τη νέα του δεξιότητα.

 

«Πηγή: Από την επιστημονική ομάδα των Pampers» 

ΠΗΓΗ

Τι είναι η ειδική και τι η συμπεριληπτική εκπαίδευση; Εμπόδια και πρακτικές συμπερίληψης

πηγη

 

Ειδική και Συμπεριληπτική Εκπαίδευση

Η ειδική εκπαίδευση στοχεύει μέσω της εξατομικευμένης προσέγγισης στην αντιμετώπιση των ιδιαιτεροτήτων των μαθητών οι οποίοι έχουν κατηγοριοποιηθεί ως να έχουν ειδικές ανάγκες. Η ειδική εκπαίδευση αφορά μόνο τους μαθητές αυτούς οι οποίοι ενδεχομένως φοιτούν σε ειδικές σχολικές μονάδες, όπως είναι τα ειδικά σχολεία, σε ειδικές τάξεις ή τμήματα ένταξης των γενικών σχολείων και επικεντρώνεται στην ενσωμάτωση και ένταξη τους στο σχολικό περιβάλλον και το κοινωνικό σύνολο. Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι οι μαθητές με ειδικές ανάγκες δεν είναι ενσωματωμένοι στο σχολείο και την κοινωνία οι προσπάθειες του εκπαιδευτικού συστήματος αποσκοπούν στην ενσωμάτωσή τους. Πρόκειται για μια οπτική η οποία επικεντρώνεται στο άτομο με απώτερο σκοπό την ένταξη του στο σύνολο. Τούτο όμως πραγματοποιείται χωρίς να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο σύνολο των παραγόντων που συνθέτουν το ευρύτερο περιβάλλον του ατόμου, τη σημαντικότητα των παραγόντων αυτών καθώς και την αμφίδρομη σχέση που αναπτύσσεται. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλές φορές η ειδική εκπαίδευση να προτάσσει την επανένταξη σε ένα μη προετοιμασμένο επαρκώς σχολικό περιβάλλον.

Αντίθετα η συμπεριληπτική εκπαίδευση εστιάζει στο σύνολο των μαθητών της τάξης του συνηθισμένου σχολείου, με ή χωρίς ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η συμπεριληπτική εκπαίδευση προάγει κυρίως την έννοια της ολικής εκπαίδευσης, δηλαδή μίας εκπαίδευσης η οποία περιλαμβάνει όλους τους μαθητές (τυπικής και μη τυπικής ανάπτυξης) και ενδιαφέρεται για τη συμμετοχή όλων στα σχολικά δρώμενα. Αυτό φυσικά, προϋποθέτει την εκ νέου προσαρμογή του αναλυτικού προγράμματος και του τρόπου με τον οποίο αυτό εφαρμόζεται στο συνηθισμένο-γενικό σχολείο. Είναι προφανές ότι η συμπεριληπτική εκπαίδευση είναι μια οικοσυστημική προσέγγιση και σύμφωνα με την αρχή της συμπερίληψης την εξέλιξη ενός μαθητή δεν μπορούμε να την εξετάσουμε μεμονωμένα αλλά υπό το πρίσμα της συμμετοχής όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν το εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η συμπερίληψη δεν επικεντρώνεται στα ατομικά προβλήματα αλλά έχει ως αρχή ότι το άτομο είναι ενσωματωμένο σε ένα κοινωνικό και μαθησιακό περιβάλλον και οι όποιες δυσκολίες χρειάζεται να αντιμετωπίζονται αναπόσπαστα από αυτό το πλαίσιο.

Απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να προωθηθεί η συμπεριληπτική εκπαίδευση είναι η σταδιακή αλλαγή νοοτροπίας, η οποία αφορά την διαμόρφωση της συνείδησης της σχολικής κοινότητας.

Εμπόδια Συμπερίληψης

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη των πρακτικών της συμπερίληψης είναι το αναλυτικό πρόγραμμα το οποίο σε αρκετά διδακτικά αντικείμενα είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένο με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ανταποκριθεί το σύνολο των μαθητών. Από την πλευρά του εκπαιδευτικού, τα χρονικά περιθώρια είναι ασφυκτικά προκειμένου να καλυφθεί η διδακτέα ύλη μη έχοντας την απαραίτητη ευελιξία να διαφοροποιήσει κατάλληλα τη διδασκαλία του ώστε να απευθύνεται στις εξατομικευμένες ανάγκες των μαθητών.

Επίσης, ένα άλλος παράγοντας που στέκεται ως εμπόδιο στη προώθηση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης αφορά τις εξειδικευμένες γνώσεις που ένα αρκετά μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών δεν έχουν ώστε να χειριστούν τα παιδιά που έχουν κριθεί ως να έχουν ειδικές ανάγκες. Σημαντικό ρόλο για αυτό διαδραματίζει και η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών έτσι όπως αυτή προσφέρεται από τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία δεν προετοιμάζουν επαρκώς τον φοιτητή που πρόκειται να εργαστεί σε δομές της εκπαίδευσης για το ενδεχόμενο διδασκαλίας σε μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρκετοί εκπαιδευτικοί να νιώθουν ανασφαλείς και να έχουν αρνητικές στάσεις απέναντι στη συμπερίληψη.

Επιπρόσθετα, ένας εκ των παραγόντων που εμποδίζουν την ανάπτυξη πρακτικών συμπερίληψης μπορεί να θεωρηθεί και η κουλτούρα της εκάστοτε εκπαιδευτικής μονάδας. Σε πολλές περιπτώσεις η κουλτούρα του σχολείου είναι τέτοια που οδηγεί στον αποκλεισμό ορισμένων μαθητών, ακόμα κι αν κάποιος εκπαιδευτικός έχει την καλή πρόθεση να παρέχει ίσες ευκαιρίες στη μάθηση. Η κουλτούρα του σχολείου επηρεάζει το εκπαιδευτικό έργο και την προώθηση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης.

Πρακτικές συμπερίληψης

Μια σημαντική πρακτική ώστε να προωθηθεί η συμπεριληπτική εκπαίδευση αφορά την προσαρμογή της διδασκαλίας έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες όλων των μαθητών. Για να μπορέσει ο εκπαιδευτικός να ανταποκριθεί στις ανάγκες του συνόλου των μαθητών του είναι σημαντικό να προσαρμόσει ανάλογα τη διδασκαλία και να διαφοροποιήσει τους διδακτικούς στόχους ώστε να απευθύνεται σε κάθε μαθητή ξεχωριστά. Η διδασκαλία κρίνεται απαραίτητο να είναι εξατομικευμένη παρέχοντας παράλληλα και ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες, όπου τα παιδιά συνεργάζονται, ανταλλάσσουν απόψεις και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Σύμφωνα με τον Αγγελίδη (2011), η διδασκαλία σε άτυπα περιβάλλοντα μάθησης μπορεί να συνεισφέρει επίσης σημαντικά προς την παροχή πιο συμπεριληπτική εκπαίδευσης. Η μαθησιακή διαδικασία δεν είναι αποκλειστικότητα του σχολείου και δε λαμβάνει χώρα μόνο σε αυτό, αλλά μπορεί να λάβει χώρα και στα διάφορα συγκείμενα με τα οποία οι μαθητές αλληλεπιδρούν στην καθημερινότητά τους. Η συμπερίληψη προωθείται με δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα εκτός του παραδοσιακού χώρου του σχολείου, ενθαρρύνει τη συμμετοχή των μαθητών και βοηθάει στη παροχή ίσων ευκαιριών μάθησης. Επιπρόσθετα, δίνεται η δυνατότητα να βοηθηθούν οι μαθητές που αντιμετωπίζουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες κι έχουν μειωμένη συμμετοχή ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή τους. Η διδασκαλία σε άτυπα περιβάλλοντα μάθησης δίνει τη δυνατότητα για διαθεματικές προσεγγίσεις, με τους μαθητές να δίνουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα, γεγονός που δε συμβαίνει απαραίτητα στην παραδοσιακή διδασκαλία (Αγγελίδης, 2011).

Τέλος, προκειμένου να προωθηθεί η συμπερίληψη είναι σημαντικό να υπάρχει και η κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή ώστε να δεχθεί την ετερότητα των μαθητών. Για παράδειγμα, για έναν μαθητή με προβλήματα όρασης είναι σημαντικό να έχουν γίνει οι κατάλληλες τροποποιήσεις στο χώρο ώστε να κινείται με ασφάλεια. Όπως επίσης, η ύπαρξη κατάλληλης υποστηρικτικής τεχνολογίας στη σχολική μονάδα ώστε να μπορεί ο μαθητής ισότιμα να έχει πρόσβαση στη γνώση μέσω νέων τεχνολογιών.

Βιβλιογραφία

Αγγελίδης, Π. (2014). Σημειώσεις μαθήματος “Παιδαγωγική της Συμπερίληψης”, Ενότητα 2. Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Αγγελίδης, Π (2011). Παιδαγωγικές της συμπερίληψης. Εκδόσεις: Διάδραση

Μανώλης Κουρμπετλής
Εκπαιδευτικός Πληροφορικής ΠΕ86, MSc, MEd 

ΠΗΓΗ

«Δάσκαλος εμπιστοσύνης»: Ο νέος θεσμός για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας

πηγη

Το σχολείο θα έπρεπε να αποτελεί ένα μέρος όπου τα παιδιά λαμβάνουν τα απαραίτητα εφόδια για τη μόρφωσή τους αλλά, συγχρόνως, νιώθουν πως γίνονται

Το σχολείο θα έπρεπε να αποτελεί ένα μέρος όπου τα παιδιά λαμβάνουν τα απαραίτητα εφόδια για τη μόρφωσή τους αλλά, συγχρόνως, νιώθουν πως γίνονται απολύτως σεβαστά και αποδεκτά για αυτό που είναι.

Η ζωή στο σχολείο συνιστά ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητας των παιδιών και, συνεπώς, συμβάλλει καθοριστικά στο σχηματισμό της προσωπικότητάς τους. Αποτελεί, άλλωστε, το μέρος όπου τα παιδιά οικοδομούν τις πρώτες φιλίες τους, μαθαίνουν να συνεργάζονται αρμονικά με τους γύρω τους και εξασκούνται στο να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.

Τι γίνεται, όμως, όταν ο σχολικός εκφοβισμός και η βια τρομοκρατούν τα παιδιά και μετατρέπουν την παρουσία τους στο σχολείο σε πηγή διαρκούς άγχους; Αποτελεί γεγονός ότι πολλά παιδιά υφίστανται λεκτική και σωματική κακοποίηση στο σχολείο. Αρκετά από αυτά, μάλιστα, εξαιτίας ντροπής, δε μοιράζονται το πρόβλημα τους με τους γονείς και τον δάσκαλο, με αποτέλεσμα να κλείνονται σταδιακά όλο και περισσότερο στον εαυτό τους.

Το Υπουργείο Παιδείας, στην προσπάθειά του να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, λαμβάνει μια σειρά από σημαντικές πρωτοβουλίες. Συγκεκριμένα, η υπουργός παιδείας Νίκη Κεραμέως πρόσφατα ανακοίνωσε ορισμένα μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Ένα από αυτά είναι η θεσμοθέτηση του «Δασκάλου/Καθηγητή εμπιστοσύνης». Πρόκειται για εκείνον τον δάσκαλο με τον οποίο οι μαθητές νιώθουν μεγαλύτερη άνεση να επικοινωνήσουν τις ανησυχίες τους και το οποιοδήποτε πρόβλημα τους απασχολεί.

Εξάλλου, να μην ξεχνάμε πόσο σημαντικός αποδεικνύεται ο ρόλος του δασκάλου στην προστασία της καλής ψυχολογίας του παιδιού. Είναι το πρόσωπο που ενθαρρύνει τους μαθητές, που τους στηρίζει και που με τη συμπεριφορά του εξασφαλίζει την ηρεμία και την ασφάλεια στην τάξη. Μέσα από τη θεσμοθέτηση του «Δάσκαλου/Καθηγητή εμπιστοσύνης», το Υπουργείο αισιοδοξεί ότι τα περιστατικά σχολικής βίας και εκφοβισμού θα γίνονται πλέον γνωστά στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς, προκειμένου να λαμβάνονται έγκαιρα εκείνα τα μέτρα που θα συμβάλλουν στη διατήρηση της ψυχικής υγείας των παιδιών.

Τα νέα μέτρα που λαμβάνονται από το Υπουργείο Παιδείας αφορούν και την ένταξη νέων θεματικών στο ωρολόγιο πρόγραμμα, προκειμένου να δοθεί η δέουσα σημασία στις έννοιες του σεβασμού και της αρμονικής κοινωνικής συνύπαρξης. Ο σχολικός εκφοβισμός και η βία δεν έχουν θέση στα σχολικά έδρανα. Η συντονισμένη δράση των αρμοδίων φορέων και η επαγρύπνηση εκπαιδευτικών και γονιών θα συμβάλλει στη μείωση του προβλήματος και στην εδραίωση της ασφάλειας και της ηρεμίας στα σχολεία.

Προστατεύοντας τους μαθητές από φαινόμενα που απειλούν την ψυχική και σωματική τους υγεία, τους εξασφαλίζουμε ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις και συντελούμε καθοριστικά στη διαμόρφωση των  ισορροπημένων ενηλίκων του μέλλοντος.

Πηγή