Άρθρα που αφορούν την ενημέρωση σε θέματα ειδικής αγωγής,εκπαίδευσης,ψυχολογίας,λογοθεραπείας,εργοθεραπείας και πολλά άλλα.
28/6/16
27/6/16
Παιχνίδι που ενισχύει την βλεμματική επαφή των παιδιών
![]() |
| πηγη |
Παιχνίδι που ενισχύει την βλεμματική επαφή
Στην περίπτωση των παιδιών με αυτισμό συνήθως υπάρχει δυσκολία, εδώ η τεχνολογία έρχεται να μας βοηθήσει!
Ακολουθώντας την ταχύτητα της, σας παρουσιάζουμε ένα παιχνίδι που είναι ειδικά σχεδιασμένο για την εκπαίδευση παιδιών με προβλήματα στην βλεμματική επαφή.
Είναι στην αγγλική γλώσσα, γι αυτό θα χρειαστεί να κάνουμε μια επεξήγηση στις οδηγίες στο παιδί.
Καλή Διασκέδαση!
Πατήστε στο σύνδεσμο...

Καούκη Μανίνα
Ειδική Παιδαγωγός/Συγγραφέας
MA Special Education
24/6/16
Μαθησιακές Δυσκολίες, Τεμπελιά, Δυσλεξία
| πηγη |
«Αφού το παιδί μου είναι τόσο έξυπνο γιατί δεν τα πάει καλά με τα μαθήματα και μισεί το διάβασμα; Μήπως είναι τεμπέλης;» Αυτό είναι ένα σύνηθες ερώτημα που εξέφραζαν πολύ συχνά οι γονείς στο παρελθόν γιατί δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τη δυσανάλογη σχέση της εξυπνάδας του παιδιού τους με τη σχολική του επίδοση. Στις μέρες μας όμως πολλοί είναι οι γονείς που γνωρίζουν πως χρειάζεται να ψάξουν περισσότερο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους και να μην τα αποδίδουν όλα στην τεμπελιά.
Οι όροι «Μαθησιακές δυσκολίες», «ειδική μαθησιακή δυσκολία», «δυσλεξία» είναι πολύ διαδεδομένοι στις μέρες μας και τους ακούμε όλο και πιο συχνά. Αναφέρονται στα άτομα εκείνα που παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες και προβλήματα που παρεμποδίζουν τις μαθησιακές διαδικασίες παρόλο που δεν παρουσιάζουν οπτικές, ακουστικές, κινητικές αναπηρίες, νοητική καθυστέρηση, συναισθηματικές διαταραχές και δεν ζουν σε μειονεκτικό περιβάλλον με περιοριστικές ή οικονομικές συνθήκες. Γνωρίζουμε σήμερα ότι η Δυσλεξία δεν είναι «ασθένεια» και άρα δεν θεραπεύεται. Εντούτοις τα παιδιά με δυσλεξία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες τους και να βελτιώσουν τις δεξιότητες τους εάν ακολουθήσουν ένα σωστό εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των παιδιών με δυσλεξία είναι ευρέως γνωστά και πολυσυζητημένα. Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να στρέψουμε την προσοχή μας σε έρευνες που γίνονται στο χώρο για να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με δυσλεξία για να μπορέσουμε να τα βοηθήσουμε είτε ως εκπαιδευτικοί είτε ως γονείς.
Ένας από του ορισμούς που χρησιμοποιήθηκε ευρέως μέχρι πρόσφατα είναι αυτός της Διεθνής Ομοσπονδίας Νευρολογίας: « η Δυσλεξία εκδηλώνεται με απροσδόκητη αποτυχία στην εκμάθηση του γραπτού λόγου, ιδιαίτερα της ανάγνωσης, παρά την επαρκή σχολική εκπαίδευση, τη φυσιολογική νοημοσύνη και τις επαρκείς κοινωνικο-πολιτιστικές ευκαιρίες. Οφείλεται σε νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει θεμελιακές λειτουργίες της μάθησης». Από τον ορισμό προκύπτει ότι έχουμε να κάνουμε με μία διαταραχή που αφορά και περιορίζεται μόνο στο γραπτό λόγο. Περιορίζεται δηλαδή σε διαταραχή των δεξιοτήτων εκείνων που είναι αναγκαίες για την εκμάθηση της ανάγνωσης, της γραφής και της ορθογραφίας.
Σύμφωνα με την «Απλή θεωρία της Αναγνωστικής Λειτουργίας» (Simple view of reading, Hoover and Gough, 1990) δυο είναι τα κύρια συστατικά της αναγνωστικής λειτουργίας. ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ (Decoding) - ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ (Comprehension). Για να μπορέσει κάποιος να αποκωδικοποιήσει με ακρίβεια και να οδηγηθεί στην εξαγωγή κάποιου νοήματος θα πρέπει να στηριχθεί σε πολλαπλές γνωστικές δεξιότητες. Σε περίπτωση αδυναμίας ανάπτυξης των συγκεκριμένων δεξιοτήτων τότε παρατηρείται αναγνωστική αδυναμία/αναγνωστικές δυσκολίες. Ποιοι είναι λοιπόν οι παράγοντες που συμβάλουν στην αποτυχία ενός παιδιού με δυσλεξία να αποκωδικοποιήσει μια λέξη παρά το γεγονός ότι διδάχθηκε επανειλημμένα τον μηχανισμό της ανάγνωσης;
Έρευνες στον τομέα της Γνωστικής Ψυχολογίας υποστηρίζουν ότι ο πυρήνας των αναγνωστικών δυσκολιών στην δυσλεξία βρίσκεται σε μια βαθύτερη ανεπάρκεια στην επεξεργασία των φωνολογικών πληροφοριών. Η ελλιπής Φωνολογική Ενημερότητα είναι η πιο δημοφιλής εξήγηση στο γνωστικό τομέα (cognitive) για τις αιτίες δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με δυσλεξία (Bradley & Bryant, 1978, 1983, 1985; Stanovich, 1988, 1994; Πόρποδας 1999 Snowling, 2001; Goulandris et al 2001). Φωνολογική ενημερότητα είναι η ικανότητα που αναγνώρισης των φωνολογικών μερών σε μια λέξη και η ικανότητα χειρισμού αυτών των μερών δηλαδή στην ικανότητα του παιδιού να επιδρά στα δομικά στοιχεία του προφορικού λόγου και να τα χειρίζεται (Blachman, 1994). Πιο συγκεκριμένα αφορά την ευαισθητοποίηση των παιδιών στο ότι οι λέξεις αποτελούνται από επιμέρους ήχους στους οποίους αναλύονται και στην κατανόηση ότι τα γράμματα (γραφήματα) μιας λέξης αναπαριστάνουν τους ήχους (φωνήματα) του προφορικού λόγου. Επιπλέον, απαιτεί ικανότητες ανάλυσης των λέξεων σε συλλαβές ή σε μικρότερα τμήματα του προφορικού λόγου και αντίστοιχα ικανότητες σύνθεσης των φωνημάτων σε συλλαβές ή λέξεις (R.K. Wagner et al., 1997, p.469).
Η φωνολογική αυτή επίγνωση έχει αιτιώδη σχέση, και μάλιστα αποτελεί προϋπόθεση, για την εκμάθηση της ανάγνωσης. Η συστηματική διερευνητική αξιολόγηση της ικανότητας αυτής φαίνεται ότι αποτελεί βασικό μέσο τόσο για την ανίχνευση (κατά την προσχολική ηλικία) πιθανών δυσκολιών που θα αντιμετωπίσει το παιδί με τη φοίτησή του στο σχολείο και την προσπάθειά του να μάθει ανάγνωση, όσο και για τη διερεύνηση και αιτιολόγηση της δυσκολίας του (κατά τα πρώτα σχολικά χρόνια) στην εκμάθηση της ανάγνωσης. Για το λόγο αυτό δοκιμασίες της φωνολογικής επίγνωσης μπορεί να χρησιμοποιούνται τόσο κατά την προσχολική ηλικία (ως ανιχνευτικό τεστ) όσο και κατά τη σχολική ηλικία του παιδιού (ως διερευνητικό τέστ). Συγκριτικές έρευνες μεταξύ καλών και φτωχών αναγνωστών ή μη αποτελεσματικών αναγνωστών (παιδιών με δυσλεξία) έδειξαν ότι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δυο κατηγοριών ήταν το επίπεδο της ΦΕ.
Εκτός από την αξιολόγηση της Φωνολογικής ενημερότητας ως αξιόπιστο δείκτη πρόβλεψης για την εμφάνιση αναγνωστικών δυσκολιών , συμπεράσματα ερευνών ανέδειξαν την Γρήγορη Oνομασία Eρεθισμών (rapid automatic naming speed) ως ένα ακόμα σημαντικό παράγοντα στην εμφάνιση αναγνωστικών δυσκολιών. Κατά την αξιολόγηση της γρήγορης ονομασίας ερεθισμών τα παιδιά πρέπει να ονομάσουν όσο πιο γρήγορα μπορούν λίστες από αντικείμενα, αριθμούς, χρώματα ή γράμματα. Σύμφωνα με έρευνες οι δυσκολίες στη δοκιμασία αυτή σχετίζονται άμεσα με την αποτυχία της αναγνωστικής λειτουργίας (Bowers et al., 1986; Constantinidou & Stainthorp 2003, 2004, 2005; Snowling, 1991, 1995,1996, Wolf, 1982; Wolf et al. 1986). Τα παιδιά με δυσλεξία δείχνουν μια ανεπάρκεια στις δοκιμασίες ονομασίας ερεθισμών η οποία δεν εξαρτάται από τη γνώση της σημασίας των λέξεων ή από φτωχό λεξιλόγιο (Bowers et al, 1986; Wolf, 1982; Wolf et al. 1986).
Οι δυσκολίες στην ονομασία αντικειμένων εντοπίζονται στα παιδιά ήδη από την ηλικία των 3 χρόνων (Scarborough, 1990) και σχετίζονται άμεσα με την αποτυχία της αναγνωστικής ικανότητας (Bowers et al, 1986; Wolf, 1982; Wolf et al. 1986 Snowling , 1991, 1995,1996, Constantinidou & Stainthorp 2003,2004,2005).
Η ανεπάρκεια στους πιο πάνω τομείς είναι αντικείμενο πολλών ερευνών που δείχνουν ότι έχουν άμεση σχέση με την επίδοση των παιδιών με δυσλεξία στην ανάγνωση. Οι έρευνες τα τελευταία χρόνια στην ελληνική γλώσσα έχουν εντατικοποιηθεί και σύντομα θα υπάρχουν σταθμισμένα δοκίμια αξιολόγησης τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούν εκπαιδευτικοί καθώς επίσης και ψυχολόγοι για εντοπισμό παιδιών με δυσλεξία.
Πηγη
21/6/16
Σύνδρομο κατακράτησης της αναπνοής...Ο παιδίατρος μας εξηγεί!
![]() |
| πηγη |
Χωρίς αμφιβολία την πρώτη φορά που θα δείτε το παιδί σας να κάνει ένα επεισόδιο κατακράτησης της αναπνοής θα πανικοβληθείτε. Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να δει κάποιος το παιδί του να «μαυρίζει» και να χάνει τις αισθήσεις του. Σπάνια προσβάλλει βρέφη μικρότερα των έξι μηνών. Η συνηθέστερη ηλικία είναι δύο χρονών και συνήθως σταματά μετά την ηλικία των πέντε χρονών.
Τι είναι το σύνδρομο κατακράτησης της αναπνοής;
Είναι μια σχετικά συχνή κατάσταση αφού προσβάλλει περίπου πέντε στα εκατό παιδιά. Το επεισόδιο συμβαίνει συνήθως μετά από ένα ελαφρύ κτύπημα ή όταν δεν κάνουμε το χατίρι του μικρού παιδιού, οπότε αυτό ξεκινά να κλαίει και κρατάει την αναπνοή του.
Πόσες μορφές συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής υπάρχουν;
Α. Κυανή μορφή
Στη μορφή αυτή το παιδί κατά τη διάρκεια του κλάματος κοκκινίζει, μένει για λίγο χωρίς να αναπνέει και μαυρίζει το πρόσωπο του, ειδικά γύρω από το στόμα. Μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του και σπάνια κατά την διάρκεια του επεισοδίου μπορεί το παιδί να παρουσιάσει σπασμούς. Το επεισόδιο διαρκεί πολύ λίγο και μετά το παιδί αισθάνεται κουρασμένο. Τα επεισόδια αυτά μπορεί να επαναληφθούν αρκετές φορές κατά την διάρκεια της μέρας ή και να συμβαίνουν μια φόρα κάθε τόσο.
Β. Ωχρή μορφή
Στη μορφή αυτή, η οποία είναι πιο σπάνια, το παιδί κλαίει για λίγο και στην συνέχεια γίνεται κάτωχρο και χάνει τις αισθήσεις του. Το παιδί μπορεί να υπερεκτείνει τον κορμό του και να πάρει το σχήμα του τόξου. Όπως και στην κυανωτική μορφή το παιδί μπορεί να παρουσιάσει σπασμούς. Μετά το επεισόδιο είναι συνήθως κουρασμένο και θέλει να κοιμηθεί.
Τι ευθύνεται για το σύνδρομο;
Δεν είναι γνωστό. Γνωρίζουμε όμως ότι τα παιδιά αυτά δεν πάσχουν από κάποιο σοβαρό νόσημα και δεν έχουν επιληψία. Ο γιατρός βέβαια θα πρέπει να αποκλείσει την επιληψία όταν θα πάρετε για πρώτη φορά το παιδί σας μετά από ένα τέτοιο επεισόδιο.
Πώς γίνεται η διάγνωση του συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής;
Δεν υπάρχει ειδική εξέταση που επιβεβαιώνει τη διάγνωση του συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής. Το κλειδί για τη διάγνωση είναι το λεπτομερές ιστορικό από την πλευρά των γονιών και ο αποκλεισμός άλλων καταστάσεων που μπορεί να δώσουν παρόμοια κλινική εικόνα από πλευράς του παιδιάτρου. Μερικές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το σύνδρομο από την επιληψία. Πολύ σημαντικό στοιχείο από το ιστορικό είναι ότι προηγείται του επεισοδίου έντονο κλάμα ή τραυματισμός, υπάρχει σαφής υπεροχή ψυχρού ή κυανού χρώματος στο σύνδρομο κατακράτησης της αναπνοής γεγονότα που δεν είναι χαρακτηριστικά της επιληπτικής κρίσης. Σε περιπτώσεις που υπάρχει σύγχυση η εξέταση που θα βοηθήσει είναι το video- ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.
Επιπρόσθετα μπορεί να χρειαστεί να αποκλειστούν και άλλες καταστάσεις που οδηγούν σε παρόμοιου χαρακτήρα επεισόδια ειδικά εάν του επεισοδίου δεν προηγείται κάποιος εμφανής εκλυτικός παράγοντας. Τέτοιες καταστάσεις είναι διάφορες καρδιακές αρρυθμίες όπως το σύνδρομο μακρού QT.
Τέλος λόγω της συσχέτισης της σιδηροπενικής αναμίας με το σύνδρομο κατακράτησης της αναπνοής σε αρκετές μελέτες, ο έλεγχος της αιμοσφαιρίνης και της φεριτίνης του αίματος στα παιδιά που εμφανίζουν το σύνδρομο είναι δικαιολογημένος.
Ποια είναι η θεραπεία του συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής;
Δεν υπάρχει κάποια ειδική θεραπεία για το σύνδρομο. Σημαντικό στην αντιμετώπιση του συνδρόμου είναι η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εάν υπάρχει. Σε σπάνιες περιπτώσεις όταν οι κρίσεις οδηγούν σε σοβαρή βραδυκαρδία ή ασυστολία ( δηλαδή πολύ χαμηλές σφύξεις της καρδιάς ή καθόλου σφύξεις) χορηγείται το φάρμακο ατροπίνη ή τοποθετείται βηματοδότης.
Ποια είναι η πρόγνωση του συνδρόμου κατακράτησης της αναπνοής στα παιδιά;
Η πρόγνωση είναι εξαιρετική. Η μέση ηλικία υποχώρησης των κρίσεων είναι τα 4 έτη και τα παιδιά δεν έχουν κάποιο νοητικό ή άλλο πρόβλημα.
Τι να κάνω όταν το παιδί μου παρουσιάζει ένα τέτοιο επεισόδιο;
ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΘΕΙΤΕ. Δεν χρειάζεται ούτε νερό να ρίξετε στο πρόσωπο του παιδιού, ούτε να βάλετε το χέρι στο στόμα του, ούτε να του δώσετε το φιλί της ζωής. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτε. Όταν το επεισόδιο τελειώσει τότε αφήστε το παιδί σας να ξεκουραστεί στο κρεβατάκι του και μην δείξετε ότι έχετε πανικοβληθεί και μην το κρατάτε συνέχεια στην αγκαλιά σας. Αφήστε του λίγο χρόνο να ξεκουραστεί μόνο στο κρεβατάκι. Τα επεισόδια αυτά θα τα συνηθίσετε αν το παιδί σας τα κάνει τακτικά, αργά ή γρήγορα. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να μην έχετε άγχος καθόλη την διάρκεια της ημέρας «μήπως το παιδί κάνει τέτοιο επεισόδιο», οπότε η ζωή σας θα είναι δύσκολη και η συμπεριφορά σας απέναντι στο μωρό όχι η πιο ορθή. Γι αυτό να θυμάστε ότι οφείλεται να συμπεριφέρεστε στο παιδί με σύνδρομο κατακράτησης αναπνοής όπως και σε οποιοδήποτε άλλο φυσιολογικό παιδί.
Αδάμος Χατζηπαναγής, Παιδίατρος
Πηγη
20/6/16
Το αμαξίδιο που αλλάζει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία!
Λαρισαϊκή καινοτομία στο ΜΙΤ.
Το laddroller είναι ένα ηλεκτροκίνητο αναπηρικό αμαξίδιο το οποίο δίνει τη δυνατότητα σε άτομα με κινητικά προβλήματα να εκτελέσουν μια σειρά από κινήσεις, που μέχρι σήμερα δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν με κανένα άλλο αντίστοιχο αμαξίδιο, όπως το να κινηθούν άνετα σε όρθια θέση και να υπερβούν ακόμη και μικρά εμπόδια, όπως να ανέβουν ένα πεζοδρόμιο. Η επαναστατική κατασκευή είναι μία από τις 10 ελληνικές συμμετοχές που παίρνει μέρος σε διαγωνισμό Καινοτομίας του φημισμένου αμερικανικού πανεπιστημίου ΜΙΤ. Και το πιο σημαντικό; Οι δημιουργοί του είναι δύο αδέλφια από τη Λάρισα, ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Πετρωτός και ο πτυχιούχος Πληροφορικής Μάριος Ερμής Πετρωτός.
Η έμπνευση
Η ιδέα της δημιουργίας του laddroller γεννήθηκε όταν ζητήθηκε από τον Δημήτρη Πετρωτό, να εκπονήσει μια μελέτη που θα περιελάμβανε τροποποιήσεις στην κατοικία μιας οικογένειας προκειμένου η χρήση της να είναι εύκολη από την ιδιοκτήτρια, που βρισκόταν καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο. Η αναζήτηση λύσεων που θα βοηθούσαν το άτομο σε αναπηρία, αλλά παράλληλα δεν θα άλλαζαν και τη ζωή των υπόλοιπων μελών της οικογένειας, τον οδήγησαν στο σκεπτικό της δημιουργίας ενός αμαξιδίου που όχι μόνο μπορεί να σταθεί σε όρθια θέση, αλλά παράλληλα είναι εύκολο στον χειρισμό ενώ μπορεί να ανέβει και μικρά εμπόδια, όπως ένα κράσπεδο.
«Το ερέθισμα για την ανάπτυξη αυτής της εφεύρεσης προήλθε από την παρατήρηση. Παρατηρώντας το καθημερινό μας περιβάλλον διαπιστώσαμε ότι δίνεται κυρίως έμφαση στην προσβασιμότητα των χώρων» σημειώνει ο Δημήτρης Πετρωτός. «Οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων παρά τη δυνατότητα πρόσβασης σε διάφορους χώρους, αποκλείονται από μια σειρά ενεργειών που είναι αυτονόητες για άτομα χωρίς κινητικά προβλήματα. Ενέργειες τις οποίες για να πραγματοποιήσει κάποιος επιβάλλεται να βρίσκεται σε όρθια θέση. Οι συναλλαγές στα γκισέ των τραπεζών, η χρήση ATM και θυροτηλεφώνων, η ομιλία από ένα πόντιουμ, ή μια έξοδος σε κάποιο μπαρ είναι ελάχιστα από τα αμέτρητα παραδείγματα ενεργειών του καθημερινού μας περιβάλλοντος. Αυτή η συνθήκη μας ώθησε στο να αλλάξουμε το ζητούμενο και να αντιστρέψουμε τους όρους του προβλήματος. Αντί, λοιπόν, να αναζητούμε τρόπους να κατέβει το καθημερινό περιβάλλον στο επίπεδο των ανθρώπων με κινητικά προβλήματα, επιδιώξαμε και καταφέραμε να ανεβάσουμε εκείνους στο επίπεδο του περιβάλλοντος της καθημερινότητας στο οποίο καλούνται να δράσουν και να συνυπάρξουν» λένε οι εμπνευστές του laddroller.
Η χρήση
Ο χρήστης μπορεί να επιλέξει την στάση που επιθυμεί μέσα σε ένα εύρος από την καθιστή έως την όρθια θέση, ενώ παράλληλα είναι πάντοτε σε θέση να κινεί και να διευθύνει το αμαξίδιο. Το μικρό του βάρος, που δεν ξεπερνά τα 80 κιλά, και η στιβαρή, αλουμινένια κατασκευή του το καθιστούν ιδανικό για την καθημερινή μετακίνηση καθώς είναι ικανό να υπερβαίνει εμπόδια και να ξεπερνά ανωμαλίες. Μπορεί να μεταφερθεί στον χώρο αποσκευών ενός αυτοκινήτου, μιας και τα τμήματα που το συνθέτουν διαχωρίζονται και στην περίπτωση που οι μπαταρίες, με τις οποίες κινείται, αδειάσουν μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μόνο με τα χέρια όπως τα απλά, χειροκίνητα αμαξίδια. Το συγκριτικό πλεονέκτημα του laddroller είναι ότι καταφέρνει να συνδυάσει όλα τα θετικά χαρακτηριστικά των διαφόρων τύπων αμαξιδίων που ήδη κυκλοφορούν.
«Η καινοτομία του αμαξιδίου που κατασκευάσαμε εντοπίζεται στον τρόπο που το αμαξίδιο αλλάζει θέσεις, περνά δηλαδή από την καθιστή στην όρθια θέση, με πολύ απλές κινήσεις, χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικούς λεβιέδες. Η ειδοποιός διαφορά του – με αντίστοιχα του είδους – είναι ότι μπορεί, επίσης, να υπερβεί εμπόδια, να ανέβει ή να κατέβει από κράσπεδα» λένε οι δημιουργοί του αμαξιδίου.
Η κατασκευή
Εκτός από τη σύλληψη, τόσο ο σχεδιασμός όσο και η κατασκευή του αμαξιδίου φέρει εξ ολοκλήρου την υπογραφή του Δημήτρη και του Μάριου-Ερμή Πετρωτού. Ξεκινώντας από ξύλινα, αρχικά, πρωτότυπα και κάνοντας 12 διαφορετικές παραλλαγές με διαφορετικά υλικά, μέσα από συνεχείς βελτιωτικές τροποποιήσεις, κατέληξαν στο τελικό αμαξίδιο. Βοήθεια αναζήτησαν μόνο στη συγκόλληση των αλουμινίων, διαδικασία που απαιτεί τη χρήση εξειδικευμένων μηχανημάτων και εργαλείων. Και φυσικά, τόσο στο στάδιο του σχεδιασμού, όσο και στο στάδιο της κατασκευής δέχθηκαν πολύτιμες συμβουλές από ορθοπαιδικούς αλλά και άτομα με αναπηρία, που τους βοήθησαν ώστε το τελικό προϊόν να είναι άρτιο τεχνικά και απόλυτα φιλικό προς τον χρήστη. «Το laddroller» σημειώνουν οι δημιουργοί του «είναι το προϊόν τριετούς έρευνας και ανάπτυξης. Για την εφεύρεσή μας αυτή μας έχει απονεμηθεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας ενώ έχουμε καταθέσει και αίτηση για διεθνή προστασία».
ΣΠΟΤ: Οι αδελφοί Πετρωτού συμμετέχουν με την πρότασή τους στον διαγωνισμό MITEF Greece Startup Competition 2016, που διοργανώνεται για δεύτερη φορά στην Ελλάδα από το MIT Enterprise Forum Greece σε συνεργασία με το κορυφαίο πανεπιστήμιο MIT, και στοχεύει στη δυναμική ανάπτυξη, την ποιοτική αναβάθμιση και την προώθηση της ελληνικής τεχνολογικής επιχειρηματικότητας. Μετά την πρόκρισή τους στους 10 φιναλίστ του διαγωνισμού, αναμένουν τα τελικά αποτελέσματα στις 30 Ιουνίου, ενώ αυτό το διάστημα βρίσκονται στο ΜΙΤ στη Βοστώνη, όπου και παρουσιάζουν την πρότασή τους σε διεθνείς επενδυτές.
Παράλληλα, το laddroller είναι μία από τις 11 συμμετοχές που έχουν επιλεγεί για να συμμετάσχουν τον προσεχή Οκτώβρη στον διαγωνισμό Cybathlon, που διοργανώνει το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (ETH) στη Ζυρίχη. Πρόκειται για έναν διεθνή αγώνα, που αφορά αποκλειστικά σε τεχνολογικές καινοτομίες που βοηθούν τόσο άτομα με αναπηρίες, όσο και το γενικό κοινό.
Το όνομα laddroller, προκύπτει από τη σύνθεση των λέξεων ladder που σημαίνει σκάλα, και roller που είναι τα πατίνια. Η μεν σκάλα συμβολίζει τη δυνατότητα δίνει το αμαξίδιο στα άτομα με κινητικά προβλήματα να φτάνουν ψηλά αλλά και τον ίδιο τον σκελετό του αμαξιδίου, ενώ το δεύτερο συνθετικό συμβολίζει την ευκολία στη χρήση.
Πηγη
17/6/16
Καλοκαιρινές Ιδέες! Παιχνίδια-κατασκευές από χαρτί υγείας!
Παίξτε με τα παιδιά σας φτιάχνοντας παιχνίδια από το χαρτί υγείας
Δημιουργήστε πρωτότυπες κατασκευές από υλικά που ούτε καν το φαντάζεσαι.
Κάντε δημιουργικό το χρόνο που περνάτε μαζί με τα παιδιά φτιάχνοντας χειροποίητα παιχνίδια που θα τα ξετρελάνουν!
Μια από τις πιο έξυπνες ιδέες είναι να φτιάξετε μαζί τους, ανέξοδα και εύκολα κατασκευές από…το χάρτινο ρολό που έχει μείνει από το χαρτί υγείας!
Τρενάκι. Πάρτε χάρτινα ρολά, βάψτε τα με νερομπογιές, ενώστε τα με σπάγγο και κόλλα και βάλτε τους ρόδες χρησιμοποιώντας καπάκια από μπουκαλάκια νερού ή αναψυκτικού. Τί πιο εύκολο;
Άλιεν! Εύκολο να κατασκευαστεί από παιδάκια 3 ετών και άνω, το χάρτινο άλιεν μπορεί να έχει όσα πόδια, κεφάλια, μάτια και χέρια θέλετε! Τα μόνα που θα χρειαστείτε είναι ρολά, μαρκαδόρους, κόλλα και διάφορα υλικά για χειροτεχνίες όπως πομ-πομ, κόλλα με χρυσόσκονη, κουμπιά, στίκερς και ό,τι άλλο φανταστείτε!
Γαλοπούλα. Με ένα χάρτινο ρολό, πολύχρωμα pipe cleaners, πολύχρωμα φτερά, πλαστικά ματάκια και κόλλα θα φτιάξετε την πιο «νόστιμη» γαλοπούλα!
Αγγελάκι. Θα χρειαστείτε ρολό, νερομπογιές, φίλτρα καφέ για τα φτερά (!), πολύχρωμο χαρτόνι, μαρκαδόρους, κόλλα, πλαστικά ματάκια και πούλιες.
Ψάρι. Χάρτινο ρολό, πλαστικά πιατάκια και ματάκια, μαρκαδόρους και κόλλα και… έτοιμο το ψαράκι!

Πηγη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


















