Η δραματική αύξηση της διάγνωσης της ΔΕΠΥ δεν συνοδεύεται απαραίτητα από την αύξηση σημαντικών κλινικών συμπτωμάτων

πηγη

Η δραματική αύξηση της διάγνωσης της ΔΕΠΥ δεν συνοδεύεται απαραίτητα από την αύξηση σημαντικών κλινικών συμπτωμάτων 

πηγη

Ο επιπολασμός της ΔΕΠΥ αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν ΔΕΠΥ σε σχέση με το παρελθόν; Όχι απαραίτητα.

---

Τις τελευταίες δεκαετίες, η επικράτηση του ιατροκεντρικού μοντέλου στις ανθρωπιστικές επιστήμες, έχει στρέψει το ερευνητικό ενδιαφέρον στην αναζήτηση και θέσπιση μιας ισορροπίας, μεταξύ ιατροκεντρικής και ανθρωπιστικής προσέγγισης.
Ένα χαρακτηριστικό πεδίο διαμάχης αποτελεί η Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), μια αναπτυξιακή διαταραχή, η οποία συναντάται διαγνωστικά όλο και πιο συχνά.
Ο επιπολασμός της ΔΕΠΥ εκτιμάται περίπου στο 5%, παγκοσμίως, ο οποίος φαίνεται συνεχώς να αυξάνεται τις τελευταίες δεκαετίες. Για παράδειγμα, στη Σουηδία παρατηρήθηκε εφτά φορές μεγαλύτερη αύξηση των διαγνώσεων για παιδιά ηλικίας έως 10 ετών από το 1990 έως το 2007. Παρόμοια στοιχεία παρουσιάζονται και από άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ταϊβάν και των ΗΠΑ, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η συνταγογράφηση φαρμακευτικής αγωγής ως μέσο μέτρησης των διαγνώσεων ΔΕΠΥ παρουσίασε ακραία αύξηση.
Αυτό σημαίνει ότι σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν ΔΕΠΥ σε σχέση με το παρελθόν; Όχι απαραίτητα. Για παράδειγμα, αν παλαιότερα υπήρχε περισσότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τους κλινικούς, τους δασκάλους και τους γονείς αναφορικά με το θέμα, θα μπορούσαν πιθανώς να εντοπίσουν παιδιά με την υποψία εμφάνισης της ΔΕΠΥ. Μια τέτοια αλλαγή ως προς την ευαισθητοποίηση ή τη διάγνωση θα μεγάλωνε το ποσοστό των διαγνώσεων ΔΕΠΥ, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα εμφάνιζαν κλινικά συμπτώματα ΔΕΠΥ.
Ωστόσο, αν αυτή η εξήγηση δεν είναι αληθής ή δεν είναι επαρκής, τότε ίσως τα συμπτώματα να έχουν πραγματικά αυξηθεί. Μια νέα μελέτη που διεξήχθη στη Σουηδία και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Child Psychology and Psychiatry¹ και στην οποία συμμετείχαν περίπου 20.000 άνθρωποι, ίσως μπορεί να δώσει μια θεμελιώδη απάντηση στα ερωτήματα που έχουν γεννηθεί.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Mina Rydell στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα διερεύνησαν στοιχεία μέσα από τη διεξαγωγή μίας διαχρονικής μελέτης εξετάζοντας όλα τα δίδυμα παιδιά στη Σουηδία από το 2004 με σκοπό τη διερεύνηση της σωματικής και ψυχικής υγείας τους, χρησιμοποιώντας διάφορες αξιολογήσεις όταν τα παιδιά έγιναν εννέα ετών.
Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές ανέλυσαν αποτελέσματα από μία τηλεφωνική συνέντευξη με την ονομασία A-TAC, λαμβάνοντας πληροφορίες σχετικά με τον αυτισμό, τη ΔΕΠΥ και χρησιμοποιώντας και άλλα ερωτηματολόγια που εξέταζαν τη συννοσηρότητα, από 19.271 παιδιά και 9.673 οικογένειες που καταγράφηκαν σε διάστημα από το 2004 μέχρι το 2014. Το A-TAC είναι μια τηλεφωνική συνέντευξη, στην οποία οι γονείς καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις για την συμπεριφορά και την ψυχική υγεία των παιδιών τους, συμπεριλαμβάνοντας και επιμέρους κλίμακες που εστιάζουν στην ελλειμματική προσοχή και την υπερκινητική συμπεριφορά. Οι ερωτήσεις αφορούσαν στη διερεύνηση συμπτωμάτων, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά στη διάγνωση, ενώ η διατύπωση παρέμεινε ίδια με την πάροδο των ετών της διεξαγωγής της μελέτης. Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας ερώτησης είναι «Μήπως το παιδί δυσκολεύεται να κρατήσει τα πόδια και τα χέρια του ακίνητα ή να παραμείνει καθισμένο;».
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την αξιολόγηση A-TAC για να ταξινομήσουν τα ποσοστά των παιδιών σε τρεις βασικές κατηγορίες:
α) Παιδιά με κλινική συμπωματολογία ΔΕΠΥ
β) Παιδιά με υποκλινικά συμπτώματα ΔΕΠΥ
γ) Παιδιά χωρίς συμπτωματολογία.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη μας ότι το A-TAC είναι ένα εργαλείο περιορισμένο ως προς στην εκτίμηση της σοβαρότητας ορισμένων συμπτωμάτων και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διάγνωση, η οποία γίνεται μόνον από κλινικούς γιατρούς και ειδικούς ψυχικής υγείας. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί εντασσόταν στην κατηγορία με κλινική συμπτωματολογία ΔΕΠΥ, θα σήμαινε ότι η σοβαρότητα των συμπτωμάτων θα έπρεπε να οδηγήσει σε διάγνωση από έναν ειδικό. Η ερευνητική ομάδα υπολόγισε τις αλλαγές σε αυτές τις τρεις κατηγορίες, καθώς και τις μέσες βαθμολογίες της αξιολόγησης του εργαλείου Α-TAC, με την πάροδο του χρόνου, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα από τις συνεντεύξεις των γονέων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των διαστημάτων 1995-1998, 1992-2002 και 2003-2005.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς αυτής μελέτης, το 2.1% των συμμετεχόντων εντάχθηκε στην κλινική συμπτωματολογία της ΔΕΠΥ έναντι του 10.7% που εντάχθηκε στην κατηγορία της υποκλινικής συμπτωματολογίας. Το ενδιαφέρον ήταν ότι ο επιπολασμός της κλινικής ΔΕΠΥ δεν αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνο, αντ’ αυτού παρέμεινε σταθερός περίπου στο 2%. Από την άλλη πλευρά, ο επιπολασμός της υποκλινικής μορφής ΔΕΠΥ σημείωσε σημαντική αύξηση από το 2004 μέχρι το 2014, με το ποσοστό να φτάνει το 14.76%.
Οι αλλαγές ως προς τα συμπτώματα ίσως να μην οφείλονται στις αλλαγές της κατάστασης των οικογενειών που συμμετείχαν στην έρευνα και εκείνων που αρνήθηκαν να λάβουν μέρος. Οι ερευνητές είχαν πρόσβαση στο Εθνικό Μητρώο Ασθενών και ενώ φάνηκε ότι οι συμμετέχοντες που έλαβαν μέρος στη μελέτη παρουσίασαν μικρότερο ποσοστό διαγνώσεων από τους μη συμμετέχοντες, αυτή η διαφορά δεν άλλαξε με την πάροδο του χρόνου κάτι που δεν είναι είναι επαρκές για να εξηγήσει τα αποτελέσματα. Ίσως το σημαντικότερο στοιχείο από τα εθνικά αρχεία υγείας ήταν ότι ο επιπολασμός της ΔΕΠΥ αυξήθηκε 5 φορές περισσότερο το διάστημα 2004-2014, κάτι που έρχεται σε σύγκρουση με τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, κατά την οποία δεν βρέθηκε σχετική αύξηση.
Έτσι, ενώ τα ποσοστά διάγνωσης της ΔΕΠΥ φαίνονται να έχουν αυξηθεί κατά την περίοδο της μελέτης, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι μόνο η ομάδα με τα πιο ήπια-υποκλινικά συμπτώματα της διαταραχής παρουσίασε αύξηση. Αυτό υποδηλώνει ότι ο αριθμός των ατόμων που έχουν σοβαρά συμπτώματα και χρήζουν κλινικής διάγνωσης παραμένει σταθερός και η αύξηση του επιπολασμού πιθανώς οφείλεται σε άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα αλλαγές ως προς την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση του περιβάλλοντος των παιδιών και την ευκολότερη πρόσβαση στις δομές υγείας.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης θα πρέπει να ερμηνευτούν με προσοχή, καθώς τα στοιχεία βασίστηκαν σε εκθέσεις γονέων, που μπορεί και να μην αποτελούν την πιο κατάλληλη πηγή πληροφοριών. Επίσης, ένας ακόμα περιορισμός της έρευνας είναι η ηλικία των συμμετεχόντων και η δυνατότητα γενίκευσης των αποτελεσμάτων και σε άλλες ηλικιακές ομάδες.
Παρά τους περιορισμούς τους οποίους βέβαια χρειάζεται να λάβουμε υπόψη μας, η παρούσα μελέτη παρέχει μια πρώτη εναλλακτική εξήγηση για τη ραγδαία αύξηση των διαγνώσεων ΔΕΠΥ. Τα αποτελέσματα, λοιπόν, δείχνουν ότι η η μετατόπιση των κοινωνικών, πολιτικών και ιατρικών απόψεων μπορεί να επηρεάζουν τον επιπολασμό της διαταραχής. Τέλος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκφράζουν την άποψη ότι οι διαγνώσεις οδηγούν στη συνταγογράφηση και λήψη περισσότερων φαρμάκων (πολλές φορές περιττών), γεγονός που δίνει τροφή για σκέψη στους κλινικούς και πολιτικούς ιθύνοντες. 

---

Πηγή: digest.bps.org.uk
Έρευνα: 1. Has the attention deficit hyperactivity disorder phenotype become more common in children between 2004 and 2014? Trends over 10 years from a Swedish general population sample
Απόδοση: Άννα Αποστολίδου
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

Πηγη

 

"Είναι δύσκολο παιδί": Πώς να βάλεις όρια σε ένα αγόρι στην εφηβεία

πηγη

"Είναι δύσκολο παιδί": Πώς να βάλεις όρια σε ένα αγόρι στην εφηβεία

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Καλημέρα   Ο γιος μου είναι 15 χρονών πηγαίνει στην Γ Γυμνασίου και είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο παιδί Έχει αρχίσει η εφηβεία του και στο σπίτι έχουμε αποδιοργανωθεί πλήρως

Δεν θέλει όρια θέλει να έρχεται στο σπίτι όποτε θέλει αυτός Έχει παρατήσει το διάβασμα στο σχολείο ενώ σχεδόν όλοι οι καθηγητές του έχουν πρόβλημα μαζί του Δεν προσέχει στην τάξη κρύβει εργασίες και δεν διαβάζει εάν δεν καθίσω δίπλα του ώστε να τον πιέσω  

Του βάζουμε όρια το πότε θα έρχεται στο σπίτι και πάντα είναι εκτός ορίων Μας ζητάει να του επιτρέπουμε να είναι κάθε μέρα στο Internet χωρίς όρια και υπάρχει συνεχής καυγάς    

Με τη συζήτηση και τις συμβουλές δεν γίνεται τίποτα Αναγκάζομαι να του βάζω τιμωρίες πχ όχι Internet για λίγες μέρες όχι έξοδο το απόγευμα κλπ Είμαι ενάντια στις τιμωρίες αλλά με ανάγκασε να φτάσω εκεί Ιδιαίτερα με τη μητέρα του έχει σοβαρό θέμα γιατί δεν θέλει κανόνες στο σπίτι    

Εχθές έκανε κοπάνα από το σχολείο τις 3 τελευταίες ώρες και πήγε στο σπίτι φίλου του για να παίξουν Computer Games Είναι περίοδος εξετάσεων δίνουν την ύλη στο σχολείο κι αυτός στον κόσμο του Δεν τον νοιάζει τίποτα    Ξέρω ότι κάνουμε λάθη σαν γονείς παρόλα αυτά είμαστε πάνω από τα παιδιά μας Χρειαζόμαστε τις συμβουλές σας

Ευχαριστώ

πηγη

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Δήμητρα Φιλοπούλου 


Κάνετε σίγουρα το καλύτερο για το γιο σας γιατί τον αγαπάτε και σας ενδιαφέρει το προχώρημά του, το καλό του. Σίγουρα στενοχωριέστε όταν δεν τα πηγαίνει καλά στο σχολείο, όταν αδιαφορεί για τα όρια που του βάζετε, όταν τσακώνεται με τη μητέρα του. Ως πότε όμως θα παίρνετε επάνω σας την ευθύνη της ζωής του; Αναρωτιέμαι, θα καθόσαστε δίπλα του να τον πιέζετε να διαβάζει ώσπου να τελειώσει το σχολείο; Και μετά τι; Θα του λέτε συνεχώς τι να κάνει και θα τον ελέγχετε αν το έκανε σωστά;

Στα παιδιά μας μαθαίνουμε από νωρίς τι σημαίνουν τα όρια. Έτσι και ο γιος σας το γνωρίζει ήδη. Όταν τα παιδιά μας φτάσουν στην εφηβεία αρχίζουμε να γινόμαστε λίγο πιο ελαστικοί. Ο γιος σας σας ζητά κάτι άλλο μέσα από το σπάσιμο των ορίων όπως λέτε. Έχει ανάγκη να τον κατανοήσετε, να τον νιώσετε. Αισθάνεται ότι δεν τον καταλαβαίνετε. Όπως και να έχει σάς ζητά να είστε δίπλα του. Όχι όμως με διδακτικές νουθεσίες και συμβουλές-αυτές κάνουν τα παιδιά να δυσανασχετούν-αλλά να είστε εκεί ακούγοντας πραγματικά τι έχει να σας πει. Ρωτήστε τον γιατί δεν θέλει να πηγαίνει στο σχολείο και ακούστε τον χωρίς να τον διακόψετε. Ίσως βαρυέται, ίσως νιώθει ότι έχει μείνει πολύ πίσω και δεν μπορεί να καλύψει τα κενά. Αφήστε τον να μιλήσει χωρίς να τον επικρίνετε και χωρίς να τον “συμβουλεύσετε για το καλό του”. Ο ίδιος το ξέρει ότι θέλετε το καλό του, δεν είναι ανάγκη να το επαναλαμβάνετε διαρκώς. Ρωτήστε τον πως φαντάζεται τη ζωή του και με τι θα ήθελε να ασχοληθεί. Μπορεί τα δικά του ενδιαφέροντα να είναι εντελώς διαφορετικά από τις δικές σας προσδοκίες και ένας λόγος που αντιδρά να είναι αυτός. Ενημερώστε τον για τους κινδύνους του internet και μετά αφήστε τον να αποφασίσει μόνος του τι θέλει ο ίδιος για τον εαυτό του. Σταματήστε να τον διαβάζετε και ναι, αφήστε τον να μείνει στην ίδια τάξη. Έτσι θα πάρει το μήνυμα πως αν θέλει να προχωρήσει στη ζωή του θα πρέπει να κάνει κάτι γι αυτό ο ίδιος.

Είναι πολύ δύσκολο όταν είμαστε γονείς να πάρουμε απόφαση πως τα παιδιά μας μπορεί να μην θέλουν να ακολουθήσουν τον δικό μας δρόμο κι αυτός που ακολουθούν μπορεί να μην μας αρέσει. Ωστόσο είναι δική τους η ζωή κι έχουν να τη ζήσουν με όποιες συνέπειες κι αν έχει αυτό. Η τιμωρία είναι μια μέθοδος που απομακρύνει τα παιδιά, τα πληγώνει και τα απογοητεύει. Τα γεμίζει ενοχές και στο τέλος τα θμώνει. Αντίθετα, η συνέπεια έχει άλλα αποτελέσματα. Τότε το παιδί μαθαίνει να είναι υπεύθυνο. Αντί λοιπόν να βάζετε τιμωρίες, αποφασίστε ποιές θα είναι η συνέπειες που θα ακολουθήσουν όταν δεν υπακούει στους κανόνες του σπιτιού. Προσέξτε όμως γιατί η συνέπεια είναι πολύ εύκολο να γίνει τιμωρία αν στην πρότασή σας υπάρχει το “αν δεν κάνεις αυτό που σου λέμε, τότε θα γίνει αυτό”.

Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό και για τους δυό σας να κατανοήσετε ότι η ζωή του είναι δική του ευθύνη. Όσο δύσκολο κι αν είναι για εσάς, χρειάζεται να αποτραβηχτείτε από τον διαρκή έλεγχο προς τον γιο σας. Μιλήστε του από την καρδιά σας κι αφήστε τον να δει πως νιώθετε. Τα παιδιά μας αντιδρούν με νοιάξιμο όταν τους λέμε: “ανησυχώ όταν γυρνάς μόνος σου στις 4.00 το πρωί” και βάζουμε τελεία στην πρόταση, παρά όταν μας ακούνε να επικρίνουμε τις παρέες τους και όταν νιώθουν ότι δεν τους έχουμε εμπιστοσύνη. Πείτε του πως αισθάνεστε όταν τον βλέπετε να αδιαφορεί. Πόσο στενοχωριέστε που αφήνει τα ταλέντα του ανεκμετάλευτα. Μιλήστε του όμως μια φορά και μην επαναλαμβάνεστε. Αυτά λέγονται άπαξ. Το να τα ακούει συνεχώς μοιάζει με κατήχηση και φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα. Αν θέλετε να έρθετε κοντά με το γιο σας δείξτε του ότι τον εμπιστεύεστε στις επιλογές του, ακόμα κι αν εσείς δεν συμφωνείτε μ’αυτές. Θυμηθείτε πως ήταν για εσάς εκείνη η περίοδος της ζωής σας και μοιραστείτε το με το γιο σας. Μιλήστε του για τις δικές σας αγωνίες και τους φόβους σας τότε, πως σας αντιμετώπιζαν οι δικοί σας γονείς. Αυτό θα τον βοηθήσει να καταλάβει ότι είστε με το μέρος του κι όχι απλά ένας τιμωρός που δεν τον καταλαβαίνει.

Ακόμη αν δείτε ότι τα πράγματα δεν καλυτερεύουν μπορείτε να απευθυνθείτε σε κάποιο κέντρο ψυχικής υγείας της περιοχής σας και να ζητήσετε συμβουλές από τον ψυχολόγο.

Πηγη

 

Απλοποιημένα κείμενα ειδικής εκπαίδευσης (Εξαιρετικό Υλικό)

Απλοποιημένα κείμενα ειδικής εκπαίδευσης

πηγη

Ειρήνη
Ένα δέντρο ζητάει αυλή
Ένα ταξίδι με το αεροπλάνο
Ένας σκίουρος στο δάσος
Μια αξέχαστη συνάντηση
Μια όμορφη μέρα στο σχολείο
Μια συναυλία
Ντύνεται ο Βασίλης
Ο αρχαιολόγος
Ο αστροναύτης
Ο δάσκαλος μου
Ο ελέφαντας κουρέας – παραμύθι
Ο ελέφαντας κουρέας – ασκήσεις
Ο ερωτευμένος βάτραχος
Ο Λουκάς το γουρουνάκι
Ο Μιχάλης βουρτσίζει τα δόντια του
Ο ποντικός χοροδιδάσκαλος
Ο στρατιώτης – απλοποιημένη μορφή
Ο στρατιώτης
Όταν ο μπαμπάς μου λείπει
Ρούντολφ
Ασφάλεια Καλοκαίρι Ήλιος
Στο σχολείο
Τα δέντρα μαλώνουν
Τα έντομα
Τα επαγγέλματα
Τα γρήγορα αυτοκίνητα
Τα ποντίκια και το κουδούνι της γάτας
Τα χρώματα στο ουράνιο τόξο
Τι κάνω κάθε απόγευμα σπίτι μου
Τι κάνω κάθε μέρα πριν να έρθω στο σχολείο
Το δελφίνι
Το δελφίνι που βοήθησε το λαγό
Το καρναβάλι της Λεμεσού
Το μικρό δεντράκι
Το ουράνιο τόξο
Το Πάσχα
Το πιο όμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο
Το ποντίκι και το λιοντάρι
Το σπουργιτάκι
Το υγιεινό πρόγευμα του Έρικ – παραμύθι

Πηγη

 

Πώς νιώθουν οι άνθρωποι με αυτισμό όταν μπαίνουν στα μέσα μεταφοράς -Eνα συγκλονιστικό βίντεο

πηγη

Πώς νιώθουν οι άνθρωποι με αυτισμό όταν μπαίνουν στα μέσα μεταφοράς

Eνα συγκλονιστικό βίντεο

 

Ενα ξεχωριστό βίντεο ετοίμασε ο σύνδεσμος για άτομα με αυτισμό της Βρετανίας με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αυτισμού στις 2 Απριλίου.
Μέσα από αυτό βλέπουμε πώς αισθάνονται οι άνθρωποι με αυτισμό όταν μπαίνουν στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.
Η πρωτοβουλία αυτή, έχει σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού για τις ανάγκες των αυτιστικών ατόμων, συμβάλλοντας στην αποδοχή και ενσωμάτωσή τους στην κοινωνία.
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις με τα χέρια, υπερκινητικοτητα, φόβος, πόνος στα αυτιά εξαιτίας των θορύβων που γίνονται πολύ έντονοι, ευαισθησία στο φως που αναβοσβήνει.
Ολα τα παραπάνω βιώνει ένας άνθρωπος με αυτισμό. Τα άτομα αυτά έχουν ανάγκη κυρίως για αποδοχή και κοινωνική στήριξη.
«Ο φόβος της απρόσμενης αλλαγής με κάνει να αισθάνομαι ότι είναι ακατόρθωτο να βγω από το σπίτι» σημειώνει χαρακτηριστικά η κοπέλα με αυτισμό στο τέλος του βίντεο.

Δείτε το βίντεο:

Σημειώνεται ότι η παγκόσμια ημέρα αυτισμού καθιερώθηκε το 2007 από τον ΟΗΕ και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου.
Ανήμερα της παγκόσμιας ημέρας, εκατοντάδες κτίρια στον πλανήτη φωτίζονται μπλε συμμετέχοντας στην εκδήλωση «Light Ιt Up Blue» ρίχνοντας έτσι φως στη σκοτεινή πλευρά της απομόνωσης και περιθωριοποίησης που βιώνουν τα άτομα αυτά.

Πηγη

 

Το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι για Αλτσχάιμερ και γνωστική εξασθένηση

Το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι για Αλτσχάιμερ και γνωστική εξασθένηση

Το τεστ με το ρολόι είναι ένα απλό εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ανίχνευση νευρολογικών προβλημάτων, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας. Συχνά χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλες, πιο εμπεριστατωμένες εξετάσεις, αλλά ακόμα και όταν χρησιμοποιείται από μόνο του, μπορεί να προσφέρει μια χρήσιμη εικόνα για τη γνωστική ικανότητα ενός ατόμου.

Ο γιατρός (συχνά ψυχολόγος, ψυχίατρος, ή κοινωνικός λειτουργός) δίνει στον εξεταζόμενο ένα κομμάτι χαρτί με έναν προκαθορισμένο κύκλο πάνω του. Μετά του ζητά να σχεδιάσει τους αριθμούς στο ρολόι. Στη συνέχεια του λέει να ζωγραφίσει τους δείκτες του ρολογιού, ώστε αυτοί να υποδεικνύουν κάποια συγκεκριμένη ώρα. Εδώ ο κάθε ψυχίατρος μπορεί να ζητήσει όποια ώρα επιθυμεί. Αλλά συνήθως ζητούν από τον εξεταζόμενο να ζωγραφίσει τους δείκτες του ρολογιού στα 10 λεπτά μετά τις 11.
Μια άλλη μέθοδος είναι να δώσουμε απλά στον εξεταζόμενο ένα κενό κομμάτι χαρτί και να ζητήσουμε από τον ίδιο να σχεδιάσει ένα ρολόι που να δείχνει την εν λόγω ώρα. Κάποιοι ψυχίατροι σκοπίμως παραλείπουν τη λέξη «δείκτες» στις οδηγίες τους. Αυτό το κάνουν για να αποφύγουν να δώσουν στον εξεταζόμενο κάποιο στοιχείο για το τι πρέπει να συμπεριληφθεί στο σχέδιο.

Τα κρίσιμα λάθη ενός εξεταζόμενου στο τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι

Πρόσθετη έρευνα προσδιόρισε έξι χαρακτηριστικά σε αυτό το τεστ. Θεωρούνται σημαντικά για την επιτυχή αναγνώριση συμπτωμάτων από Αλτσχάιμερ ή/και τυχόν γνωστική εξασθένηση. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Λάθος αποτύπωση της ώρας
• Απουσία δεικτών στο ζωγραφισμένο ρολόι
• Απουσία αναγραφόμενων αριθμών (ωρών) στο ρολόι
• Αλλαγή θέσεων στις θέσεις των αναγραφόμενων αριθμών (ωρών)
• Επανάληψη ίδιων αριθμών (ωρών) στο ρολόι
• Άρνηση να ζωγραφίσει το ρολόι και να αποτυπώσει την ώρα που του ζητήθηκε

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτά τα έξι σφάλματα ήταν προγνωστικά για τον εντοπισμό του Αλτσχάιμερ ή της άνοιας με βάση το τεστ του ρολογιού.

Τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι: Αποτελεσματικό στον εντοπισμό προβλημάτων εκτελεστικών λειτουργιών

Μια άλλη πολύ χρήσιμη πτυχή αυτού του τεστ δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Canadian Medical Journal Journal. Έδειξε ότι το εν λόγω τεστ μπορεί να ανιχνεύσει προβλήματα στην εκτελεστική λειτουργία. Αυτή μπορεί να υποβαθμιστεί στην σημασία της πριν εμφανιστούν οποιαδήποτε προβλήματα μνήμης και η έγκαιρη αναγνώρισή της επιτρέπει την έγκαιρη θεραπεία.
Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα σε άλλα τεστ για Αλτσχάιμερ και άνοια. Αυτό θα έδειχνε ότι η μνήμη του είναι ακόμα άθικτη, οι γλωσσικές και υπολογιστικές του ικανότητες παραμένουν λειτουργικές και ο προσανατολισμός του παραμένει αρκετά φυσιολογικός. Μπορεί, ωστόσο, να παρατηρήσετε ότι οι αποφάσεις του δεν είναι πάντα κατάλληλες. Μπορεί να είναι σε θέση να ντυθεί, αλλά δεν είναι σε θέση να καθορίσει ότι θα πρέπει να φορέσει ένα ζεστό παλτό έξω εάν είναι κρύο έξω.
Συχνά, τα μέλη της οικογένειας είναι τα πρώτα που υποπτεύονται μια γνωστική δυσλειτουργία, επειδή θα δουν αυτά τα στοιχεία κακής εκτελεστικής λειτουργίας. Το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι είναι ένας τρόπος να εντοπιστούν τα άτομα που μπορεί να βιώνουν τέτοια πρώιμα σημάδια Αλτσχάιμερ ή άνοιας, όπως η μειωμένη εκτελεστική λειτουργία, αλλά μπορεί να μην εμφανίζουν ακόμα διαταραχές στη μνήμη.
Γιατί αυτό θα ήταν χρήσιμο; Τα φάρμακα που είναι σήμερα διαθέσιμα για τη θεραπεία του Αλτσχάιμερ είναι γενικά πιο αποτελεσματικά όσο πιο έγκαιρα χορηγηθούν στην εξέλιξη της νόσου. Φαίνεται ότι μπορεί να διατηρήσουν την τρέχουσα λειτουργία για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Έτσι, αν μπορούμε να εντοπίσουμε την άνοια σε πρώιμα στάδια, μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε νωρίτερα. Έτσι, ελπίζουμε να επεκτείνουμε το χρονικό διάστημα που το άτομο λειτουργεί καλά.

Πόσο ακριβές είναι το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι στην ανίχνευση της νόσου του Αλτσχάιμερ ή άλλης μορφής άνοιας;

Αρκετές ερευνητικές μελέτες δείχνουν ότι αυτό το τεστ είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για την εξέταση της γνωστικής εξασθένησης. Τα αποτελέσματά του συσχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με άλλες εξετάσεις διανοητικής κατάστασης και με πραγματικά στοιχεία γνωστικής εξασθένησης. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, φαίνεται να έχει την ικανότητα να ανιχνεύει προβλήματα με την εκτελεστική λειτουργία, που ενδέχεται να μην εντοπιστούν από άλλες εξετάσεις.
Το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι είναι γενικά αρκετά αποτελεσματικό για τον εντοπισμό γνωστικών προβλημάτων. Ωστόσο, δεν υπάρχει συναίνεση στην ερευνητική κοινότητα ότι μπορεί να αναγνωρίσει με συνέπεια την ήπια γνωστική εξασθένηση. Αλλά ούτε και να βοηθήσει σημαντικά στην διάκριση μεταξύ διαφορετικών μορφών άνοιας (π.χ. Αλτσχάιμερ και αγγειακή άνοια).

ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΤΕΣΤ με το ρολόι στο πλαίσιο του διαβόητου Mini-Cog Test

 

Το τεστ Mini-Cog (από τις λέξεις «mini cognitive», δηλαδή «μίνι γνωστικό» τεστ) είναι ένα τεστ διάρκειας 3 λεπτών. Σκοπός του είναι η ανίχνευση γνωστικής δυσλειτουργίας σε ηλικιωμένους ενήλικες. Το τεστ Mini-Cog χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό άσκησης μνήμης και του τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι. Μην διστάσετε να το παρουσιάσετε ως «παιχνίδι» ή ως «άσκηση» σε κάποιον δικό σας άνθρωπο, που υποπτεύεστε ότι μπορεί να πάσχει από γνωστική εξασθένηση.

Πρώτο στάδιο: Α’ φάση του τεστ μνήμης με λέξεις (1 λεπτό)

Πείτε προφορικά στον εξεταζόμενο 6 λέξεις και ζητήστε του να τις επαναλάβει μαζί σας (πχ μήλο, πιρούνι, ψωμί, ποδήλατο, νόμισμα, πετσέτα)

Δεύτερο στάδιο: Το τεστ με το ζωγραφισμένο ρολόι (1 λεπτό)

Τι να πείτε στον εξεταζόμενο: Μέσα σε αυτόν τον κύκλο ζωγράφισε την ώρα σε ένα ρολόι, ώστε αυτό να δείχνει «10 λεπτά μετά τις 11»

Τρίτο στάδιο: Β’ φάση του τεστ μνήμης με λέξεις (1 λεπτό)

Ζητήστε από τον εξεταζόμενο αν θυμάται να σας πει τουλάχιστον 3 από τις 6 λέξεις της α’ φάσης.

Αποτέλεσμα

• Αν ο εξεταζόμενος ανακαλέσει και τις 3 λέξεις, τότε μπορείτε να σταματήσετε το τεστ, διότι σημαίνει ότι ΔΕΝ πάσχει από γνωστική εξασθένηση
• Αν ο εξεταζόμενος ανακαλέσει 1-2 λέξεις, τότε κοιτάξτε το ρολόι που ζωγράφισε. Αν η ώρα, οι αριθμοί και οι δείκτες είναι όλα σωστά, τότε ΔΕΝ πάσχει από γνωστική εξασθένηση και ίσως υπάρχει κάποια άλλη αιτία για την αδύναμη μνήμη του.
• Αν ο εξεταζόμενος ανακαλέσει 1-2 λέξεις και ταυτόχρονα το ρολόι που ζωγράφισε δεν είναι σωστό, τότε είναι πιθανό να πάσχει από γνωστική εξασθένηση και πρέπει να τον δει εξειδικευμένος γιατρός.

 Πηγη

Τεχνικές Απομνημόνευσης Κειμένου. Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι μάθησης ενός κειμένου

πηγη

Τεχνικές Απομνημόνευσης Κειμένου. 

Οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι μάθησης ενός κειμένου

Μπορεί οι μαθητές που προετοιμάζονται για τις εξετάσεις να μελετούν ατέλειωτες ώρες, αλλά σπάνια καταφέρνουν να αποθηκεύσουν μεμιάς όλο αυτόν τον τεράστιο όγκο πληροφοριών, ώστε όταν έρθει η ώρα της εξέτασης να τις ανακαλέσουν στη μνήμη τους και να τις χρησιμοποιήσουν με επιτυχία. Η ανάκληση της μνήμης που σχετίζεται με τη γνώση αποδεικνύεται σε ορισμένες περιπτώσεις δυσχερής, κυρίως για τους μαθητές των τελευταίων τάξεων του Λυκείου, δεδομένης της πληθώρας πληροφοριών που δέχονται κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τους για τις εξετάσεις.

 

Η διεργασία της μελέτης διευκολύνεται και ο μαθητής απομνημονεύει και ανακαλεί με σχετική ευκολία τις πληροφορίες που λαμβάνει μέσω ειδικών τεχνικών μελέτης, που μπορεί να ακολουθεί στην προσπάθειά του. Οι τεχνικές μελέτης είναι μικρά τρικ για την αποθήκευση της πληροφορίας στον εγκέφαλο σε συνδυασμό με μία εικόνα, μία ιστορία, έναν ήχο, μία μέθοδο, δηλαδή με απλά πράγματα που την κατάλληλη στιγμή λειτουργούν ως «κορδόνι μνήμης» για την ανάκληση της πληροφορίας.

Η βιολόγος Νότα Λαζαράκη, διευθύντρια ακαδημαϊκού τμήματος  φροντιστηρίων, αναλύει στο «Έθνος - Παιδεία» μερικές από αυτές τις τεχνικές που αποδεικνύονται χρήσιμες στην εφαρμογή τους από τους μαθητές και οι οποίες είναι:

πηγη

Τεχνική σταδιακού «zoom»

Βήμα 1ο: Διάβασε τον τίτλο και τους υπότιτλους και προσπάθησε να καταλάβεις το νόημά τους.
Βήμα 2ο: Ξεκίνα με ανάγνωση, προκειμένου να σχηματίσεις μια γενική εικόνα.
Βήμα 3ο: Προχώρησε στην κανονική μελέτη του κειμένου, δίχως να ασχοληθείς από την αρχή με λεπτομέρειες. Εντόπισε το κύριο νόημα της κάθε παραγράφου, υπογράμμισέ το και βάλε πλαγιότιτλους σε κάθε θεματική ενότητα.
Βήμα 4ο: Ολοκλήρωσε την κατανόηση και την αποστήθιση με τις λεπτομέρειες. Θα παρατηρήσεις ότι τώρα είναι πιο εύκολο να απομνημονευτούν, δεδομένου ότι ο σκελετός ήδη υπάρχει.

Τεχνική νοητικών χαρτών

Συμπύκνωσε την ύλη ενός μαθήματος σε μία σελίδα, γράφοντας στο κέντρο το θέμα και γύρω του ακτινωτά τις θεματικές ενότητες που σχετίζονται με αυτό.

Δημιούργησε, δηλαδή, νοητικούς χάρτες του κειμένου που μελετάς, ώστε αυτή η χαρτογράφηση να αποτυπωθεί στον εγκέφαλό σου ως εικόνα και κάθε φορά που χρειάζεται να ανακαλείς μέρη από το κείμενο, να θυμάσαι πρωτίστως τη χαρτογράφηση που δημιούργησες.

Θα κατανοήσεις στην πορεία ότι είναι πιο εύκολη η απομνημόνευση της ύλης που έχεις χαρτογραφήσει.

Τεχνική φανταστικής ιστορίας

Στηρίζεσαι στον ήχο των λέξεων που πρέπει να απομνημονεύσεις και δημιουργείς μία φανταστική ιστορία που κάθε της λέξη παρασύρει μία αποθηκευμένη στη μνήμη σου γνώση.

Όσο πιο φανταστική και αστεία η ιστορία, τόσο το καλύτερο!

Σαν παράδειγμα αναφέρουμε πώς μπορεί να θυμάσαι στα Αρχαία Ελληνικά τα ρήματα που κατεβάζουν τον τόνο στο β ενικό προστακτικής στον αόριστο β μέσω μίας ιστορίας: «Ήρθα (Ελθέ) σε ένα μαγαζί, είδα (Ιδέ) τα ρούχα που είχε, βρήκα (Ευρέ) αυτό που ήθελα, το πήρα (Λαβέ) και σου το είπα (Ειπέ)!».

Εναλλακτικά, μπορείς να δημιουργήσεις μία τελείως φανταστική ιστορία με παραλληλισμούς με ένα δύσκολο κείμενο που πρόκειται να αποστηθίσεις.

Τεχνική ενεργού συμμετοχής

Η μέθοδος αποτελεί συστηματική μελέτη κυρίως κειμένων θεωρίας.

Βήμα 1ο: ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΕ: Ξεφύλλισε το κεφάλαιο που έχεις να μελετήσεις και διάβασε τους τίτλους και υπότιτλους. Διάβασε την εισαγωγή και την περίληψη που πιθανόν υπάρχει στο τέλος του κεφαλαίου. Παρατήρησε τις εικόνες, τους πίνακες, τα σχήματα.

Βήμα 2ο: ΔΙΕΡΩΤΗΣΟΥ: Δημιούργησε ερωτήσεις για τον τίτλο, τις κεφαλίδες και τους υπότιτλους, καθώς και για το πώς σχετίζονται μεταξύ τους. Χρησιμοποίησε λέξεις όπως: ποιος, τι, πότε, πού, γιατί, καθώς αναπτύσσεις τις ερωτήσεις σου. Η διαμόρφωση καλών ερωτήσεων είναι πιθανώς το πιο σημαντικό μέρος της μελέτης ενός κειμένου. Άλλωστε, αναλαμβάνοντας ενεργητικό ρόλο κατά τη μελέτη, μπορείς να επικεντρώσεις πιο εύκολα την προσοχή σου και να κατανοήσεις πιο γρήγορα τα νοήματα.

Βήμα 3ο: ΔΙΑΒΑΣΕ: Διάβασε με προσοχή το κείμενο, προσπαθώντας να βρεις τις απαντήσεις. Διαβάζω ένα κείμενο δεν σημαίνει κάνω ανάγνωση, αλλά σκέφτομαι.

Βήμα 4ο: ΑΝΑΚΑΛΕΣΕ: Χωρίς να κοιτάζεις το βιβλίο, προσπάθησε να ανακαλέσεις τα βασικά σημεία του κειμένου. Επανέλαβε δυνατά τις απαντήσεις. Μπορείς να κοιτάζεις το βιβλίο σου μόνον όταν είναι απαραίτητο.

Βήμα 5ο: ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΕ: Ανασκόπησε τα βασικά σημεία του κειμένου και ήλεγξε τις ερωτήσεις που έθεσες από την αρχή και τις απαντήσεις που έδωσες, ώστε να διαπιστώσεις πόσο καλά μπορείς να ανακαλέσεις τις πληροφορίες.

Τεχνική θετικών μαθημάτων

Τα θετικά και τεχνολογικά μαθήματα απαιτούν επιμονή στην κατανόηση της λειτουργικότητας και χρησιμότητας των τύπων και εννοιών, γι αυτό είναι αποτελεσματικό το σύστημα της αργής αλληλουχίας!

Διαβάζεις μία μία τις νέες έννοιες και μην προχωρείς στο επόμενο εάν δεν καταλάβεις το προηγούμενο. Μάθε για κάθε νέα έννοια ή τύπο να θέτεις τις ερωτήσεις:

1. Πώς συνδέεται με προηγούμενες έννοιες.

2. Ποια είναι η σημασία του ή η λειτουργία του.

3. Ποια η χρησιμότητά του.

Με αυτόν τον τρόπο θα μπορείς να συνδέσεις τις ενότητες μεταξύ τους, ώστε να έχεις μία ολική εικόνα στο μυαλό σου, παρά αποσπασματικές πληροφορίες, ενώ θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητά σου σε συνδυαστικά θέματα.

Πηγη

E-Book για τη Μνήμη (Υλικό 131 σελίδες)

πηγη

E-Book για τη Μνήμη

120 Ασκήσεις Οργάνωσης και Τόνωσης της Μνήμης

Για να μπορέσετε να το διαβάσετε ή να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας

πατήστε ΕΔΩ