ΔΕΠΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ (57 σελίδες)

πηγη

ΔΕΠΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ

 

ΔΕΠΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ PDF.doc by sofia

Ξεχνάτε; 5 συμβουλές για να βελτιώσετε τη μνήμη σας, από έναν καθηγητή Νευροεπιστήμης

πηγη

 

Διπλοτσεκάρετε αν κλειδώσατε το αυτοκίνητο ή το σπίτι; Γυρίζετε πίσω για να σιγουρευτείτε ότι σβήσατε το φούρνο; Ξεχνάτε που βάλατε τα κλειδιά σας ή το όνομα κάποιου που γνωρίσατε πριν λίγο; Συμβαίνει και στα καλύτερα μυαλά...

Όταν βλέπουμε τη μνήμη ως πηγή από την οποία μπορούμε να αντλούμε συγκεκριμένες πληροφορίες, σε αντίθεση με ένα ολοκληρωμένο αρχείο του παρελθόντος, μπορούμε να κάνουμε προσεκτικές επιλογές στο παρόν, για να επιμεληθούμε ένα πλούσιο σύνολο αναμνήσεων για να πάρουμε μαζί μας στο μέλλον, λέει ο καθηγητής Νευροεπιστήμης και Ψυχολογίας και διευθυντής του προγράμματος μνήμης και πλαστικότητας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Davis, Τσαράν Ρανγκανάθ, ο οποίος μελετά τη νευροεπιστήμη της μνήμης για περισσότερα από 25 χρόνια.

Ο καθηγητής μοιράζεται πέντε βασικές συμβουλές για να βελτιώσουμε τη μνήμη μας, στο νέο του βιβλίο, "Why We Remember: Unlocking Memory’s Power to Hold on to What Matters" (Γιατί θυμόμαστε: Ξεκλειδώνοντας τη Δύναμη της Μνήμης για να κρατάμε ότι έχει σημασία).

1. Η μνήμη δεν είναι για το παρελθόν. Είναι για το Παρόν και το Μέλλον

Κάθε φορά που λέω στους ανθρώπους ότι μελετώ τη μνήμη, μια από τις πιο συνηθισμένες απαντήσεις που παίρνω είναι: «Ίσως μπορείτε να με μελετήσετε—η μνήμη μου είναι χάλια». Και σίγουρα, το καταλαβαίνω, είτε δεν μπορείς να θυμηθείς το όνομα κάποιου, είτε προσπαθείς να βρεις πού έβαλες τα κλειδιά σου, είτε ακόμα χάνεις τη ροή του θέματος για το οποίο μιλούσες πριν από λίγα λεπτά. Αλλά ας το παραδεχτούμε: Όλοι ξεχνάμε, και αν υπάρχει κάτι που έχει δείξει η έρευνα μνήμης, είναι ότι οι περισσότερες από τις εμπειρίες μας είναι καταδικασμένες να ξεχαστούν. Και αυτό είναι εντάξει, γιατί τα πιο τυπικά παράπονα και ανησυχίες μας για την καθημερινή λήθη οφείλονται κυρίως σε βαθιά ριζωμένες παρανοήσεις σχετικά με το σε τι χρησιμεύει η μνήμη.

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, οι νευρικοί μηχανισμοί της μνήμης δεν είναι φτιαγμένοι για να θυμόμαστε το όνομα του ανθρώπου που συναντήσαμε σε εκείνη την εκδήλωση. Η μνήμη είναι η διαδικασία με την οποία ο εγκέφαλός μας εξάγει ό,τι είναι σημαντικό - δηλαδή πληροφορίες που μας βοηθούν να κατανοήσουμε έναν αβέβαιο και συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Χρησιμοποιούμε τη μνήμη για να συλλογιστούμε, να σχεδιάσουμε και να φανταστούμε, για να επικοινωνήσουμε και να συνδεθούμε, να σφυρηλατήσουμε την ταυτότητά μας και να γειωθούμε στο χρόνο και στο χώρο.

Έτσι, όταν βλέπουμε τη μνήμη ως πηγή από την οποία μπορούμε να αντλούμε συγκεκριμένες πληροφορίες, σε αντίθεση με ένα ολοκληρωμένο αρχείο του παρελθόντος, μπορούμε να κάνουμε προσεκτικές επιλογές στο παρόν, για να επιμεληθούμε ένα πλούσιο σύνολο αναμνήσεων για να πάρουμε μαζί μας στο μέλλον.

2. Οι αναμνήσεις είναι δυναμικές

Όταν ανακαλούμε μια ανάμνηση, δεν αναπαράγουμε το παρελθόν, φανταζόμαστε πώς θα μπορούσε να ήταν το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι οι αναμνήσεις μας διαμορφώνονται από τις πεποιθήσεις, τους στόχους και τις προοπτικές μας, όπως ένας πίνακας αντανακλά τη μοναδική οπτική γωνία ενός καλλιτέχνη για το θέμα του.

Κάθε φορά που ανασυνθέτουμε αυτές τις αναμνήσεις, ο εγκέφαλος τις επεξεργάζεται, ενισχύοντας, αποδυναμώνοντας ή τροποποιώντας διαφορετικές πτυχές της κάθε μνήμης από τη στιγμή που αυτή αναδύεται. Ο εποικοδομητικός και εύπλαστος χαρακτήρας της μνήμης σημαίνει ότι συχνά μπορεί να θυμόμαστε γεγονότα λανθασμένα, μερικές φορές οδηγώντας σε κολοσσιαία λάθη (όπως όταν ο παρουσιαστής ειδήσεων Μπράιαν Ουίλιαμς "θυμήθηκε", λανθασμένα, ότι βρισκόταν σε ελικόπτερο που καταρρίφθηκε στο Ιράκ).

Ο εγκέφαλός μας είναι -από τον σχεδιασμό του- επιρρεπής σε διαστρεβλωμένες αναμνήσεις. Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει συνεχώς, επομένως πρέπει να ενημερώνουμε τις αναμνήσεις μας, ώστε να αντικατοπτρίζουν αυτές τις αλλαγές. Εάν πιάσετε κάποιον που πιστεύατε ότι ήταν αξιόπιστος να έχει πει ένα ψέμα ή πάθετε τροφική δηλητηρίαση μετά από ένα νόστιμο δείπνο σε ένα νέο εστιατόριο, θα θέλατε να προσαρμόσετε τις αναμνήσεις σας με βάση αυτές τις νέες πληροφορίες.

Πολλοί από εμάς έχουμε βιώσει τραύματα ή εμπειρίες που συνοδεύονται από δυσάρεστα συναισθήματα. Το ότι έχουμε έναν εγκέφαλο που έχει εξελιχθεί για να αναθεωρεί αυτές τις αναμνήσεις, σημαίνει ότι μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε το πώς νιώθουμε για αυτές, ενσωματώνοντας μια νέα προοπτική. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να ενημερώσουμε επώδυνες αναμνήσεις, ώστε να τις βιώνουμε πιο ανεκτά και ταυτόχρονα να κρατήσουμε πολύτιμα μαθήματα για το μέλλον.

3. "Αγκαλιάστε" τις δυσκολίες

Τα υπολογιστικά μας μοντέλα υποδηλώνουν ότι ο εγκέφαλος είναι καλωδιωμένος να μαθαίνει από λάθη και προκλήσεις, ένα φαινόμενο που ονομάζεται μάθηση με γνώμονα τα σφάλματα. Αυτή η απλή αρχή μπορεί να εξηγήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μαθαίνουμε καλύτερα και να διατηρήσουμε αυτά που μάθαμε σε βάθος χρόνου.

Κάθε φορά που ανακαλούμε μια μνήμη, αυτή η μνήμη μπορεί να ενημερωθεί. Εδώ έρχεται η μάθηση με γνώμονα τα σφάλματα. Πιστεύουμε ότι η προσπάθεια ανάκλησης μιας μνήμης είναι σαν τεστ άγχους. Εάν ο εγκέφαλός σας δυσκολεύεται να το κάνει, τότε μόλις λάβετε την απάντηση, ο εγκέφαλος μπορεί να επιδιορθώσει τον συνασπισμό των νευρώνων που είναι υπεύθυνοι για την ανάκτηση αυτής της μνήμης, έτσι ώστε την επόμενη φορά να μπορεί να ανακληθεί πιο εύκολα.

Η μάθηση με γνώμονα τα σφάλματα εξηγεί τα οφέλη που προκύπτουν όταν μαθαίνουμε ενεργά, κάνοντας (βιωματικά) και όχι παθητικά, απομνημονεύοντας (θεωρητικά). Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί οι μαθητές επωφελούνται περισσότερο από τα πρακτικά τεστ, παρά απλώς από τη μελέτη. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι μαθητές είναι γενικά καλύτεροι στο να διατηρούν πληροφορίες αφού έχουν δοκιμαστεί στην ύλη και όχι αν τη μελετούσαν μόνο.

Τα παρελκόμενα της μάθησης με γνώμονα τα σφάλματα είναι δυνητικά τεράστια. Όταν ένας μαθητής θεωρεί ότι τα μαθήματα αποτελούν πρόκληση, τείνουμε να πιστεύουμε ότι ο μαθητής δεν είναι έξυπνος ή ότι έχει κακή απόδοση. Η πραγματικότητα είναι ότι μπορούμε να μάθουμε τα περισσότερα όταν αντιμετωπίζουμε προκλήσεις.

Αλλά για να έχουμε τα διαρκή οφέλη της μάθησης με γνώμονα τα σφάλματα, δεν θα είμαστε πάντα επιτυχημένοι. Επομένως, θα πρέπει να εξομαλύνουμε τα λάθη και τις αποτυχίες στην εκπαίδευση και να δίνουμε κίνητρα για συνεχή βελτίωση, αντί να επιβραβεύουμε μόνο την επιτυχία. Αντί να δίνουμε έμφαση στη μαεστρία, θα πρέπει να γιορτάζουμε τον αγώνα του να εργαστείς για να μάθεις, αντί να αποδείξεις ότι έχεις μάθει κάτι.

4. Στηρίξτε και προστατέψτε τον προμετωπιαίο φλοιό σας

Έχουμε την τάση να επικεντρωνόμαστε στις ελλείψεις μας όσον αφορά τη μνήμη, αλλά ως επί το πλείστον κάνουμε πολύ καλή δουλειά στο να θυμόμαστε αυτό που χρειαζόμαστε χάρη στον προμετωπιαίο φλοιό, ένα εξελικτικά νεοφερμένο κομμάτι μας, που καταλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο της χωροταξίας στον εγκέφαλο των πρωτευόντων.

Ο προμετωπιαίος φλοιός περιγράφεται συχνά ως «κεντρικό στέλεχος», που σημαίνει ότι συντονίζει τη δραστηριότητα σε διαφορετικά νευρωνικά δίκτυα στην υπηρεσία ενός στόχου, γι' αυτό και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλές από τις καθημερινές μας επιτυχίες και αποτυχίες στη μνήμη.

• Πρώτον, επιτρέπει το φιλτράρισμα των περισπασμών, ώστε να μπορούμε να δημιουργήσουμε πλούσιες και λεπτομερείς αναμνήσεις, που ξεχωρίζουν από την ακαταστασία των εγκόσμιων εμπειριών.
   
• Δεύτερον, ο προμετωπιαίος φλοιός μας επιτρέπει να κινητοποιήσουμε στρατηγικές για αποτελεσματική μάθηση, όπως τα είδη των στρατηγικών που χρησιμοποίησε ο αθλητής μνήμης Yänjaa Wintersoul για να απομνημονεύσει ολόκληρο τον κατάλογο του ΙΚΕΑ σε μια εβδομάδα.
   
• Τρίτον, ο προμετωπιαίος φλοιός μας δίνει τους διανοητικούς πόρους για να σκεφτούμε κριτικά όταν θυμόμαστε, ώστε να μην παραμορφωθούν οι αναμνήσεις μας.
   
• Τέλος, ο προμετωπιαίος φλοιός επιτρέπει την ανάπτυξη αναμνήσεων σε πραγματικό χρόνο, για την πρόβλεψη του τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια. Το απόλυτο παράδειγμα αυτού είναι ο θρύλος του ΝΒΑ ΛεΜπρόν Τζέιμς, ο οποίος χρησιμοποιεί την εξαιρετικά λεπτομερή μνήμη του από προηγούμενους αγώνες μπάσκετ για να διαβάσει γρήγορα τι παίζει στο γήπεδο και να κάνει προβλέψεις σε πραγματικό χρόνο.

Δυστυχώς, ο προμετωπιαίος φλοιός είναι μια από τις πρώτες περιοχές που εξασθενεί καθώς μεγαλώνουμε και εμείς επιδεινώνουμε περαιτέρω τα πράγματα, με το να κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, να είμαστε αγχωμένοι ή να μην κοιμόμαστε αρκετά. Η μετωπιαία λειτουργία επηρεάζεται επίσης από καταστάσεις σωματικής υγείας όπως ο διαβήτης και πιθανώς η μακροχρόνια COVID και από καταστάσεις ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη και η διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Ευτυχώς, μπορούμε να βελτιώσουμε τη μετωπική λειτουργία μέσω σωματικής άσκησης, πρακτικών ενσυνειδητότητας, εξάλειψης περιβαλλοντικών περισπασμών (όπως διάφορες ειδοποιήσεις από το κινητό μας) και αντιστάθμισης για αισθητηριακά προβλήματα (π.χ. χρησιμοποιώντας ακουστικά βαρηκοΐας).

5. Διαφοροποιήστε τα δεδομένα εκπαίδευσης του εγκεφάλου σας

Τα πιο προηγμένα προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης αποκτούν γνώση μέσω τεράστιων ποσοτήτων εκπαιδευτικών δεδομένων, που παράγονται από τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι, αντίθετα, λαμβάνουμε «εκπαιδευτικά δεδομένα» από βιωμένες εμπειρίες, καθώς πηγαίνουμε σε διαφορετικά μέρη και αλληλεπιδρούμε με διαφορετικούς ανθρώπους. Η επεισοδιακή μνήμη (η ικανότητα να ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο σε γεγονότα του παρελθόντος) μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις μοναδικές μας εμπειρίες για να ενημερώσουμε τις γνώσεις μας και να προσαρμοστούμε με ευελιξία σε νέες καταστάσεις γρήγορα.

Μπορούμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο την επεισοδιακή μνήμη, διαφοροποιώντας τα δεδομένα προπόνησής μας. Αν αλλάζουμε σκηνικό από καιρό σε καιρό και αλληλεπιδρούμε με ανθρώπους από διαφορετικά υπόβαθρα και με διαφορετικές οπτικές γωνίες, μπορούμε να δημιουργήσουμε πιο πλούσιες, πιο χαρακτηριστικές επεισοδιακές αναμνήσεις.

Αντίθετα, όταν περνάμε πολύ χρόνο αλληλεπιδρώντας με τους ίδιους ανθρώπους, στα ίδια μέρη και καταστάσεις, έχουμε φτωχές αναμνήσεις. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του lockdown της πανδημίας, καθώς περνούσαμε κάθε μέρα καθισμένοι στο ίδιο δωμάτιο, αλληλεπιδρώντας με τους ίδιους ανθρώπους (κυρίως μέσω οθονών), οι μέρες έμοιαζαν να συνεχίζουν για πάντα και όμως στο τέλος της εβδομάδας είχαμε μείνει με λίγες αναμνήσεις από όσα κάναμε εκείνη την περίοδο.

Στην εποχή της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης, μπορούμε να περιμένουμε ότι θα δοθεί προτεραιότητα στην ιδιότυπη ανθρώπινη δημιουργικότητα και καινοτομία, η οποία με τη σειρά της επωφελείται από την αναζήτηση κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και μέσων ενημέρωσης από διαφορετικές πηγές. Ένα νέο έργο τέχνης, μουσικής ή λογοτεχνίας δεν προκύπτει από τον αέρα - αναδύεται από τη διαδικασία ενσωμάτωσης στοιχείων από διαφορετικές εμπειρίες του παρελθόντος. Εκθέτοντας τον εαυτό μας σε μια ποικιλία ανθρώπων και ιδεών, μπορούμε να ανακαλύψουμε συνδέσεις και να ανασυνδυάσουμε τις επεισοδιακές αναμνήσεις σε ευφάνταστες κατασκευές που υπερβαίνουν το άθροισμα των μερών τους.

Αυτό που κάνει την ανθρώπινη φαντασία ξεχωριστή είναι ότι προσφέρει μια εκδοχή της πραγματικότητας που χαρακτηρίζεται από τις ιδιοσυγκρασίες του δημιουργού της, παρά μια τέλεια ηχογράφηση. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τη μνήμη, γιατί οι αναμνήσεις μας αντικατοπτρίζουν τόσο αυτό που ζήσαμε, όσο και τις ερμηνείες μας για αυτό που συνέβη.

ΠΗΓΗ

Καφεΐνη: Βοηθά ή επιδεινώνει τον πονοκέφαλο;

πηγη

 

Πολλοί από εμάς… τροφοδοτούμαστε καθημερινά με καφεΐνη – πρωινός (και όχι μόνον) καφές, αναψυκτικό κατά το μεσημεριανό γεύμα ή το βράδυ μπροστά από την οθόνη, ίσως και ένα ενεργειακό πότο εάν αισθανθούμε ότι το απόγευμα μας εγκαταλείπουν οι δυνάμεις μας και χρειαζόμαστε λίγο έξτρα ώθηση. Τι γίνεται όμως όταν ο πονοκέφαλος «χτυπάει»; Η καφεΐνη βοηθάει ή επιδεινώνει τον πόνο;

Η απάντηση δεν είναι απλή, καθώς τα δεδομένα δείχνουν πως στην πράξη αυτό που μετράει είναι η ποσότητα. Μάλιστα, τα ίδια στοιχεία καταλήγουν πως η λίγη καφεΐνη διώχνει μακριά τους πονοκεφάλους (ή τουλάχιστον κάποιους τύπους).

Στο πλαίσιο αυτό, ο Emad Estemalik της παγκοσμίου φήμης κλινικής Cleveland, ο οποίος έχει εξειδίκευση στον συγκεκριμένο τομέα, εξηγεί ποια είναι η σωστή ποσότητα καφεΐνης ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον τα παυσίπονα.

Ο ίδιος επικαλείται έρευνα που δείχνει ότι περίπου 100 έως 150 χιλιοστόγραμμα καφεΐνης (η ποσότητα αυτή ισοδυναμεί με ένα μικρό φλιτζάνι καφέ) τείνουν να βοηθούν στη μείωση ή και στην πρόληψη των πονοκεφάλων.

«Και αυτό συμβαίνει χάρη στον τρόπο με τον οποίο η καφεΐνη συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία στον εγκέφαλό σας», αναφέρει. «Για παράδειγμα, αν υποφέρετε από ημικρανία, τα αιμοφόρα αγγεία στον εγκέφαλό σας είναι διεσταλμένα (ή πιο ανοιχτά). Η σωστή ποσότητα καφεΐνης μπορεί να συρρικνώσει (ή να στενέψει) τα αιμοφόρα αγγεία – έτσι η καφεΐνη δρα ως αγγειοσυσπαστικό».

Εάν εντούτοις παραλείψει κάποιος τον δοσομετρητή, τότε οι προβλέψεις διαφοροποιούνται. «Οι μεγαλύτερες ποσότητες καφεΐνης μπορεί να οδηγήσουν στο αντίθετο αποτέλεσμα – να προκαλέσουν δηλαδή πονοκέφαλο και να αυξήσουν τη συχνότητά τους», προειδοποιεί ο ειδικός. Και υπενθυμίζει ότι κανείς οφείλει να συνυπολογίζει και τα άλλα ροφήματα με καφεΐνη (π.χ. το τσάι), τα δροσερά αναψυκτικά κ.ά., ώστε να υπολογίσει την ημερήσια κατανάλωση.

Το ζήτημα όμως περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, καθώς εάν κάποιος κόψει «μαχαίρι» την καφεΐνη αυξάνεται ο κίνδυνος να… πονέσει. Σημειωτέον ότι το ίδιο ρίσκο διατρέχουν και όσοι δεν καταναλώνουν ίδιες ποσότητες καφεΐνης καθημερινά.

«Αν ο οργανισμός σας έχει συνηθίσει στην καθημερινή κατανάλωση καφεΐνης και τη σταματήσετε απότομα, το πιθανότερο είναι να νιώσετε κάποια μικρά συμπτώματα στέρησης, όπως ευερεθιστότητα, διαταραχές ύπνου και πονοκεφάλους. Τα καλά νέα είναι πάντως ότι αυτά τα συμπτώματα συνήθως δεν διαρκούν περισσότερο από λίγες ημέρες», συμπληρώνει ο γιατρός της Cleveland.

Εκτός όμως από την ποσότητα εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι και οι ώρες κατανάλωσης εντός της ημέρας, με τον ίδιο να επιμένει ότι είναι προτιμότερο να αποφεύγουμε την καφεΐνη αργά το απόγευμα ή τη νύχτα. Η αίτια; Λίγο-πολύ γνωστή: η καφεΐνη μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στον ύπνο.

Η καφεΐνη βοηθάει μόνο σε συγκεκριμένους τύπους πονοκεφάλων;

Η απάντηση είναι «ναι». Η καφεΐνη μπορεί να βοηθήσει στους πονοκεφάλους τάσης (πρόκειται για τον πιο συχνό τύπο που προκαλείται από το στρες, ένταση μυών, κακή στάση σώματος ή καταπόνηση των ματιών) και στις ημικρανίες.

Η αγγειοδιαστολή ή η διαστολή των αιμοφόρων αγγείων συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτών των τύπων πονοκεφάλων. Και η καφεΐνη συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, δρώντας ως αγγειοσυσπαστικό.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τις αθροιστικές κεφαλαλγίες. Αντίστοιχα, η καφεΐνη δεν λειτουργεί προστατευτικά ενάντια στους πονοκεφάλους από ιγμορίτιδα.

Αντί επιλόγου…

Οι πονοκέφαλοι μπορεί να διαταράξουν την ποιότητα ζωής. Συνεπώς, παρότι η σωστή ποσότητα καφεΐνης μπορεί να είναι ευεργετική για τη διαχείριση του πόνου ή της εκδήλωσής του δεν θα πρέπει να είναι η μόνη γραμμή άμυνας.

Ο Dr. Estemalik συστήνει σε εκείνους που βιώνουν χρόνιους πονοκεφάλους (με συχνότητα μεγαλύτερη από 15 ημέρες τον μήνα) να αναφέρουν το πρόβλημά τους στον γιατρό.

Εστιάζοντας στο πεδίο της πρόληψης, σημειώνει πως «μπορεί να σας συστήσει ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής, να εντοπίσει πιθανούς παράγοντες που ενεργοποιούν τον πόνο και άρα που πρέπει να αποφεύγονται και να σας συνταγογραφήσει ένα κατασταλτικό ή/και προληπτικό φάρμακο».

Είναι άλλωστε σημαντικό οι ασθενείς να διαπιστώσουν ποιο είναι εκείνο το φάρμακο που τους ταιριάζει – δρα δηλαδή πολύ γρήγορα, ώστε ο πονοκέφαλος να μην εξελιχθεί.

«Αλλά είναι επίσης σημαντικό να θυμάστε ότι η υπερκατανάλωση οποιουδήποτε από αυτά τα φάρμακα (περισσότερο από δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα) μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αύξηση του αριθμού των πονοκεφάλων. Οι επιστήμονες αποκαλούν το φαινόμενο αυτό πονοκέφαλο ανάκαμψης ή πονοκέφαλο υπερβολικής χρήσης φαρμάκων».

πηγη

 

Οδηγός ενημέρωσης σε σχέση με την βίαιη συμπεριφορά ( 141 σελίδες)

πηγη

Ένας χρήσιμος ενημερωτικός οδηγός

Για να μπορέσετε να τον δείτε πατήστε εδώ

Δραστηριότητες που θα βελτιώσουν τη μνήμη σας!

 

πηγη

Παζλ και Παιχνίδια λέξεων

Μια άλλη άσκηση του εγκεφάλου που θα εμπλουτίσει τις γενικές σας γνώσεις, βοηθώντας σας παράλληλα να αποτρέψετε την απώλεια μνήμης, είναι τα παιχνίδια λέξεων ή η επίλυση σταυρόλεξων και άλλων παζλ. Μπορεί να Sudoku, μπορεί και ένα παιχνίδι Scrabble. Ό, τι σας ελκύει, αρκεί να διεγείρει το μυαλό σας με νέες λέξεις, οι οποίες σας επιτρέπουν να τις συνδέσετε με αντικείμενα ή ενέργειες. Είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο πως παιχνίδια λέξεων σε καθημερινή βάση μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη της μουσικής!

Μουσική και μουσικοθεραπεία (γνωστή και ως μελωθεραπεία) παρέχουν εξαιρετική άσκηση του εγκεφάλου, καθώς όχι μόνο βελτιώνουν τη συγκέντρωση, αλλά υποστηρίζουν την υγιή μακροπρόθεσμη γνωστική λειτουργία. Την ίδια ώρα που η κλασική μουσική μπορεί να βοηθήσει αποδεδειγμένα τα μωρά και τα μικρά παιδιά να ενισχύσουν την πνευματική τους υγεία και να βελτιώσουν τη λεκτική τους ευχέρεια, όλα τα είδη μουσικής είναι μια καλή «θεραπεία» για την απώλεια μνήμης. Απλά ακούστε την αγαπημένη σας μουσική σε καθημερινή βάση και προσπαθήστε να θυμηθείτε τη μελωδία ή τους στίχους. Για καλύτερα αποτελέσματα σιγοτραγουδήστε (ναι, πιάνει και το μουρμουρητό!), ενώ θα το βρείτε τόσο χρήσιμο, όσο και διασκεδαστικό!

Μην ντρέπεστε να μιλήσετε στον... εαυτό σας!

Καλύτερα βέβαια θα ήταν να μην το κάνετε δημοσίως, ωστόσο μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που μιλούν στους εαυτούς τους διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης γεροντικής άνοιας. Μιλήστε στον εαυτό σας, πείτε του ακόμα και ιστορίες και μόλις βρήκατε έναν ακόμα εξαιρετικό τρόπο για να καθυστερήσετε την απώλεια της μνήμης σας, αλλά και μία ιδανική «συναισθηματική άσκηση». Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι η διήγηση ιστοριών έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της νόσου του Alzheimer, ενώ έχει αποδειχθεί χρήσιμη για τη βελτίωση της λειτουργίας της μνήμης, βοηθώντας στη διατήρηση περισσότερων πληροφοριών!

Διαβάστε διαφορετικά βιβλία και προσπαθήστε να θυμηθείτε την πλοκή!

Ποιος δεν απολαμβάνει ένα καλό βιβλίο κάθε τόσο; Σίγουρα όσοι το χρησιμοποιούν αντί για… υπνωτικά, ωστόσο φέρεται να μην ισχύει μόνο το ρητό ότι όποιος δε διαβάζει ζει μόνο μία ζωή και ένας που διαβάζει χιλιάδες. Και αυτό γιατί μία από τις καλύτερες ασκήσεις μυαλού που μπορείτε να κάνετε για να αντισταθείτε στην απώλεια μνήμης είναι το διάβασμα. Διαβάστε όσο μπορείτε και όσο πιο συχνά μπορείτε! Από βιβλία και δοκίμια, μέχρι άρθρα εφημερίδων και περιοδικών! Οτιδήποτε εφιστά την προσοχή σας! Μπορείτε να διαβάζετε στον ελεύθερο χρόνο σας στο σπίτι, στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή ακόμα και όταν περιμένετε στην ουρά! Εξαιρετικό τιπ: Προσπαθήστε να θυμηθείτε την πλοκή των βιβλίων που διαβάσατε πριν αρκετό καιρό και σίγουρα θα ενισχύσετε τη μνήμη σας!

Παιχνίδια του… μυαλού

Υπάρχουν πολλά παιχνίδια/ασκήσεις εκεί έξω που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την «τόνωση» των λειτουργιών του εγκεφάλου σας. Ειδικά ό,τι απαιτεί ταυτόχρονη χρήση χεριών και ματιών ενισχύει σημαντικά την πρόληψη ενάντια στην απώλεια μνήμης. Δε χρειάζεται να κουραστείτε με απαιτητικές ασκήσεις του εγκεφάλου. Μπορείτε να βασιστείτε σε εύκολες ή μέτριες ασκήσεις που ενεργοποιούν τους νευρώνες, στέλνοντας άμεσα μηνύματα στο νευρικό σύστημα και βοηθώντας στην ενδυνάμωση της μνήμης σας.

Μνημονική μέθοδος!

Last but not least, όχι η μνημονιακή με την οποία (ξε)χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια, αλλά η μνημονική μέθοδος! Για παράδειγμα, μπορείτε να συνδέσετε μια οπτική εικόνα με ένα όνομα ή μια λέξη προκειμένου να σας βοηθήσει να θυμάστε ένα πρόσωπο, ή μπορείτε να συνδέσετε ένα αρκτικόλεξο με μία μεγαλύτερη λέξη. Από την άλλη, παρηχήσεις, ομοιοκαταληξίες και αστεία είναι τρεις ακόμη... τρόποι για να θυμηθείτε ονόματα, γεγονότα, στοιχεία και άλλες σημαντικές πληροφορίες.

Διαβάστε περισσότερα

Πηγη

Μήπως ο συντροφός μου έχει σύνδρομο Asperger;

 

Όταν ο σύντροφός μου αδιαφορεί για τα συναισθήματά μου: Μήπως έχει σύνδρομο Asperger;

Γιατί επιλέγουμε έναν/μία σύντροφο με σύνδρομο Asperger; Ποια τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στη σχέση; Γιατί η διάγνωση μπορεί να σώσει τησχέση;

Το σύνδρομο Asperger ανήκει στο φάσμα των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών και εκδηλώνεται από την παιδική ηλικία. Πρώτoς το μελέτησε και το περιέγραψε ο ψυχίατρος Hans Asperger, απ' όπου πήρε και το όνομά του. Η επίσημη αναγνώριση στο Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών διαταραχών (DSM) έγινε μετά το 1994. Έως τότε, πολλοί ενήλικες δεν είχαν διαγνωστεί, συνεπώς δεν δέχτηκαν ειδική θεραπεία ως παιδιά.

Ως ενήλικες, που μόλις τώρα ανακαλύπτουν ότι έχουν το συγκεκριμένο σύνδρομο, η διάγνωση για εκείνους/εκείνες είναι μια ανακούφιση, καθώς ανακαλύπτουν πως o λόγος που είχαν δυσκολίες κυρίως με τις σχέσεις δεν οφείλεται στους ίδιους.

Στα περισσότερα παιδιά οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν βελτιώνονται μέσα από τη θεραπευτική παρέμβαση μέχρι την ενηλικίωσή τους, όμως οι δυσκολίες στις κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες μπορεί να επιμείνουν. Οι τομείς που αντιμετωπίζουν δυσκολίες τα άτομα με το σύνδρομο Asperger αφορούν το τρίπτυχο κοινωνική αλληλεπίδραση-κοινωνική επικοινωνία-κοινωνική φαντασία. Η μεγαλύτερη δυσκολία αφορά στην ενσυναίσθηση, δηλ. το να μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά τις προθέσεις κάποιου.

Ένα διαφορετικό γράμμα από μια....ΜΑΝΑ ! ΑΞΙΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ! !

Μόλις τώρα το διαβάσαμε και δεν μπορούσαμε να μην το μοιραστούμε μαζί σας.

Διαβάστε το η συγκίνηση και το δέος είναι το λιγότερο που το περιγράφει ! !

 Η μητέρα του Γιάννη είχε μόνο ένα μάτι, ήταν μια γυναίκα ηλικιωμένη και καταπονημένη από την ζωή. Ο Γιάννης ντρεπόταν γι’ αυτήν κι ώρες ώρες την μισούσε. Η δουλειά της ήταν μαγείρισσα στην φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε για τους φοιτητές και τους καθηγητές για να βγάζει τα έξοδά τους.
Δεν ήθελε να του μιλάει για να μην μαθαίνουν ότι είναι παιδί μιας μητέρας καθαρίστριας με ένα μάτι. Οι φοιτήτριες έφευγαν γρήγορα, όποτε την έβλεπαν να βγαίνει για λίγο από την κουζίνα κι έλεγαν πως δεν άντεχαν το θέαμα και πως τους προκαλούσε μια ανυπόφορη ανατριχίλα.
Μα από μικρός είχε πρόβλημα με την εικόνα της μητέρας του.
Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινε στο δημοτικό, πέρασε η μητέρα του στο διάλειμμα να του πει ένα γεια.

Ένοιωσε πολύ στενοχωρημένος. «Πως μπόρεσε να μου το κάνει αυτό»;… αναρωτιόταν… Την αγνόησε, της έριξε μόνο ένα μισητό βλέμμα κι έτρεμε. Την επόμενη μέρα ένας από τους συμμαθητές του φώναξε: «Εεεε, η μητέρα σου είναι σαν κύκλωπας έχει μόνο ένα μάτι!».
Ήθελε να πεθάνει , ήθελε να εξαφανιστεί. Όταν γύρισε σπίτι, της είπε: «αν είναι όλοι να γελάνε μαζί μου εξαιτίας σου τότε καλύτερα να πεθάνεις!».
Αυτή δεν του απάντησε.

«Ήθελα να φύγω από εκείνο το σπίτι και να μην έχω καμία σχέση μαζί της. Έτσι διάβαζα πάρα πολύ σκληρά με σκοπό να φύγω μια μέρα μακριά για σπουδές και τα κατάφερα, μα ήλθε κι έπιασε αυτή τη δουλειά στη λέσχη για να με βοηθάει. Δεν μπορούσε να πάει κάπου αλλού;» έλεγε αργότερα σ’ ένα φίλο του.
Αργότερα παντρεύτηκε. Αγόρασε ένα δικό του σπίτι. Έκανε δικά του παιδιά κι ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή του, τα παιδιά του, την γυναίκα του και τη δουλειά του!
Μια μέρα μετά από χρόνια απουσίας, η μητέρα του πήγε να τον επισκεφτεί.
Δεν είχε δει ποτέ από κοντά τα εγγόνια της. Μόλις εμφανίστηκε στην πόρτα, τα παιδιά του άρχισαν να γελάνε, θύμωσε μαζί της , επειδή είχε πάει χωρίς να του το ζητήσει και χωρίς να τον προειδοποιήσει.
Τότε της φώναξε: «πως τολμάς να έρχεσαι ξαφνικά στο σπίτι μου και να τρομάζεις τα παιδιά μου; Βγες έξω! Φύγε!».
Η μητέρα του απάντησε γαλήνια: «Αα, πόσο λυπάμαι, κύριε! Μάλλον μου έδωσαν λάθος διεύθυνση» κι εξαφανίστηκε, χωρίς να καταλάβουν τα μικρά πως είναι γιαγιά τους.
Πέρασαν χρόνια και μια μέρα βρήκε στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού του μια επιστολή για τη σχολική συγκέντρωση της τάξης του από το δημοτικό σχολείο, που θα γινόταν στην πόλη πού γεννήθηκε. Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι θα έκανε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πήγε. Όταν τελείωσε η συγκέντρωση των συμμαθητών, πήγε στο σπίτι που μεγάλωσε, μόνο από περιέργεια. Οι γείτονες, του είπαν ότι η μητέρα του είχε πεθάνει πρόσφατα. Δεν έβγαλε ούτε ένα δάκρυ.

Του έδωσαν ένα γράμμα που είχε αφήσει γι’ αυτόν:

“Αγαπημένε μου γιέ, σε σκέφτομαι συνέχεια. Λυπάμαι που ήρθα στο σπίτι σου και φόβισα τα παιδιά σου. Έμαθα ότι έρχεσαι για την σχολική συγκέντρωση κι ένοιωσα πολύ χαρούμενη. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να μην είμαι σε θέση να σηκωθώ από το κρεβάτι για να έρθω να σε δω. Έγραψα αυτό το γράμμα να στο δώσουν αν δεν με προφτάσεις. Στεναχωριέμαι που σε έφερνα σε δύσκολη θέση και ντρεπόσουν για μένα όσο ήσουν μικρός. Βλέπεις όταν ήσουν πολύ μικρός, είχες ένα σοβαρό ατύχημα κι έχασες το μάτι σου. Δεν θα μπορούσα να σε βλέπω να μεγαλώνεις με ένα μάτι. Έτσι σου έδωσα το δικό μου. Ήμουν τόσο υπερήφανη που ο γιος μου θα έβλεπε τον κόσμο με τη δική μου βοήθεια, με το δικό μου μάτι. Ακόμη ένα πράγμα, είχα κάνει και μια μικρή ασφάλεια ζωής σε περίπτωση που μου συνέβαινε κάτι να μπορέσεις να μεγαλώσεις με αξιοπρέπεια, και ευτυχώς δεν μου συνέβηκε κάτι. Στην ασφάλιση αυτή έχουν μαζευτεί κάποια λεφτά και σε παρακαλώ πάρε τα για να σπουδάσουν τα εγγονάκια μου που αγαπώ όσο και εσένα..

Θα σε αγαπώ για πάντα
Η μάνα σου ”


Πηγή

Tι πρέπει να λέμε όταν οι άλλοι μας μειώνουν;

Μπορείτε να θυμηθείτε εκείνες τις στιγμές στη...ζωή σας στις οποίες έχετε αισθανθεί ότι κάποιος σας μειώνει; Το συναίσθημα αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ματιάς, μιας έκφρασης ή ενός μορφασμού. Μπορεί ακόμα και τα λόγια κάποιου να προκαλέσουν αίσθημα μείωσης και απαξίωσης.

Τότε, αισθάνεσθε μπερδεμένοι. Αντί να αισθάνεσθε καλά αρχίζετε να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας και αισθάνεσθε άσχημα. Τέτοιες στιγμές προκαλούν στεναχώρια ή σύγχυση που μπορεί να μείνουν στο μυαλό σας για αρκετό καιρό ακόμα και πολλά χρόνια. Μπορεί να πείτε, είναι φυσικό να με μειώνουν. Έχω τόσα πολλά τρωτά σημεία και γι αυτό με επικρίνουν. Πολλοί από εμάς στο πρόβλημα που μας δημιουργούν οι άλλοι όταν μας επικρίνουν προσθέτουμε ένα ακόμα μειώνοντας αυτόματα και εμείς τον εαυτό μας.

Ας προσπαθήσουμε να εξερευνήσουμε τις διάφορες μειωτικές συμπεριφορές καικαι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτές. Την άμεση λεκτική επίθεση, την έμμεση λεκτική επίθεση και τη μείωση του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους.

Η άμεση λεκτική επίθεση

Αυτός ο τύπος της συμπεριφοράς είναι προφανής. Ένα άτομο σας εξοντώνει με τα λόγια του. Για παράδειγμα πέφτετε πάνω σε κάποιον εντελώς τυχαία τον λερώνετε με τον καφέ και εκείνος γίνεται έξαλλος, αποκαλώντας σας ηλίθιο, αφηρημένο, ανεγκέφαλο. Τι μπορείτε να κάνετε σε μια λεκτική επίθεση;

-Επιτρέψτε στο άτομο να ηρεμήσει και να εκτονώσει τα συναισθήματά του.

-Παραδεχτείτε το δικό σας σφάλμα.

-Αναγνωρίστε τα συναισθήματα του άλλου

-Εκφραστείτε διεκδικητικά για τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιδράσει.

-Κάντε μια ήρεμη και σύντομη δήλωση που θα βάλει τέλος στο συμβάν όσο πιο γρήγορα.

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μπορείτε να πείτε: ήταν ένα ατύχημα. Έχετε δίκιο αλλά θα μπορούσα να σας καταλάβω χωρίς τις φωνές και τις βρισιές.

Η έμμεση λεκτική μείωση

Τι θα κάνατε εάν το αφεντικό σας σας έλεγε κάνατε μια θαυμάσια δουλειά πάνω στο σχέδιο δράσης που παρέδωσες αλλά τα γραμματικά σου λάθη δίνουν μια λαική χροιά;
Μήπως πολλές φορές στην καθημερινότητά σας λαμβάνετε ένα διπλό μήνυμα; Αυτό ονομάζετε έμμεση επιθετικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ζητάμε περισσότερες πληροφορίες. Τι ακριβώς είναι αυτό που λες; Τι εννοείς; Στόχος είναι να ξεκαθαρίσουμε την πρόθεση του άλλου. Ίσως χρειαστεί να επιμείνετε. Στην περίπτωση του αφεντικού « Σας ευχαριστώ πολύ αλλά μπερδεύτηκα λίγο. Αν σας απασχολούν πράγματι τα γραμματικά μου λάθη θα προτιμούσα να μου το πείτε ευθέως. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν σας φάνηκε πράγματι καλή ή κακή η δουλειά μου.

Αν η δεύτερη απάντηση του ατόμου που σας επιτίθεται είναι πιο σκληρή τότε μιλάμε για άμεση πια λεκτική επίθεση και τότε πρέπει να διεκδικήσετε το δίκιο σας όπως είπαμε και προηγουμένως. Το ξεκαθάρισμα δεν παρέχει χρήσιμες πληροφορίες μόνο για το άτομο που επιτίθεται αλλά και για εσάς τους ίδιους. Τι κάνετε λάθος και θα πρέπει να το διορθώσετε; Τι δεν έχετε καταλάβει στη δική σας συμπεριφορά;

Μη λεκτικές μειώσεις

Υπάρχουν πολλοί που μας μειώνουν χωρίς λόγια αλλά με τη συμπεριφορά τους. Μπορεί να είναι απλά μια άσχημα προκλητική ματιά. Πώς πρέπει να αντιδράσουμε σε μια τέτοια συμπεριφορά; Η μη λεκτική μείωση κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα δύσκολο να την αναγνωρίσουμε γιατί δεν περιέχει λόγια και δεν είμαστε πάντα βέβαιοι για την ερμηνεία της.

Προσπαθήστε να κάνετε το άτομο να χρησιμοποιήσει λόγια αντί για χειρονομίες ή γκριμάτσες. «Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτό που νιώθετε αν δεν το πείτε άμεσα». Φανταστείτε ότι ένας ταμίας σε κάποιο κατάστημα σας κοιτάει οργισμένα την ώρα που ετοιμάζεσθε να πληρώσετε. Αν ενοχληθείτε από το συμβάν γιατί να μην το αντιμετωπίσετε άμεσα και με ευθύτητα; « Με συγχωρείτε δεν κατάλαβα την πρόθεσή σας» Μήπως έκανα κάτι που δεν σας άρεσε;» Μια τέτοια αντιμετώπιση ξεκαθαρίζει ένα άμεσο μη λεκτικό μήνυμα το φέρνει στην επιφάνεια προς επίλυση για να ξέρετε τι πραγματικά συμβαίνει.

Όταν συμφωνούμε με όσους μας επικρίνουν…

Είναι πολύ πιθανόν να συμπεριφέρεστε στον εαυτό σας εξίσου επιθετικά όπως και οι άλλοι. Προσπαθήστε να μην αποφεύγετε, αδιαφορείτε ή δραπετεύετε με μη διεκδικητικό τρόπο από τη μειωτική συμπεριφορά που σας δείχνει ο εαυτός σας. Ξεκινήστε έναν διάλογο με τον εαυτό σας. Να είστε ειλικρινείς και ανοιχτοί. Τι πραγματικά συμβαίνει; Εξετάστε το ενδεχόμενο να είστε υπερβολικοί με την κριτική που οι ίδιοι κάνετε στον εαυτό σας. Μην καταδικάζεστε αλλά και μην αποφεύγετε να εξετάσετε το γιατί σκέφτεστε με τον τρόπο που σκέφτεστε και πόσο αληθείς είναι οι σκέψεις που κάνετε.

Σε κανέναν δεν αρέσει η σύγκρουση που παράγεται από τις μειώσεις. Αν ρισκάρετε μια ανοιχτή και ευθεία συζήτηση με τον εαυτό σας και με τους άλλους συνήθως η διαφωνία επιλύνεται και έχετε την ανταμοιβή μιας ειλικρινούς επικοινωνίας. Αξίζει λοιπόν να ξεπεράσετε τους δισταγμούς και να την επιχειρήσετε.

Πηγή