 |
| πηγη |
Διαχείριση Κοινωνικών Δυσκολιών και Θεωρία του Νου
Η μοναξιά στην παιδική ηλικία, ειδικά σε παιδιά με ΔΑΦ (Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος) ή Κοινωνική Αγχώδη Διαταραχή, δεν είναι αποτέλεσμα επιθυμίας για απομόνωση, αλλά δυσκολίας στην αποκωδικοποίηση των κοινωνικών κανόνων.
Θεωρητικό Πλαίσιο: Η Θεωρία του Νου (Theory of Mind)
Η Θεωρία του Νου είναι η ικανότητα να αποδίδουμε νοητικές καταστάσεις (πιστεύω, προθέσεις, επιθυμίες) στον εαυτό μας και στους άλλους. Χωρίς αυτή τη δεξιότητα, οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις φαίνονται απρόβλεπτες και τρομακτικές. Η μοναξιά λειτουργεί τότε ως ένας μηχανισμός ασφαλείας. Η Εργοθεραπεία παρεμβαίνει εδώ βελτιώνοντας την ικανότητα του παιδιού να επεξεργάζεται ταυτόχρονα πολλαπλά ερεθίσματα σε μια ομαδική δραστηριότητα.
Πρακτικές Λύσεις και Παρεμβάσεις
Social Scripts (Κοινωνικά Σενάρια): Δώστε στο παιδί «έτοιμες» φράσεις για να ξεκινήσει μια συζήτηση. Αυτό μειώνει το γνωστικό φορτίο της στιγμής.
Circle of Friends (Κύκλος Φίλων): Μια σχολική παρέμβαση όπου μια ομάδα παιδιών τυπικής ανάπτυξης υποστηρίζει το παιδί με δυσκολίες, δημιουργώντας ένα δίκτυο ασφαλείας.
Εκπαίδευση στη Μη Λεκτική Επικοινωνία: Εστιάστε στη βλεμματική επαφή (χωρίς πίεση), στην απόσταση μεταξύ των ατόμων (personal space) και στον τόνο της φωνής.
Βιβλιογραφία:
Baron-Cohen, S. (2001). Mindblindness: An Essay on Autism and Theory of Mind. MIT Press.
Gray, C. (2015). The New Social Story Book. Future Horizons.
Attwood, T. (2007). The Complete Guide to Asperger's Syndrome. Jessica Kingsley Publishers.
Winner, M. G. (2007). Social Thinking@ Work: Why Should I Care?. Think Social Publishing.
