Εντύπωση
προκαλεί το γεγονός ότι το σύνδρομο Asperger είναι στις μέρες μας αρκετά
διαδεδομένο (σαν όρος τουλάχιστον) σε πολλές μαμάδες. Πολλές φορές, με μεγάλη
έκπληξη και απορία παράλληλα, αντιμετωπίζω μαμάδες οι οποίες με ρωτάνε γεμάτες
αγωνία: «Μήπως το παιδί μου είναι Asperger;».
Όταν τις ρωτάω αν ξέρουν τί είναι
αυτό, η απάντησή τους τις περισσότερες φορές είναι αρκετά συγκεχυμένη. Οι
γνώσεις τους, αποτελούν ένα συνονθύλευμα πληροφοριών που έχουν συλλέξει από
διάφορες πηγές, έγκυρες και μη. Ακόμα και αρκετοί επαγγελματίες, δε δίνουν σαφή
διάγνωση στους γονείς, αλλά συνηθίζουν να χρησιμοποιούν όρους όπως
"διαταραχή επικοινωνίας", "ανωριμότητα" ή "αυτιστικά
στοιχεία", είτε γιατί δεν είναι σίγουροι για τη διάγνωση, είτε για να
μετριάσουν τις αρνητικές επιπτώσεις στους γονείς.
Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν
ορισμένα ζητήματα, ο όρος "αυτιστικά στοιχεία" δεν είναι δόκιμος και
δεν αναγνωρίζεται επίσημα. Είναι κάτι σα να λέμε ότι το παιδί παρουσιάζει
"στοιχεία πυρετού", το οποίο φυσικά δεν υφίσταται σαν όρος. Είναι
παραπλανητικός και δεν δίνει ρεαλιστικές πληροφορίες για την κατάσταση του
ατόμου, αν και αναφέρεται πολύ συχνά από τους ειδικούς. Αντίθετα, αφήνει την
εντύπωση σε πολλούς γονείς ότι πρόκειται για μια ήπια κατάσταση που θα
ξεπεραστεί, ενώ αυτό μπορεί να είναι τελείως ανακριβές. Οι περισσότεροι γονείς
στους οποίους αναφέρθηκε ο όρος αυτός ως διάγνωση, δεν έχουν πάρει ουσιαστικές
απαντήσεις στα ερωτήματά τους.
Οι γονείς αυτοί συνεχίζουν επί σειρά ετών να
επισκέπτονται διαφορετικούς επαγγελματίες, αναζητώντας την αιτία των δυσκολιών
του παιδιού τους. Είναι πραγματικά απογοητευτικό, κάποιοι επαγγελματίες, να
αποφεύγουν είτε να πουν την αλήθεια στους γονείς που τη ζητούν απεγνωσμένα,
είτε να αρνούνται να δώσουν γραπτά τη διάγνωση. Εσείς, σα γονείς θα πρέπει να τη
ζητάτε κι εκείνοι σαν ειδικοί, οφείλουν να τη δίνουν!