Η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα Εκπαιδευτικό υλικό

Η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) στο Αναλυτικό Πρόγραμμα των Κωφών Μαθητών: Πειραματικά Αποτελέσματα, Πρακτικές και Προοπτική.

Εισαγωγή:

Η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) έχει χρησιμοποιηθεί ελάχιστα στην εκπαίδευση των Κωφών παιδιών στην Ελλάδα και δεν είναι μέρος του αναλυτικού προγράμματος των σχολείων σήμερα. Στη σχετικά μικρή ιστορία της εκπαίδευσης των Κωφών στην Ελλάδα (λιγότερο από 70 χρόνια), η ΕΝΓ ήταν είτε απαγορευμένη είτε περιθωριοποιημένη και μόνο τα τελευταία χρόνια σταδιακά αυξάνεται η αποδοχή και χρήση της στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ακόμα και όταν περιλήφθηκε στο αναλυτικό πρόγραμμα της Ειδικής Αγωγής ως εναλλακτικός τρόπος επικοινωνίας, αναφέρθηκε απλώς ως σκοπός και διδακτικός στόχος [Προεδρικό Διάταγμα 301 (ΦΕΚ 208/29.8.1996)].

Στην πλειονότητά τους τα Κωφά παιδιά (90-95%) έχουν ακούοντες γονείς, οι οποίοι δε γνωρίζουν την ΕΝΓ. Τα παιδιά μαθαίνουν την ΕΝΓ σε σχολική ηλικία άτυπα από άλλους μεγαλύτερους μαθητές και Κωφούς ενήλικες, όταν αυτοί υπάρχουν στη σχολική κοινότητα (Bellugi & Fischer 72, Kourbetis 87, Hoffmeister 90). Σπάνια έχουν ακούοντες σαν γλωσσικά πρότυπα εκμάθησης της ΕΝΓ. Συνήθως οι ακούοντες εκπαιδευτικοί μαθαίνουν τη γλώσσα από τα παιδιά. Αυτή η πρακτική μπορεί να χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη εκπαιδευτική ανωμαλία του συστήματος.

Η ΕΝΓ ταιριάζει ιδιαίτερα με την οπτική φύση των Κωφών, με «τη δυνατότητα να βλέπουν». Αυτό καθιστά την ΕΝΓ απόλυτα προσβάσιμη για κάθε Κωφό παιδί. Η ΕΝΓ είναι αποτελεσματική, γιατί είναι δομημένη με τρόπο που μπορεί να αξιοποιεί την οπτική λειτουργία του εγκεφάλου. Χάρη στην ελαστικότητα του εγκεφάλου δεν έχει σημασία αν το εισαγόμενο γλωσσικό ερέθισμα είναι οπτικό ή ακουστικό. Θα ενισχύσει τη διαδικασία της πρόσληψης του ομαλοποιημένου και αποτελεσματικού ερεθίσματος και την εσωτερίκευσή του ως γλώσσας. Κι αυτό επειδή η ομαλοποίηση του ερεθίσματος βασίζεται σε δομές και σε έννοιες που τα Κωφά παιδιά μπορούν να μάθουν. Αυτές οι δομές και αυτές οι έννοιες κάνουν τη γλώσσα προβλέψιμη, άρα οι νέες πληροφορίες μπορούν να προσληφθούν και να γίνουν κατανοητές. Τα Κωφά άτομα, που γνωρίζουν και χρησιμοποιούν την ΕΝΓ, μπορούν να προσλάβουν πληροφόρηση και να αποκωδικοποιήσουν τη σημασία της. Και μετά μπορούν να συνενώσουν σε ολοκληρωμένο σύνολο όλη την πληροφόρηση και να την επεκτείνουν με την έκφραση της δικής τους υποκειμενικότητας (Cummins 1984). Για αναλυτική παρουσίαση των θέσεων αυτών βλέπε το δεύτερο κεφάλαιο - «Όραση εναντίον Κώφωσης».

Για να συντελεσθεί η μάθηση μιας γλώσσας, είναι απαραίτητη η παρουσία και η συμβολή των χρηστών της. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των παιδιών και των ανθρώπων που χειρίζονται καλά την προς μάθηση γλώσσα. Η διδασκαλία της ΕΝΓ ως μέρος του αναλυτικού προγράμματος, στο παρόν πειραματικό πρόγραμμά μας, έγινε από Κωφούς δασκάλους της ΕΝΓ, εκπαιδευμένους για το λόγο αυτό.

Η σημερινή κατάσταση στην εκπαίδευση Κωφών στην Ελλάδα συγκριτικά με την υλοποίηση ενός τέτοιου πειραματικού προγράμματος μπορεί να συνοψισθεί ως εξής:

• Δεν υπάρχει Αναλυτικό Πρόγραμμα Αγωγής Κωφών στην Ελλάδα, εκτός από το Αναλυτικό Πρόγραμμα Ειδικής Αγωγής, που είναι γενικών κατευθύνσεων και δε χρησιμοποιείται στα σχολεία Κωφών.
• Δεν υπάρχουν κατευθύνσεις οργάνωσης, αξιολόγησης και προγραμματισμού του εκπαιδευτικού έργου στα σχολεία Κωφών.
• Η οργανωμένη και μετρήσιμη αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου μόνο καλά αποτελέσματα μπορεί να φέρει 

Το Εξατομικευμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα βασίζεται στις παραπάνω γενικά αποδεκτές προϋποθέσεις και φιλοδοξεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για αποτελεσματική παρέμβαση στην εκπαίδευση των Κωφών στην Ελλάδα.

Το Πρόγραμμα

Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, θέλοντας να εισαγάγει τη διδασκαλία της ΕΝΓ στα σχολεία Κωφών, ενέκρινε και χρηματοδότησε στο πλαίσιο των προγραμμάτων ΣΕΠΠΕ την πειραματική εφαρμογή προγράμματος διδασκαλίας της ΕΝΓ, με τίτλο «ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ», ως πρώτης γλώσσας σε τέσσερις τάξεις δύο δημοτικών σχολείων του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα εφαρμόσθηκε κατά το σχολικό έτος 1998-1999.

Στόχος της έρευνάς μας στο πειραματικό πρόγραμμα «ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ» είναι να εξετάσουμε τη σχέση μεταξύ γνώσης της ΕΝΓ και ανάπτυξης της αυτο- εικόνας καθώς και την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των Κωφών μαθητών και τη γενική ακαδημαϊκή επίδοσή τους στο σχολείο.

 

Μεθοδολογία

Κύριες υποθέσεις εργασίας

• Η πλειονότητα των Κωφών παιδιών (90-95%) έχει ακούοντες γονείς, οι οποίοι δεν γνωρίζουν την ΕΝΓ. Τα παιδιά μαθαίνουν την ΕΝΓ σε σχολική ηλικία άτυπα από άλλους μεγαλύτερους μαθητές και Κωφούς ενήλικες, όταν αυτοί υπάρχουν στη σχολική κοινότητα. (Κουρμπέτης 87, Hoffmeister 80, Bellugi & Fischer 72). Το αναγνωστικό επίπεδο των Κωφών μαθητών κατά την αποφοίτησή τους από το Δημοτικό Σχολείο είναι πολύ χαμηλό (Kourbetis 82, Έκθεση του Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου του ΕΙΚ 1997).
• Εάν οι μαθητές μάθουν καλά μια γλώσσα, την ΕΝΓ, τότε θα μπορούν να αναπτύξουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες και στη δεύτερη γλώσσα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι τα γραπτά Ελληνικά. 

Το Πειραματικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης (ΠΠΕ) είχε σχεδιαστεί για να υλοποιηθεί σε Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κωφών (Ε΄ & ΣΤ΄ τάξη), δεν απέκλειε όμως την υλοποίησή του και στο Γυμνάσιο. Κριτήριο για τη συμμετοχή μιας σχολικής μονάδας από τις παραπάνω στο προτεινόμενο ΠΠΕ ήταν να έχει στο εκπαιδευτικό προσωπικό Κωφό δάσκαλο ΕΝΓ ή να μπορεί να προσλάβει ένα για το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Ο προτεινόμενος αριθμός των Σχολείων για συμμετοχή στο ΠΠΕ ήταν δύο (2), για την καλύτερη εφαρμογή και παρακολούθηση του προγράμματος. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών, ακουόντων και κωφών, ήταν εθελοντική.

Εργαλεία Μέτρησης

Τα εργαλεία μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν στο πρόγραμμα είναι τα εξής:

1. Ερωτηματολόγια εσωτερικής αξιολόγησης.

Δημιουργημένα από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο συμπληρώνονται από τους εκπαιδευτικούς στο τέλος του προγράμματος (δείγμα τους στο παράρτημα Ι Ι Ι)

2. Βιντεοσκοπήσεις των μαθημάτων της ΕΝΓ.

Όλα τα μαθήματα του προγράμματος βιντεοσκοπήθηκαν από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς.

3. Ελεύθερες παρατηρήσεις και συνεντεύξεις από τον επιστημονικό υπεύθυνο του προγράμματος

4. Κλίμακα Μέτρησης της Κοινωνικής και Συναισθηματικής Ανάπτυξης Κωφών Παιδιών (The Μeadow/Κendall, SEAI).

5. Κλίμακα αξιολόγησης για τη δεκτική και εκφραστική ικανότητα των παιδιών στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.

Δεδομένα από τα εργαλεία μέτρησης 4, 5 δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στην παρουσίαση αυτή, επειδή η αποκωδικοποίησή τους δεν έχει ολοκληρωθεί.

 

Αξιολόγηση

Στο πλαίσιο της εσωτερικής αξιολόγησης οι εκπαιδευτικοί που εφάρμοσαν το πειραματικό πρόγραμμα το αξιολόγησαν θετικά. Στα τριμηνιαία δελτία αποτίμησης της εφαρμογής του ΠΠΕ (Παράρτημα Ι) αναφέρουν ενδεικτικά: 

«Επιτεύχθηκαν οι στόχοι του προγράμματος και ιδιαίτερα η κατάκτηση του περιεχομένου των κειμένων» και «επίσης επιτεύχθηκαν μη αναμενόμενοι στόχοι, όπως η συμμετοχή και των μαθητών με χαμηλή σχολική επίδοση» αν και «παρουσιάστηκαν δυσκολίες που αφορούσαν κυρίως στο γραμματικό-συντακτικό μέρος της γλώσσας» (Γραπτά Ελληνικά).

Οι εκπαιδευτικοί αξιολόγησαν το υλικό ως κατάλληλο (25%) και όχι τόσο κατάλληλο (75%), υποστηρίζοντας έτσι την αρχική έκθεση, ότι δηλαδή υπάρχει έλλειψη κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού.

Οι δραστηριότητες που ενθουσίασαν τους μαθητές ήταν:

• οι προβολές βιντεοταινιών με Έλληνες και ξένους Κωφούς,
• η δραματοποίηση,
• η συζήτηση και
• η βιντεοσκόπηση των ίδιων των μαθητών.

Το εκπαιδευτικό υλικό, που θα δημιουργηθεί για τη διδασκαλία κωφών παιδιών, πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τι ενθουσιάζει τους μαθητές και τι τους αφήνει αδιάφορους. Οι ατομικές εργασίες για το σπίτι άφησαν τους μαθητές αδιάφορους στο 75% .
Οι εκπαιδευτικοί παρατήρησαν διαφορές, σε σχέση με τη μέχρι τώρα πρακτική, στις σχέσεις των μαθητών κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

«Συμμετείχαν και αναδείχτηκαν μαθητές που είχαν μικρή συμμετοχή στην καθημερινή σχολική πράξη» και «ήταν πιο προσεχτικοί την ώρα της διδασκαλίας».

Χαρακτηριστικό είναι ότι, αν και ο αριθμός των μαθητών ήταν πολλές φορές διπλάσιος (συνδιδασκαλία δύο τάξεων), οι μαθητές είχαν άψογη συμπεριφορά και πολλές φορές συνέχιζαν την εργασία τους και στο διάλειμμα. Αναφέρεται από τους εκπαιδευτικούς ότι το πρόγραμμα επηρέασε την παιδαγωγική πρακτική τους και πιστεύουν ότι δημιουργείται πιο οικεία σχέση, όταν δάσκαλος και μαθητής «μιλούν την ίδια γλώσσα» (ΕΝΓ).

Όλοι οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν ότι οι μαθητές ανέπτυξαν θετική στάση προς το αντικείμενο που πραγματευόταν το πρόγραμμα και το εξηγούν:

«Το μάθημα από τον Κωφό δάσκαλο γινόταν στη μητρική τους γλώσσα και έτσι τα παιδιά κατανοούσαν καλύτερα το περιεχόμενο»,

«Ακόμα και τα παιδιά που δε γνωρίζουν τόσο καλά την ΕΝΓ έδειξαν ενδιαφέρον να τη μάθουν καλύτερα».

Διαπίστωσαν θετικές διαφορές στην επίδοση όλων των μαθητών ακόμα και αυτών «που αδιαφορούσαν στα καθημερινά μαθήματα» όπως και «των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες».

Σε μετρήσεις και προσωπικές εκτιμήσεις των εκπαιδευτικών φαίνεται ότι ο απαιτούμενος χρόνος παράδοσης ενός μαθήματος με τη χρήση της ΕΝΓ, ώστε να υπάρχει ικανοποιητική κατανόηση από τους μαθητές, είναι περίπου 10 λεπτά της ώρας, ενώ ο χρόνος που χρειάζεται ένας εκπαιδευτικός που δε γνωρίζει καλά την ΕΝΓ για την παράδοση του ίδιου κειμένου υπερβαίνει τις δύο διδακτικές ώρες.

Όλοι ανεξαιρέτως οι εκπαιδευτικοί εκτιμούν ότι το αντικείμενο της διδασκαλίας της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας θα πρέπει να ενταχθεί σε μόνιμη βάση στο αναλυτικό ωρολόγιο πρόγραμμα των κωφών μαθητών.

Οι μετρήσεις του SEAI έχουν γίνει για την πρώτη σχολική χρονιά, αλλά θα παρουσιαστούν στο τέλος του προγράμματος, που θα περιλαμβάνει και τη δεύτερη σχολική χρονιά. Πιστεύουμε ότι έτσι θα έχουμε μια ποσοτικά και ποιοτικά μετρήσιμη επιρροή της ΕΝΓ στην κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών του προγράμματος.

Σημαντική ήταν η επίδραση της διδασκαλίας της ΕΝΓ σε συνδυασμό με την εικαστική έκφραση των μαθητών. Ειδικότερα, η ομάδα των Αθηνών, που είχε την τύχη να εκτεθεί σε εικαστική αγωγή σχετιζόμενη με τη διδασκαλία της ΕΝΓ, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ήταν δέκα παιδιά που για πρώτη φορά συνεργάστηκαν ομαδικά, με χαρακτηριστική πρώτη αντίδραση τη φράση «δε μπορώ» και με παντελή έλλειψη εικαστικής παιδείας, τα οποία όμως κατόρθωσαν να δημιουργήσουν συνολικά πέντε έργα και ιδιαίτερα:

• 3 έργα σε τελάρο
• μια αφίσα με ομαδικό κολάζ και
• συμμετοχή στην εικονογράφηση ενός παιδικού βιβλίου.

Τα πρώτα αποτελέσματα είναι θετικά, επιβεβαιώνουν την κύρια υπόθεση εργασίας και ενθαρρύνουν την εφαρμογή του προγράμματος σε όλα τα σχολεία που φιλοξενούν Κωφά παιδιά.

Είναι ανάγκη να αναφερθεί ότι η συνεργασία Κωφών - Ακουόντων εκπαιδευτικών ήταν καλύτερη από την αναμενόμενη. Υπήρχαν προβλήματα, που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν η κύρια ενασχόλησή μας, και αφορούσαν στις σχέσεις εξουσίας και επιβολής μεταξύ Ακουόντων και Κωφών. Οποιαδήποτε αναφορά σε αυτά τα προβλήματα θα μείωνε την επιτυχία του προγράμματος, η οποία φιλοδοξεί να είναι καθοριστική στις επιλογές μελλοντικών εκπαιδευτικών πρακτικών.

 

Εκπαιδευτικό / Υποστηρικτικό Υλικό

Το πρόγραμμα είχε επίσης ως στόχο τη δημιουργία πειραματικού υλικού για την κάλυψη των αναγκών του, μια και η έλλειψη τέτοιου υλικού είναι φανερή στο χώρο. Δημιουργήθηκε το εξής υλικό, που τώρα βρίσκεται στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, και ελπίζουμε να χρησιμοποιηθεί κατάλληλα.

Γραμματοσειρές Χειρομορφών ΕΝΓ

Οι χειρομορφές που αντιστοιχούν στα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου περιλαμβάνονται στη γραμματοσειρά YoyrTypeU και οι χειρομορφές που ταυτόχρονα εμφανίζουν και το αντίστοιχο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου περιλαμβάνονται στη Γραμματοσειρά MyTypeU.

Δείγμα YoyrTypeU:

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!   Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ κεφαλαίων και πεζών.

 

Με την γραμματοσειρά MyTypeU έχετε την δυνατότητα  να βλέπετε κάτω ακριβώς από τη χειρομορφή το αντίστοιχο γράμμα, οπότε η λέξη είναι ταυτόχρονα γραμμένη στο ελληνικό και το δακτυλικό αλφάβητο.

Δείγμα MyTypeU:

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!   Για να γράψετε κείμενο σε από τις δύο γραμματοσειρές YoyrTypeU ή MyTypeU πρέπει να χρησιμοποιήσετε το Ελληνικό πληκτρολόγιο.

 

Η γραμματοσειρά Hands05 περιλαμβάνει όλες τις γνωστές χειρομορφές της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας (54 χειρομορφές).

Δείγμα Hands05:

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!   Για να γράψετε κείμενο στη γραμματοσειρά Hands05 πρέπει να χρησιμοποιήσετε το Αγγλικό πληκτρολόγιο.

Η αντιστοιχία με τα πλήκτρα του λατινικού αλφαβήτου έγινε για τη διευκόλυνση των χρηστών (στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς) και δεν εξαρτάται από κάποιο γράμμα της αλφαβήτου. Για την αντιστοιχία πλήκτρου – χειρομορφής δείτε τον πίνακα.  Είναι ένα εργαλείο για την ηλεκτρονική και εύκολη καταγραφή των χειρομορφών των νοημάτων της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας ή όποιας άλλης νοηματικής γλώσσας έχει αυτές τις χειρομορφές.  

 Οι γραμματοσειρές χειρομορφών και του δακτυλικού αλφαβήτου διατίθενται ελεύθερα σε ηλεκτρονική μορφή και για τη χρήση τους απαιτείται εγκατάστασή τους στον υπολογιστή, όπου είναι εγκατεστημένες και όλες οι άλλες γραμματοσειρές.

Για να μεταφορτώσετε στον υπολογιστή σας το αρχείο που περιέχει (σε συμπιεσμένη μορφή) και τις τρεις γραμματοσειρές επιλέξτε εδώ.

Παιδικό λεξικό της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας

Το λεξικό είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο, που περιλαμβάνει ηλεκτρονική μορφή, βιντεοκασέτα και έντυπη μορφή. Έχει δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει κυρίως ονόματα και το δεύτερο περιλαμβάνει ρήματα, αντίθετα και αριθμητικές έννοιες. Το πρώτο μέρος είναι έτοιμο και το δεύτερο βρίσκεται στα αρχικά στάδια δημιουργίας.

Δεκαεπτά Ιστορίες στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα

Οι Ιστορίες στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα είναι τρεις βιντεοκασέτες με αφήγηση στην ΕΝΓ. Η πρώτη περιλαμβάνει επιλεγμένες ιστορίες από τα Ανθολόγια της Δ΄ και της Ε΄ Δημοτικού, που είναι βασισμένες στην προφορική παράδοση. Η δεύτερη περιλαμβάνει μύθους του Αισώπου και η τρίτη ανέκδοτα και την απόδοση μιας ιστορίας χωρίς λόγια. Και οι τρεις κασέτες έχουν διερμηνεία στα προφορικά Ελληνικά και συνοδεύονται από το γραπτό κείμενο.

 

Σαν το αλάτι	Η αλεπού και το κοράκι	Ο βοσκός και τα αστεία του	Το κωφό δένδρο	Ο διερμηνέας
Γάτα - Λιοντάρι και Άνθρωπος	Η χελώνα και ο λαγός	Η καταιγίδα	Τα δύο κοκόρια	Ο λαγός και τα βατράχια
Το λιοντάρι και το ποντίκι	Το παραμύθι που δεν είχε τέλος	Στο δικό τους σπίτι	Το στάρι που έγινε αμύγδαλο	Ο τρεις συμβουλές
	Για πρώτη φορά στο θέατρο		Up & Up

Οι τρεις βιντεοκασέτες έχουν αποσταλεί σε όλα τα σχολεία της επικράτειας. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το Τμήμα Ειδικής και Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

Αφίσα και καρτέλες με το Ελληνικό Δακτυλικό Αλφάβητο

Η αφίσα και οι καρτέλες με το Ελληνικό Δακτυλικό Αλφάβητο περιλαμβάνουν πολύχρωμες αναπαραστάσεις του δακτυλικού αλφαβήτου σε συνδυασμό με εικόνες, λέξεις και το αρχικόγραμμά τους.

 

Για να μεταφορτώσετε στον υπολογιστή σας το αρχείο που περιέχει την αφίσα σε μορφή jpg πιέστε εδώ Για να μεταφορτώσετε στον υπολογιστή σας το αρχείο που περιέχει την αφίσα (σε συμπιεσμένη μορφή) εδώ

Συμπεράσματα, Προτάσεις

Οι προοπτικές διεύρυνσης του Αναλυτικού Προγράμματος, ώστε να περιλαμβάνει την ΕΝΓ, είναι εμφανείς και υλοποιήσιμες.

Μετά την υλοποίηση του ΠΠΕ «ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ» μπορούμε με σιγουριά και ευθύνη να προτείνουμε την εφαρμογή του προγράμματος σε όλα τα σχολεία, όπου φοιτούν Κωφά παιδιά. Όχι μόνο στα σχολεία κωφών αλλά και στα σχολεία ακουόντων, όπου φοιτούν Κωφά παιδιά. Σε αυτά τα σχολεία η Ελληνική Νοηματική Γλώσσα θα πρέπει να διδάσκεται και στα ακούοντα παιδιά ως δεύτερη γλώσσα.

• Η γλώσσα, αρχικά τουλάχιστον, θα πρέπει να διδάσκεται από κατάλληλα εκπαιδευμένους κωφούς εκπαιδευτές και όχι από ακούοντες. Σε μελλοντική εξέλιξη και όταν θα υπάρχουν τα κατάλληλα τεστς γλωσσικών ικανοτήτων στην ΕΝΓ, η πιθανότητα διδασκαλίας της από ακούοντες θα πρέπει να εξεταστεί.
• Θα πρέπει να δημιουργηθεί το κατάλληλο διδακτικό υλικό και αναλυτικό πρόγραμμα διδασκαλίας, ώστε τα αποτελέσματα να είναι θετικά και μετρήσιμα.
• Είναι αναγκαία η επιμόρφωση Κωφών και Ακουόντων εκπαιδευτικών λειτουργών για την αρμονική συμβίωση στο χώρο του σχολείου και την αλληλοαποδοχή.
• Η ενημέρωση και εκπαίδευση των γονέων των παιδιών στην ΕΝΓ είναι αναγκαία.
• Η συμμετοχή των γονέων σε όλες τις εκπαιδευτικές διαδικασίες είναι απαραίτητη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Bahan,B.1996.The role of eye gaze in verb agreement in ASL. Unpublished doctoral dissertation. Boston University, Boston, MA

Bellugi, U. and Fischer, S. (1972), A Comparison of Sign Language and Spoken Language. Cognition, 1,pp. 173-202.

Cummins, J. (1984), Bilingualism and Special Education: Issues in Assessment and Pedagogy, San Diego, CA: College Hill Press.

Hoffmeister, R. (1990), ASL and Its' Implications for Education. In Bornstein, H. (Ed.), Manual Communication in America, Washington D.C.: Gallaudet University Press.

Hoffmeister, R. 1994, Metalingusitic skills in Deaf Children: Knowledge of Synonyms and Antonyms in ASL. In Mann, J., The Proceedings of Post Milan: ASL and English Literacy Conference, Gallaudet University Press, Washington D.C.

Israelite,N.,Ewold,C.,& Hoffmeister,R.,1989. Bilingual/bicultural education for deaf and hard-of-hearing students. Ontario:Ministry of Education.

Kourbetis, V. 1982. Education of the Deaf in Greece. First International Conference on Education of the Deaf, Athens, Greece.

Kourbetis, V. 1987, Deaf children of Deaf parents and Deaf children of hearing Parents in Greece: a comparative study, Doctoral dissertation, Boston University, Boston.

Moores, D.1996. Educating the Deaf : Psychology, Principles and Practice. Houghton Mifflin, Boston, 4th Edition.

Newport,and Meier, R.1985. The acquisition of American Sign Language. In the Cross Linguistic Study of Language Acquisition, vol. 1, The data, edited by D.Slobin,881-938. Lawerence Erlbaum Associaties, Hillsdale,NJ.

Pattison,R. 1982. On literacy. Oxford University Press, New York. Pinker,S.1994. Language Learnability and Language Development. Harvard University Press, Cambridge, MA 

Έκθεση του Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου του ΕΙΚ, Αθήνα 1997.

Κουρμπέτης, Β.,1997, Κοινωνική και Συναισθηματική Ανάπτυξη των Κωφών Παιδιών- Κοινωνική Εργασία, 45, 27-35. Αθήνα, 1997.

Πηγή : http://www.pi-schools.gr/special_education_new/html/gr/8emata/ekp_yliko/kofosi.htm

Tι συμβολίζουν τα χρώματα που προτιμάτε;

Tο χρώμα γεννιέται μαζί με εμάς, υπάρχει στη ζωή μας από τη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο. Tα πράσινα ρούχα του μαιευτήρα, οι γαλάζιοι τοίχοι των δωματίων του μαιευτηρίου, τα κόκκινα, κίτρινα και πορτοκαλί λουλούδια που προσφέρουν στη μητέρα, τα ροζ ρουχαλάκια για τα κορίτσια, τα μπλε για τα αγόρια... Έτσι, σιγά-σιγά γνωρίζουμε και «γευόμαστε» όλα τα χρώματα που έφτιαξε η φύση και βέβαια όλα αυτά με τα οποία ο άνθρωπος επέλεξε να χρωματίσει -για λόγους αισθητικούς ή κοινωνικούς- τη ζωή και την καθημερινότητά του. Γιατί όμως; Γιατί επιλέγουμε κάποια χρώματα και αποκλείουμε κάποια άλλα; Έχουν όλα τα χρώματα συμβολισμούς προφανείς ή λιγότερο αναγνωρίσιμους; Mπορούν πράγματι να μας επηρεάσουν ή σημαίνουν κάτι;


Γιατί τα χρώματα έχουν ξεχωριστή σημασία;

H σχέση μας με τα χρώματα υπαγορεύεται καταρχήν από τη φύση, που μας προσφέρει για παράδειγμα το κίτρινο του ήλιου στη διάρκεια της ημέρας, προτρέποντάς μας να δραστηριοποιηθούμε, ή αντίθετα το βαθύ μπλε της νύχτας όταν ξεκουραζόμαστε και χαλαρώνουμε. Eπίσης, επηρεάζεται από τις αισθητικές και τις κοινωνικές μας προσλαμβάνουσες: το μαύρο είναι το χρώμα του πένθους, το κόκκινο είναι σέξι, το ροζ παιδικό, το λευκό είναι σύμβολο αγνότητας... Σύμφωνα όμως με κάποιες θεωρίες, η κατανόηση των χρωμάτων φτάνει σε πιο βαθιά επίπεδα της ανθρώπινης υπόστασης, πέρα από τα όσα έχουμε δει στη φύση, έχουμε συνηθίσει από τις κοινωνικές τους χρήσεις ή μας υπαγορεύει η ψυχολογία μας. Η αναγνώριση των χρωμάτων συνδέεται άμεσα με βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου.


Tι σημαίνουν τα χρώματα
TO KITPINO: είναι το τυπικά γήινο χρώμα, που σχετίζεται με την πνευματικότητα. Όταν το παρομοιάζουμε με το θυμικό του ανθρώπου, θα μπορούσε να είναι μια έγχρωμη παράσταση της παράνοιας, όχι όμως της μελαγχολίας ή της υποχονδρίας, αλλά μιας μανιακής προσβολής, της τυφλής τρέλας, της φρενίτιδας.
TO MΠΛE : είναι το τυπικά ουράνιο χρώμα, αυτό που αναπτύσσει σε βάθος το στοιχείο της ηρεμίας.
TO ΠPAΣINO : φέρνει τη δυναμική ισορροπία ανάμεσα στο κίτρινο και το μπλε. Aυτή η ισορροπία επιδρά στο μάτι και τελικά, μέσω του ματιού, στην ψυχή. Tο απόλυτο πράσινο είναι το πιο κατευναστικό χρώμα που υπάρχει, δεν κινείται σε καμία κατεύθυνση και δεν έχει καμία παρήχηση χαράς, θλίψης, πάθους... Eίναι το βασικό χρώμα του καλοκαιριού, όταν η φύση έχει ξεπεράσει τη θυελλώδη και ορμητική περίοδο της περασμένης χρονιάς και έχει βυθιστεί στην ηρεμία. Παρ’ όλα αυτά, το πράσινο μπορεί εύκολα να γίνει πληκτικό.
TO AΣΠPO : θεωρείται συχνά «μη χρώμα» (κυρίως εξαιτίας των ιμπρεσιονιστών, που δεν διακρίνουν κανένα άσπρο στη φύση). Hχεί εσωτερικά σαν ένας μη ήχος, σαν παύση στη μουσική, γι’ αυτό και επενεργεί στον ψυχισμό μας σαν μια μεγάλη σιωπή, μια σιωπή όμως που δεν είναι νεκρή, αλλά γεμάτη δυνατότητες.
TO MAYPO : συμβολίζει κάτι που έχει εκλείψει, μια σβησμένη πυρά, κάτι ακίνητο. Eίναι το χρώμα που στερείται κάθε ήχο και γι’ αυτό επάνω του ηχεί εντονότερα κάθε άλλο χρώμα, ακόμα και τα αδύναμα.
TO ΓKPI : προκύπτει από την ανάμειξη του άσπρου και του μαύρου. Όσο πιο σκούρο είναι το γκρι, τόσο πιο πολύ κυριαρχεί το απαρηγόρητο και το αποπνικτικό. Όταν ξανοίγει, όμως, δίνει ένα σημείο κρυφής ελπίδας.
TO KOKKINO : επενεργεί εσωτερικά ως ένα πολύ ζωντανό, ζωηρό και ανήσυχο χρώμα, που όμως δεν περιέχει τον επιπόλαιο χαρακτήρα του κίτρινου. Mαρτυρεί μια έντονη νότα σχεδόν ενσυνείδητης τεράστιας δύναμης, μιας ανδρικής ωριμότητας.
TO ΠOPTOKAΛI : μοιάζει με έναν άνθρωπο σίγουρο για τις δυνάμεις του και προκαλεί γι’ αυτόν το λόγο μια ιδιαίτερα υγιή αίσθηση.
TO MOB : είναι ένα κόκκινο που έχει αποσυρθεί και ψυχραθεί, γι’ αυτό και έχει κάτι θλιμμένο. Στην Kίνα είναι το χρώμα του πένθους.


Ποιο χρώμα να διαλέξω για το σπίτι μου;
Έχει συμβεί σε όλους μας να συγκαλούμε οικογενειακό συμβούλιο για να καταλήξουμε στο χρώμα που θα επιλέξουμε για τις κουρτίνες, τους πίνακες, τα φωτιστικά, τα ριχτάρια του καναπέ ή τους τοίχους του σπιτιού μας... Συνειδητά ή υποσυνείδητα, τα χρώματα μας επηρεάζουν ψυχολογικά, και έτσι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην επιλογή τους ανάλογα με το χώρο για τον οποίο προορίζονται. Έτσι:
Για το γραφείο μας μπορούμε να επιλέξουμε κίτρινο, αφού είναι ένα χρώμα που προάγει την πνευματική εργασία. Φυσικά, δεν πρέπει να υπερβάλλουμε βάφοντας ολόκληρο το δωμάτιο κίτρινο, κυρίως αν πρόκειται για έντονες αποχρώσεις του. Aντίθετα, καλύτερα είναι να το αποφύγουμε σε υπνοδωμάτια, καθώς τα παιδιά φαίνεται να είναι πιο ανήσυχα και οι ενήλικοι πιο επιθετικοί σε κίτρινα δωμάτια.
Για την κουζίνα μας, πριν επιλέξουμε το χρώμα, θα πρέπει να σκεφτούμε πώς θέλουμε να τη χρησιμοποιούμε. Aν έχουμε μικρά παιδιά που μας δυσκολεύουν στο φαγητό, το πορτοκαλί είναι ίσως ένα καλό χρώμα, καθώς φαίνεται να ανοίγει την όρεξη. Aν, αντίθετα, θέλουμε να προσέχουμε τη διατροφή μας, μπορούμε να τη βάψουμε γαλάζια, ένα χρώμα που θεωρείται ότι απωθεί τη διάθεση για φαγητό. Tο ανοιχτό πράσινο, από την άλλη πλευρά, ενδείκνυται για μία κουζίνα στην οποία έχουμε σκοπό να περνάμε πολλές ώρες, να συγκεντρωνόμαστε με την οικογένειά μας και να χαλαρώνουμε.
Στις κρεβατοκάμαρες ταιριάζουν χρώματα πολύ ανοιχτά, στους τόνους του γαλάζιου, του μοβ ή του πράσινου. Tα θερμά χρώματα θα μας κουράσουν και δεν θα μας αφήνουν να χαλαρώσουμε, ενώ τα ψυχρά θα μας κάνουν να νιώθουμε το δωμάτιο κρύο και αφιλόξενο.
Eξωτερικά τα σπίτια στη χώρα μας, σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες, είναι σκόπιμο να βάφονται με χρώματα, ώστε να μη μας τυφλώνει το φως. Tο κόκκινο, το λουλακί, το κυπαρισσί και η ώχρα είναι από τα χρώματα που ταιριάζουν και είναι συνηθισμένα στο ελληνικό τοπίο. Aπό την άλλη πλευρά, τα κτίρια μπορούν να πάρουν χρώμα, με μια εφήμερη διάσταση, αν χρησιμοποιήσουμε χρωματιστούς προβολείς και λάμπες.


Ποιο χρώμα να διαλέξω για τα ρούχα μου;
Σε όλους μας έχει συμβεί να μας ρωτήσουν με ανησυχία οι συνάδελφοί μας τι συνέβη, αν μία μέρα μάς δουν μαυροφορεμένους, ή να παρατηρήσουμε ότι τραβάμε τα βλέμματα των περαστικών όταν φοράμε κόκκινα ή πορτοκαλί ρούχα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί τα χρώματα έχουν την ικανότητα να προκαλούν συνειρμούς, είτε χάρη σε εγγραφές που υπάρχουν μέσα μας είτε εκφράζοντας τα συναισθήματα, τη διάθεση, την αισθητική μας, αλλά και κοινωνικούς συμβολισμούς. Έτσι, είναι σκόπιμο να επιλέγουμε:
- Tο κόκκινο, κυρίως σε λεπτομέρειες για καθημερινές εμφανίσεις ή σε μεγαλύτερη έκταση για τις επίσημες εξόδους. Πρόκειται, βέβαια, για ένα χρώμα που μας κάνει να νιώθουμε σέξι, δυναμικοί και επιτυχημένοι, που ταιριάζει παντού, αλλά πρέπει να το προσέχουμε, γιατί η σημασία του αλλάζει ανάλογα με το περιβάλλον.
- Tο πορτοκαλί, όταν ο σκοπός μας είναι να φανούμε φιλικοί, ζεστοί και ευχάριστοι. Ίσως είναι καλή ιδέα να επιλέξουμε ένα πορτοκαλί αξεσουάρ όταν πηγαίνουμε σε συνέντευξη για μια καινούργια δουλειά ή σε ένα χώρο που δεν μας γνωρίζουν και θέλουμε να πείσουμε για τον ανοιχτό χαρακτήρα μας.
- Tο κίτρινο, σε περιπτώσεις που χρειάζεται να αποδείξουμε την πνευματικότητα και τη σπιρτάδα του μυαλού μας. Θα πρέπει όμως να αποφεύγουμε τα πολλά και τα πολύ έντονα κίτρινα ρούχα, γιατί κινδυνεύουμε εκτός από έξυπνοι να φανούμε... ξινοί.
- Tο πράσινο είναι το χρώμα που ταιριάζει σε μια χαλαρή ημέρα διακοπών, είναι σύμβολο γονιμότητας αλλά και ευημερίας.
- Tο μπλε θα δώσει την εντύπωση ότι είμαστε πιστοί και άξιοι εμπιστοσύνης, αλλά θα πρέπει να προσέξουμε γιατί στην υπερβολή του μπορεί να μας κάνει να φανούμε εκτός από ήρεμοι... και ψυχροί.
- Tο μοβ, επειδή δεν βρίσκεται εύκολα στη φύση, προσδίδει μυστήριο, οπότε είναι καλή επιλογή σε ένα ερωτικό ραντεβού για παράδειγμα. Στην υπερβολή του, όμως, μπορεί να μας προσδώσει, εκτός από το χαρακτηριστικό της πολυτέλειας, την εντύπωση του ψεύτικου και του τεχνητού.
- Tο καφέ είναι ένα ουδέτερο χρώμα. Όταν το επιλέγουμε, φαινόμαστε σταθεροί και συνεργάσιμοι.
- Tο λευκό εκφράζει την αγνότητα, την προστασία και την καθαρότητα. Aν όμως δεν ταιριάζει στο στυλ μας, μπορεί να φαινόμαστε ακόμα και... κρύοι.
- Tο μαύρο εκφράζει, εκτός από το πένθος, τη σοβαρότητα και την επισημότητα. Eίναι η χρωματική λύση σε κάθε «δύσκολη» περίσταση. Μπορεί, όμως, αν υπερβάλουμε, να φανούμε βαρετοί.



Tι είναι η χρωματοθεραπεία
Πρόκειται για μια εναλλακτική θεραπεία που έχει τις ρίζες της στο απώτερο παρελθόν του ανθρώπου. Oι πρόγονοί μας πίστευαν ότι τα χρώματα μπορούν να επιδράσουν θετικά ή αρνητικά σε σωματικά προβλήματα, αλλά και στην ψυχική μας διάθεση. Oι σύγχρονοι χρωματοθεραπευτές θεωρούν ότι, χρησιμοποιώντας διαφορετικά χρωματιστά φώτα, μπορύν να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε, τουλάχιστον έως ένα βαθμό, τα σωματικά και ψυχικά μας προβλήματα. Συγκεκριμένα:
Tο μπλε. Xαλαρώνει και ηρεμεί.
Tο πράσινο. Δίνει αισιοδοξία, ελπίδα, δύναμη και αντοχή.
Tο κίτρινο. Διεγείρει πνευματικά και βοηθά το μυοσκελετικό σύστημα.
Tο πορτοκαλί. Δίνει χαρά και ευθυμία, λειτουργώντας ως «αντικαταθλιπτικό».
Tο καφέ. Προσφέρει χαλάρωση και γείωση.
Tο κόκκινο. Διεγείρει πνευματικά αλλά και σωματικά.
Tο ροζ. Bοηθά αρκετά στην έκφραση και στην εξισορρόπηση των συναισθημάτων.
Tο άσπρο και το μαύρο είναι ακραία χρώματα. Tο μαύρο απορροφά την περισσευούμενη ενέργεια, ενώ το άσπρο βοηθά στον εξαγνισμό και στην εξισορρόπηση.
Πως εφαρμόζεται . Στο παρελθόν οι χρωματοθεραπευτές τοποθετούσαν πάνω στον θεραπευόμενο φύλλα, λουλούδια ή υφάσματα με το χρώμα που ήθελαν. Στις μέρες μας, είτε χρησιμοποιούν χρωματιστά μεταξωτά υφάσματα είτε ρίχνουν το φως με λάμπες ή προβολείς, καλυμμένους με χρωματιστά φίλτρα. Έτσι, εκπέμπεται το επιθυμητό χρώμα στον άνθρωπο ή στην περιοχή που πάσχει.
Tι άλλο μπορεί να προτείνει ο χρωματοθεραπευτής. Nα χρησιμοποιήσουμε τα χρώματα που ενδείκνυνται για το πρόβλημά μας στα ρούχα, στα υφάσματα που υπάρχουν στο σπίτι μας, στις λάμπες με τις οποίες φωτίζεται ο χώρος μας κλπ. Eπίσης, μπορεί να μας συστήσει να κλείνουμε τα μάτια και να φανταζόμαστε ότι εισπνέουμε κάποιο χρώμα, βαθύ μπλε για παράδειγμα, όταν έχουμε ανάγκη να χαλαρώσουμε.
Προσοχή. Γενικά, θα πρέπει να αποφεύγεται η εφαρμογή θερμών χρωμάτων σε ανθρώπους που έχουν υπέρταση, τάση για αιμορραγίες και υπερδιέγερση του οργανισμού. Aντίστοιχα, θα πρέπει να αποφεύγονται τα ψυχρά σε όσους είναι υποτασικοί, υποφέρουν από αναιμίες, είναι γενικά υποτονικοί κλπ.

Άννα Δάλλα

Πηγή : http://www.vita.gr/html/ent/290/ent.2290.asp

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΙΧΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ

   
Ψυχολόγοι, παιδαγωγοί και εικαστικοί καλλιτέχνες, ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, θεωρούν τις σχεδιαστικές παραγωγές του παιδιού ως μια θεμελιώδη και ιδιαίτερα  αποκαλυπτική δραστηριότητα για τον τρόπο με τον οποίο βιώνει τον εαυτό του και τον κόσμο. Ένα μέσο διάγνωσης των μαθησιακών δυσκολιών είναι οι ιχνογραφήσεις των παιδιών, οι οποίες αξιολογούνται από τρεις οπτικές γωνίες: από το βαθμό της διαφοροποίησης και της δόμησης της εικόνας, από την παράσταση του χώρου και από τη δομή του θέματος της ιχνογράφησης.
    Σχετικά με το βαθμό διαφοροποίησης και δόμησης της εικόνας, πρέπει αρχικά να διευκρινίσουμε πως με τον όρο ‘διαφοροποίηση’ εννοούμε τη διάρθρωση, την εσωτερική δομή της επιμέρους ιχνογράφησης (π.χ. ενός ανθρώπου) στα πλαίσια μιας παράστασης με περισσότερα του ενός αντικείμενα. Αντίθετα ο όρος ‘δόμηση’ χαρακτηρίζει τη συνολική και συνθετική οργάνωση του φύλλου ιχνογράφησης. Από την οπτική αυτή γωνία οι ιχνογραφήσεις των παιδιών με δυσκολίες μάθησης παρουσιάζουν ‘καλουπώσεις’ και ‘σχηματισμούς κλισέ’, δηλαδή τάσεις καθήλωσης.

    Σ’ αυτές τις καθηλώσεις συνυπολογίζονται τα υπολείμματα σκαριφημάτων, των σχημάτων του κύκλου, του σταυρού, του κουτιού κ.λ.π. και οι γενικές καθυστερήσεις στο σχηματισμό ενός ρεπερτορίου μορφών. Αυτές οι καθηλώσεις και οι καθυστερήσεις έχουν ως αποτέλεσμα την εσωτερική διαφοροποίηση των επιμέρους ιχνογραφήσεων και τις μεταβολές στη συνθετική οργάνωση του συνόλου της εικόνας, που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία του παιδιού και οδηγούν σε μηχανικές επαναλήψεις των ίδιων ιχνογραφήσεων επάνω στο φύλλο.

Όσο για την παράσταση του χώρου, αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως δείκτης ότι ένα ιχνογράφημα είναι αντίστοιχο προς την πραγματική ηλικία του παιδιού, ενώ η χρήση του χρώματος περιέχει ή τυχαία στοιχεία ή παραπέμπει στην κατάσταση και στο συναίσθημά του. Γενικά η παράσταση του χώρου και η οργάνωση της επιφάνειας του χαρτιού, δείχνουν το επίπεδο μάθησης και τους γνωστικούς τρόπους συμπεριφοράς του παιδιού. Το μορφολογικό επίπεδο των ιχνογραφικών παραστάσεων ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες, χαρακτηρίζεται από την αδιαφοροποίητη οργάνωση του χώρου του χαρτιού κι από τα σκαριφηματικά κατάλοιπα.
      Στη δομή του θέματος, παρατηρούνται, στις ιχνογραφήσεις παιδιών με προβλήματα μάθησης, μεταβολές που δε διαπιστώνονται στις ιχνογραφικές εκφράσεις των κανονικών παιδιών, όπως: συναισθήματα εγκατάλειψης κι απογοήτευσης, φόβου του χωρισμού, επιθετικότητα (π.χ. ζωγραφίζει έναν άνθρωπο με μεγάλο πλάτος βραχιόνων ή παλάμης), έλλειψη αποστασιοποίησης, βιώματα αποτυχίας κ.α  Τα ιχνογραφήματα του ανθρωπάκου στο παιδί της νηπιακής ηλικίας μπορούν να αποκαλύψουν την ιδιαιτερότητα της πραγμάτωσης του σωματικού σχήματός του, όπως: πώς βλέπει το παιδί τον εαυτό του, πώς συλλαμβάνει τη στάση  και την κίνηση, πώς προσανατολίζεται στο χώρο, πώς αντιλαμβάνεται την ομάδα μέσα στην οποία δρα, και πώς λύνει αυθόρμητα τα προβλήματά του στη γραφική έκφραση.
      Πολλοί ψυχολόγοι που χρησιμοποίησαν τη ζωγραφική ως αξιόπιστο τρόπο για να εντοπίζουν σε ποιο σημείο ανάπτυξης βρίσκονταν τα παιδιά, ανακάλυψαν λοιπόν ότι ο τρόπος που το παιδί ζωγραφίζει ένα πρόσωπο ή κάποιο άλλο θέμα, συμβάλλει και στην κατανόηση της προσωπικότητάς του. Καθώς άρχισαν να συγκεντρώνονται μεγάλα δείγματα σχεδίων  από παιδιά διαφόρων ηλικιών με φυσιολογική ανάπτυξη, προκειμένου να καθοριστούν τα χαρακτηριστικά στοιχεία των διαφόρων αναπτυξιακών σταδίων, αυξήθηκε και το ενδιαφέρον των ειδικών για ποικίλα ζητήματα, όπως το τι μπορούν να μας δείξουν οι ζωγραφιές ενός παιδιού για τη συναισθηματική του κατάσταση και κατά πόσο μπορούν να προβλέψουν την πιθανότητα εμφάνισης ενός μαθησιακού προβλήματος.

     Όποια κι αν είναι η προσέγγιση που χρησιμοποιεί το παιδί για να γνωρίσει κάποιο υλικό, η ίδια η διαδικασία αντιμετώπισής του έχει κάποιες δικές της, εγγενείς ιδιότητες, πολύ σημαντικές για το τι θυμίζει, τι απαιτεί ή τι διεγείρει στα παιδιά. Με αυτήν την έννοια, τα μέσα και οι διαδικασίες έχουν έμφυτα ‘χαρακτηριστικά’, δυνατότητες και περιορισμούς,  ιδιότητες και ιδιοσυγκρασίες. Για παράδειγμα, τα παιδιά εκδηλώνουν με διάφορους τρόπους την απόγνωση  που τους προκαλεί το στάξιμο των χρωμάτων στο καβαλέτο.    Ο τρόπος με τον οποίο     αντιμετωπίζει κάθε παιδί αυτό το πρόβλημα είναι μια ένδειξη της   ικανότητάς του  ν’ αντιμετωπίσει γενικότερα την απογοήτευση, μια ένδειξη της ευελιξίας του. 

Εκτός από τα υλικά και το περιεχόμενο, σ’ αυτού του είδους τις μη δομημένες συνεντεύξεις μέσω των εικαστικών, υπάρχουν κι άλλες ενδείξεις που χρησιμεύουν στη διάγνωση, όπως ο τρόπος με τον οποίο το παιδί χρησιμοποιεί το χώρο. Διαλέγοντας να δουλέψει σε μια επιφάνεια ή σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος, το παιδί διαλέγει επίσης αν θα σταθεί όρθιο ή αν θα καθίσει, αν θα μείνει κοντά ή θα απομακρυνθεί από τον ενήλικα που το εξετάζει, αν θα τον κοιτάζει ή θα του γυρίσει την πλάτη. Ο τρόπος με τον οποίο το παιδί προσεγγίζει και οργανώνει την ώρα της συνεδρίας, σε συνδυασμό με αυτό που δημιουργεί και τον τρόπο με τον οποίο το δημιουργεί, συμβάλλουν στη συγκέντρωση ενός πλούσιου αποθέματος στοιχείων, τα οποία ύστερα ταιριάζουν μεταξύ τους σαν κομμάτια ενός παζλ και μας οδηγούν στη διάγνωση. Μερικές φορές η συνέντευξη μέσω των εικαστικών αποδεικνύεται ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ε διαγνωστικό εργαλείο εκεί όπου άλλα μέσα έχουν αποτύχει.

        Το ιχνογράφημα είναι μία ιδιότυπη  γλώσσα, μία ειλικρινής, ομιλία, με την οποία το παιδί εξωτερικεύει το βαθύτερο νόημα της ψυχής και αποτελεί ένα µέσο για να ανασύρει συναισθήματα,  εµπειρίες, αλλά και να λύσει προβλήματα.
      Το σχέδιο λοιπόν δεν είναι πια µόνο ένα µέσο αξιολόγησης τόσο της νοηµοσύνης, όσο και των συναισθηµατικών συγκρούσεων του παιδιού, αλλά και ένα µέσο διευκολυντικό για την ανάπτυξή του.
      Αποκρυσταλλώνει  με αυτό  σημαντικές απόψεις της προσωπικότητάς του που προέρχονται είτε από τα  ανώτερα, είτε από τα βαθύτερα στρωματά της. Στο χαρτί το παιδί  αφηγείται καλύτερα την προσωπική  του περιπέτεια και εξωτερικεύει τον εσωτερικό του κόσμο.
     Από την ανάλυση του παιδικού ιχνογραφήματος οδηγούμαστε  στις ψυχικές συγκρούσεις, στις συναισθηματικές διαφοροποιήσεις και δυσκολίες του, καθώς και στις τραυματικές καταστάσεις, που έζησε πρόσφατα η παλαιότερα.
     Για  να φτάσει κάποιος  στο σημείο να καταλάβει τη βαθύτερη σημασία του ιχνογραφήματος, πρέπει να ακολουθήσει ορισμένους έγκυρους τρόπους ερμηνείας, οι οποίοι προϋποθέτουν επιστημονικές εμπειρίες.
      Όμως, με το σκεπτικό  ότι κάθε φορά που ζωγραφίζει  το παιδί αποτυπώνει τις επιθυμίες, τα ενδιαφέροντα και τα απωθημένα  του, εύκολο είναι στον παρατηρητή  γονέα να ερμηνεύσει το ιχνογράφημα και να διαπιστώσει τι είναι αυτό που απασχολεί το παιδί.
    Ερμηνεύοντας  το παιδικό  σχέδιο, συμπεραίνουμε   ότι:

. Αν το ελεύθερο σχέδιο του παιδιού είναι συμμετρικό, απλό, με ελαφρά χρώματα, χωρίς  πολλές φιγούρες  και με σεβασμό στους νόμους της προοπτικής, τούτο σημαίνει ότι πρόκειται για άτομο προσαρμοσμένο στη ζωή, τακτικό, παρατηρητικό, με έντονα  τα σημάδια  της ψυχικής υγείας.
. Όταν  το ιχνογράφημα,  που παρουσιάζει  ανθρώπινο σώμα  είναι μεγάλο και επιβλητικό, τούτο σημαίνει πως το πρόσωπο τούτο  θαυμάζεται από το παιδί  και θέλει να του μοιάσει.
. Αν το σχέδιο έχει ελλείψεις, παραλείψεις, με άσχημο πρόσωπο,  αυτό αποδεικνύει πως  το παιδί  τρέφει μίσος και αντιπάθεια στο εικονιζόμενο άτομο.

. Αν σχεδιάζει συχνά το πρόσωπό του, φανερώνει ένα κυρίαρχο τύπο παιδιού με εγωκεντρικές τάσεις.

. Αν  στο σχέδιο του παιδιού παραλείπονται τα αφτιά, ενδέχεται να μην ακούει καλά, αν τα  μάτια είναι μεγάλα  και εκφραστικά, σημαίνει  εξωστρεφή κοινωνικό τύπο, ενώ το αντίθετο  φανερώνει κλειστό και εσωστρεφή τύπο με τάσεις απομόνωσης.

. Μικρές κα έντονες βλεφαρίδες προδίδουν εύθυμο τύπο, ενώ μικρές και κυκλικές παρουσιάζουν παιδί, στο οποίο κυριαρχεί ο ναρκισσισμός.

. Εγωκεντρικές τάσεις με στενότητα πνεύματος  φανερώνει το σχέδιο του παιδιού, που αντί για κόρες  σημειώνει στα μάτια τελείες,  χωρίς κόγχες και βλεφαρίδες.

. Αν τα χείλη είναι έντονα βαμμένα και σχηματίζουν ημικύκλιο  προς τα κάτω, με ρουθούνια  μεγαλύτερα του κανονικού  αυτό σημαίνει  πως το παιδί  έχει  ανασφάλεια, συναισθήματα  ενοχής  και διακατέχεται από φόβο  και ταραχή, ενώ αντίθετα  τα παχιά χείλη  με ίσια  και καμπυλωτή γραμμή και τα λοιπά σημεία του σώματος  αναλογικά τοποθετημένα, φανερώνουν ένα συναισθηματικό  τύπο παιδιού, που του αρέσει η πολυλογία και η συζήτηση. Η έλλειψη στόµατος αποτελεί ένδειξη πιθανών καταναγκασµών και άγχους ή αλλιώς φανερώνει µια ντροπαλότητα και τάσεις για κοινωνική απόσυρση.
      Αν, τέλος, στις προσωπογραφίες το παιδί  ζωγραφίζει πρόσωπα, στα οποία  παρουσιάζεται το στόμα ανοιχτό και τα αφτιά αρκετά μεγάλα, χωρίς  πολλές λεπτομέρειες, αυτό σημαίνει πως στο σπίτι το παιδί ακούει λίγα, δεν δίνουν την απαραίτητη προσοχή στα λεγόμενα τους, κρυφομιλούν συχνά κοντά του ή συνεννοούνται με υπονοούμενα.
     Οι γονείς και τα προσφιλή πρόσωπα  το οικογενειακού περιβάλλοντος κάθε παιδιού είναι τα αγαπητά  ζωγραφικά του πρότυπα.
     Η  ερμηνεία των σχεδίων αυτών  δείχνει αρκετά σημαντικές διαγνωστικές ενδείξεις για τη ζωή τους στο σπίτι. Το σχέδιο της οικογένειας αντανακλά αφενός τη δυναµική των σχέσεων, όπως τις αντιλαµβάνεται το παιδί που σχεδιάζει, και αφετέρου τη συναισθηµατική του στάση απέναντι στα µέλη της οικογένειάς του.
     Αν λοιπόν ζωγραφίζοντας την οικογένεία του, τοποθετήσει τον εαυτό του κοντά στον έναν από τους δύο γονείς του, αυτό σημαίνει πως με το γονέα αυτό δεν τα πάει και τόσο καλά και επιζητεί περισσότερη στοργή. Αντίθετα, η τοποθέτηση του εαυτού του στην τελευταία θέση µπορεί να σηµαίνει µια υποτίµηση του εαυτού ή µε αυτόν τον τρόπο να αισθάνεται ότι αυτή είναι η θέση που κατέχει µέσα στην οικογένεια.
. Αν παραλείψει κάποιο από τα πρόσωπα της οικογενείας του, αυτό φανερώνει  πως υπάρχει  ζήλια  και αντιπάθεια προς το πρόσωπο αυτό.

. Αν από το σχέδιο απουσιάζει το ίδιο το παιδί  ή τοποθετείται μακριά από του άλλους, αυτό σημαίνει πως οι διαπροσωπικές σχέσεις με τα πρόσωπα της οικογένειας είναι ταραγμένες και επίσης φανερώνει   τη χαμηλή  αυτοεκτίμηση  του παιδιού, και την απομόνωσή  του από την οικογένεια.
. Τα παιδιά  των 4-7 ετών συνηθίζουν να παρουσιάζουν  σαν σχέδια, γραμμές και γωνίες διαφόρων σχηματισμών, η παρατήρηση των οποίων  θα βοηθήσει στη διάγνωση ορισμένων σκοτεινών σημείων της προσωρινής τουλάχιστον ψυχικής κατάστασης του παιδιού.

. Όταν  ζωγραφίζει, λοιπόν, ευθείες γραμμές προς όλες  τις κατευθύνσεις, θα πει πως το  παιδί  έχει  αποφασιστικότητα και αποτέλεσμα.  Το αντίθετο συμβαίνει  αν οι γραμμές είναι τεθλασμένες και διακεκομμένες.

. Αν  οι γραμμές είναι καμπύλες  ή ολοκληρωμένοι κύκλοι, θα πει πως το παιδί   είναι τύπος  υποτακτικός και αδύνατος χαρακτήρας.

. Αν οι γραμμές είναι κάθετες  ή κατάλληλες, καθώς και συμμετρικές διαγώνιοι σε σχήματα, αυτό φανερώνει δυναμικό τύπο παιδιού με ανδροπρεπή χαρακτηριστικά.

. Αν  το παιδί σχεδιάζει γωνίες με πλευρές που ν΄ ανοίγουν  καθώς απομακρύνονται, αυτό  φανερώνει παιδί  χαρούμενο, σταθερό και αισιόδοξο, ενώ το αντίθετο συμβαίνει, όταν οι πλευρές των γωνιών κλείνουν όσο απομακρύνονται από την κορυφή.
     Αξιόλογα  διαγνωστικά  στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού, αποτελούν  οι χρωματισμοί και οι ποικιλίες  που χρησιμοποιεί  στα ιχνογραφήματά του.

. Το κίτρινο και οι αποχρώσεις του  φανερώνουν άτομο με ευχάριστη διάθεση, γεμάτο ευεξία, που συχνά δοκιμάζει  επιτυχίες.

. Αντίθετα,  το μαύρο  και όλα τα  πολύ σκούρα χρώματα  υποδηλώνουν  παιδί με ταραγμένο ψυχικό κόσμο.

. Το πράσινο, καθώς και το καφέ  χρώμα σημαίνει πως το άτομο που τα προτιμά έχει τάξη στις εργασίες του και αρέσκεται  στην καθαριότητα.

. Το παιδί που προτιμά  στα έργα  του το κόκκινο, έχει  μεγάλη ευαισθησία  στην αγάπη και το μίσος, έτοιμο να εκδηλώσει τα συναισθήματά του.

. Το γαλανό και οι αποχρώσεις του για τα παιδιά του Νηπιαγωγείου σημαίνει ταραχή και  ανησυχία, για δε  τα  παιδιά του σχολείου σημαίνει αυτοκυριαρχία και αυτοπεποίθηση.

. Αν  ιχνογραφώντας  τοποθετεί το ένα χρώμα  πάνω στο άλλο με σκοπό να καλύψει το πρώτο, αυτό σημαίνει πως προσπαθεί στις εκδηλώσεις του να καλύψει  τα πραγματικά του συναισθήματα.

. Αν χωρίζει σε τμήματα τους χρωματισμούς με έντονες διαχωριστικές γραμμές, αποκαλύπτεται πως στο σπίτι  υπάρχει πειθαρχία με αυστηρούς κανονισμούς.
    Απ΄ όσα αναφέραμε, βγαίνει το συμπέρασμα πως το παιδικό ιχνογράφημα αποτελεί ένα διαγνωστικό μήνυμα που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πιο αυθεντικό και από τα λόγια του παιδιού.  Έτσι, οσάκις το παιδί δυσκολεύεται να εκφράσει με λόγια τις κρυφές επιθυμίες του, καταφεύγει στη γλώσσα του ιχνογραφήματος, λέγοντας με αυτόν τον τρόπο :«….Διαβάστε το ιχνογράφημά μου, κάτι θέλω να σας πω!!!»
      Η  εμπλοκή  του παιδιού στην εικαστική αγωγή δεν αποτελεί μόνο ένα προνομιακό επίπεδο  από την άποψη της ανάπτυξης πολλών και διαφορετικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων, αλλά  η εμπλοκή στην καλλιτεχνική διεργασία, αναπτύσσει την ικανότητα κατανόησης, επεξεργασίας, και έκφρασης των συναισθημάτων του.
    Το παιδικό ιχνογράφημα είναι γεμάτο από προσωπικά νοήματα που αποκρυσταλλώνουν συναισθήματα και ταυτόχρονα το παιδί δίνει το στίγμα του.

 Ένα παιδί που ζωγραφίζει τα πρόσωπα της οικογένειάς του ή το σπίτι του, μεταφέρει κάποιες φορές με αμεσότερο τρόπο πληροφορίες για το κοινωνικό του περιβάλλον  από οποιαδήποτε αφήγηση. Η επιλογή των χρωμάτων, η θέση των μορφών σε μια επιφάνεια, η συχνή επανάληψη ορισμένων μοτίβων, ο υπερτονισμός, ή αντίθετα η απάλειψη κάποιων προσώπων και αντικειμένων αποκαλύπτουν βιώματα και καταστάσεις. Οι εικαστικές δραστηριότητες, απαλλαγμένες από την έννοια του «σωστού» και του «λάθους», διευκολύνουν την αποσαφήνιση και την εξωτερίκευση με μη λεκτικό τρόπο εμπειριών οι οποίες ίσως έμεναν ασαφείς και απροσδιόριστες.

 

  ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΣΤΟΣ

Πηγή: http://dim-eid-pyrgou.ilei.sch.gr/themata/axiologisi.htm

Η πιο συγκινητική διαφήμιση !!

Αξίζει πραγματικά να την δείτε!

Η συγκινητική ιστορία ενός δίχρονου κωφού αγοριού

Ο μικρός Cooper γεννήθηκε με πρόβλημα στην ακοή!
Μέχρι τα δύο του χρόνια δεν είχε ακούσει ποτέ κανέναν ήχο ούτε καν τη ζεστή φωνή της μανούλας του.
Η στιγμή που ο δίχρονος φόρεσε το ειδικό ακουστικό και άκουσε για πρώτη φορά τη φωνή της μαμάς του είναι συγκονιστική!
Η αντίδραση του καταγράφηκε σε βίντεο, που δημοσίευσε η Daily Mail.
Ο μικρός Cooper  λάμπει από χαρά όταν συνειδητοποιεί ότι… ακούει!
Κουνάει τα χέρια του, δείχνει προς το μέρος του αυτιού του και προσπαθεί να απαντήσει στα ερεθίσματα που δέχεται.
Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο :  http://www.all4mama.gr/archives/14272

Πηγή : http://www.all4mama.gr/archives/14272

To "The Mozart Effect" βοηθάει στην αντιμετώπιση των καρδιακών παθήσεων, των αρθριτικών πόνων και όπως αποδείχθηκε πρόσφατα, της επιληψίας.

Διακόσια χρόνια μετά την γέννησή του ο Mozart δεν θα μπορούσε να φανταστεί μια εναλλακτική εφαρμογή του έργου του και δη στην σύγχρονη ιατρική επιστήμη. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, οι συνθέσεις του κλασικού συνθέτη καταπολεμούν το άγχος, ενισχύουν την ευφυΐα, ενώ βοηθούν στην αντιμετώπιση των καρδιακών παθήσεων, των αρθριτικών πόνων και, όπως αποδείχθηκε πρόσφατα, της επιληψίας.

Η επίδραση της μουσικής του Mozart ορίζεται ως «Mozart effect» και διατυπώθηκε για πρώτη φορά από το Γάλλο ερευνητή Dr. Alfred A. Tomatis το 1991. Στο βιβλίο του "Pourquoi Mozart?" εξηγεί το πώς χρησιμοποίησε τη μουσική του μεγάλου συνθέτη στην προσπάθειά του να «επανπρογραμματίσει» την ακοή, θεωρώντας πως η ακρόαση μουσικής σε διαφοροποιημένες συχνότητες βοηθούσε την ακοή και συνέβαλλε στη βελτίωση της διαδικασίας της ίασης και της ανάπτυξης του εγκεφάλου. Το 1993 οι ερευνητές Rauscher, Shaw και Ky μελέτησαν την επίδραση της μουσικής του Mozart στην αντίληψη του χώρου. Στους συμμετέχοντες στην έρευνα δόθηκε ένα από τα τρία καθιερωμένα τεστ σχετικά με την χωρική λογική, έχοντας προηγουμένως περάσει από τρεις διαφορετικές ακουστικές συνθήκες: μία σονάτα του Mozart, επαναλαμβανόμενη χαλαρωτική μουσική και σιωπή. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως ο δείκτης IQ των εξεταζομένων ήταν 8 με 9 μονάδες υψηλότερος μετά την ακρόαση της σονάτας, μία επίδραση πάντως που διαρκούσε περίπου για 15 λεπτά.

Μας κάνει λοιπόν πιο έξυπνους η ακρόαση της μουσικής του Mozart; Περαιτέρω έρευνες σχετικά με την θεραπευτική αξία της μουσικής του έγιναν και σε ασθενείς με επιληψία όπου και απεδείχθη ότι η ακρόαση του Mozart - και συγκεκριμένα της σονάτας Κ 448 - μπορεί να μειώνει τον αριθμό και της σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς ακόμη και σε επιληπτικό κώμα. Μια πιθανή εξήγηση σύμφωνα με τους ερευνητές που συμμετείχαν στην παραπάνω μελέτη ήταν ότι η λεπτή αρχιτεκτονική υφή της μουσικής του Αυστριακού συνθέτη μπορεί να αποκαθιστά την ρυθμική φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου που στην περίπτωση της επιληψίας υφίσταται ένα είδος ʽαρρυθμίαςʼ. Η μουσική του Mozart είναι απλή αλλά και μεγαλοφυής, διαθέτει μελωδία αλλά και άκρως εγκεφαλική δομή και αποδίδεται με τέτοιο τρόπο που να δραστηριοποιεί τόσο τη λογική, όσο και το συναίσθημα. Σήμερα χρησιμοποιείται κατά κόρον στις συνεδρίες μουσικοθεραπείας με στόχο την χαλάρωση και την αντιμετώπιση του ψυχοσωματικού stress, ιδιαίτερα μάλιστα τα πιο αργά μέρη με ρυθμική αγωγή andante.

Για την επίδραση της μουσικής του Μότσαρτ στην υγεία οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι ασθενείς δεν είναι απαραίτητο να αγαπούν τη μουσική του αυστριακού συνθέτη ή να την ακούνε με προσοχή. Εκτός όμως από την ευφυΐα και την επιληψία, η θετική επίδραση της μουσικής αφορά και περαιτέρω τομείς όπως:

Την καρδιά: Ομαλοποιεί τη λειτουργία του καρδιακού κύκλου και μειώνει τους παλμούς.
Το στρες: Η μουσική του Μότσαρτ μειώνει το στρες στα νεογέννητα μωρά.
Την όραση: Σε τεστ για την όραση 60 ασθενείς άκουσαν για δέκα λεπτά τη Σονάτα για δύο πιάνα σε ντο ματζόρε. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μουσική του Μότσαρτ βελτιώνει τη συγκέντρωση και την ακρίβεια.
Τα ψάρια: Σύμφωνα με έρευνα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, προάγει τον ρυθμό ανάπτυξης του κοινού κυπρίνου και της τσιπούρας.

Φυσικά, όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν λείπει και ο αντίλογος. Οι διαφωνούντες με τον βαθμό επίδρασης του φαινομένου υποστηρίζουν πως δεν υπάρχουν ακόμα αξιόπιστα ερευνητικά δεδομένα που να αποδεικνύουν το αν και κατά πόσο η μουσική του Mozart ευθύνεται για τις ευεργετικές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης υγείας. Η περαιτέρω εξέλιξη των επιστημονικών μελετών καλείται να δώσει ακόμα πιο συγκεκριμένες απαντήσεις για ένα θέμα που ακροβατεί μεταξύ επιστημονικής τεκμηρίωσης και αστικού μύθου.

Πηγή :http://enfo.gr/ar169

Κατάθλιψη: Η ασθένεια της εποχής

 

 ’Ολοι κάποιες φορές νιώθουμε μελαγχολία ή θλίψη, αλλά αυτά τα συναισθήματα συνήθως περνούν μετά από λίγες μέρες. Όταν ένα άτομο έχει κατάθλιψη, η διαταραχή αυτή επηρεάζει την καθημερινή του ζωή, τη φυσιολογική του λειτουργία και προκαλεί πόνο στο ίδιο το άτομο και στους ανθρώπους που το νοιάζονται. Η μελαγχολία είναι συνηθισμένο συναίσθημα, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες. Είναι σημαντικό να την διαχωρίζουμε από την κατάθλιψη, καθώς είναι μια σοβαρή ασθένεια και οι περισσότεροι που την έχουν χρειάζονται θεραπεία για να την αντιμετωπίσουν.

Ποια είναι τα είδη της κατάθλιψης;

Υπάρχουν διάφορα είδη κατάθλιψης με ελάχιστα διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους:

Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή: χαρακτηρίζεται από ένα συνδυασμό καταθλιπτικών συμπτωμάτων, τα οποία επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία του ατόμου στην καθημερινή του ζωή. Ένα καταθλιπτικό επεισόδιο μπορεί να συμβεί μια φορά ή να παρουσιάζεται σε διάφορες φάσεις της ζωής του ατόμου.

Δυσθυμική Διαταραχή: χαρακτηρίζεται από μακροπρόθεσμα και λιγότερο σοβαρά συμπτώματα που δεν ακινητοποιούν το άτομο, αλλά το εμποδίζουν να νιώθει καλά.

Ψυχωτική Κατάθλιψη: συνοδεύεται από κάποιο είδος ψύχωσης, όπως παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις.

Επιλόχειος Κατάθλιψη: εμφανίζεται σε νέες μητέρες όταν παρουσιάζουν ένα μείζων καταθλιπτικό επεισόδιο στο μήνα που ακολουθεί μετά τη γέννα.

Εποχική Διαταραχή της Διάθεσης: χαρακτηρίζεται από καταθλιπτικά συμπτώματα κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν μειώνεται το φως της μέρας. Η κατάθλιψη συνήθως περνάει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η διαταραχή αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί με την έκθεση στο φως του ήλιου και με ψυχοθεραπεία.

Ποια είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης;

Δεν παρουσιάζουν όλοι οι άνθρωποι με κατάθλιψη τα ίδια συμπτώματα. Η βαρύτητα, η συχνότητα και η διάρκεια των συμπτωμάτων ποικίλουν ανάλογα με το άτομο και τη μορφή της ασθένειας του. Τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι:

• Συνεχής θλίψη, άγχος ή αίσθημα «κενού»
• Ελάττωση ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης σε δραστηριότητες
• Σημαντική απώλεια βάρους, ελάττωση ή αύξηση της όρεξης
• Αϋπνία ή υπερβολικός ύπνος καθημερινά
• Διέγερση, εκνευρισμός ή επιβράδυνση της κινητικότητας
• Κούραση και απώλεια ενεργητικότητας
• Δυσκολία συγκέντρωσης και λήψης αποφάσεων
• Αισθήματα απαισιοδοξίας και απελπισίας
• Αισθήματα ενοχών και αναξιότητας
• Επανερχόμενες σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας
• Επίμονοι σωματικοί πόνοι και ενοχλήσεις

Τι προκαλεί κατάθλιψη;

Δεν υπάρχει μοναδική γνωστή αιτία για την κατάθλιψη. Το πιο πιθανό είναι ότι προκαλείται από το συνδυασμό γενετικών, βιοχημικών, περιβαλλοντικών και ψυχολογικών παραγόντων.

Έρευνες έχουν δείξει ότι μέρη του εγκεφάλου ανθρώπων με κατάθλιψη παρουσιάζουν ανωμαλία στη λειτουργία τους. Αλλά αυτές οι έρευνες δεν εξηγούν την αιτία της κατάθλιψης. Επίσης, γενετικές έρευνες έχουν δείξει ότι η πιθανότητα κατάθλιψης επηρεάζεται από πολλαπλά γονίδια σε συνδυασμό με περιβαλλοντικούς παράγοντες. Τέλος, τραυματικές εμπειρίες, απώλειες και δύσκολες σχέσεις και καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν ένα καταθλιπτικό επεισόδιο.

Πώς γίνεται η διάγνωση και η θεραπεία της κατάθλιψης;

Η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή που μπορεί να θεραπευτεί. Όπως με πολλές ασθένειες, όσο νωρίτερα αρχίσει η θεραπεία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι και τόσο μικρότερη η πιθανότητα να εμφανιστεί ξανά κατάθλιψη.

Το πρώτο βήμα για την κατάλληλη θεραπεία είναι να επισκεφθούμε ένα γιατρό. Ο γιατρός θα διαγνώσει αν τα συγκεκριμένα συμπτώματα οφείλονται σε κατάθλιψη ή σε άλλες ασθένειες που έχουν παρόμοια συμπτωματολογία. Εφόσον ο γιατρός αποκλείσει την οργανική ασθένεια ως αιτία, θα πρέπει να κατευθύνει τον ασθενή σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας, ο οποίος θα πραγματοποιήσει μια ολοκληρωμένη διάγνωση. Αφού διαγνωσθεί, η κατάθλιψη μπορεί να θεραπευτεί με διάφορους τρόπους με πιο κοινούς τη φαρμακευτική αγωγή και την ψυχοθεραπεία.

Φαρμακευτική αγωγή: Τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται για να εξισορροπούν τις χημικές ουσίες του εγκέφαλου που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι συγκεκριμένες χημικές ουσίες παίζουν ρόλο στη ρύθμιση της διάθεσης, χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς τρόπους με τους οποίους δουλεύουν.

Άτομα που χρησιμοποιούν αντικαταθλιπτικά φάρμακα χρειάζεται να παρακολουθούνται σε τακτικά χρονικά διαστήματα από το γιατρό τους, ο οποίος ρυθμίζει το είδος του φαρμάκου και τη δοσολογία του.

Ψυχοθεραπεία: Υπάρχουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας που βοηθούν στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Η ψυχοθεραπεία παίζει σημαντικό ρόλο στην στήριξη του ατόμου με κατάθλιψη. Επίσης, βοηθά το άτομο να δει ποιοι τρόποι σκέψης και συμπεριφοράς του συμμετέχουν στην κατάθλιψή και να βρει νέους εποικοδομητικούς τρόπους.

Για ήπιες μορφές κατάθλιψης, η ψυχοθεραπεία συνήθως είναι η καλύτερη επιλογή θεραπείας. Για πιο σοβαρές μορφές κατάθλιψης χρειάζεται ένας συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπείας. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα, που ακολουθούν αυτό το συνδυασμό θεραπείας για τουλάχιστον 2 χρόνια, έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ξανά κατάθλιψη.

Πώς μπορώ να βοηθήσω έναν φίλο ή συγγενή που έχει κατάθλιψη;

Όταν κάποιος κοντινός σας άνθρωπος έχει κατάθλιψη, επηρεάζεστε και εσείς. Το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να τον βοηθήσετε, είναι να τον ενθαρρύνεται να βρει μια σωστή διάγνωση και θεραπεία. Μπορεί να χρειαστεί να κλείσετε εσείς εκ μέρους του ραντεβού με γιατρό και να τον ενθαρρύνετε να παραμείνει στη θεραπεία, καθώς η κατάθλιψη συχνά ακινητοποιεί και απομονώνει το άτομο. Άλλοι τρόποι είναι:

• Προσφέρετε συναισθηματική στήριξη, κατανόηση, υπομονή και ενθάρρυνση
• Βοηθήστε τον να συζητήσει μαζί σας και ακούστε προσεχτικά
• Ποτέ μην ακυρώνετε τα συναισθήματα που εκφράζει, αλλά δίνετε έμφαση στην πραγματικότητα και προσφέρετε ελπίδα
• Μην αγνοείτε σκέψεις αυτοκτονίες και να τις αναφέρετε στον γιατρό ή τον θεραπευτή του
• Προσκαλέστε τον σε περιπάτους και άλλες εξωτερικές δραστηριότητες χωρίς όμως να τον πιέζετε πολύ. Αν και χρειάζεται τη συντροφιά και λίγο σπρώξιμο να απασχοληθεί με άλλα πράγματα, οι πολλές απαιτήσεις μπορεί να ενισχύσουν τα συναισθήματα αποτυχίας.
• Θυμίζετε του, ότι με τον καιρό και με την θεραπεία τα συμπτώματα θα φύγουν.

Πώς μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου, αν έχω κατάθλιψη;

Αν έχετε κατάθλιψη μπορεί να νιώθετε εξαντλημένοι, αβοήθητοι και απελπισμένοι. Μπορεί να σας φαίνεται υπερβολικά δύσκολο να ενεργήσετε για να βοηθήσετε τον εαυτό σας. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι αυτά τα συναισθήματα είναι μέρος της κατάθλιψης και δεν αντανακλούν πραγματικές καταστάσεις. Από τη στιγμή που θα αναγνωρίσετε την κατάθλιψή σας και θα αρχίσετε θεραπεία, η αρνητική σκέψη θα αρχίσει να φεύγει.

• Συμμετέχετε σε ήπιες δραστηριότητες που σας άρεσαν
• Θέστε ρεαλιστικούς στόχους για τον εαυτό σας
• Προσπαθήστε να κάνετε ό, τι μπορείτε, βάλτε προτεραιότητες, κάνετε ένα βήμα τη φορά
• Προσπαθήστε να περνάτε χρόνο με άλλους ανθρώπους, να τους μιλάτε και αν τους αφήνετε να σας βοηθούν
• Μην περιμένετε να αλλάξει η διάθεση σας αμέσως, αλλά σταδιακά
• Αναβάλετε να πάρετε σημαντικές αποφάσεις μέχρι να νιώσετε καλύτερα

Ιωάννα Κουτσοπούλου (MSc)

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή :http://www.psixotherapeia.gr/arthra/katathlipsi.html

Σύνδρομο Chiari (δυσπλασία στον εγκέφαλο)

Η δυσπλασία Chiari (Chiari malformation) είναι ένα σπάνιο νευρολογικό σύνδρομο, στο οποίο ένα μικρό μέρος του εγκεφάλου, στο πίσω μέρος του κεφαλιού, προβάλλει προς τα κάτω, μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα.
Αυτό εμφανίζεται με συγγενή μορφή, δηλαδή υπάρχει από τη γέννηση, συχνά λόγω κάποιας οστικής ανωμαλίας στην περιοχή του κρανίου. Η δυσπλασία Chiari χωρίζεται σε 4 κατηγορίες – η πρώτη κατηγορία, που λέγεται Chiari I είναι η πιο ελαφρά μορφή, αρκετές μάλιστα φορές δεν έχει συμπτώματα, ή τα συμπτώματα εμφανίζονται στην ενήλικο ζωή. Οι άλλες 3 μορφές του συνδρόμου, είναι πιο σπάνιες και πιο σοβαρές.
Η θεραπεία της δυσπλασίας Chiari είναι κυρίως χειρουργική και αυτό αποφασίζεται όταν υπάρχει έντονος πονοκέφαλος ή άλλα νευρολογικά συμπτώματα.
Στο άρθρο του Journal of Neurosurgery παρουσιάζεται η εμπειρία από 50 περιστατικά που νοσηλεύτηκαν στο Νευροχειρουργικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Iowa. Όλοι αυτοί οι ασθενείς είχαν συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, αδυναμία στα χέρια και τα πόδια και αστάθεια στη βάδιση, ενώ ορισμένοι είχαν και υδροκέφαλο ή σκολίωση.

• 41 από τους 50 είχαν Chiari I, ενώ οι υπόλοιποι 9 είχαν Chiari II και ΙΙΙ
• 16 από τους ασθενείς ήταν κάτω από 20 ετών, ενώ 34 ήταν πάνω από 20
• ο μέσος όρος των συμπτωμάτων ήταν 50 μήνες δηλ. 4 περίπου χρόνια

Η βασική νευροχειρουργική επέμβαση που έγινε στους ασθενείς αυτούς ήταν η οπίσθια αποσυμπίεση, στην οποία ένα μικρό τμήμα από το κρανίο αφαιρείται και η περιοχή του εγκεφάλου που βρισκόταν σε πίεση απελευθερώνεται. Σε κάποιους ασθενείς ή επέμβαση ήταν διαστοματική (δηλ από το πρόσθιο τμήμα της σπονδυλικής στήλης), ενώ σε έξι ασθενείς τοποθετήθηκε βαλβίδα για τον υδροκέφαλο.
Μετά το χειρουργείο :

• 66 % των ασθενών βελτιώθηκε
• 20 % δεν είχε καθόλου συμπτώματα (δηλ. θεραπεύτηκε)
• 8 % παρέμεινε σταθερό και
• 6 % παρουσίασε επιδείνωση, παρά την χειρουργική επέμβαση.

Συμπερασματικά, στο 86 % των ασθενών, το αποτέλεσμα της νευροχειρουργικής επέμβασης ήταν ευνοϊκό. Γενικά δεν αναφέρθηκαν σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές ή θάνατοι ως αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης.
Αυτή είναι η πρώτη μελέτη στην οποία αναλύθηκαν με στατιστικές μεθόδους, οι παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν το πόσο επιτυχημένο θα είναι το χειρουργείο, δηλ. ποιοί ασθενείς θα δουν ουσιαστική βελτίωση. Έτσι, ασθενείς με μυϊκή ατροφία, με συμπτώματα που διαρκούσαν πάνω από 2 χρόνια, με αταξία (έλλειψη ισορροπίας) ή νυσταγμό ή μούδιασμα στο πρόσωπο (τρίδυμο νεύρο) είχαν τις μικρότερες ελπίδες να βελτιωθούν μετά τη χειρουργική επέμβαση.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο άρθρο :

«…This is the first publication to analyze factors that are of importance in the long-term outcome fromChiari malformations. This allows one to rank, in order of importance, the indicators that are predictive of long-term results and to generate a model that allows prediction of outcome stratified into three different categories. Using the statistical model generated from this analysis, one can predict outcome with 95% confidence based on the presence or absence of atrophy, ataxia, and scoliosis in an individual patient and can expect that nearly 80% of the predictions will be correct…”

Η περίληψη του άρθρου βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο :

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed?term=Symptomatic%20Chiari%20malformations%20Dyste

Πηγή: http://www.neurocenter.gr/Chiari

Διουρητικό βελτιώνει ορισμένα συμπτώματα του αυτισμού

Ένα διουρητικό μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα ορισμένων διαταραχών του αυτισμού, σύμφωνα με μια μελέτη ερευνητών του INSERM (γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας & Ιατρικής Έρευνας), που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Η διπλά τυφλή δοκιμή έγινε σε εξήντα παιδιά, ηλικίας 3 ως 11 ετών, προσβεβλημένα από αυτισμό, του συνδρόμου Άσπεργκερ περιλαμβανομένου, τα οποία έλαβαν με κλήρωση επί τρεις μήνες είτε το διουρητικό (1 mg βουμετανίδης την ημέρα) για να «μειωθούν τα επίπεδα του χλωρίου» στα κύτταρα, είτε ένα ψευδοφάρμακο.

Τα παιδιά παρακολουθήθηκαν επί 4 μήνες και στη διάρκεια του τελευταίου δεν ακολούθησαν καμιά θεραπεία. Η σοβαρότητα των αυτιστικών διαταραχών των παιδιών εκτιμήθηκε στην αρχή της δοκιμής και στο τέλος της θεραπείας, δηλαδή έπειτα από 90 ημέρες και ένα μήνα μετά το τέλος αυτής της τελευταίας.

Μολονότι δεν θεραπεύει από τη νόσο, η αγωγή αυτή επέφερε, στα τρία τέταρτα των παιδιών που υποβλήθηκαν σ' αυτή, άμβλυνση της σοβαρότητας των αυτιστικών διαταραχών, σύμφωνα με τους ερευνητές του γαλλικού ινστιτούτου, οι εργασίες των οποίων δημοσιεύονται αυτή την εβδομάδα στην επιθεώρηση «Translational Psychiatry».

«Έστω κι αν δεν μπορεί να θεραπεύσει τη νόσο, το διουρητικό μειώνει τη σοβαρότητα των αυτιστικών διαταραχών των περισσότερων παιδιών. Σύμφωνα με τους γονείς αυτών των παιδιών, είναι περισσότερο “παρόντα”», δήλωσε ο Γεχεζκέλ Μπεν-Άρι, ένας απ' αυτούς που συνυπογράφουν τη δοκιμή, μαζί με τον δρα Ερίκ Λεμονιέ, παιδοψυχίατρο εξειδικευμένο στον αυτισμό. Ως παράδειγμα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι βελτιώνονται η προσοχή και η επαφή.

Οι ερευνητές έχουν καταθέσει αίτημα για να εγκριθεί μια δοκιμή σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Υπογραμμίζουν την ανάγκη να εκτιμηθούν τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αυτού του τύπου της θεραπείας και να εμβαθύνει η έρευνα στους μηχανισμούς μέσω των οποίων δρα.

• Πηγή: ΑΠΕ, Translational Psychiatry
• Επιμέλεια σύνταξης: Σ. Δαματόπουλος
• http://www.ert.gr/eidiseis/epistimi-texnologia/bioepistimes/item/132213-diouritiko-veltionei-orismena-symptomata-tou-aftismoy#.UQ4iu2d5cxc 

Σύνδρομο Angelman! Το γνωρίζετε;

Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Angelman! Το γνωρίζετε;

Φέτος, για πρώτη φορά, θα εορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Angelman. Σκοπός της ημέρας είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για το "Σύνδρομο Angelman" και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των ατόμων αυτών στην κοινωνία. 30 εθνικοί οργανισμοί από όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, ενώνουν δυνάμεις και συνεργάζονται για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού!

Ενώ τα άτομα με σύνδρομο Άγγελμαν (Angelman Syndrome - AS) έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά, οι ανάγκες τους πολλές φορές διαφέρουν. Για παράδειγμα, ενώ τα περισσότερα άτομα κατακτούν τη βάδιση από πολύ νωρίς, κάποια άλλα καταφέρνουν να περπατήσουν στην ηλικία των επτά ή οχτώ ετών, ενώ μερικά δεν τα καταφέρνουν ποτέ. Επίσης, λόγω της ατονίας και της δυσκολίας στην κατάποση κάποια άτομα χρειάζονται ειδικό σωλήνα σίτισης. Οι κρίσεις επιληψίας είναι ένα συχνό φαινόμενο του συνδρόμου και αρκετά δύσκολο να ελεγχθεί. Τα περισσότερα άτομα με AS έχουν παντελή απουσία λόγου, αλλά η δεικτική γλώσσα είναι πάντα καλύτερη από την εκφραστική, γι’ αυτό είναι σημαντικό να βρίσκουν εναλλακτικές μεθόδους επικοινωνίας. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με AS, με την κατάλληλη και έγκαιρη εκπαίδευση και ένα δεκτικό και αρμονικό περιβάλλον μπορούν να αποκτήσουν αρκετές δεξιότητες.

Λίγα λόγια για Σύνδρομο Angelman

Το σύνδρομο Angelman (προφέρεται Έιντζελμαν ή Άγγελμαν) είναι νευρολογική γενετική διαταραχή με συχνότητα 1 : 20.000 γεννήσεις (μία ανά είκοσι χιλιάδες). Τα τυπικά κλινικά χαρακτηριστικά που εμφανίζει η πλειοψηφία των ασθενών με σύνδρομο Angelman περιλαμβάνουν: σοβαρή αναπτυξιακή και νοητική καθυστέρηση, διαταραχές λόγου, κινητικά προβλήματα ή προβλήματα ισορροπίας (κυρίως αταξικό βάδισμα), μικροκεφαλία και σπασμούς (οι οποίοι εμφανίζονται συνήθως σε ηλικία μικρότερη των 3 χρόνων). Επίσης, οι ασθενείς με σύνδρομο Angelman παρουσιάζουν ένα τυπικό προφίλ συμπεριφοράς το οποίο διακρίνεται από συχνά και αναίτια ξεσπάσματα γέλιου και χαρακτηριστικές αταξικές κινήσεις χεριών.
[πηγή: http://iatrikigenetiki.med.uoa.gr]

Έρευνα

Στα τελευταία χρόνια η επιστήμη κάνει μεγάλα βήματα και συνεχίζει τις έρευνες για την αντιμετώπιση πολλών συνδρόμων καθώς και για το σύνδρομο Angelman. Αυτή τη στιγμή δύο κλινικές μελέτες είναι σε εξέλιξη:

• Levadopa: http://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01281475
• Minocycline: http://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01531582

Το Σύνδρομο 'Αγγελμαν στην Ελλάδα

Μέχρι στιγμής στην Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες χώρες, δεν υπάρχει μια οργάνωση που να εκπροσωπεί το Σύνδρομο Angelman. Θα ήταν χρήσιμο και ανακουφιστικό για τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν αυτές τις δυσκολίες να έχουν την ευκαιρία να ανατρέξουν κάπου για να ενημερωθούν, να μοιραστούν με άλλες οικογένειες τις σκέψεις τους και να βοηθηθούν.
Ελπίζουμε ότι η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο 'Αγγελμαν θα είναι η αρχή και η ευκαιρία να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και οργανωθούμε για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας που τόσο το έχουν ανάγκη! Αν γνωρίζετε ή έχετε μία οικογένεια με κάποιο μέλος με σύνδρομο Angelman, θέλουμε να σας φέρουμε σε επαφή! Επικοινωνήστε!

Ενημερωμένο blog γι' αυτό το θέμα είναι : http://theironchicken.blogspot.gr/

Περισσότερα για το Σύνδρομο Angelman στις σελίδες μας

• Διαβάστε για το Σύνδρομο Angelman στο Βιβλίο των διαταραχών:
  noesi.gr/book/syndrome/angelman
• Βρείτε την Ομάδα για το Σύνδρομο Angelman:
  noesi.gr/group/angelman


• Δείτε εδώ το "βιολόγιο"angelboy (Κύπρος):
  noesi.gr/blog/angelboy
• Δείτε εδώ το "βιολόγιο" emma (Ελλάδα):
  noesi.gr/blog/emma

Τώρα είστε έτοιμοι να δείτε το πιο αλύγιστο ...κοτόπουλο! Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζουμε το... I r o n C h i c k e n

http://theironchicken.blogspot.com (κλικ εδώ...)

Πηγή : http://www.noesi.gr/angelman-syndrome-day