Ειδική Διαπαιδαγώγηση

13/11/13

Γιατί δεν έχουμε όλοι το ίδιο πρόσωπο;

Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι μοναδικό σαν δακτυλικό αποτύπωμα, με συνέπεια κανείς άνθρωπος -ακόμα κι ένας σωσίας ή ένας δίδυμος- να μην είναι ακριβώς όμοιος με κάποιον άλλο. Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν τις γενετικές αιτίες γι’ αυτό και πιστεύουν ότι μόλις έκαναν ένα ακόμα σημαντικό βήμα. Χιλιάδες μικρές περιοχές του DNA και μάλιστα αυτού που έως τώρα θεωρείτο άχρηστο (το λεγόμενο και «σκουπιδο-DNA»), βρέθηκαν ότι καθορίζουν την ανάπτυξη των διαφορετικών χαρακτηριστικών του κάθε προσώπου.
Η διεθνής επιστημονική έρευνα, που βασίστηκε στην μελέτη ποντικιών, ρίχνει φως στον εν γένει μυστηριώδη βιολογικό μηχανισμό μέσω του οποίου το ένα πρόσωπο δείχνει τόσο διαφορετικό από το άλλο. Αποδεικνύεται πως ανεπαίσθητες αλλαγές του γενετικού υλικού οδηγούν στην ανάπτυξη της μεγάλης ποικιλομορφίας των χαρακτηριστικών των προσώπων.
Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον καθηγητή γενετικής Άξελ Βίζελ του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science» ελπίζουν ότι η έρευνά τους θα βοηθήσει τους επιστήμονες να καταλάβουν πώς δημιουργούνται τα εκ γενετής κρανιοπροσωπικά ελαττώματα, τα οποία προκαλούν διάφορα προβλήματα υγείας (διατροφής, ομιλίας, αναπνοής κ.α.). Αν και η μελέτη βασίστηκε σε πειραματόζωα, οι ερευνητές δήλωσαν ότι το ανθρώπινο πρόσωπο πιθανότατα αναπτύσσεται με τον ίδιο μηχανισμό, καθώς τα ίδια γονίδια για την ανάπτυξη του προσώπου φαίνονται εξίσου σημαντικά τόσο στα ποντίκια, όσο και στους ανθρώπους.

Οι επιστήμονες βρήκαν πάνω από 4.000 μικρού μεγέθους περιοχές στο «σκουπιδο-DNA» των ποντικιών, που φαίνεται η κάθε μία να παίζει το δικό της ρόλο στην εξωτερική εμφάνιση του προσώπου. Αυτά τα τμήματα του γενετικού υλικού (το οποίο αποτελεί το 98% του συνολικού DNA, αλλά δεν κωδικοποιεί πρωτεΐνες, γι’ αυτό θεωρείται «άχρηστο»), λειτουργούν ως «διακόπτες» των γονιδίων, ρυθμίζοντας είτε την ενεργοποίηση και την ενίσχυση της δράσης τους, είτε την εξασθένηση και την απενεργοποίησή τους.
«Στα έμβρυα των ποντικιών μπορούμε να δούμε πού ακριβώς, καθώς το πρόσωπο αναπτύσσεται, κάθε «διακόπτης» ενεργοποιεί το γονίδιο που ελέγχει», ανέφερε ο Άξελ Βίζελ, επισημαίνοντας πως είναι δύσκολο για έναν άνθρωπο να προσέξει τις αδιόρατες διαφορές στα πρόσωπα των ποντικιών, όμως αυτές υπάρχουν και ανιχνεύονται με τα επιστημονικά όργανα (π.χ. με τομογραφία του κεφαλιού).
Πρόσθεσε, πάντως, ότι οι επιστήμονες βρίσκονται ακόμα στην αρχή, όσον αφορά την κατανόηση των πολύπλοκων διαδικασιών που καθορίζουν ένα πρόσωπο. Όπως είπε, γι’ αυτό το λόγο, είναι απίθανο στο άμεσο μέλλον να χρησιμοποιηθεί η ανάλυση του DNA για να προβλεφθεί η ακριβής εμφάνιση ενός εμβρύου ή να επιχειρηθεί από τους γονείς η μεταβολή κάποιων από αυτά τα γενετικά χαρακτηριστικά, προκειμένου να αλλάξει κατά βούληση το πρόσωπο του μωρού.
Άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται πάντως πιο επιφυλακτικοί, θεωρώντας ότι ναι μεν το «σκουπιδο-DNA» παίζει ρόλο στη διαμόρφωση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του προσώπου, όμως δεν μπορεί με βεβαιότητα να χαρακτηρισθεί ο παράγων – κλειδί.

πηγή

12/11/13

Ιδέες για Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες! (Ideas For Christmas creations)

Ιδέες για Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες!

Quick & Easy Christmas Cards by Audreyenn

CHRISTMAS by laura diana

Toshie Takahama - Origami Christmas by ecoshape

Diana Special Weichnachten 2004 by Audreyenn

Diana Special Weichnachten 2003 by Audreyenn

christmas pictures by eunichep

Christmas Cut Out by w8ing4

11/11/13

ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ - «ΠΑΡΑΜΥΘΟΚΑΜΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ!»

Το Μουσείο Συναισθημάτων παρουσιάζει τη νέα διαδραστική έκθεση: «Γεια σου κύριε Φόβε!»
Ο σκοπός της έκθεσης είναι δώσει τα ερεθίσματα στα παιδιά και στους ενήλικες που τα φροντίζουν, να γνωρίσουν, να επεξεργαστούν και να εξοικειωθούν με το συναίσθημα του φόβου μέσα από το παιχνίδι με τα εκθέματα.

Το Μουσείο Συναισθημάτων πραγματοποιεί:
• Εκπαιδευτικά Προγράμματα στο Μουσείο για σχολικές ομάδες μαθητών 4 έως 14 ετών και για ομάδες φοιτητών
• Εκπαιδευτικά Προγράμματα στο Σχολείο με τα διαδραστικά εκθέματα που ταξιδεύουν εντός και εκτός Αττικής
• Σαββατοκύριακα στο Μουσείο για μικρούς (4 έως 12 ετών) και μεγάλους επισκέπτες μαζί, με στόχο να εξερευνήσουν τη διαδραστική έκθεση και να συμμετέχουν σε εργαστήρια
• Ετήσια Παιδικά Εργαστήρια
• Εορταστικά Εργαστήρια την περίοδο των σχολικών διακοπών των Χριστουγέννων και του Πάσχα για μικρούς (4 έως 12 ετών) και μεγάλους επισκέπτες μαζί
• Καλοκαιρινά Προγράμματα summer camp
• Σεμινάρια για εκπαιδευτικούς, γονείς και όσους ενδιαφέρονται για τη συναισθηματική ανάπτυξη
Το Μουσείο Συναισθημάτων είναι ένα διεθνώς μοναδικό, διαδραστικό μουσείο, που χρησιμοποιεί τα εκθέματα του, το παιχνίδι και τα παραμύθια για να ενθαρρύνει τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να κατανοήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων, ενώ ταυτόχρονα ευαισθητοποιεί τους ενήλικες σε θέματα που αφορούν τη συναισθηματική ανάπτυξη.
Το μουσείο βασίζει τη λειτουργία του αποκλειστικά στα έσοδα των εισιτηρίων που εκδίδει.
Για τιμές εισιτηρίων, πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: τηλ. 210 9218329,
Καρατζά 7, Φιλοπάππου, info@mce.gr, www.mce.gr

Πρόσθετες Πληροφορίες

Σε ποιο χώρο;: ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Κατάλληλο για ηλικίες: 3 ετών - 6 ετών, 6 ετών - 9 ετών, 9 ετών - 11 ετών
Ημέρες Παραστάσεων: Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Νοεμβρίου
Τιμές Εισιτηρίων: 8 ευρώ
Διάρκεια: 1μ.μ. έως 2μ.μ.

Πηγή

Δείτε 20 απίστευτα έξυπνες ιδέες για καταπληκτικές χειροποίητες κατασκευές!

Το Φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Μαζί με αυτό όμως ήρθαν το κρύο, η βροχή και η απώλεια της διάθεσης για νυχτερινές εξόδους. Είστε λοιπόν μόνος στο σπίτι και περνάτε την ώρα σας σερφάροντας στο Ίντερνετ ενώ κάπου στο σκηνικό υπάρχει μια ανοιχτή τηλεόραση.

Αντί να ξοδεύετε άσκοπα το χρόνο σας, γιατί δεν μαζεύετε όλα αυτά τα άχρηστα αντικείμενα που γεμίζουν τα συρτάρια σας για να φτιάξετε κάτι όμορφο; Γιατί να μην δώσετε ζωή στα μελλοντικά σας σκουπίδια κατασκευάζοντας κάτι πραγματικά πολύ χρήσιμο για το σπίτι σας; Γιατί να μην περάσετε το χρόνο σας δημιουργικά; Το dinfo σας δίνει τις ιδέες. Εσείς υλοποιήστε τις..
1. Κατασκευάστε ένα διακοσμητικό μπολ από κουμπιά..

Είναι πολύ εύκολο! Απλά κολλήστε τα κουμπιά της αρεσκείας σας σε ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Στη συνέχεια σπάστε το. Καθαρίστε τα σκουπίδια και το μπολ σας είναι έτοιμο!

2. Φτιάξτε σουβέρ από καπάκια μπύρας

Μερικά καπάκια, λίγη κόλλα και έτοιμα τα σουβέρ..

3. Μεταμορφώστε μια μπάλα του τένις σε κρεμάστρα για τα κλειδιά σας

Απλά πάρτε ένα μπαλάκι του τένις, ζωγραφίστε του μάτια, ανοίξτε του μια τρύπα για στόμα και κρεμάστε το στο τοίχο..

4. Κολλήστε στους δείκτες του ρολογιού σας μια φωτογραφία

Έξυπνο, δημιουργικό και πολύ αστείο! Απλά κόψτε μια φωτογραφία και κολλήστε τα πόδια στον ένα δείκτη και το πάνω μέρος στον άλλο.

5. Δημιουργήστε μερικά όμορφα διακοσμητικά από φελλούς

Κουφώστε ένα φελλό και τοποθετήστε μέσα λίγο χώμα και ένα μικρό φυτό. Στη συνέχεια κολλήστε τον στο ψυγείο σας ή όπου αλλού επιθυμείτε..

6. Μετατρέψτε ένα παλιό μπλουζάκι σε τσάντα

7. Αποθηκεύστε τα φακελάκια τσάι σε ένα παλιό κουτί μπισκότα

8. Μεταμορφώστε ένα κουτί από πίτσα σε βάση για λάπτοπ

9. Φτιάξτε ένα όμορφο ντεκόρ για το τοίχο σας με χαρτόνι

10. Δημιουργήστε μια μολυβοθήκη από ένα τηλεφωνικό κατάλογο

11. Δημιουργήστε ένα ανθοδοχείο από ένα άδειο μπουκάλι κρασί

Τι θα χρειαστείτε; Μερικά άδεια μπουκάλια από κρασί, χρώμα και λίγα λουλούδια…

12. Κατασκευάστε ένα πρωτότυπο ανθοδοχείο από μανταλάκια

Κολλήστε μερικά ξύλινα μανταλάκια γύρω από ένα άδειο κουτί κονσέρβας και τοποθετήστε μέσα του ένα λουλούδι..

13. Δημιουργήστε όμορφα διακοσμητικά με το χαρτόνι από ένα χαρτί τουαλέτας

14. Κατασκευάστε ένα τεράστιο ρολόι χρησιμοποιώντας φωτογραφίες

15. Δημιουργήστε ένα φωτιστικό χρησιμοποιώντας ένα άδειο βάζο

16. Μετατρέψτε ένα πλαστικό μπουκάλι σε ένα χαριτωμένο κουμπαρά

17. Δημιουργήστε ένα όμορφο φωτιστικό με ένα βάζο, χαρτόνι και κερί

18. Κατασκευάστε μια κορνίζα για το καθρέπτη χρησιμοποιώντας παλιά περιοδικά

19. Φτιάξτε ένα πάγκο στη κουζίνα σας χρησιμοποιώντας βιβλία

20. Μετατρέψτε ένα παλιό πουλόβερ σε παντόφλες

http://www.dinfo.gr/

Πηγή

10/11/13

Πώς θα βοηθήσω το παιδί μου να ετοιμάσει την τσάντα του για την επόμενη μέρα στο σχολείο;

Πολλά παιδιά, ιδίως στις μικρότερες ηλικίες, δυσκολεύονται πολύ να φτιάξουν σωστά την τσάντα τους για την επόμενη μέρα στο σχολείο: παίρνουν λάθος βιβλία και τετράδια, ξεχνάνε κάποια από αυτά, δεν βάζουν μέσα την κασετίνα τους κα. Το γεγονός αυτό καθιστά προβληματική την συμμετοχή τους στο μάθημα, τα φέρνει σε δύσκολη θέση και συχνά έχει σαν αποτέλεσμα την επίπληξη από τον εκπαιδευτικό και τα πειράγματα των συμμαθητών τους. Κάποιοι γονείς θεωρούν ως λύση το να κάνουν εκείνοι την τσάντα του, κάποιοι άλλοι επιλέγουν να κάνουν απλά έναν τελικό έλεγχο, ενώ μερικοί δεν επεμβαίνουν, είτε γιατί δεν έχουν συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του προβλήματος, είτε θεωρούν την όλη διαδικασία ιδιαίτερα απλή και πιστεύουν ότι τα παιδιά τους απλώς δεν την αντιμετωπίζουν με την απαιτούμενη σοβαρότητα.
KIDSPOST_BACKTOSCHOOL31

Τι μπορεί να γίνει, όμως, από την πλευρά των γονιών στο συγκεκριμένο τομέα; Πώς μπορούν να «διδάξουν» στο παιδί τους να φτιάχνει σωστά την τσάντα του;
Α) Ένα πολύ απλό σύστημα, κατάλληλο για παιδιά στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου, περιλαμβάνει χρωματιστές ετικέτες στο ρόλο των οπτικών βοηθημάτων. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και μπορείτε να την κάνετε μαζί με το παιδί σας.
Βγάλτε μια ασπρόμαυρη φωτοτυπία του προγράμματος του παιδιού. Πάρτε διαφορετικού χρώματος μαρκαδόρους, τόσους όσοι είναι και τα διαφορετικά μαθήματα. Προσέξτε τα χρώματα να ξεχωρίζουν εύκολα μεταξύ τους πχ αποφύγετε το μωβ και το σκούρο μπλε.
Αντιστοιχίστε κάθε μάθημα με ένα συγκεκριμένο χρώμα πχ Γλώσσα = κόκκινο, Μαθηματικά = πράσινο, Μελέτη του Περιβάλλοντος = Μπλε κοκ. Βάψτε κάθε μάθημα στο πρόγραμμα με το αντίστοιχο χρώμα, έτσι ώστε όλο το πρόγραμμα να μετατραπεί σε λωρίδες χρωμάτων. Δίπλα από κάθε μάθημα γράψτε τον αριθμό των πραγμάτων που πρέπει να έχει μαζί του το παιδί (πχ στη Γλώσσα: τετράδιο ορθογραφίας, τετράδιο για ασκήσεις, βιβλίο μαθητή, τετράδιο εργασιλων, ντοσιέ. Σύνολο 5. Γράψτε δίπλα από την λέξη «Γλώσσα», όπου και αν βρίσκεται στο πρόγραμμα τον αριθμό 5).
Αν το παιδί δεν ξέρει να αναγνωρίζει τα μαθηματικά σύμβολα, βάλτε ισάριθμα σχεδιάκια δίπλα σε κάθε μάθημα πχ 3 κυκλάκια ή 3 αστεράκια κοκ. Στη συνέχεια συγκεντρώστε όλα τα υλικά (βιβλία, τετράδια, ντοσιέ) κάθε μαθήματος και κολλήστε στη ράχη του βιβλίου, αλλά και στο οπισθόφυλλο μια ετικέτα αντίστοιχου χρώματος. Πχ τα τετράδια, τα βιβλία, τα ντοσιέ της Γλώσσας θα έχουν όλα κόκκινη ετικέτα.
Δείξτε στη συνέχεια στο παιδί πώς να «διαβάζει» το πρόγραμμα κάθε μέρας κάνοντας τις απαραίτητες αντιστοιχίσεις των χρωμάτων. Πχ η Δευτέρα είναι κόκκινο (5), μπλε (3), πράσινο (2). Το παιδί θα πρέπει να βρει όλα τα βιβλία – τετράδια – ντοσιέ με κόκκινη ετικέτα που έχει και στη συνέχεια να ελέγξει μήπως ξέχασε κανένα βλέποντας τον αριθμό από δίπλα (πχ έχει 5 κόκκινα ;)
media-23905

Β) Για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο παραπάνω σύστημα, μπορεί να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες. Φροντίστε τα τετράδια και τα ντοσιέ του παιδιού να είναι όλα διαφορετικού χρώματος πχ να μην υπάρχουν 2 μπλε τετράδια, αλλά 1 μπλε, 1 κόκκινο, 1 κίτρινο, 1 πράσινο, 1 σπιράλ μαύρο, 1 σπιράλ με κάποιο ευδιάκριτο – έντονο σχέδιο. Συγκεντρώστε όλα τα υλικά (βιβλία, τετράδια, ντοσιέ) που χρειάζεται το παιδί για κάθε μάθημα ξεχωριστά.
Απλώστε τα σε μια μονόχρωμη επιφάνεια – κατά προτίμηση άσπρη ή μαύρη για να φαίνονται ξεκάθαρα- και βγάλτε τα φωτογραφία, έτσι ώστε να είναι όλα ευδιάκριτα. Περάστε τις φωτογραφίες στον υπολογιστή και τοποθετήστε τις την μια κάτω από την άλλη, σύμφωνα με τα μαθήματα που έχει το παιδί κάθε μέρα για το σχολείο (δηλαδή Δευτέρα: φωτογραφία Γλώσσας, φωτογραφία Μαθηματικών, φωτογραφία Μουσικής, φωτογραφία Μελέτης του Περιβάλλοντος).
Έτσι μπορείτε να δημιουργήσετε ένα οπτικό πρόγραμμα, το οποίο θα βρίσκεται κολλημένο στο γραφείο του παιδιού για να μπορεί να το συμβουλεύεται κάθε φορά που θέλει να φτιάξει την τσάντα του. Προσέξτε πολύ το μέγεθος των φωτογραφιών: θα πρέπει όλα να φαίνονται ξεκάθαρα. Αν και πιάνει πιο πολύ χώρο από την προηγούμενη ιδέα, φαίνεται να είναι πιο ελκυστικό για τα παιδιά και πιο εύκολο στην εφαρμογή του.
Γ) Για τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά, ιδίως Γυμνασίου, ακόμα και Λυκείου, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια γραπτή αναλυτική αναφορά των πραγμάτων που πρέπει να κουβαλάνε κάθε μέρα πχ Δευτέρα : 1) Οδύσσεια: τετράδιο, βιβλίο, 2) Μαθηματικά: τετράδιο ασκήσεων, πρόχειρο, βιβλίο, γεωμετρικά όργανα, ντοσιέ, 3) Βιολογία: βιβλίο, 4) Οικιακή Οικονομία: βιβλίο, 5) Αρχαία: βιβλίο, τετράδιο πρόχειρο, τετράδιο ασκήσεων, ντοσιέ κοκ.
Με αυτό τον τρόπο θα μπορεί το παιδί πολύ εύκολα να παίρνει τα σωστά βιβλία μαζί του και να μην ξεχνάει αυτά που του χρειάζονται.

Ιωάννα Αγγέλου
Ειδική Παιδαγωγός

Πηγή

Γιατί το παιδί χρειάζεται ένα φανταστικό φίλο;

Γιατί το παιδί χρειάζεται ένα φανταστικό φίλο;

Όπως υποστηρίζει ο Dr T. Berry Brazelton, M.D., επίτιμος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard, υπάρχει ένας φίλος του μικρού σας που δεν τον έχετε δει ποτέ, αλλά ακούτε για τα κατορθώματά του. Είναι π.χ. αυτός που βγάζει το πιτσιρίκι από τη δύσκολη θέση, όταν έχει κάνει κάποια σκανταλιά: «Δεν το έκανα εγώ, ο Χρήστος φταίει». Είναι ο φανταστικός του φίλος ή, μάλλον, φανταστικός για εσάς, γιατί για το παιδί είναι απολύτως «πραγματικός».

Μήπως απλώς λέει ψέματα;
Πολλοί γονείς που ήρθαν να με συμβουλευτούν γι αυτούς τους «φίλους», ανησυχούσαν ότι το παιδί τους αρχίζει να λέει ψέματα. Ναι, είναι αλήθεια ότι είναι πολύ λεπτή η γραμμή που χωρίζει τη φαντασίωση από το ψέμα. Και τα δύο εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, καθώς το παιδί προσπαθεί να παρουσιάσει τα πράγματα σύμφωνα με το δικό του τρόπο. Αυτό που πρέπει να κάνετε εσείς είναι να προσπαθήσετε να δείξετε κατανόηση και να καταλάβετε γιατί το παιδί φέρεται έτσι. Το σίγουρο είναι ότι η επινόηση ιστοριών με φανταστικούς φίλους δίνει στα μικρά μια αίσθηση δύναμης, τη δύναμη να αντισταθούν στο αίσθημα ενοχής όταν έχουν κάνει π.χ. μια ζημιά, να ονειρευτούν, ακόμη και να δημιουργήσουν ένα δικό τους κόσμο.

Θα ανησυχείτε πολύ λιγότερο για τις φαντασιώσεις του μικρού σας εάν καταλάβετε ότι, πρώτον, δεν είναι μόνιμες και, δεύτερον, δεν είναι δείγμα για μελλοντικές προβληματικές συμπεριφορές. Αντίθετα, είναι ένα στάδιο της ανάπτυξης στο οποίο τα τετράχρονα παιδάκια χρησιμοποιούν τη φαντασία για να δοκιμάσουν τα όρια της δύναμής τους.
Εννοείται ότι δεν έχουν αναγκαστικά όλα τα παιδάκια φανταστικούς φίλους. Στην πραγματικότητα, τα μικρότερα αδέλφια σπανίως έχουν, γιατί ασχολούνται κυρίως με την πραγματικότητα των μεγαλύτερων αδελφών τους. Αλλά, ακόμη κι αν έχουν φανταστικούς «φίλους», δεν το ομολογούν, γιατί φοβούνται ότι θα τα κοροϊδέψουν τα μεγαλύτερα, τα οποία, έχοντας ξεπεράσει αυτή τη «βλακεία», πειράζουν τα μικρότερα.
Πάντως, όλα τα παιδιά πειραματίζονται με φαντασιώσεις, εξασκώντας στη φαντασία τους όλα τα βήματα που θα χρειαστεί να κάνουν για να αποκτήσουν ανεξαρτησία.
Γιατί χρειάζονται, όμως, τα μικρά ένα φανταστικό φίλο; Σε τι τα βοηθάει;
Είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί πειραματίζεται με την πραγματικότητα και δοκιμάζει τα όνειρά του: «Μπορώ αλήθεια να είμαι πριγκίπισσα, ή μπορώ μόνο να το φαντάζομαι;». Μετά από αυτό, είναι καλύτερα προετοιμασμένο να δεχτεί τον πραγματικό κόσμο, γιατί, όσο δυσάρεστος κι αν του φαίνεται, ξέρει ότι μπορεί πάντα να ονειρεύεται με το δικό του τρόπο.
Οι «φίλοι» του παιδιού το βοηθούν επίσης να χειρίζεται τα άγχη του. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών είναι πιθανό το μικρό να φοβάται τα σκυλιά, τους θορύβους ή τα φαντάσματα που είναι κρυμμένα στο ντουλάπι. Οι φανταστικοί φίλοι του φοβούνται μαζί του, ή είναι δυνατοί και γενναίοι και του δίνουν κουράγιο.
Ιδιαίτερα, τα δειλά και ευαίσθητα παιδιά χρησιμοποιούν τους φανταστικούς φίλους σαν μια μορφή προστασίας.
Μέχρι πότε θα είναι… φίλοι;
Παρότι η πιο συνηθισμένη περίοδος του φανταστικού φίλου είναι η ηλικία των 4-5 ετών, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν εγκαταλείπουμε τις φαντασιώσεις μας. Έχω δει παιδιά σχολικής και προεφηβικής ηλικίας να εξακολουθούν να έχουν φανταστικούς φίλους, κρύβοντας συνήθως την ανάγκη τους για έναν πραγματικό συνομήλικο φίλο. Αυτό ισχύει ιδίως για τα μοναχικά παιδιά. Να ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Πρόσφατα, κάθισα δίπλα σε ένα αγοράκι οκτώ ετών, σε ένα παγκάκι της παιδικής χαράς. Μου είχε ήδη πει η δασκάλα του ότι ήταν πολύ μοναχικό και δεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια. Φαινόταν να ονειροπολεί, και μετά από λίγο τού είπα: «Συγγνώμη, εάν ενοχλώ, αλλά σε είδα εδώ μόνο σου και κάθισα. Ελπίζω να μη σε πειράζει». Το πρόσωπό του ζωντάνεψε και είπε αμέσως: «Μα δεν είμαι μόνος μου. Απλώς κάθομαι εδώ». Του είπα ότι κι εγώ στην ηλικία του καθόμουν και κοίταζα τα άλλα παιδιά. «Δεν ήμουν και πολύ αθλητικός τύπος, και πολύ συχνά δεν με έπαιζαν». Έμεινε για λίγο σιωπηλός και μετά μού είπε: «Δεν τους χρειάζομαι. Έχω το φίλο μου, που μοιάζουμε πολύ». Για μια στιγμή νόμισα ότι εννοούσε κάποιο άλλο παιδάκι, αλλά συνειδητοποίησα ότι μιλούσε για ένα φανταστικό φίλο, που τον ανακούφιζε και ήταν πάντα δίπλα του. Ο μικρός είχε βρει έναν εξαιρετικό τρόπο για να αντιμετωπίζει τη μοναξιά του.
Ακόμη και έφηβοι χρησιμοποιούν καμιά φορά τη φαντασία για να τα βγάλουν πέρα σε δύσκολες καταστάσεις.
Άλλωστε, όλοι μας έχουμε φαντασιώσεις. Όταν προσπαθούμε να κοιμηθούμε ή πρέπει να πάρουμε μια δύσκολη απόφαση; Ένας φίλος δικής μας «κατασκευής» μένει πάντα δίπλα μας, στα καλά και στα κακά της ζωής μας. Δεν είναι υπέροχο, όταν νιώθουμε ότι ο κόσμος μας αδικεί, να ξέρουμε ότι υπάρχει πάντα κάποιος που μας εκτιμά και μας νοιάζεται;
Αποκλειστικά δικός τους
Όταν η μεγαλύτερη κόρη μου ήταν τεσσάρων ετών και τη μάλωσα για κάτι που είχε κάνει, με κοίταξε για λίγο συνοφρυωμένη και προβληματισμένη. Ξαφνικά, το προσωπάκι της φωτίστηκε: «Δεν το έκανα εγώ, το έκανε ο Πέτρος», μου ανακοίνωσε, λες και αυτό θα τη γλίτωνε από τις συνέπειες της αταξίας της. Την πρώτη φορά που έγινε αυτό στενοχωρήθηκα με αυτή την απαράδεκτη δικαιολογία που σκέφτηκε. Μετά, άρχισα να γελάω. Η μικρή προσπαθούσε να αποφύγει το μάλωμα, ρίχνοντας την ευθύνη σ” ένα φανταστικό φίλο. Μόλις η κόρη μου είδε ότι δέχτηκα τον «άτακτο» φίλο της, τον Πέτρο, με άφησε να μπω στον προσωπικό της κόσμο.
Αισθάνθηκα πολύ έντονη την επιθυμία να ζήσω μαζί με την κόρη μου σε αυτό τον υπέροχο φανταστικό κόσμο της, αλλά γρήγορα με έβαλε στη θέση μου: «Είναι δικοί μου φίλοι αυτοί, δεν σε θέλουν εσένα». Μετά την αδιάκριτη επέμβασή μου, τους ανέφερε πολύ πιο αραιά και κατάλαβα ότι αυτός ο φαντασιακός κόσμος τής ανήκε αποκλειστικά. Οι ερωτήσεις μου ήταν ενοχλητικές και κατέστρεφαν τη φαντασία της.
Στηρίξτε τη φαντασία του
Πολλοί γονείς με ρωτούν αν κάνουν καλό στην ανάπτυξη του παιδιού τα φανταστικά παιχνίδια. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτού του τύπου τα παιχνίδια παίζουν θετικό ρόλο στην παιδική ηλικία και ότι εμείς οι μεγάλοι πρέπει να τα δεχόμαστε και να τα εκτιμάμε χωρίς να επεμβαίνουμε. Στην πραγματικότητα, συμβουλεύω πάντα τους γονείς να καλλιεργούν τη φαντασία των παιδιών τους, κυρίως διαβάζοντάς τους παραμύθια, φτιάχνοντας μαζί τους ιστορίες ή συζητώντας τα όνειρά τους. Αντίθετα, οι ταινίες και τα παιδικά προγράμματα βάζουν σε καλούπια τη φαντασία του παιδιού. Οι έτοιμες εικόνες κλέβουν από τα παιδιά την ικανότητά τους να δημιουργούν τις δικές τους εικόνες. Τι σημασία έχει εάν ένα τετράχρονο κοριτσάκι επινοήσει μια φανταστική φίλη πριγκίπισσα, η οποία όμως ταυτίζεται με την πραγματική εικόνα της Σταχτοπούτας, που είδε στον κινηματογράφο ή στην τηλεόραση; Ενώ, από την άλλη, τα φανταστικά πρόσωπα για τα οποία διαβάζει, δεν «καταστρέφουν» τη δική του φαντασία.

Πηγή