Νευρικά τικ στο παιδί: Πώς αντιμετωπίζονται;

Αναγνώστριά ρωτά: 

Η κορη μου θα γινει 4 ετών σε ενα μηνα. Τις τελευταιες μερες παρουσιαζει το εξης μπαινει η κοιλια της μεσα για κλασματα του δευτερολέπτου και παραλληλα καμπουριαζει. Δεν ποναει και γινεται ασυναισθητα δεν το προκαλει αυτη Μεσα στην ημερα γινεται παρα πολυ συχνα. Ειναι ψυχοσωματικο και αν ναι ποσο θα κρατησει; Πως μπορω να βοηθησω;

Στο ερώτημά σας απαντά ο παιδίατρος Σωτήρης Πουλής 

«Άσπεργκερ» της είχαν πει…

ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! Το κουδούνι χτυπά και ο Γιώργος πετάγεται πάνω αναστατωμένος. Τρέχει πάνω κάτω 3-4 φορές φωνάζοντας «Tο κουδούνι, το κουδούνι, το κουδούνι…». Περνούν λίγα λεπτά και ξανακούγεται. ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! Ο Γιώργος όρθιος. Τρέχει πάλι δίχως προορισμό. Κλείνει τα αυτιά. «Πρέπει να πατήσεις το άσπρο κουμπί στο θυροτηλέφωνο». Λέει φωναχτά τα λόγια της μαμάς του. Περπατάει γρήγορα, φτάνει στο χωλ και βλέπει το άσπρο κουμπί. Το πατά παρατεταμένα, με πολλή δύναμη. Λίγο ακόμα και θα σπάσει… Κατεβαίνει τα σκαλιά κουτρουβαλώντας και φτάνει στη μεγάλη πόρτα. Την κοιτά. Βλέπει στο τζάμι κάτι μαύρο να κουνιέται. ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΝ! Πάλι τα ίδια…

ΔΕΠΥ. Νευροανάδραση: η σύγχρονη μη φαρμακευτική παρέμβαση.

Τι είναι η Νευροανάδραση;
Η Νευροανάδραση (neurofeedback, ή EEG biofeedback) είναι μία στρατηγική μάθησης, η οποία καθιστά το άτομο ικανό να μεταβάλλει την εγκεφαλική του δραστηριότητα.
Συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί το ποσοτικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (qEEG) για να παρακολουθεί την λειτουργία του εγκεφαλικού φλοιού σε πραγματικό χρόνο. Όταν ο εγκέφαλος δυσλειτουργεί παρουσιάζοντας ανεπιθύμητα συμπτώματα (π.χ. υπερβολικό
άγχος ή ένταση, ελλειμματική προσοχή, κατάθλιψη, κτλ) η κατάσταση δυσλειτουργίας μπορεί να απεικονισθεί στο qEEG.

Μαθητής κουβαλάει τον ανάπηρο συμμαθητή του στο σχολείο κάθε μέρα εδώ και 3 χρόνια!

Τα τελευταία 3 χρόνια κάθε μέρα, ο 18χρονος Xie Xu, κουβαλάει στην πλάτη του  τον ανάπηρο συμμαθητή του για να τον πάει στο σχολείο.
Ο φίλος του πάσχει από μυϊκή δυστροφία, μια ασθένεια που οδηγεί σε προοδευτική αδυναμία των σκελετικών μυών και, ενδεχομένως, μια μικρότερη διάρκεια ζωής, για τον 19χρονο Zhang Chi, ειδικά στην Κίνα. Σύντομα οι δύο φίλοι θα χωριστούν μιας και θα πάνε σε διαφορετικά κολέγια, και ο Zhang Chi θα πρέπει να βασιστεί στον εαυτό του.
Για την ώρα, ο Xie, κάνει το λιγότερο μια ντουζίνα ημερήσιες εκδρομές  με τον φίλο του, διακόσιες ημέρες το χρόνο, και ακόμη του φέρνει το γεύμα του κάθε μέρα.  Αλλά αυτή η αφοσίωση εκτείνεται πέρα από τη φιλία: ο Xie Xu και ο Zhang Chi είναι επίσης οι κορυφαίοι μαθητές της τάξης τους.
«Ο Xie… ασκεί θετική επίδραση στους υπόλοιπους μαθητές, οι οποίοι βοηθούν τον Zhang. Με τη βοήθειά τους ο Zhang δεν έχει χάσει ούτε ένα μάθημα,» σημειώνει ο διευθυντής του σχολείου. Μια έκθεση των ΗΠΑ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα αναφέρει ότι 243.000 παιδιά σχολικής ηλικίας με αναπηρία δεν πηγαίνουν στο σχολείο.
Τα τελευταία 3 χρόνια κάθε μέρα, ο 18χρονος Xie Xu, κουβαλάει στην πλάτη του  τον ανάπηρο συμμαθητή του για να τον πάει στο σχολείο.

Ο φίλος του πάσχει από μυϊκή δυστροφία, μια ασθένεια που οδηγεί σε προοδευτική αδυναμία των σκελετικών μυών και, ενδεχομένως, μια μικρότερη διάρκεια ζωής, για τον 19χρονο Zhang Chi.

Τραγικό! Δείτε ένα ατύχημα που μπορεί να συμβεί τόσο απλά!

Κατά μέσο όρο, ένα παιδί πεθαίνει κάθε δύο εβδομάδες, όταν μια τηλεόραση, έπιπλα ή συσκευή πέφτει πάνω σε αυτόν ή αυτήν. Βάζοντας ένα άγκυστρο σε μεγάλα έπιπλα, τηλεοράσεις και συσκευές, μπορούν να προληφθούν τέτοιου είδους ατυχήματα .
Δείτε το βίντεο που δημοσιευτηκε από U.S. Consumer Product Safety Commission

Όταν το παιδί δε μιλάει καθαρά: Η αντιμετώπιση

Τι είναι αρθρωτική διαταραχή; όταν το ‘νερό’ γίνεται ‘νελό’

Αρθρωτικές διαταραχές έχει ένα παιδί όταν δυσκολεύεται να παράγει σωστά έναν ήχο - φώνημα σε ηλικία που οι δυσκολίες αυτές θα έπρεπε να έχουν ξεπεραστεί, ήχοι δηλαδή που παράγονται λανθασμένα ή αντιστοιχούν σε μικρότερη ηλικία.

Όταν ένα παιδί σε ηλικία τέσσερα ετών δεν προφέρει φωνήματα όπως /τ/, /κ /,/χ/ /γ/ , κ.α παρουσιάζει αρθρωτική διαταραχή όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αρθρωτική διαταραχή εάν δεν προφέρει το φώνημα /ρ/, διότι το φώνημα /ρ/ αναδύεται σε μεγαλύτερη ηλικία. Συχνά στις αρθρωτικές διαταραχές παρατηρούμε αντικαταστάσεις φωνημάτων όπως /νελο/ αντί για /νερό/ , απαλοιφές ήχων /πότα/ αντί για /πόρτα/ ή και απλοποιήσεις /κούπα/ αντί /σκούπα/ . Σε ηλικία έξι ετών ολοκληρώνεται η κατάκτηση όλων των φωνημάτων. Ενώ μετά τα έξι, οποιαδήποτε δυσκολία χαρακτηρίζεται ως διαταραχή της άρθρωσης και σίγουρα απαιτείται η βοήθεια λογοθεραπευτή . Ακολουθεί αναλυτικός πίνακας με τα στάδια κατάκτησης φωνημάτων.

Τι είναι φωνολογική διαταραχή;  όταν ο ‘παναθηναϊκός’ γίνεται ‘παθαναικός’

Η φωνολογική διαταραχή είναι η δυσκολία στην αντίληψη, επεξεργασία και την οργάνωση των ήχων της ομιλίας. Έτσι, τα παιδιά παράγουν λανθασμένα τα φωνήματα με συνέπεια η ομιλία τους να είναι δυσκατάληπτη. Ένα παιδί με φωνολογικές διαταραχές μπορεί να παράγει μεμονωμένα έναν ήχο άλλα όχι όταν αυτός βρίσκεται μέσα σε μία λέξη .Η δυσκολία τους είναι να ξεχωρίσουν ήχους που μοιάζουν μεταξύ τους όπως ¨θ-δ¨ , ¨σ-ζ¨ ¨φ-β¨. Συχνά παρατηρούμε αντικαταστάσεις φωνημάτων /φάλασσα/ αντί /θάλασσα/ , μεταθέσεις φωνημάτων /βλιβίο / αντί /βιβλίο/ , αναδιπλασιασμούς ήχων όπως /τιτι/ αντί /κουτί / και προσθέσεις όπως / τερενο / αντί /τρένο/.

Πώς επικοινωνούμε με ένα παιδί με αυτισμό που δε μιλάει;

«Επειδή κάποιος δε μιλάει δε σημαίνει πως δεν έχει να πει κάτι»
Η επικοινωνία είναι μία βασική ανάγκη του ανθρώπου να έρχεται σε επαφή με άλλους, να παίρνει αποφάσεις, να εκφράζει τα συναισθήματά του και να είναι μέρος και μέλος της κοινωνίας. Τα άτομα με περιορισμένη λεκτική επικοινωνία ή ακόμα και καθόλου έχουν την ίδια ανάγκη. Απλά χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος της επικοινωνίας

ADHD in children

Presentations about Attention Deficit Hiperactivity Disorder in children...

Attention Deficit Hyperactivity Disorder

View more presentations or Upload your own.

Απίστευτο! Υπερηχογράφημα δείχνει πώς αντιδρά το έμβρυο στο κάπνισμα

Μία σειρά από τετραδιάστατα (4D) υπερηχογραφήματα έρχονται να μας αποδείξουν ότι τα έμβρυα απεχθάνονται το κάπνισμα της μητέρας και μάλιστα… αντιδρούν!

Η τεχνική του "time out" και οι παγίδες της..

Κάθε παιδί με αυτισμό (αλλά και χωρίς), χρειάζεται την βοήθειά μας για να κατανοήσει ποιά συμπεριφορά είναι αποδεκτή και ποιά όχι. Υπάρχουν πολλές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται βάσει της φιλοσοφίας των γονέων, των βιωμάτων τους, των γνώσεών τους σε θέματα (ειδικής ή μη) παιδαγωγικής και φυσικά των εμπειριών τους, από άλλα παιδιά της οικογένειας ή του περιβάλλοντος.

Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται ευρέως είναι αυτή του “διαλείμματος” ή του time out. Η τεχνική δεν πρέπει να παρουσιάζεται στο παιδί ως τιμωρία μέσω απειλής, αλλά σαν αποτέλεσμα και συνέπεια της πράξης του. Για το πώς θα αντιληφθεί το παιδί την διαδικασία (τιμωρία ή συνέπεια), σημασία έχει ο τρόπος που παρουσιάζεται από τον ενήλικα (μέσα από τη στάση του σώματός του, τον τόνο της φωνής του και τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει) και φυσικά η προετοιμασία του παιδιού για αυτήν.

Σκοπός του time out είναι να δείξουμε στο παιδί ότι μία συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή και ότι χρειάζεται χρόνο μόνο του, μακριά από κάθε ερέθισμα, για να συνεφέρει τον εαυτό του, να ηρεμήσει και να σκεφτεί. Το παιδί κατά τη διάρκεια του time out κάθεται σε ένα σημείο, χωρίς ερεθίσματα, μόνο του, για συγκεκριμένο και προκαθορισμένο χρονικό διάστημα. Το διάστημα αυτό εξαρτάται από την ηλικία του και το γνωστικό του επίπεδο.
Απώτερος σκοπός είναι το παιδί να κατανοήσει τί είναι σωστό και τί λάθος στη συμπεριφορά του.
Οι συμβουλές μας λοιπόν για μία καλή εφαρμογή της τεχνικής:

• Παρουσιάστε την τεχνική όταν το παιδί είναι ήρεμο και σε άσχετη χρονική στιγμή από κάποιο άσχημο περιστατικό.

Μπορείτε να παρουσιάσετε την τεχνική μέσω μίας κοινωνικής ιστορίας ή μέσω εικόνων ή μέσω διαλόγου, ανάλογα με τον τρόπο που θεωρείτε ευκολότερο για το παιδί να καταλάβει. Στην παρουσίαση μην ξεχάσετε να κάνετε ξεκάθαρες τις συμπεριφορές που θα οδηγήσουν στο time out, τον χρόνο που θα κρατήσει και σε ποιό μέρος θα είναι (αποφύγετε αγαπημένα μέρη του ή το κρεβάτι του, καθώς δεν θέλετε να το συνδέσει με κάτι μη ευχάριστο). Γράψτε, ζωγραφίστε ή φτιάξτε εικόνες με τους κανόνες και τις συνέπειες που παρουσιάσατε στο παιδί και τοποθετήστε τες σε ένα εμφανές σημείο. Μην ξεχνάτε επίσης να επαναλαμβάνετε τους κανόνες και τις συνέπειες, ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

• Ειδοποιήστε το παιδί ότι θα μπει σε time out πριν εφαρμόστε την τεχνική.

Ειδοποιώντας το παιδί με ήρεμο τρόπο και σύμφωνα με τους κανόνες που έχετε θέσει και παρουσιάσει στο παιδί, του δίνετε χρόνο να σκεφτεί, να επιλέξει και να προσπαθήσει να σταματήσει την συμπεριφορά. Αν η συμπεριφορά συνεχιστεί, συνοδεύστε το παιδί στο σημείο του time out εξηγώντας του απλά και κατανοητά (και προπάντων όσο πιο ψύχραιμα γίνεται) του λόγους που μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία.

• Ξεκινήστε να μετράτε τον χρόνο μόνο εφόσον το παιδί είναι ήρεμο.

Ο χρόνος όπως είπαμε και παραπάνω είναι προκαθορισμένος. Εφόσον το παιδί αρνείται να κάτσει στην θέση του time out ή σηκώνεται συνεχώς, ενημερώστε το ότι ο χρόνος θα ξεκινήσει μόνο εφόσον κάτσει εκεί και είναι όσο πιο ήρεμο μπορεί. Μόλις σηκωθεί ενώ δεν έχει περάσει γη ώρα που πρέπει, ο χρόνος αρχίζει από την αρχή. Μάθετε στο παιδί ότι τον χρόνο δεν το ορίζετε εσείς, αλλά ένα χρονόμετρο, το οποίο όταν χτυπήσει, το παιδί μπορεί πλέον να σηκωθεί.

• Η συνέπεια της μη αποδεκτής συμπεριφοράς τελειώνει μαζί με το time out

Μόλις τελειώσει το time out, ο γονέας μαζί με το παιδί μπορούν κα ξεκινήσουν να κάνουν κάτι ευχάριστο μαζί. Η συζήτηση και η υπερανάλυση του περιστατικού δεν έχει κανένα νόημα ή αποτέλεσμα, αφού το παιδί στο μυαλό του πρέπει να συνδέσει το time out ως συνέπεια και όχι και ένα βαρετό “κήρυγμα”, μετά από αυτό. Για να βοηθήστε όμως το παιδί να κατανοήσει καλύτερα πότε μπαίνει σε time out, πηγαίνετε ξανά στην πρώτη συμβουλή, αλλά σε χρονική στιγμή άσχετη με το περιστατικό.
Ποιες είναι οι παγίδες όμως της τεχνικής; Τί πρέπει να προσέχουμε πριν προβούμε στην εφαρμογή της;
Καθώς η τεχνική θεωρείται αρκετά δραστική, πρέπει πριν την εφαρμογή της να έχουμε προσπαθήσει άλλες τεχνικές, πιο ήπιες.  Λόγω επίσης της δραστικότητάς της, η τεχνική πρέπει να χρησιμοποιείται για πολύ συγκεκριμένες συμπεριφορές και όχι για οποιοδήποτε παράπτωμα, καθώς έτσι το παιδί δεν θα καταλάβει την σπουδαιότητα μιας πραγματικά επικίνδυνης ή ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, ενώ θα συνηθίσει και την διαδικασία και θα χάσει την ισχύ της. Δηλαδή, αν το παιδί μουρμουρίζει ή γκρινιάζει είναι προτιμότερο να προσπαθήσετε να το ηρεμήσετε με άλλο τρόπο. Αν όμως το παιδί χτυπάει τον αδελφό του, για παράδειγμα, πρέπει, εφόσον το έχετε ειδοποιήσει, να το βάλετε σε time out.
Προσοχή χρειάζεται επίσης, όπως είπαμε και παραπάνω, στο τρόπο που θα πάει το παιδί στο time out. Είναι προτιμότερο να ακολουθήσετε την δεύτερη συμβουλή παραπάνω, από το να πείτε για παράδειγμα “τώρα θα δεις τί θα πάθεις…”. Τέτοιου είδους δηλώσεις υποδηλώνουν περισσότερο τιμωρία και όχι προσπάθεια εφαρμογής πειθαρχίας, ενώ τα συναισθήματα που δημιουργούν είναι αρνητικά. Επίσης, η πιθανότητα να έχετε ξεφύγει των ορίων σας και των αντοχών σας την στιγμή που θα πείτε το παραπάνω, είναι μεγάλη και έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αντίθετο από το επιθυμητό. Δηλαδή, μπορεί το παιδί να εκλάβει την αντίδρασή σας ως προσοχή (έστω και αρνητική).
Πρέπει τέλος να προσπαθείτε πάντα να καταλαβαίνετε τί κρύβετε πίσω από την συμπεριφορά του παιδιού. Αν θεωρείτε και έχετε καταλάβει ότι η συμπεριφορά είναι χειριστική (δηλαδή το παιδί προσπαθεί να κερδίσει κάτι από αυτήν), τότε μπορείτε να εφαρμόσετε μία τεχνική σαν το time out. Αν όμως το παιδί σας έχει ένα meltdown (κατάρρευση) ή καταλαβαίνετε ότι τον ενοχλεί κάτι που είναι εκτός του ελέγχου του (για παράδειγμα γίνεται επιθετικό επειδή ζηλεύει το μικρότερο ή μεγαλύτερο αδελφό του), πρέπει να προβείτε σε άλλες τεχνικές, καθώς το time out δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα.
Όλες οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε για να βελτιώσουμε την συμπεριφορά ενός παιδιού θέλουν προσοχή στην εφαρμογή τους, καθώς ο λανθασμένος χειρισμός μπορεί να φέρει αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Συμβουλευτείτε έναν ειδικό της επιλογής σας για να σας βοηθήσει, αν αισθάνεστε ότι δεν έχετε τον έλεγχο.
Μην ξεχνάτε τέλος ότι απέναντι από κάθε αρνητική συμπεριφορά (χτυπάει τον αδελφό του), υπάρχει μία θετική (ΔΕΝ χτυπάει τον αδελφό του και παίζει ήρεμα μαζί του). Προσπαθείτε πάντα και πρώτα από όλα να ενισχύετε τις θετικές συμπεριφορές του παιδιού.

Πηγή